บนเส้นทางสายพนะนิพพาน 181
บนเส้นทาง

สายพระนิพพาน 181

181/01

ทำสมาธิ..กายสบาย..ใจสงบ

ตามสมทบ..ภาวนา..ด้วยก็ได้

นึกถึงภาพ..พระด้วย..ก็ตามใจ

ขอเพียงให้..จิตเป็นหนึ่ง..จึงมีผล

181/02

จึงมีผล..บางคน..นึกภาพพระ

วางไว้นะ..กลางใจ..ไว้บนหัว

ภาพยิ่งชัด..ก็ยิ่งใช่..ดีในตัว

บางวันมัว..บางวันชัด..ใช้วัดใจ

181/03

หลวงพ่อบอก..ทำใจ..ให้สบาย

ฝึกตัดกาย..แสนรัก..นี้ให้ได้

เพราะเป็นสิ่ง..รักยิ่ง..กว่าสิ่งใด

ตัดกายไป..สิ่งอื่นใด..ย่อมไร้ค่า

181/04

ย่อมไร้ค่า..ทรัพย์เงินทอง..ของนอกกาย

พอเราตาย..หอบไปด้วย..ได้ที่ไหน

ผัวเมียเรา..ยังไม่รู้..เป็นของใคร

เราตายไป..ร่างกาย..ยังต้องทิ้ง

181/05

ยังต้องทิ้ง..เป็นสิ่ง..ไม่ใช่เรา

คืนโลกเขา..ฝังหรือเผา..เพียงเท่านั้น

มีแต่บาป..บุญไง..ไปด้วยกัน

เพราะว่ามัน..คือเรา..เข้าใจไหม

181/06

เข้าใจไหม..ในเรานี้..มีดีชั่ว

เมื่อรู้ตัว..ทำดีไว้..ชั่วไม่ทำ

เพราะว่าชั่ว..ตัวก่อทุกข์..เจ้าประจำ

เอาดีนำ..ใจร่มเย็น..จิตเป็นสุข

181/07

จิตเป็นสุข..ปลุกตน..ขึ้นมาดู

จึงได้รู้..กิเลสตัว..น่ากลัวมาก

จ้องหยิบฉวย..มากด้วย..เจ้าความอยาก

ทางจมูกปาก..หูตา..หาสัมผัส

181/08

หาสัมผัส..มันสุข..หรือทุกข์เจ้า

ทุกข์ร้อนเร่า..ด้วยอยาก..เสียมากกว่า

ค่อยค่อยตัด..สลัดหลุด..ฉุดออกมา

เย็นอุรา..สุขกาย..ใจสงบ

181/09

ใจสงบ..จิตสงัด..ตัดกังวล

เป็นผู้ทน..จนชิน..ต่อสิ่งเร้า

เมื่อเป็นผู้..รู้เหตุผล..แล้วคนเรา

ก็ไม่เมา..ชีวิต..เดินติดดิน

181/10

เดินติดดิน..กินอยู่ง่าย..ใช้จ่ายคิด

รู้ลิขิต..ทางเดิน..ไม่เพลินหลง

เป็นผู้ไม่..แตกตื่น..ยามขึ้นลง

จิตมั่นคง..ไม่หวั่นไหว..ยามภัยมา

181/11

ยามภัยมา..มีสติ..สัมปชัญญะ

หาทางละ..เลี่ยงหลบ..จบให้ได้

แก้ปัญหา..มีปัญญา..เอามาใช้

แก้ไม่ได้..อุเบกขา..มากั้นไว้

181/12

มากั้นไว้..ไม่ให้หลุด..หยุดตนได้

ไม่แพ้พ่าย..จิตตน..จนเสียหาย

เป็นผู้รู้..อุเบกขา..ไม่น่าอาย

รู้ผ่อนคลาย..ไม่บีบคั้น..อันจิตตน

181/13

อันจิตตน..ทนขัดเกลา..จะเอาดี

เจ้ากรรมมี..นายเวรมี..เขาตามมา

จึงก่อเหตุ..ยุ่งยาก..มากปัญหา

ถึงเข่นฆ่า..เอาชีวา..อาฆาตแค้น

181/14

อาฆาตแค้น..ฆ่ากันมา..ฆ่ากันไป

เมื่อเข้าใจ..โครงสร้าง..ทุกอย่างจบ

กรรมเราเอง..ทำไว้..ได้พานพบ

เมื่อศีลครบ..อุเบกขา..ไม่ว่ากัน

181/15

ไม่ว่ากัน..กรรมฉันก่อ..ขอชดใช้

และจะไม่..จองเวร..จองกรรมต่อ

หยุดเสียที..ชาตินี้..ทุกข์ให้พอ

เหลือแค่รอ..ทิ้งกายหยาบ..สาปส่งเลย

181/16

การจะไป..พระนิพพาน..ลูกหญิงชาย

แค่ตัดกาย..ไม่ผูกพัน..มันก็หลุด

เบื่อร่างกาย..สิ่งทั้งหลาย..มันก็หยุด

มันสิ้นสุด..ได้จริง..ลูกหญิงชาย

181/17

ลูกหญิงชาย..ถ้ากาย..ไม่ทรงอยู่

บ้านช่องสู..ทรัพย์มากมาย..ก็ไร้ค่า

มองให้ดี..โลกนี้..ล้วนมายา

เหนื่อยยากหา..แต่คว้าไป..ไม่ได้เลย

181/18

เมื่อนึกถึง..กายเรา..มองเข้าไป

ถึงข้างใน..มีอะไร..สะอาดบ้าง

เดินไปดู..ที่เขียงหมู..อ้าปากค้าง

กายเราช่าง..สกปรก..เห็นตกใจ

181/19

เห็นตกใจ..ตับไต..ไส้พุงปอด

มองตลอด..เลยเตลิด..เกิดอาเจียน

น่ารังเกียจ..นักหนา..น่าคลื่นเหียน

ใครแวะเวียน..เห็นดีงาม..ก็ตามใจ

181/20

แค่ตัวเรา..มองเข้าใน..ไม่อยากลุก

เห็นตัวทุกข์..มากมาย..ในตัวนี้

ต่างมีทุกข์..ทุกคน..ทั้งจนมี

ชั่วหรือดี..ต่างก็มี..ทุกข์ทั้งสิ้น

181/21

ทุกข์ทั้งสิ้น..ตัดสิน..กันที่ใจ

จะมีใคร..ฝึกตน..จนก้าวผ่าน

เป็นผู้ก้าว..กินที่..ที่ละด่าน

กว่าจะผ่าน..แต่ละจุด..ทุ่มสุดใจ

181/22

ทุ่มสุดใจ..ไม่สน..รูปเขาเรา

จึงไม่เมา..ชีวิต..คิดปรุงแต่ง

เคยเป็นเด็ก..รุ่นผู้ใหญ่..เฒ่าไร้แรง

แก่เกินแกง..จบกัน..อันคนเรา

181/23

อันคนเรา..ฝึกตนดี..ตอนมีแรง

หาทางแทง..ธรรมที่หวัง..ตอนยังไหว

จนรู้แจ้ง..เห็นจริง..จากดวงใจ

แก่เฒ่าไป..คุมใจ..ไว้ตัวเดียว

181/24

ไว้ตัวเดียว..ใจจริง..นิ่งยอมรับ

กายจะดับ..รับได้..ไม่ยึดเหนี่ยว

ได้ฝึกไว้..รู้คิด..จิตดวงเดียว

จงเด็ดเดี่ยว..ตัดใจ..จากกายตน

181/25

ไม่ต้องฝึก..เป็นยอดคน..ผู้ยิ่งใหญ่

ขอจงใฝ่..เป็นยอดคน..ผู้ยิ่งดี

ไม่ต้องรู้..ว่ายอดคน..ยืนอยู่นี่

ขอเพียงที่..วุกกาย..ให้ยอดคน

181/26

ให้ยอดคน..ได้อดทน..ได้อดกลั้น

ได้มุ่งมั่น..ขัดเกลาใจ..ให้ใสแจ่ม

จากที่เคย..มืดมิด..จิตข้างแรม

จนแสงแจ่ม..เจิดจ้า..มาข้างขึ้น

181/27

มาข้างขึ้น..เข้าขั้น..จนมั่นใจ

ตนอยู่ใน..กองธรรม..จิตกำหนด

จากร้อนรุ่ม..ชุ่มฉ่ำ..ปานน้ำรด

ทางที่คด..กลับเห็น..เป็นทางตรง

181/28

เป็นทางตรง..ไม่หลง..อีกต่อไป

มั่นอยู่ใน..กองธรรม..เต็มกำลัง

หวังจะข้าม..พ้นได้..วันกายพัง

ด้วยกำลัง..แห่งฌาน..อันฝึกชิน

181/29

อันฝึกชิน..ไม่ยินดี..ในกายเรา

ถึงกายเขา..ก็เหมือนกัน..มันไม่เที่ยง

มันเปลี่ยนแปลง..ตลอดเวลา..อย่ามาเถียง

แจ่มใสเสียง..แหบพร่าไป..ไม่เหมือนเดิม

181/30

ไม่เหมือนเดิม..เริ่มนับ..ถอยหลังได้

ต่างแพ้พ่าย..ธรรมชาติ..ไม่อาจฝืน

ถึงเวลา..ทิ้งกาย..ให้โลกคืน

เคยหยัดยืน..นอนเหยียดยาว..ราวท่อนไม้

181/31

อารมณ์ใจ..จงคิดว่า..เสมอว่า

ปรารถนา..รักคนสัตว์..เสมอเรา

ถ้าต้องการ..ให้เขารัก..จงรักเขา

เหมือนกับเอา..ใจแลกใจ..ไม่ทุกข์เลย

181/32

เห็นตามจริง..ทุกสิ่ง..อนิจจัง

รอวันพัง..ฟันธงเปรี้ยง..ไม่เที่ยงแท้

ญาติพี่น้อง..เขาก็ตาย..คล้ายเราแล

ไปกอดแต้..ฉุดดึงไว้..ได้ที่ไหน

181/33

จงคิดว่า..เราไม่มี..อะไรเลย

ป่วยไข้เอย..จงดีใจ..ใกล้ไปแล้ว

ถึงเวลา..แล้วสู..สู่เมืองแก้ว

เปลี่ยนจากแห้ว..เป็นสมหวัง..ถ้าตั้งใจ

181/34

อย่าลืมตน..เราฝึกฝน..กันที่ใจ

กายเป็นไง..ช่างมัน..สำคัญจิต

ถ้าใจดี..ปฏิบัติดี..ทำพูดคิด

ใจชั่วนิด..ปากก็ชั่ว..ทำตัวเลว

181/35

เวลาฝึก..นึกถึงทาง..สายกลางไว้

ปล่อยกายไป..ตามสบาย..อย่าไปฝืน

มันอยากนั่ง..นอนเดิน..หรืออยากยืน

อย่าไปฝืน..ปล่อยไป..ทำใจดี

181/36

ทำใจดี..ไม่มี..อะไรมาก

ทำไม่ยาก..ทำง่ายง่าย..สบายจิต

นิ่งสงบ..ว่างเปล่า..เราก็คิด

เพื่อให้จิต..เกิดปัญญา..หาทางพ้น

181/37

หาทางพ้น..เป็นคน..ขอเลิกลา

เป็นเทวดา..เป็นพรหม..ขอเลิกกัน

มุ่งนิพพาน..ที่เดียว..เลยแหละฉัน

สุขนิรัน..ดีกว่า..ข้าฯกลัวทุกข์

181/38

ข้ากลัวทุกข์..ปลุกสำนึก..ยิ่งลึกล้ำ

ค้นหาธรรม..ให้ทาน..การฝึกตน

ปฏิบัติ..ตามหลัก..หามรรคผล

ด้วยอดทน..อดกลั้น..แลหมั่นเพียร

181/39

แลหมั่นเพียร..วนเวียน..ปฏิบัติ

ต้องการจัด..ระเบียบ..กายใจใหม่

ไม่ปล่อยจิต..จนเคย..เกินเลยไป

ให้อยู่ใน..ศีลและธรรม..กรรมอันดี

181/40

กรรมอันดี..มีศีล..บริสุทธิ์

อันเป็นจุด..เริ่มต้น..เดินไปหน้า

ค่อยค่อยก้าว..เข้าใกล้..อย่างช้าช้า

ผู้ค้นหา..ผลได้..ด้วยใจตน

181/41

ด้วยใจตน..คนปฏิบัติ..คนขัดเกลา

มีแต่เรา..เท่านั้น..ที่รู้ได้

รู้ว่าถูก..หรือผิด..คิดยังไง

ดูที่ใจ..สบายเบา..หรือเร่าร้อน

181/42

มาถูกทาง..สายธรรม..ก็ฉ่ำเย็น

ทุกข์ก็เป็น..แค่กรรมเก่า..กระทบกาย

เราเป็นผู้..รู้ผิด..จิตสบาย

แม้ความตาย..อยู่ตรงหน้า..ข้าไม่กลัว

181/43

คำว่าทาน..การให้..จงรู้คิด

ทานอามิส..คือให้..ทรัพย์สิ่งของ

เป็นวัตถุ..อาหาร..หรือเงินทอง

อันเป็นของ..จำเป็น..ต่อชีวิต

181/44

ธรรมทาน..การให้..ทางปัญญา

องค์สัมมา..สัมพุทธเจ้า..ทรงมอบให้

พระอริยะสงค์..ทรงเผยแพร่..กันต่อไป

ผู้มั่นใน..พระธรรม..นำส่งต่อ

181/45

อภัยทาน..งานใหญ่..กว่าใครเลย

มนุษย์เอย..รู้อภัย..ใจสุดยอด

ผู้ไม่รู้..จักอภัย..ใจมืดบอด

อาจจะจอด..แต่ท่าน..ไม่ทันแจว

181/46

อามิสทาน..การส่งผล..แค่สวรรค์

เป็นพื้นฐาน..การทรง..ชีวิตอยู่

การแบ่งปัน..หยิบยื่นกัน..แก่เหล่าหมู่

ให้เราอยู่..ร่วมกันได้..ในสังคม

181/47

ธรรมทาน..อันนี้..ดียังไง

เป็นปัจจัย..ส่งถึง..พระนิพพาน

เป็นผู้ให้..ปัญญา..ชนแตกฉาน

รู้สังหาร..กิเลสตน..ก้าวพ้นทุกข์

181/48

อภัยทาน..ต่อจากการ..ได้พบธรรม

เป็นผู้นำ..มาคิด..จิตปฏิบัติ

ผูกพยาบาท..อาฆาตใคร..ไฟร้อยรัด

มันผูกมัด..รันทดทุกข์..สุขที่ไหน

181/49

สุขที่ไหน..ไปอาฆาต..จองเวรเขา

ไฟก็เผา..จิตทุกวัน..มันแสนกลุ้ม

คิดวางแผน..จะทำลาย..โรคร้านรุม

มาประชุม..ที่ใครเล่า..เราทั้งสิ้น

181/50

เราทั้งสิ้น..ดิ้นรน..ก่อกองไฟ

พอในใจ..มีธรรม..นำมาคิด

อ้าวฉิบหาย..ตายห่า..ข้าฯคิดผิด

การจ้องปิด..บัญชีดำ..ถลำลึก

181/51

ถลำลึก..สำนึกได้..ไม่สายเกิน

ถอยมาเดิน..ทางใหม่..อภัยเขา

พออภัย..คลายทุกข์..สุขแท้เรา

สบายเบา..เราให้..อภัยทาน

181/52

อภัยทาน..งานใจ..อันใหญ่ยิ่ง

เมื่อรู้นิ่ง..รู้สงบ..จบปัญหา

นับเป็นธรรม....ใหญ่ยิ่ง..วิ่งเข้ามา

เพื่อนำพา..สู่นิพพาน..นั้นง่ายดาย

181/53

ประพฤติธรรม..นำสุข..มาสู่ตน

แม้แต่คน..เคยฆ่า..มาตลอด

รักษาศีล..แรกข้อเดียว..เขี้ยวเล็บถอด

จิตก็ปลอด..ใจก็โปร่ง..โล่งสบาย

181/54

โล่งสบาย..ผู้ไม่ฆ่า..นับแต่นี้

เป็นเครื่องชี้..แต่นี้ไป..ใจเป็นสุข

ยังมีผล..กรรมเก่า..ที่เคยคลุก

กายจะทุกข์..พอรับไหว..ชดใช้กรรม

181/55

ผู้ตั้งใจ..เต็มกำลัง..หวังนิพพาน

ปูพื้นฐาน..ทางไป..ไว้ด้วยศีล

ปฏิบัติ..จนสบาย..ใจมันชิน

เหลือบยุงลิ้น..ยังไม่..ทำร้ายมัน

181/56

ทำร้ายมัน..ยังไม่..แถมให้ทาน

ไม่ประมาณ..เต็มใจ..ให้เต็มที่

ไม่มากไป..น้อยไป..เท่าที่มี

ด้วยความดี..ไม่เบียดเบียน..หมั่นเพียรทำ

181/57

หมั่นเพียรทำ..ทั้งศีลา..และจาคา

จนธรรมดา..ชีวิต..ผู้คิดหนี

จิตน้อมนำ..สร้างทำ..แต่กรรมดี

จนไม่มี..ขุ่นข้อง..หม่นหมองใจ

181/58

สมาธิ..ภาวนา..ตามมาเลย

จนคุ้นเคย..กำลังใจ..ให้ตั้งมั่น

สมาธิ..จิตนิ่ง..สิ่งสำคัญ

จงทำมัน..ให้เป็นฌาน..คือการชิน

181/59

คือการชิน..ไม่ยินดี..ในกิเลส

ปฏิเสธ..ทุกสิ่งอัน..มันเคยยุ

ได้เจอธรรม..แสงโชติ..รับบทดุ

เป็นผู้มุ..มานะ..ละกิเลส

181/60

ละกิเลส..เหตุแห่งทุกข์..ความขมขื่น

ปลุกตนตื่น..ขึ้นมา..พิจารณาขันธ์

ขอสุดท้าย..ชาตินี้..ที่มีมัน

สิ่งผูกพัน..ขอสิ้นสุด..หยุดเกิดตาย







Create Date : 15 กรกฎาคม 2557
Last Update : 17 กรกฎาคม 2557 19:30:17 น.
Counter : 523 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



กรกฏาคม 2557

 
 
1
2
4
6
7
8
9
10
11
13
16
17
18
19
20
21
22
24
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog