บนเส้นทางสายพระนิพพาน 214






















 บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 214
214/01
พึงระลึก..ถึงความตาย..ไว้เสมอ
พอจะเผลอ..ใจเธอ..คอยสะกิด
จะทำให้..ไม่ประมาท..ในชีวิต
อย่าให้ผิด..พลาดได้..ใช้อดทน
214/02
ใช้อดทน..อดกลั้น..ความมั่นใจ
ตั้งอยู่ใน..ความดี..มีศีลสัตย์
ชนะใจ..เราใช้..ปฏิบัติ
จงหมั่นขัด..หมั่นเกลา..ให้เราดี
214/03
ให้เราดี..จากใน..ออกไปนอก
ค่อยค่อยลอก..กิเลสตน..ก้าวพ้นกรรม
จิตตั้งมั่น..ปัจจุบัน..ชั่วไม่ทำ
เหลือแต่กรรม..ก่อนเก่า..ให้เราใช้
214/04
ให้เราใช้..ให้หมด..ตามกฏกรรม
เข้าใจธรรม..พุทธองค์..ทรงสอนสั่ง
เกิดเป็นคน..ไร้สุข..ทุกข์ประดัง
เห็นจริงดั่ง..คำสอน..จึงถอนตัว
214/05
จึงถอนตัว..ถอนใจ..ใช้ชีวิต
พูดทำคิด..ด้วยเหตุผล..มุ่งค้นหา
มากด้วยศีล..ด้วยธรรม..ความศรัทธา
ปรารถนา..หลุดพ้น..จนถึงจุด
214/06
จนถึงจุด..หลุดโลก..แดนโลกีย์
ด้วยความดี..จิตใส..ใจบริสุทธิ์
มากกิเลส..ร้อยรัด..สลัดหลุด
เป็นมนุษย์..ชาติสุดท้าย..เพื่อใช้กรรม
214/07
การศึกษา..สำคัญกว่า..สิ่งใดใด
ศึกษาใจ..ตนเถิด..ผู้เกิดมา
เป็นผู้รู้..จากใน..ใช้ปัญญา
เที่ยวเสาะหา..นอกใจ..ก็ไม่เจอ
214/08
ก็ไม่เจอ..ปัญญา..พาหลุดพ้น
ที่ออกค้น..ถ้ำป่า..ผ่ามืดมิด
คิดเองเถิด..จิตไม่เปิด..ตายสนิท
พอเปิดจิต..ทางไป..ใสสว่าง
214/09
ใสสว่าง..ปัญญามี..ใช้ดีนำ
เมื่อกระทำ..แต่ดี..มีสติ
จึงดำรง..ทรงศีล..สมาธิ
ให้ชำนิ..ชำนาญ..การฝึกตน
214/10
การฝึกตน..เป็นคนดี..มีอุปสรรค
จงมีหลัก..อดทน..จนที่สุด
ตั้งจิตตน..ไม่วนกลับ..เป็นมนุษย์
มุ่งสู่จุด..หลุดพ้น..ไปเสียที
214/11
ไปเสียที..กายนี้..ที่มากทุกข์
จะนั่งลุก..แก่เฒ่า..ไม่เข้าท่า
มีแต่เจ็บ..ป่วยไข้..ไล่หลังมา
วายชีวา..เท่านั้น..วันหลุดพ้น
214/12
วันหลุดพ้น..จากกาย..ไปจากกัน
นับเป็นวัน..แสนยาก..ลำบากจิต
แต่ถ้าทำ..จิตได้..ดังใจคิด
มีชีวิต..คุ้มค่า..การมาเกิด
214/13
การมาเกิด..เป็นผู้นำ..แต่ละที
ถ้านำดี..มีศีลสัตย์..ปฏิบัติตน
ก็เกิดความ..ร่มเย็น..ในหมู่ชน
มากมายคน..เดินตาม..มีความสุข
214/14
มีความสุข..ความเจริญ..ความรุ่งเรือง
ในบ้านเมือง..หมู่ชน..อันตนนำ
ด้วยความดี..มือสะอาด..ฉลาดล้ำ
ช่วยตอกย้ำ..ผู้นำดี..มีผลงาน
214/15
มีผลงาน..สมค่า..ราคาคน
เมื่อปวงชน..พูดเรื่องราว..พร้อมกล่าวขวัญ
ฉลาดเก่ง..แก้ปัญหา..ได้สารพัน
ฟังทุกวัน..ผลงาน..ท่านผู้นำ
214/16
ท่านผู้นำ..บางชนิด..คิดเอาเอง
ไม่กี่เพลง..ตามมา..ชนด่าแช่ง
ปวงประชา..ส่ายหน้า..สิ้นเรี่ยวแรง
ข้าวของแพง..จี้ปล้น..เริ่มล้นเมือง
214/17
ทุกข์ขื่นขม..ไม่สม..ปรารถนา
เพราะไม่หา..เหตุผล..ค้นให้พบ
จึงโศกเศร้า..เสียใจ..ไม่เคยจบ
ไม่อาจลบ..รอยบาป..คราบน้ำตา
214/18
คราบน้ำตา..ลบได้..ใช้ปัญญา
โศกโศกา..เท่าไร..ไม่คืนกลับ
ธรรมชาติ..ธรรมดา..ปัญญาสับ
พอยอมรับ..ความจริงได้..สบายเลย
214/19
สบายเลย..เพื่อนเอย..ปัญญาตน
ที่มืดมน..หม่นหมอง..มองไม่เห็น
ตั้งสติ..สงบได้..พอใจเย็น
ก็มองเห็น..ปัญหา..ปัญญาแก้
214/20
ปัญญาแก้..แน่วแน่..ดีนำทาง
ชั่วบาปวาง..ทิ้งไว้..ไม่ปรารถนา
มั่นในศีล..สมาธิ..ภาวนา
เกิดปัญญา..นำพา..ให้หลุดพ้น
214/21
ความผิดหวัง..สมหวัง..ของคู่กัน
รู้เท่าทัน..ชีวิต..จิตสงบ
จงรู้สร้าง..ทางใหม่..ไปให้จบ
พร้อมกับกลบ..หลุมบ่อ..อย่าท้อใจ
214/22
อย่าท้อใจ..ในปัญหา..ที่ประดัง
ความผิดหวัง..สมหวัง..ธรรมดา
ประคองตัว..อยู่ได้..ไร้ปัญหา
อุเบกขา..ดีนะคุณ..ไม่วุ่นวาย
214/23
ไม่วุ่นวาย..ใช้ใจ..คอยเตือนตน
มากผู้ตน..คอยเตือน..ตั้งแต่เด็ก
เตือนทุกเรื่อง..ครบครัน..ใหญ่ยันเล็ก
หัวแข็งเป็ก..เติบใหญ่..ใครกล้าเตือน
214/24
ใครกล้าเตือน..อย่าแชเชือน..รู้เตือนตน
มาเป็นคน..รู้คิด..พิจารณา
มีสติ..ครองใจ..ใช้ปัญญา
มากคุณค่า..เตือนตน..ด้วยตนเอง
214/25
ด้วยตนเอง..มีสติ..ทุกเวลา
หมายความว่า..จิตตื่นอยู่..รู้ทุกสิ่ง
ไม่หลงผิด..ไปจาก..ความเป็นจริง
เป็นผู้นิ่ง..มองเห็น..ธรรมดา
214/26
ธรรมดา..คือเห็น..เป็นไตรลักษณ์
แน่นอนนัก..อนิจจัง..ช่างไม่เที่ยง
มากทุกขัง..วุ่นวาย..ล้อมรายเรียง
รอแค่เพียง..เสื่อมสลาย..ไปตามกาล
214/27
อนิจจัง..ทุกขัง..อนัตตา
ปรารถนา..ต้องการ..มันไม่ได้
มันไม่อยู่..ใต้อำนาจ..ของผู้ใด
รู้ด้วยใจ..นี่แหละสู..เป็นผู้ตื่น
214/28
เป็นผู้ตื่น..รู้ชั่วดี..ไม่มีภัย
เพราะว่าใจ..ไร้เจตนา..ยึดดีชั่ว
เป็นผู้ละ..แล้วไซร้..ใจนิ่งชัวร์
ไม่เคยกลัว..ความตาย..เมื่อไรเชิญ
214/29
เมื่อมากมาย..ปัญหา..น้ำตาร่วง
พอพ้นช่วง..โศกเศร้า..ที่กล่าวขาน
พอคลายทุกข์..สู่ยุค..สุขสำราญ
อีกไม่นาน..เวียนวน..ปนเปกัน
214/30
ปนเบกัน..ไปมา..ให้ชาชิน
น้ำตาริน..เรียนรู้..ผู้มาเกิด
บนกองทุกข์..ทนได้..ใจล้ำเลิศ
รู้จักเปิด..ทางเป็น..เห็นทางไป
214/31
เห็นทางไป..เป็นฉาก..จากความทุกข์
ผู้ที่ลุก..ขึ้นดู..จึงรู้เห็น
รู้ถึงความ..เป็นไป..จึงใจเย็น
ทุกข์สุขเห็น..เป็นธรรมดา..ผู้มาเกิด
214/32
ผู้มาเกิด..มีกาย..ใครก็เห็น
ก็มันเป็น..ธรรมดา..ธรรมชาติ
เมื่อเราพิศ..ด้วยจิต..ใสสะอาด
พร้อมตัดขาด..ชั่วร้าย..ให้ตัวเอง
214/33
ให้ตัวเอง..เดินหน้า..กล้าก้าวต่อ
ผ่านหลุมบ่อ..ขวากหนาม..ความทุกข์ยาก
ใช้สงบ..สยบไหว..ในวิบาก
เพื่อการจาก..โลกนี้..ที่ถาวร
214/34
ที่ถาวร..ไม่ย้อนคืน..ให้ตื่นกลัว
เกิดมาตัว..ลืมตน..เริ่มต้นใหม่
เดินหลงทิศ..ทำผิด..อีกเท่าไร
จะได้ใคร..นำพา..มาถูกทาง
214/35
มาถูกทาง..วางใจ..เดินไปหน้า
เป็นผู้กล้า..ก้าวข้าม..ความทุกข์ทน
ปลดทิ้งกอง..กิเลส..ด้วยเหตุผล
จิตฝึกฝน..จนใส..ไปตามธรรม
214/36
ไปตามธรรม..ตามกำลัง..ของการตัด
ปฏิบัติ..จนอ่านขาด..ไม่พลาดผิด
รุ้เป็นไป..ไม่อาลัย..ในชีวิต
ในความคิด..ธรรมดา..เกิดมาตาย
214/37
เกิดมาตาย..ได้กตัญญู..กตเวที
พาตนหนี..จากเสื่อมทราม..ความชั่วร้าย
กตัญญู..รู้คุณคน..พ้นอบายฯ
สุดแสนอาย..อันชั่วร้าย..ไม่ยอมทำ
214/38
รวมใจไว้..ให้ดี..ที่ปัจจุบัน
ควบคุมมัน..ให้ดีงาม..ตามเหมาะสม
อดีตผ่าน..อย่างไร..ไม่ปรารมณ์
ทุกข์ระทม..ก่อนเก่า..รู้เข้าใจ
214/39
รู้เข้าใจ..อันตราย..เกาะไม่ติด
เพราะว่าจิต..ปัจจุบัน..ป้องกันไว้
สิ่งกระทบ..ร้อยรัด..ปัดได้ไว
ช่วยให้ใจ..ใสสะอาด..ไม่พลาดผิด
214/40
ไม่ผลาดผิด..คิดพูดทำ..แต่กรรมดี
เพื่อไม่มี..กรรมใหม่..ไล่ตามติด
มุ่งหน้าเดิน..ทางไกล..ไปถูกทิศ
โดยไม่คิด..หวนกลับ..ดับกิเลส
214/41
ดับกิเลส..ตัณหา..รักษาจิต
พูดทำคิด..แต่ดี..มีเหตุผล
ไม่เบียดเบียน..ช่วยกัน..มั่นกมล
ฝ่าทุกข์ทน..ออกไป..ใช้ความดี
214/42
ใช้ความดี..นี่แหละ..ปลูกต้นเหตุ
ปฏิเสธ..กิเลสตน..ออกผลใหญ่
ตัดกิเลส..ให้สิ้นซาก..ไปจากใจ
ให้ข้างใน..ใสสด..หมดราคี
214/43
หมดราคี..เหตุดี..ผลย่อมดี
ผลย่อมมี..ปัจจุบัน..ยันเบื้องหน้า
ดีที่ใจ..ส่งให้..สมปรารถนา
ไม่วิ่งหา..แต่มาสู่..อยู่ที่ดี
214/44
อยู่ที่ดี..ในจิต..ไม่ผิดแน่
ไม่ใช่แค่..พูดว่าดี..แต่ไม่ทำ
รู้โทษชั่ว..ไม่ละชั่ว..ยิ่งระยำ
ให้ดีนำ..ทำจิตผ่อง..ส่องเปิดทาง
214/45
ส่องเปิดทาง..หนีไป..จากของตน
อันกายคน..ทรัพย์สิน..ก็ไม่ใช่
จะขอบอก..ตอกย้ำ..กรรมนั่นไง
กรรมที่ใคร..ชอบทำ..ตามพัวพัน
214/46
ตามพัวพัน..นั่นแหละ..ของตนแท้
เพราะเคยแพ้..กิเลสตัว..มัวเมาอยาก
จึงก่อกรรม..ผูกพัน..เป็นอันมาก
มันแสนยาก..หนีพ้น..กรรมตนเอง
214/47
กรรมตนเอง..ทำไว้..ของเราไง
ไม่มีใคร..หนีพ้น..ที่ตนทำ
ถ้าชีวิต..ตั้งจิตผิด..พลาดถลำ
ผลคือนำ..ความวิบัติ..มาสู่ตน
214/48
มาสู่ตน..ผลเกิด..เพราะมีเหตุ
ปฏิเสธ..ไม่ได้..ทำไปแล้ว
จงหันกลับ..ทำให้..ใจเป็นแก้ว
สละแล้ว..หลังล่วงลับ..ไม่กลับคืน
214/49
ไม่กลับคืน..จุดหมาย..การปฏิบัติ
ทำการตัด..เพื่อมรรคผล..พระนิพพาน
ดีบริสุทธิ์..มิใช่..เพื่อสวรรค์
สุขนิรันดร์..ไงเล่า..คือเป้าหมาย
214/50
คือเป้าหมาย..หลังตาย..ไปจากคน
กายอันตน..ยืมเขา..ชั่วคราวนั้น
มากประโยชน์..ยังไม่ตาย..รู้ใช้มัน
ฝึกรอวัน..ทิ้งกาย..ไปด้วยดี
214/51
การฝึกเพื่อ..พระนิพพาน..คิดอย่างนี้
คือไม่มี..อะไร..เป็นของเรา
บ้านทรัพย์สิน..กายนี้..ของโลกเขา
ตายแล้วเอา..ไปได้..ที่ไหนเล่า
214/52
ที่ไหนเล่า..พอเรา..ตายจบกัน
รู้เท่าทัน..อันชีวิต..คืนไม่ได้
พอเกิดมา..มุ่งหน้า..ไปหาตาย
จิตสบาย..ตายรู้..ผู้ไม่กลับ
214/53
ผู้ไม่กลับ..จบกิจ..ปิดบัญชี
เบื่อเต็มที่..โลกนี้..ที่เป็นคน
มีเกิดแก่..เจ็บตาย..ทุกข์เต็มทน
ทั้งรวยจน..มากยศถา..อย่าหวังรอด
214/54
อย่าหวังรอด..จากตาย..กายสัตว์คน
แม้จะทน..ได้นาน..มีกาลดับ
ผู้ฝึกใจ..ไว้พร้อม..จิตน้อมรับ
แม้จะนับ..ถอยหลัง..ยังสงบ
214/55
ยังสงบ..จบชีวิต..ด้วยจิตสุข
เมื่อได้ปลุก..จิตตื่น..ขึ้นค้นหา
จึงได้พบ..ความจริง..สิ่งธรรมดา
ผู้เกิดมา..เสื่อมสลาย..ไปตามกาล
214/56
ไปตามกาล..ทิ้งกาย..ทำลายขันธ์
ต่อเมื่อฉัน..บวชใจ..จึงรู้เห็น
การจะจบ..กิจได้..ใช้จิตเป็น
ให้จิตเย็น..แจ่มใส..ไร้มัวหมอง
214/57
ไร้มัวหมอง..มองเห็น..ผลเบื้องหน้า
ของผู้กล้า..ปฏิบัติ..กรรมฐาน
ถ้าคิดแค่..ลองดู..อยู่อีกนาน
การจะผ่าน..ทุ่มกายใจ..อย่างจริงจัง
214/58
อย่างจริงจัง..ที่สุด..สู่จุดหมาย
เห็นความตาย..เบื้องหน้า..กล้าเดินลุย
ปฏิบัติ..ยอมตาย..ไม่ใช่คุย
ต้องกายลุย..ให้จบ..พบนิพพาน
214/59
พบนิพพาน..ในที่สุด..หยุดตายเกิด
จิตประเสริฐ..ปฏิบัติ..ขั้นปรมัติ
จากสละ..ละได้..จึงอยู่หมัด
เป็นการตัด..ไม่เหลือ..เชื้อการเกิด
214/60
เชื้อการเกิด..ไม่มี..ดีที่สุด
เป็นผู้หลุด..รอดพ้น..เพราะค้นหา
ด้วยความเพียร..ตั้งใจ..ใช้ปัญญา
จึงได้มา..พระนิพพาน..นิรันดร



Create Date : 24 พฤษภาคม 2559
Last Update : 20 สิงหาคม 2559 12:33:09 น.
Counter : 397 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



พฤษภาคม 2559

1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
23
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog