จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น ตอนที่ ๒

ความเดิม - -> จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น ตอนที่ ๑

๒ วันกับการใช้ชีวิตพ่อค้าในตลาดทำให้ผมได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆจากสังคมที่แตกต่างไปจาก ๕ วันที่ผมคุ้นเคย นับเป็นช่วงชีวิตที่มีค่ายิ่ง ความแตกต่างทางสังคมแต่ละที่ย่อมมีจุดดีจุดด้อยแตกต่างกันไป อยู่ที่เรานั้นจะสามารถนำมาปรับใฃ้ให้เกิดความสมดุลกับชีวิตของเราอย่างไร

เนื่องจากเป็นคนชอบเรียนรู้สังคมและคนรอบข้างด้วยการพูดคุยและสังเกต ไม่แปลกอะไรที่ผมจะเป็นคนที่ชอบเดินไปทักทาย พูดคุย พ่อค้าแม่ค้าอื่น ๆ ด้วยวิธีอุดหนุนสินค้า ร้านโน้น ร้านนี้ โดยมีกระบวนความคิดที่ว่า อุดหนุนกันและกันเพื่อความอยู่รอดของพ่อค้าแม่ค้ากันเอง





ภาพและเสียงที่ผมได้ยินจนชิน คือการต่อรองราคาสินค้า ไม่เว้นแม้แต่ร้านของผมเช่นกัน

- ผักกำละ๕ บาท สามกำสิบได้ไหม
- กำละ๕ บาทเหรอ นึกว่า ๓ บาท

คงเป็นปกติของสังคมแห่งการต่อรองและบอกผ่านไปเสียแล้ว จนติดเป็นนิสัยที่พ่อค้าแม่ค้าต้องบอกผ่านและลูกค้าต้องมีหน้าที่ต่อรองราคา บางครั้งก็ไม่ได้คิดที่จะอยากได้ตัวสินค้าเป็นที่ตั้ง แต่บังเอิญต่อราคาได้ถูกความอยากได้ก็เลยเกิด บางครั้งต่อได้ก็ไม่เอาเพราะติดนิสัยการต่อราคาไม่ได้ต้องการสินค้า แต่สำหรับผักกำละ ๕ บาทแล้วผมว่ามันไม่สามารถบอกผ่านได้อีกแล้ว

ในขณะที่พ่อค้าแม่ค้าขายผลไม้ยังคงต้องเปิด option เพื่อให้สามารถเลือกผลผลิตได้เพื่อให้สินค้าตนขายได้และเป้นที่พึงพอใจต่อลูกค้า เสียงและภาพการสนทนาชัดเจนอยู่ตรงหน้าผมในวันหนึ่ง

ส้มโลเท่าไรค่ะ ... เสียงลูกค้าสาวถามแม่ค้าร้านขายผลไม้
๔๐ บาทจ้า ... เสียงแม่ค้ารุ่นใหญ่ตอบด้วยความเต็มใจ

การซื้อขายเริ่มขึ้น โดยลูกค้าสามารถเลือกส้มที่ตนพึงพอใจทีละลูก ทีละลูก และยื่นให้แม่ค้า

๑ โล ๔๐ บาทจ้า ... เสียงแม่ค้าพูดพร้อมยื่นถุงส้มดีมีคุณภาพให้ลูกค้าเพราะถูกเลือกแล้ว








ลูกค้าสาว ล้วงมือลงไปในกระเป๋าสะพายพร้อมควักธนบัตรใบละ ๒๐ ประมาณห้าหกใบขึ้นมา เลือกสรรธนบัตรใบแล้วใบเล่า จากนั้นส่งให้แม่ค้าสองใบ เพื่อเป็นค่าสินค้าที่ตนซื้อ

ลูกค้าสาวเดินจากไปพร้อมส้มลูกงาม โดยทิ้งธนบัตรใบละ ๒๐ ที่สภาพแย่ที่สุดให้แม่ค้า โดยใบหนึ่งมีสภาพขาดวิ่นตรงมุม

ธนบัตรใบที่ขาดวิ่น แม่ค้าคนนั้นจะใช้ทอนให้ลูกค้ารายใดได้ ลูกค้ารายใดจะต้องการมัน


ในขณะที่เราต้องการและมุ่งหาสิ่งดีงามที่สุดเพื่อชีวิตของเราเป็นที่ตั้ง จนหลงลืมใส่ใจว่าคนอื่นก็ต้องการ

บางครั้งสิ่งดีงามที่เราอยากได้และต้องการเหล่านั้นมันต้องแลกกับความสูญเสียและทิ้งความหมองเศร้าลงบนจิตใจของคนอื่น เพียงเพราะเราเห็นแก่ได้ ขาดความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น สังคมของเราจึงเป็นสังคมที่มอบสิ่งดีงามให้กันและกันไม่เป็น

เราสามารถสร้างสิ่งดีงามเหล่่านั้นได้ เพียง ........

จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น

.................................


คุยท้ายบล็อค

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาทักทาย ขอบคุณหลายท่านที่ส่งอีเมลมาชื่นชมเพราะชอบการเขียนของผมในลักษณะแนวแบบที่ท่านเรียกว่า มีวัฒนะรรมทางความคิดเป็นของตนเอง และขออนุญาตนำสิ่งที่ผมเขียนไปเผยแพร่

รูปและบทความของผมท่านสามารถนำไปเผยแพร่ได้ครับ หากว่าท่านพิจารณาแล้วเห็นว่ามีประโยชน์ แต่ผลงานของผมทุกชิ้นสงวนลัขสิทธิ์โดยใช้ สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง

ผลงานของเราจะไม่มีวันสูญสิ้นแม้ตัวจะสิ้นสูญ หากผลงานนั้นมุ่งเน้นเพื่อสังคมและผู้อื่น




Create Date : 07 มกราคม 2554
Last Update : 7 มกราคม 2554 12:48:29 น. 32 comments
Counter : 1144 Pageviews.

 
"ในขณะที่เราต้องการและมุ่งหาสิ่งดีงามที่สุดเพื่อชีวิตของเราเป็นที่ตั้ง จนหลงลืมใส่ใจว่าคนอื่นก็ต้องการ"
ชอบคำนี้จังค่ะ เพราะบางครั้งก็นึกถึงแต่ตัวเองจนลืมนึกถึงคนรอบข้างไปเลย

แวะมาสวัสดีปีใหม่
ถึงแม้ว่าจะช้าไปซักหน่อยก็ตาม
มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 7 มกราคม 2554 เวลา:13:29:42 น.  

 
เราก็ชอบใช้แบ้งค์เก่าก่อน แต่ไม่ถึงกับไม่น่าใช้ค่ะ แค่ใจคิดว่าอยากเก็บแบ้งค์ดี ๆ ไว้ในกระเป๋าน่ะค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 7 มกราคม 2554 เวลา:13:45:00 น.  

 
ชอบภาพถ่าย และการแต่งบล็อกนะคะ
ดูมีเสน่ห์ยังไงไม่รู้

ป๊อบเป็นคนไม่ชอบต่อราคานะคะ
(แล้วแต่กรณี บางทีแพงเกินไปก็ขอต่อ 555)
พ่อเคยบอกว่า ใจเขาใจเราด้วยลูก
เสียนิดเสียหน่อยไม่เป็นไรหรอก
ยังไงเราก็ยังมีอยู่ น่ะคะ

มีความสุขในวันศุกร์นะคะ


โดย: onedermore วันที่: 7 มกราคม 2554 เวลา:14:09:20 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณเทียน


เป็นอาชีพเสริมที่มีคุณค่าทั้งแก่ตัวเราเอง และ ผู้ที่บังเอิญผ่านเข้ามารับคุณค่านั้นค่ะ
ป้ามองว่าเป็นความพอเพียงที่มีเกียรติอย่างยิ่ง
คุณเทียน..ได้..ในสิ่งที่พึงได้
และ...ได้ให้..ในสิ่งที่ตั้งใจ..อยากให้..ด้วย


แน่นอนแบบนี้มีใช่วิสัยของพ่อค้า
คุณเทียนเป็นเพียง...ผู้รับแลก และ แบ่งปันเท่านั้นค่ะ


สักวัน...หากโชคดีป้าคงได้พบตะกร้าผักสดกำละ 5 บาทของพ่อค้าคนนี้




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 7 มกราคม 2554 เวลา:14:53:47 น.  

 

สวัสดียามค่ำๆค่ะ เฮีย

ใจเค้าใจเรา หากทุกคนคิดได้อย่างนี้
โลกเราจะสงบร่มเย็นมากกว่านี้อีกเยอะเชียว

รักษาสุขภาพมากๆนะคะ


โดย: lastmoon วันที่: 7 มกราคม 2554 เวลา:20:40:37 น.  

 
ย่องมาเยี่ยมตอนดึกมากๆค่า

มาอ่านแล้วไม่เม้าท์ อึ๋ย.. ไม่เม้นท์ไม่ได้เชียว
ประทับใจพ่อค้าแม่ค้าในตลาดสดค่ะ เพราะเวลาจะซื้ออะไรมักจะเล็งรูปร่างหน้าตา (ผักและผลไม้ที่อยากซื้อ) เพื่อเปรียบเทียบกับราคากับร้านอื่นๆ ซักรอบนึงก่อน หรือไม่ก็เงี่ยหูฟังว่าขายยังไง แล้วค่อยซื้อ
ส่วนใหญ่นะคะเหมือนแม่ค้ารู้ตัวเลยว่ามีคนมาจ้องของเค้ารอบนึงแล้ว ขากลับพอจะซื้อยังไม่ทันบอกว่าจะเอาอะไร แค่ขยับมือจะชี้เค้าก็หยิบใส่ถุงเลยค่ะ สุดยอด.. มือชีพจริงๆ เหมือนอ่านใจได้เลย

ปลๆ ดีใจด้วยนะค้าที่หวัดดีขึ้นแล้วววว


โดย: culcita วันที่: 8 มกราคม 2554 เวลา:0:12:12 น.  

 
ผมเป็นคนซื้อของที่ไม่ค่อยต่อราคาครับ
เพียงแต่เลือกอะไรไม่ค่อยเป็น มักจะขอให้พ่อค้าเลือกให้
ถ้ากิโลละ 35 ก็จะบอกว่าซื้อ 40 บาท
อิ อิ ไม่ค่อยอยากได้ ตังค์ทอน

เรื่องแบงค์ ผมเป็นคนชอบแบงค์สะอาดในกระเป๋าครับ
ก็เลยหมั่นแลกแบ๊งค์ 20 ติดกระเป๋าแล้วก็ทะยอยจ่ายออก แต่พยายามจะไม่รับตังค์ทอน ถ้าได้ตังค์ทอนจริงจริง ก็จะแยกเก็บอีกที่ ตอนนี้มีอยู่ในรถเยอะเลย



โดย: yyswim วันที่: 8 มกราคม 2554 เวลา:2:28:29 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ

วิธีคิดและการทำการค้าของเฮีย
เป็นการทำการค้าด้วยใจจริงๆครับ

ไม่เอาเปรียบลูกค้า
ให้แต่สิ่งที่ดีที่สุด

เป็นแนวคิดที่น่ายกย่องและน่าชื่นชมมากๆเลยครับ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 มกราคม 2554 เวลา:6:44:23 น.  

 
จำได้ว่า
เม้นท์แรกของคุณที่บล็อกขวัญ
เม้นท์ในฐานะคนเป็นพ่อ
แล้ววันนี้คนเป็นพ่อ
จะพาคนเป็นลูก
ไปล่าของขวัญที่ไหนคะ

ขอให้มีความสุขตลอดวันเด็กค่ะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 8 มกราคม 2554 เวลา:9:26:24 น.  

 
สวัสดีค่ะเฮีย

เรื่องราวของเฮียกับการได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
กับสิ่งรอบตัว เล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ล่ะค่ะ เป็นสิ่งที่
ตัวเองตั้งใจเอาไว้ว่า ไม่ว่าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
ยังไงมันก็เป็นบทเรียนสำหรับการใช้ชีวิต
ของเราได้เยอะเลยค่ะ ..


โดย: JewNid วันที่: 8 มกราคม 2554 เวลา:10:56:05 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่ชาย

มนุษย์สัมพันธ์ที่ดี
หลายครั้งทำให้เราได้รับสิ่งที่ดีนะคะ
การจะยิ้มให้ใครสักคน
ไม่ต้องคิดว่าจะได้อะไร
แค่คิดว่าไม่ได้เสียอะไร
เท่านั้นก็พอนะคะ

ถ้ามีคนยิ้มตอบเรามา
ได้กำไรกระเป๋าตุงเชียวล่ะ

ขอบคุณเรื่องราวดี ๆ นี้นะคะพี่ชาย
มีความสุขตลอดปีเลยนะคะ




โดย: raya-a วันที่: 8 มกราคม 2554 เวลา:16:55:36 น.  

 
ไปซื้อของในตลาดทีไรไม่กล้าต่อเขาเลย
ผักก็ซื้อแบบรวมมิตร แตงกวา มะเขือ ถั่วพลู
เขาชั่งแสร้จบอกมาเท่าไรก็จ่ายไปเท่านั้น
ซื้อแบบเป็นกำๆ ก็ดีนะรู้ราคาเลยว่าเท่าไร
กำละ 5 บาทหาไม่ค่อยเจอแล้วนะยุคนี้


โดย: the mynas วันที่: 8 มกราคม 2554 เวลา:20:44:49 น.  

 
สวัสดีค่ะเฮีย
วันนี้ก็ไปวิ่งมาคะ สุขใจ วิ่งที่สวนลุมฯ ดีนะเฮีย ไม่เปลี่ยว
และกว้าง อาหารตาก็หลากหลาย เฮ้ย!! ของกินหลากหลาย

๒ วันกับการใช้ชีวิตพ่อค้า เฮียไปทำอะไรมาคะ


โดย: aenew วันที่: 8 มกราคม 2554 เวลา:22:17:24 น.  

 
ทักทายสวัสดีกันในวันอาทิตย์ที่สดใสครับ
ภาพสวยน่าชมทั้ง 2 ภาพครับ ชอบครับ


โดย: ถปรร วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:6:14:10 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย











โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:6:37:43 น.  

 




เอาบุญมาฝากค่ะ


วันนี้ในซอยบ้านป้ามีกิจกรรมทำบุญปีใหม่เหมือนทุกๆปีที่ผ่านมา
มีสมาชิกทั้งในซอยเราและซอยใกล้เคียงมาร่วมบุญกันคับคั่ง
อาหารถวายพระมีหลากหลายทั้งที่หลายๆบ้านรวมกันทำแบบยกหม้อ
และบางบ้านก็จัดชุดใส่จานมาค่ะ


เต็นท์สองหลังวางต่อกันกลางซอยหน้าบ้านป้าพอดีเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ช่วงเย็นก็ทำความสะอาดพื้นถนนเตรียมเอาไว้
เช้านี้ผู้ชายก็รับหน้าที่จัดการปูเสื่อและเตรียมการด้านพระ
ผู้หญิงก็จัดสรรเรื่องอาหาร
ฝ่ายเสียงก็ไม่ยอมน้อยหน้ายกมาเตรียมตั้งแต่เช้าเหมือนกันค่ะ


เสร็จจากเลี้ยงพระก็ร่วมใจกันโจ้ ร่วมใจกันล้าง เก็บ กวาด
แต่รายการล้างคงต้องว่ากันไปเรื่อยๆค่ะ
เพราะที่เหลือยกหลังนี่เป็นการคุยไปทานไปของขาดริ้งค์
ซึ่งก็คงจะร่ายยาวไปเรื่อยๆประสานานทีปีละครั้ง


และตลอดวันนี้เป็นที่รู้กันว่ารถในซอยจะหยุดการผ่านเข้า-ออกโดยปริยาย
ซึ่งก็ทำกันมาอย่างนี้จนกลายเป็นประเพณีของซอยแล้วค่ะ
จะมีเสียงร้องคาราโอเกะกล่อมตลอดวัน นักร้องก็จะผลัดเปลี่ยนกันไป
ป้าเป็นประเภทขาฟังค่ะ ใครร้องอะไรฟังได้หมดไม่เกี่ยงว่าจะเป็นเพลงเก่าหรือเพลงใหม่
จัดว่าเป็นกิจกรรมง่ายๆที่ให้ความสุขได้อีกวันค่ะ





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:18:32:32 น.  

 
สวัสดีคะพี่ พี่สบายดีนะคะ สาวเพิ่งว่าง เลยมาทักทายหลังปีใหม่ช้าไปนิด


โดย: sawkitty วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:20:53:59 น.  

 
เฮียจ๋าเฮีย

ซาหวัดดีปีใหม่นะคะ

แวะมาช้า เลยปีใหม่ เลยวันเด็กไปแว้ว
แต่ยังไงก็ขอให้เฮียมีฟามสุข สนุกสนาน
มีวันดีๆ ในปีใหม่ๆ นะคะ


โดย: lazymetal วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:22:01:36 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 มกราคม 2554 เวลา:6:11:25 น.  

 
ว่าแต่ผักของเฮียใครมาต่อต่ำกว่าห้าบาทเฮียอย่าขายนะ แค่นี้ก็ถูกชมัดแล้ว


โดย: น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา วันที่: 10 มกราคม 2554 เวลา:11:41:26 น.  

 
ความสุขจากการเป็นผู้ใหญ่ยิ่งใหญ่กว่าการเป็นผู้รับเสมอเลยครับ แต่จะมีพระเวสสันดรสักกี่คนละครับประเทศไทย


โดย: endless man วันที่: 10 มกราคม 2554 เวลา:14:00:41 น.  

 
การให้เป็นสิ่งที่ทำให้อะดีนาลีนในร่างกายหลั่งคะ


โดย: mutcha_nu วันที่: 10 มกราคม 2554 เวลา:19:33:42 น.  

 
ชอบจังค่ะ .. ชอบบทความนี้จัง
ให้ในสิ่งที่คิดว่าดีกับคนอื่น เพราะเชื่อว่า
ความสุขของการให้ ยิ่งใหญ่กว่าการได้รับค่ะ

.... ..

เรื่องแบงค์ สองพีไม่เท่าไหร่ค่ะ เพราะแลกได้ตลอด
อยู่กับเงิน (ของคนอื่น) บางทีก็มีอภิสิทธิ์ในการแลกเล็กน้อย 555

สองพี


โดย: SongPee วันที่: 10 มกราคม 2554 เวลา:21:59:46 น.  

 
อ่านแล้วโดนใจจริง ๆ ค่ะ
เมื่อก่อนเป็นคนหนึ่งที่ซื้อของแล้วอดไม่ได้ที่ต้องขอต่อรองราคาเป็นอันดับแรก
พอระยะหลังๆ เริ่มจะไม่ค่อยต่อแล้วล่ะค่ะ
นึกถึงใจเค้าใจเรา ยิ่งประเภทพืชผักล่ะก้อ
ไม่ต่อเลยค่ะ เพราะกว่าเค้าจะปลูกจะเก็บจะมัดมาขายให้เราก็หลายขั้นตอนอยู่


ใครไม่เชื่อลองปลูกผักอะไรซักอย่างดูซิคะ
รับรองได้ ต้องพูดว่า "โห รู้งี้ซื้อดีก่า"



โดย: แสงเทียน IP: 223.207.46.11 วันที่: 10 มกราคม 2554 เวลา:23:34:03 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 มกราคม 2554 เวลา:6:22:47 น.  

 
เฮียจ้า ยายไม่ได้เข้าบล็อกมาเกือบอาทิตย์
หายไปเลย เฮียไม่ว่ายายลืมชิมิคะ เหอๆๆๆ

บล็อกเฮียนะมีแนวคิดที่ยายนำไปใช้ได้
ถือเป็นผู้ใหญ่สอน เด็กรับฟัง (อิอิ)


โดย: biotech_girl วันที่: 11 มกราคม 2554 เวลา:17:19:19 น.  

 
อ่านเม้นท์ของเฮียแล้ว
ดูท่าทางเฮียจะมีอาชีพเพิ่มอีกหนึ่ง
คือ "ผู้รับเหมา" ครับ 555

คือดูแลลูกชายไปทุกอย่างเลยทั้งวิชาการและวิชาเกินน่ะครับ 5555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 มกราคม 2554 เวลา:22:57:30 น.  

 
สวัสดีค่ะเฮีย
คมน่ะค่ะวันเนี้ย "จงให้สิ่งที่ดีที่สุดเพื่อคนอื่น"
อ่านแล้วชอบค่ะ ด้วยเหตุผลหลายๆอย่างทำให้เราลืมคิดถึงคนอื่น พอได้อ่านคำนี้ของเฮียแล้ว ต้องหยุดคิด...
แล้วก็หัดให้ของดีดีเพื่อคนอื่น แล้วเอาของที่ไม่ค่อยดีไว้กินเอง (ล้อเล่น)
..........................

ที่บ้านเฮียเค้าเรียกรองเท้าสตรีรึเปล่าค่ะ
ไม่ใช่รองเท้านารีหรอกมั้ง...ง


โดย: ภูผา กะ วาริน วันที่: 11 มกราคม 2554 เวลา:23:23:41 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย












โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 มกราคม 2554 เวลา:5:12:02 น.  

 
ไม่เสียแรงที่เข้ามาดูย้อนหลังค่ะ...

ใครๆ ก็อยากได้สิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง แต่ตั้งใจให้สิ่งที่แย่ที่สุดที่เราไม่ต้องการ...ให้กับคนอื่น...เสมอ...

ภาพประกอบ 2 ภาพ...น้อยมาก...แต่เฉียบคม...ขาดไปเลยค่ะ...

ข้อความในย่อหน้าที่ 2 ใช่เลยค่ะ ที่บ้านเราก็ถูกปลูกฝังมาแบบนั้น ทุกวันนี้แม่ก็ยังค้าขายเล็กๆ น้อยๆ แบบมีความสุขค่ะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 12 มกราคม 2554 เวลา:16:13:32 น.  

 
หวัดดีค่ะเฮีย..
ก่อนอื่นก็ขอแสดงความยินดีกับรางวัลก่อนนะค่ะ มาช้าไปหน่อย คริๆๆๆ

รูปภาพของเฮียสวยบาดใจจริงๆๆๆ ค่ะ..
เห็นแล้วอยากถ่ายภาพมั่ง....


โดย: kamonorchids วันที่: 19 มกราคม 2554 เวลา:22:33:20 น.  

 
ขอบคุณสำหรับความคิด ....
อย่างน้อยก็ยังมีคนคิดดีให้สังคมไทยเราอยู่ แบบไม่ได้ห่วงแต่ตนเองคนเดียว ....
ขอบคุณครับ...


โดย: เจ้าสัวที่1 IP: 125.25.174.175 วันที่: 25 มีนาคม 2555 เวลา:8:15:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tiensongsang
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 28 คน [?]




Group Blog
 
<<
มกราคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
7 มกราคม 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add tiensongsang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.