Bloggang.com : weblog for you and your gang
ในมุมมองของฉัน ของสิ่งนั้นมันเป็นแบบนี้
เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม
ฉันมองไปเห็น หมีขาว เมฆพราวสวย
ใจอยากถามเธอล่ะคิดจิตอำนวย
สวยไม่สวยเธอเห็นภาพเป็นเช่นไร
หากเธอเห็นเป็นภาพอื่นช่วยบอกฉัน
ร่วมแบ่งปันมุมเธอมองฉันได้ไหม
คุณค่าอยู่ที่วิธีใช่อื่นใด
กับหัวใจร่วมถ่ายทอดและแบ่งปัน
กระแสการจัดการความรู้หรือที่เราเรียกจนติดปากกันว่า KM (Knowledge Management) นั้นต้องยอมรับเลยว่ามาแรงชนิดที่เรียกได้ว่าไฟไหม้ฟางยังเรียกพี่ เพราะเราเข้าใจในมุมที่เราเข้าใจว่าเราต้องจัดการ เราต้องจัดการ จัดการกับความรู้ของคนอื่นที่มันวิ่งกระจัดกระจายภายในองค์กรของเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้บริหารอาจกังวลว่า สักวัน ความรู้ต่างๆ เหล่านั้น อาจสูญหายไปหากเราไม่ดำเนินการจัดการนำมารวบรวม
KM จึงเป็นเสมือนทางเลือก เพื่อเข้ามาจัดการองค์ความรู้ที่ว่านั้น
ระบบสารสนเทศต่างๆ ถูกจัดสรร สรรหา มาเพื่อตอบสนองโจทย์ที่เราตั้งไว้ว่า เราต้องจัดการ เราต้องจัดการ
ไม่แปลกอะไรที่ เครื่องมือนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นเว็บบอร์ด เว็บฟอรั่ม รวมถึงปัจจุบันที่เรารู้จักและนำมาใช้คือ บล็อค (blog) มันจะถูกทิ้งร้างไร้ซึ่งกิจกรรมที่นำพาไปตอบโจทย์เพื่อผลลัพธ์ที่เราคาดหวัง สูงสุดเพื่อองค์กร คือ KM
รากเหง้าแห่งปัญหานั้น คงมิใช่ระบบสารสนเทศที่เรานำมาเพื่อเป็นเสมือนเครื่องมือชั้นเลิศ แต่กลับเป็นที่ข้อมูลนำเข้า (input) ที่เราต้องการที่จะนำเข้ามาในระบบเพื่อจัดการ เพราะเราไม่สามารถหาหรือกำหนดข้อมูลนำเข้านั้นได้ เพราะเหตุที่ว่า มันคือ ความรู้ของคนอื่นที่มันวิ่งกระจัดกระจายภายในองค์กร ที่เราเข้าใจและเรียกมันว่า Knowledge
แล้วเราจะทำอย่างไร ถึงจะจัดการกับมันได้?
ภาพนี้ลูกชายบอกว่าเหมือนไก่หรือหงส์
คงจะดีหากความรู้ที่วิ่งกระจัดการะจายนั้นมันเป็นความรู้ของเราเอง นั่นคือ แนวความคิดของการเริ่มต้น เพราะเราจะสามารถจัดการกับมันอย่างง่ายดายภายใต้ความถูกต้องเหมาะสม ด้วยเครื่องมือที่มีอยู่
ปัญหาของแนวความคิดเริ่มต้น คือ เพราะสังคมของเราเป็นสังคมแห่งการจับผิด หวาดระแวง ซึ่งพฤติกรรมแบบนี้มันส่งผลกระทบให้พฤติกรรมที่พึงประสงค์ที่เราเรียกว่า การถ่ายทอด ความรู้เกิดขึ้นมาไม่ง่ายนัก
สุนทรียสนทนา (dialogue)
ศาสตร์ แห่งการพูดและรับฟัง จึงถูกนำมาใช้เพื่อให้ผู้ถ่ายทอดและซึมซับ เข้าใจและปฏิบัติได้ถูกต้องตรงกันเพื่อนำพาไปสู่เป้าหมายในเรื่องเดียวกัน
ในความคิดเห็นของผมคือถ่ายทอดและรับฟังในเรื่องเดียวกัน โดยปราศจากมิจฉาทิฐิ มินำความคิดโดยส่วนตัวมาเป็นมาตรฐานแห่งความถูกผิด แต่กลับเป็นการรับฟังกันมากขึ้น ถ่ายทอดกันมากขึ้น และซึมซับเอาส่วนดีไปปรับใช้ให้ถูกต้องเหมาะสม
เขาถ่ายทอดอะไร เราก็ตั้งใจรับฟัง ... โดยอย่านำความรู้สึกของเราไปชี้ว่าถูกผิด
เพราะ...ในมุมมองของฉัน ของสิ่งนั้นมันเป็นแบบนี้ และฉันก็กำลังรอมุมมองของคุณว่าเป็นแบบไหน เพื่อนำมุมที่แต่ละคนที่มองมาผสานเพื่อให้เห็นภาพโดยรวมได้ชัดเจน
ความกล้าหาญแห่งการถ่ายทอด ก็จะบังเกิดทำให้เกิดองค์ความรู้ที่หลากหลายและก่อประโยชน์
ความรู้และความสามารถของเรา จะไม่มีวันตายจากโลกนี้ไปหากแต่เรารู้จักที่จะเป็นผู้ให้ด้วยการถ่ายทอด แต่หากเรายึดติดในอัตตาแห่งความโลภ ถึงถือครองของมีค่ามากมาย ก็ไร้ซึ่งค่าความหมายไปตามกาลของสังขารที่ร่วงโรย
เข็มเศรษฐีสีส้ม
ขอขอบคุณทุกท่าน ที่แวะเวียนมาทักทายถึงแม้ผมจะหายไปไม่ได้มาทักทายเลย ภาระหน้าที่ต้องทำมันเยอะมากเลยจริงๆ
ผมจะไม่อยู่ 3 วันครับ ฝากภาพท้องฟ้าไว้สามภาพ
เนื่องจากต้องไปประชุมเชิงปฏิบัติการ ที่พัทยา จ.ชลบุรี
และต้องพรีเซนต์ในหัวข้อ
blog กับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
ฝากแง่คิดที่เกิดจาก blog นี้ไว้ครับ ผมเป็นคนไอที แต่เป็นไอทีที่พอเพียงและทำสิ่งที่มีให้เกิดประโยชน์สูงสุด
คิดถึงทุกท่านนะครับ
Create Date : 26 สิงหาคม 2552
Last Update : 26 สิงหาคม 2552 10:26:08 น.
14 comments
Counter : 2105 Pageviews.
Share
Tweet
ตัว ๆ อยู้ในวงการ Hr หรือเปล่า ?
เราก็อยู่คะ กำลังตื่นตัวเหมือนกันเรื่องนี้
ภาพ 1 แกะ
ภาพ 2 ม้าลายนอนชูคอ
ภาพ 3 อูฐ
โดย:
จูหน่านพ
วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:6:40:49 น.
สวัสดีค่ะ ...
แวะมาบอกว่า บางทีเนื้อหาในบล็อกก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเพราะเป็นการเขียนเพื่อแลกเปลี่ยนในเรื่องต่างๆ แบบ
จับแกนหลักๆ ไม่ถูก ...
แต่ที่ยึดถือเสมอๆ ตั้งแต่ทำบล็อกมาว่า ถ้าไม่ทำบล็อก
ให้เกิดประโยชน์ในแง่ความรู้ทางวิชาการ ก็คงจะเขียนเพื่อให้ความ
บันเทิง และที่สำคัญคือ เขียนแล้วจะต้องไม่เอาไป
เป็นโทษต่อบุคคลอื่นใด ไม่ว่าจะด้วยตั้งใจหรือว่าไม่ตั้งใจค่ะพี่ ..
........................
ไม่ได้คุยด้วยกันนานๆ .. เพราะภารกิจติดพันนี่เอง
รักษาสุขภาพด้วยนะค๊า ....
โดย:
JewNid
วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:7:15:52 น.
ก้อนเมฆสวยจัง
โดย:
kwan_3023
วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:8:15:56 น.
เห็นแล้วอยากกินขนมปุยฝ้ายค่ะ อิอิ ดูนุ๊ม นุ่ม
เมื่อตอนเด็ก ๆ เรามักจะมองเห็นก้อนเมฆเป็นรูปนู้น รูปนี้
หรือตอนโตจินตนาการมันหายไปหมด ถึงเห็นเมฆเป็นเมฆ ไม่เป็นม้า เป็นมังกร
เหมือนเมื่อตอนเด็ก ๆ ขอบคุณที่เรียกจินตนาการกลับมาอีกครั้งนะคะ
โดย:
ชิฟฟอนคาปูชิโน่
วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:10:08:47 น.
กรี๊ดดดด เฮียมาแล้ว เย้ๆๆๆ
มาเฝ้าบ้านให้ค่ะ
โดย:
biotech_girl
วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:13:27:07 น.
แวะมาทักทายคร้าบบบผม
โดย:
Mr.KUKKU
วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:15:23:54 น.
แวะมาชมภาพสวยๆค่ะ
โดย:
ขนมไทยห่อใบตอง
วันที่: 27 สิงหาคม 2552 เวลา:10:54:39 น.
เอาน้ำมาฝากค่ะพี่ท่าน
โดย:
biotech_girl
วันที่: 28 สิงหาคม 2552 เวลา:15:43:31 น.
เมฆน่ากิน 555 นึกว่าไอติมค่ะ
โดย:
BooM_W
วันที่: 30 สิงหาคม 2552 เวลา:9:48:46 น.
เฮียจ๋า....คิดถึงเหมือนกันค่ะ เหอๆ
ไม่คิดว่าเฮียจะมาทันเจิมเลยนะคะเนี่ย..เย้ๆๆๆ
โดย:
biotech_girl
วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:11:56:22 น.
วันนี้ไม่มีขนม แต่เอาข้าวมาส่งค่ะ
โดย:
biotech_girl
วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:12:42:37 น.
เฮียกลับมาแร้น
รูปแรกเห็นเป็นรูปแกะเลยค่ะ
แบบมีเจางอๆด้วย
โดย:
Fullgold
วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:16:02:33 น.
แบบเขางอๆอ่ะ พิมพ์ผิดตลอดเลย
โดย:
Fullgold
วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:16:03:36 น.
ขอบคุณมากๆเลยเฮีย...
อ่านแล้วซึ้งอ่ะ
ขอให้เฮียเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน
ขอบคุณเฮียแทนเพื่อนของปูด้วยค่ะ
โดย:
Fullgold
วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:19:13:05 น.
ชื่อ :
Comment :
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
tiensongsang
Location :
นนทบุรี Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 28 คน [
?
]
Group Blog
2024 Blog
B-REUNION
R U N
:: ส า ร บั ญ บ ล็ อ ค ::
+ รวมเรื่องราวที่ก้าวผ่าน
ภ า พ ด อ ก ไ ม้
ภ า พ ใ บ ไ ม้
ภ า พ ค น - สั ต ว์ แ ล ะ สิ่ ง ข อ ง
ภ า พ กั บ บ ท ก วี
ภ า พ พุ ท ธ ป ฏิ ม า ก ร
ห้ อ ง ภ า พ
น ม ตำ เ ลี ย
ร้ อ ย เ รื่ อ ง ร า ว ที่ ก้ า ว เ ดิ น
ขี ด เ ขี ย น เ รี ย ง ร้ อ ย ถ้ อ ย คำ
ข อ ง รั ก ข อ ง ส ะ ส ม
: : : Guestbook : : :
เ พ ร า ะ รั ก แ ม่ ผ ม จึ งเ ขี ย น
+ คิดถึงแม่ เขียนถึงแม่
บั น ทึ ก มั น เ รื่ อ ย ไ ป
เ ติ ม ปั ญ ญ า ด้ ว ย ก า ร อ่ า น
บั น ทึ ก ร่ ว ม กิ จ ก ร ร ม
<<
สิงหาคม 2552
>>
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
26 สิงหาคม 2552
ในมุมมองของฉัน ของสิ่งนั้นมันเป็นแบบนี้
All Blogs
Dont Forget Me.
คิดถึงคนบนพระจันทร์
มุมสงบของฉัน
เมื่อความรักโบยบิน
เก็บตะวัน...ความสุขที่แสนสั้น
HERO...สตรีที่ถูกลืม
พักร้อน...หนึ่งปีที่เฝ้ารอ
รอยร้าว..หากพร้อมจะเข้าใจทุกข์ใจก็น้อยลง
เมื่อฝนซา
ฉันก็เป็นเช่นเธอ
ละครหลังข่าว...สิ่งที่ได้หลังคราบน้ำตาและความผิดหวัง
ยิ่งค้น...ยิ่งไม่พบ
กุหลาบของฉันในวันวาน
หมอดู...ใครจะรู้เท่าเจ้าเป็นไม่มี
ท า ง แ ย ก...ต้องระวัง ต้องเลือก ต้องตัดสินใจ
เผชิญหน้ากับการจากลาด้วยความเข้าใจ
วันพักผ่อน...ช่วงเวลาสั้นๆที่แสนสุข
การเริ่มใหม่...ไม่น่ากลัวสักนิด
โ ห ย ห า
ความหลัง...ความสุขที่เกิดจากการระลึก
ค ว า ม ท ร ง จ ำ
เมื่อความคิดถึงเดินทาง
อุ่ น
ความคิดและหัวใจ
ฟังให้เป็น...เรียนรู้อย่างแท้จริง
เรื่องเล่านี้มีสิ่งดีซุกซ่อน
ปล่อยอารมณ์
เ ส น่ ห์ แ ห่ ง ก า ล ...Period of Time
รวงทองของแผ่นดิน
พึมพำกับตัวเองอีกครา
เวลา...อารมณ์
ชีวิต...แท้จริง...ว่างเปล่า
คำถามง่ายๆ
ธรรมชาติเล่นตลก
อธิษฐาน
ยึ ด
ส า ย ล ม
เ ว ล า
ความรัก ความคิด ...และหัวใจ
รักตัวเอง..บทสรุปแรกแห่งรัก
ความรัก..มิอาจหยิบฉวย
ละทิ้งบ้างเพื่อสร้างความงดงาม
อยู่ที่เธอจะเห็นว่าเป็นอะไร
เ พ ร า ะ ชี วิ ต เ ห ลื อ เ ว ล า ไ ม่ ม า ก พ อ
วันนี้...ไม่มียายคนนั้น
จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น ตอนที่ ๓
ความงดงาม...หลังความตาย
ฉั น ไ ม่ ไ ด้ มี ... ฉั น ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น
ตะพาบตัวที่ ๔๙ : ก า ร เ ติ ม เ ต็ ม ที่ ข า ด ห า ย
มันยากเหลือที่ฉันจะสงบนิ่ง
ตะพาบตัวที่ ๔๘ : ผี ก ร ะ สื อ (โห.. น่ากลัวอ่ะ)
เสมอนอก
วัฏจักรแห่งจิต
เ มื่ อ ค ว า ม ทุ ก ข์ ม า เ ยื อ น ฉั น
อิ่มเอม
ไม่เบิกบาน...จิตก็งดงามได้
ตะพาบตัวที่ ๔๐ : คำสันนิษฐานต่อโลก
ตะพาบตัวที่ ๓๙ : โปรดอย่าจองจำทางความคิด
ครบรอบ ๑๕ ปี ... ที่ฉันมีเธอ
ตะพาบตัวที่ ๓๘ : สัจจะวาจา..จากชายแปลกหน้า
ว่าง
Happiness is All Around
นิวรณ์ ... เอาชนะได้ด้วยสติ
ทุกสรรพสิ่งล้วน... อนัตตา
วิมุตติ.. หยดน้ำบนใบบวบ
เมื่อเข้าใจ...การให้ก็สมบูรณ์
เดียวดาย
ฐานะอันสมมุติ.. ที่เป็นจริง
จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น ตอนที่ ๒
จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น ตอนที่ ๑
ชีวิต...ปริ่มน้ำ
ปลาหมอตายเพราะหิว
มืออาชีพ
โอกาส...สิ่งที่สามารถ"ให้"และ"ได้รับ"
:: Congratulation :: บทบาทหน้าที่โดยสมบูรณ์
เมื่อถึงครา “ออกเรือน” มาเยือนฉัน
สุดท้าย..ที่ปลายฝัน
ที่พึ่งทางจิตใจ..บทสรุปของสิ่งมีชีวิต
โอกาส..สิ่งที่สามารถให้และได้รับ
รูทีน...หัวใจของงานบนความซ้ำซาก
เพราะความรัก..งดงามที่การดูแล
ศักยภาพ..ความสามารถที่รอการกระตุ้นและพัฒนา
เฟรนด์ชิพ - บันทึกที่มิได้หายไปจากความทรงจำ
ฉันจะอยู่คู่เธอ...ตลอดไป
รักเธอ รักฉัน ... รักกัน
ณ มุมหนึ่งบนโต๊ะทำงานของฉัน
10 เคเอ็ม...ฉันทำได้
ความสุขอันนิรันดร์
เฮ้ย...ไม่ต้องไหว้
ของดีมีประโยชน์
10 เคจี ... ที่หายไป
ในมุมมองของฉัน ของสิ่งนั้นมันเป็นแบบนี้
พ่อครับ...หนูอยากได้ซีดี HUG BIE (ตอนที่ ๒)
พ่อครับ...หนูอยากได้ซีดี HUG BIE (ตอนที่ ๑)
เมื่อสักครู่...ฉันคิดอะไรอยู่
ทำในสิ่งที่ตนถนัด หรือ สิ่งที่ตนรัก
คน การศึกษา และความรู้
KM – กับการเปลี่ยนความรู้ให้เป็นความรัก
ของทุกสิ่งบนโลกใบนี้ล้วนมีเจ้าของ
KM – กับการคิดแก้ไขปัญหา
ต่างจุดยืน ต่างมุมมอง
วันเกิดฉัน มันสำคัญที่ไหน
Friends' blogs
Webmaster - BlogGang
[Add tiensongsang's blog to your web]
Links
BlogGang.com
Pantip.com
|
PantipMarket.com
|
Pantown.com
| © 2004
BlogGang.com
allrights reserved.
เราก็อยู่คะ กำลังตื่นตัวเหมือนกันเรื่องนี้
ภาพ 1 แกะ
ภาพ 2 ม้าลายนอนชูคอ
ภาพ 3 อูฐ