Bloggang.com : weblog for you and your gang
ว่าง
หนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆที่ห่างไปจากบล็อคของตนเอง ก็ไม่มีอะไรมากมายไปกว่าที่เป็นอยู่ งานเยอะแต่ไม่รู้สึกล้าเหมือนที่เคยเป็น อาจเป็นเพราะว่าแม้กายผมจะไม่ว่าง แต่ผมสามารถพาจิตผมอยู่เหนือความวุ่นวายทางกายได้
หลายท่านอาจจะงุนงงเมื่อได้อ่านในสิ่งที่ผมเขียน มันจะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรในเมื่อกายกับจิตมันน่าจะเป็นสิ่งเดียวกัน
ช่าย เมื่อก่อนผมก็คิดเช่นนั้น ไม่สิ ผมไม่เคยคิดเช่นนั้น แต่ผมรับรู้ได้ว่ามันเป็นเช่นนั้น เพราะทุกครั้งที่มีงานมากมายรายล้อมและรุมเร้าตัวผม ผมจะรู้สึกเครียดมาก ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทำไมมันต้องเป็นเช่นนั้นทุกครั้ง
กายเหนื่อยจนพาจิตใจล้าไปด้วยเหรอ ... ไม่นะ
เพราะผมเครียดทั้งที่กายของผมยังไม่มีเหงื่อสักหยด กายของผมยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ในห้องที่มีเครื่องปรับอากาศอันเย็นช่ำ
เมื่อมองเข้าไปในความคิดตนเองเช่นนี้จึงรู้ได้ว่า กายกับจิต มันคือคนละสิ่งอย่างที่สามารถแยกจากกันได้
จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว ... ร่างกายกระทำตามจิดที่นึกคิด
จิตเราจึงอยู่เหนือกาย...เสมอ นั่นหมายความว่า กายต่างหากที่แปรเปลี่ยนไปตามที่จิตรู้สึก จิตรู้สึกเช่นไร ดีใจ เสียใจ โกรธ มักส่งผลไปสู่การกระทำที่บ่งบอกถึงภายในจิตใจผู้นั้น
ไม่มีการต่อสู้ใดที่ยากมากไปกว่าการต่อสู้เพื่อเอาชนะจิตใจของตนเอง
ผมเพียรพยายามอยู่นาน ชนะบ้าง แพ้บ้าง ล้มเหลวไม่เป็นท่าอยู่หลายครั้งที่เพียรพยายามต่อสู้เพื่อเอาชนะและพยายามแย่จิตออกจากกายของผมให้จงได้
ท้ายสุดผมกลับมองเห็นหนทางที่จะนำไปสู่การเอาชนะจิตใจของตน โดยที่ผมไม่ต้องใช้ความเพียรในการต่อสู้เพื่อเอาชนะ
เพราะการคิดมุ่งเพื่อเอาชนะ นั่นหมายความว่า เรากำลังเติมอวิชชาให้ตนเองโดยเรานั้นไม่รู้ตัวเพราะด้วยความเต็มใจ
หนทางที่ว่านั้นคือ การปล่อยวาง ปล่อยจิตให้มี
"ความว่าง"
แต่มิใช่เพิกเฉย
หลายท่านอาจจะงุนงงเป็นครั้งที่สอง นี่มันเขียนอะไรของมันฟร่ะ
ผมเชื่อว่าหลายท่านคงเคยได้ยินคำต่าง ๆเหล่านี้
สติ สมาธิ ปัญญา
สามคำที่สามารถนำพาท่านเพื่อเข้าใจในสิ่งที่ผมได้กล่าว
สตินั้น ฉันยั้งใจ ไม่เผลอไผล
ทำสิ่งใด ยินอะไร ใช้มันหนอ
ดึงพาจิต ที่ปรุงคิด เร็วติดล้อ
ให้ชลอ คิดถ้วนถี่ จิตดีงาม
สมาธิ ช่วยยั้งจิต ติดฟุ้งซ่าน
คิดทำการ สิ่งใด ไม่ผลีผลาม
แม้มีสิ่ง มาปรุงคิด ไม่ติดตาม
กลับสู่ความ แน่วแน่ แต่ควรการ
แต่ปัญญา หาได้มี ที่ความรู้
สิ่งนี้อยู่ เหนือกว่า มหาศาล
รู้ชัดทั่ว เหตุผลพอ ก่อการงาน
จิตเบิกบาน สามสิ่งนี้ ที่เอ่ยมา
.........................................
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาทักทาย
ขอบคุณทุกกำลังใจ
ขอให้ทุกท่านมีความสุข สุขภาพแข็งแรง แจ่มใสเบิกบาน
มีความสุขกันทุกท่านนะครับ
Create Date : 25 กรกฎาคม 2554
Last Update : 25 กรกฎาคม 2554 10:29:33 น.
25 comments
Counter : 1877 Pageviews.
Share
Tweet
ก็บาปเกิดจากอารมณ์ใด ๆ พึงห้ามใจจากอารมณ์นั้น ๆ
มีความสุขในชีวิตอันกอปรด้วยอารมณ์แห่งกุศล ตลอดไป...นะคะ
โดย:
พรหมญาณี
วันที่: 25 กรกฎาคม 2554 เวลา:13:12:41 น.
วันนี้เห็นรอยยิ้มคุณเทียนนิดๆ ดูไม่เหนื่อยแบบเนือยๆ แล้วนะคะ
ชอบทั้ง 3 ภาพ ชอบที่สุด ชบาภาพสุดท้าย
พักหลังนี้ คุณเทียนไม่ค่อยใส่ชื่อดอกไม้ใบหญ้าเลยค่ะ
โดย:
สายหมอกและก้อนเมฆ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:04:27 น.
อนุโมทนาสาธุครับ สติสมาธิปัญญา ถ้าเติมสัมปชัญญะเข้าไปอีก จะเป็น สติสมาธิปัญญาสัมปชัญญะ ( จากท่านเซ็นเถรวาทครั้งปฐมสังคายนาครับ )
โดย:
shadee829
วันที่: 25 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:04:33 น.
ม่วง เขียว เข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อนะคะ
โดย: แสงเทียน IP: unknown, 202.44.135.34 วันที่: 25 กรกฎาคม 2554 เวลา:15:23:59 น.
..สวัสดีค่ะเฮีย คิดถึงๆ
"จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว"
เราบังคับร่างกายไม่ให้ทำโน้น นี่ นั่นได้
แต่บังคับจิตไม่ให้คิด โน้น นี่ นั้น ไม่ได้เลย
จริงๆ
..ขอให้เฮียมีแต่ความสุข สุขภาพแข็งแรง เช่นเดียวกันนะคะ
โดย:
pinkypunch
วันที่: 25 กรกฎาคม 2554 เวลา:17:18:44 น.
ปล่อยวางเป็นทางออกที่ดีที่สุด แต่บางครั้งก็วางไม่ลงนะคะเฮีย แบบว่าอยากถือไว้ทั้งๆ ที่รู้ว่าหนักอ่ะค่ะ
โดย:
ส้มแช่อิ่ม
วันที่: 25 กรกฎาคม 2554 เวลา:21:10:57 น.
อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย
ภาพสวย
และคำไพเราะมากครับ
การเข้าใจตนเอง
เป็นสิ่งที่ยากจริงๆครับ
โดย:
กะว่าก๋า
วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:43:18 น.
ผมเองก็เขียนงานลักษณะนี้บ่อยๆครับเฮีย
ผมเรียกมันว่าการเขียนแบบ "กระแสสำนึก"
คือปล่อยใจว่างๆ แล้วก็เขียนงานแบบรวดเดียวจบครับ
โดย:
กะว่าก๋า
วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:7:54:32 น.
พักนี้ได้แต่เกาะล็อกอินที่ไปเยี่ยมตามไปเม้าท์
พอหายลงแดง และภาระเรื่องตาก็ค่อยๆกลับ
มาสู่ปกติแล้ว คงจะเรียบร้อยในไม่ช้า
ระยะหลังๆนี่มีอะไรเกิดขึ้นกับตัวและรอบๆตัว
บ่อยมากจนไม่ต้องลำบากพยายามวางแล้ว
มันอยากวางหมดเลยซะงั้น
พี่ปูซื้อ CX4 ให้ หลายเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่มี
เวลาเรียนรู้เค้าสักเท่าไหร่
ฟังสุ้มเสียงแล้ว เฮียคงพอสบายขึ้นเหมือนกันเนอะ
โดย: คนบ้า(น)ป่า (
nulaw.m
) วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:10:28:06 น.
ภูเขาหินแท่งทึบ ไม่สั่นสะเทือนเพราะลมฉันใด
บัณฑิตย่อมไม่หวั่นไหวในนินทาและสรรเสริญฉันนั้น
มีความสุขกับการเป็นบัณฑิต ตลอดไป...นะคะ
โดย:
พรหมญาณี
วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:10:41:13 น.
ม่วงงามสีตะแบก
ไม่แตกต่างม่วงผักตบชวา
สลับใบสีเข้มเขียวละออตา
งามนักหนางามชื่นอภิรมย์
โดย:
lastmoon
วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:32:21 น.
อุเหม่ อ่านไปอ่านไปใจก็คิดถึงคำว่า
ปล่อยวาง
เนี่ยแหละ ว่าเด๋วจะเขียนบอก อิอิ เฮียเฉลยให้ฟังคำเดียวกะที่นึกเลย แสดงว่าเราเองก็คิดได้เหมือนกันเนอะ ใช้ได้ๆ เริ่มเข้าใจชีวิตบ้างแระ
โดย:
น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา
วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:53:23 น.
ไม่ใช่ตะแบก ก็ต้องเป็นอินทนิล
อินทนิล ที่ไม่ใช่ร้านกาแฟในปั๊มบางจาก
แต่เป็นอินทนิล ที่ออกดอกร่วงพราวหน้าร้านอินทนิล ที่ยุดยาอ่ะ อิอิ
ผิดอีกก็ต้องเป็น เสลา แล้วล่ะ
ถูกแล้วมีรางวัลอ่ะป่าว เฮีย ... คริ คริ
โดย: ปลายจันทร์ IP: 101.108.142.123 วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:15:09:43 น.
อังคารสวัสดิ์พิพัฒน์ผลค่ะคุณเทียน
เอ็นทรี่นี้ให้ทั้งภาพสวย และข้อคิดที่งดงาม
พรุ่งนี้จะมากดโหวตค่ะ
....................................
รักษาศีลห้าอย่างไรให้แข็งแรง.......
การรักษาศีลนั้น ควรจะต้องรักษากันทั้งที่กาย วาจา และใจ
ไม่ใช่ว่าจะรักษากันที่เพียงกาย และวาจาเท่านั้น
เพราะหากใจหมั่นคิดเรื่องทำผิดศีลแล้ว ก็ย่อมจะถือว่าศีลที่ตนเองถือนั้นด่างพร้อยได้
...”งดงาม” จาก นิตยสาร ธรรมะออนไลน์รายปักษ์ dlitemag.com...
โดย:
ร่มไม้เย็น
วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:18:28:32 น.
สวัสดีหลังมื้อเย็นค่ะ คุณเทียน
ได้ข้อคิดตามดีดีอีกแล้ว
เมื่อก่อนก็แบกถือจนหนักอึ้งอยู่บ่อยๆ ทั้งกายใจ
เดี๋ยวนี้ กายหนักแค่ไหนใจก็ว่างได้เป็นระยะๆ ไม่กดไม่ปล่อย
แต่ก็มีบางทีที่กดจนหนักและปล่อยจนฟุ้งอยู่เหมือนกัน
คงต้องฝึกรู้ฝึกดูกันต่อไป
ขอให้มีความสุขไม่หนักไม่เบาเอาแบบว่างๆค่ะคุณเทียน
โดย:
I_sabaidee
วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:19:34:59 น.
แวะมาสวัสดีค่ะ
โดย:
สายหมอกและก้อนเมฆ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2554 เวลา:20:18:58 น.
อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย
โหวตบล็อกนี้ของเฮียในสาขาธรรมะครับ
โดย:
กะว่าก๋า
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:28:44 น.
สวัสดียามเช้าค่ะ
แวะมาทักทายคนอารมณ์ดีแต่เช้า......
ช่างคิดเนาะ......คงเป็นเสื้อที่เสียชีวิต แต่ยังเป็นวิญญาณ ยังไม่ได้ไปเกิด
เลยเรียกว่า... ผีเสื้อ
สวยทุกรูปเลยนะคะ ได้ข้อคิดดีๆ ด้วยค่ะ วางได้ไม่ได้สุดท้ายก็ต้องวาง....มั้ยคะ
โดย:
luckyfarm6662
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:7:25:09 น.
กลอนของเฮียเพราะมากเลยครับ
โดย:
กะว่าก๋า
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:7:59:10 น.
..สวีสดีค่ะเฮีย
พักผ่อนเยอะๆนะคะ
โดย:
pinkypunch
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:8:18:18 น.
สวัสดีตอนบ่ายๆ ครับคุณเทียน .....
ขอบคุณสำหรับแง่คิดดีๆ ในบล็อกนี้นะครับ ....
ภาพถ่ายดอกไม้ สวยทุกดอกอีกเช่นเคย ว่าแล้วก็กดไป 1 โหวต .....
โดย:
NET-MANIA
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:13:39:17 น.
สวัสดีค่ะเฮีย
ภาพแรกดอกเชอร์รี่ใช่ไหมคะ
หน้าบ้านกำลังบานแข่งกัน
อีกไม่นานได้เปรี้ยวกันอีกแล้ววว
กำลังวางบ้าง แล้วก็หยิบมาแบกต่อ
ทุกครั้งที่วางก็รู้ เพราะรู้สึกเบาสบาย
แต่เผลอแป๊บเดียว
อ้าวมาวางอยู่บนบ่าตั้งแต่เมื่อไหร่มิน่ารู้สึกหนักๆ
บางเวลาจิตที่ตามรู้ตะครุบไม่ทัน ไม่มีสติรู้สึกระยะหลังๆองค์ลงบ่อยๆเบื่อตัวเองอยู่เหมือนกัน
เพราะช่วงวันนั้นของเดือน(โทษไปทั่ว อิ อิ)
จิตออกจะปรู๊ดปร๊าดปราดเปรียว
ประเดี๋ยวก็จะดีเองค่ะ
แอมอร
โดย:
peeamp
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:26:24 น.
ว่างก็มาค่ะ
เผื่อมีภาพงามๆ ให้ดู
โดย:
สายหมอกและก้อนเมฆ
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:15:09:52 น.
ภาพงามจนพาใจสบายค่ะเฮีย
กลอนเจ๋งเยี่ยมด้วยค่ะ
วาหล่ะหัวไป ใจตามเลยค่ะ
แต่ได้อะไรมาคั่นๆ พาสบายๆ บ้างก็รู้สึกดีขึ้นค่ะ
แต่ยังวกกลับมาเครียดอยู่ดีค่ะเฮีย
โดย:
Sweety-around-the-world
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:18:56:43 น.
อ่ะนะ ที่บ้านไม่มีต้นเชอรี่
ตอบผิด ได้กิ่งเชอรี่ไปปลูก เนอะเฮียเนอะ
คริ คริ
โดย: ปลายจันทร์ IP: 182.53.70.79 วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 เวลา:21:34:04 น.
ชื่อ :
Comment :
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
tiensongsang
Location :
นนทบุรี Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 28 คน [
?
]
Group Blog
2024 Blog
B-REUNION
R U N
:: ส า ร บั ญ บ ล็ อ ค ::
+ รวมเรื่องราวที่ก้าวผ่าน
ภ า พ ด อ ก ไ ม้
ภ า พ ใ บ ไ ม้
ภ า พ ค น - สั ต ว์ แ ล ะ สิ่ ง ข อ ง
ภ า พ กั บ บ ท ก วี
ภ า พ พุ ท ธ ป ฏิ ม า ก ร
ห้ อ ง ภ า พ
น ม ตำ เ ลี ย
ร้ อ ย เ รื่ อ ง ร า ว ที่ ก้ า ว เ ดิ น
ขี ด เ ขี ย น เ รี ย ง ร้ อ ย ถ้ อ ย คำ
ข อ ง รั ก ข อ ง ส ะ ส ม
: : : Guestbook : : :
เ พ ร า ะ รั ก แ ม่ ผ ม จึ งเ ขี ย น
+ คิดถึงแม่ เขียนถึงแม่
บั น ทึ ก มั น เ รื่ อ ย ไ ป
เ ติ ม ปั ญ ญ า ด้ ว ย ก า ร อ่ า น
บั น ทึ ก ร่ ว ม กิ จ ก ร ร ม
<<
กรกฏาคม 2554
>>
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
25 กรกฏาคม 2554
ว่าง
All Blogs
Dont Forget Me.
คิดถึงคนบนพระจันทร์
มุมสงบของฉัน
เมื่อความรักโบยบิน
เก็บตะวัน...ความสุขที่แสนสั้น
HERO...สตรีที่ถูกลืม
พักร้อน...หนึ่งปีที่เฝ้ารอ
รอยร้าว..หากพร้อมจะเข้าใจทุกข์ใจก็น้อยลง
เมื่อฝนซา
ฉันก็เป็นเช่นเธอ
ละครหลังข่าว...สิ่งที่ได้หลังคราบน้ำตาและความผิดหวัง
ยิ่งค้น...ยิ่งไม่พบ
กุหลาบของฉันในวันวาน
หมอดู...ใครจะรู้เท่าเจ้าเป็นไม่มี
ท า ง แ ย ก...ต้องระวัง ต้องเลือก ต้องตัดสินใจ
เผชิญหน้ากับการจากลาด้วยความเข้าใจ
วันพักผ่อน...ช่วงเวลาสั้นๆที่แสนสุข
การเริ่มใหม่...ไม่น่ากลัวสักนิด
โ ห ย ห า
ความหลัง...ความสุขที่เกิดจากการระลึก
ค ว า ม ท ร ง จ ำ
เมื่อความคิดถึงเดินทาง
อุ่ น
ความคิดและหัวใจ
ฟังให้เป็น...เรียนรู้อย่างแท้จริง
เรื่องเล่านี้มีสิ่งดีซุกซ่อน
ปล่อยอารมณ์
เ ส น่ ห์ แ ห่ ง ก า ล ...Period of Time
รวงทองของแผ่นดิน
พึมพำกับตัวเองอีกครา
เวลา...อารมณ์
ชีวิต...แท้จริง...ว่างเปล่า
คำถามง่ายๆ
ธรรมชาติเล่นตลก
อธิษฐาน
ยึ ด
ส า ย ล ม
เ ว ล า
ความรัก ความคิด ...และหัวใจ
รักตัวเอง..บทสรุปแรกแห่งรัก
ความรัก..มิอาจหยิบฉวย
ละทิ้งบ้างเพื่อสร้างความงดงาม
อยู่ที่เธอจะเห็นว่าเป็นอะไร
เ พ ร า ะ ชี วิ ต เ ห ลื อ เ ว ล า ไ ม่ ม า ก พ อ
วันนี้...ไม่มียายคนนั้น
จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น ตอนที่ ๓
ความงดงาม...หลังความตาย
ฉั น ไ ม่ ไ ด้ มี ... ฉั น ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น
ตะพาบตัวที่ ๔๙ : ก า ร เ ติ ม เ ต็ ม ที่ ข า ด ห า ย
มันยากเหลือที่ฉันจะสงบนิ่ง
ตะพาบตัวที่ ๔๘ : ผี ก ร ะ สื อ (โห.. น่ากลัวอ่ะ)
เสมอนอก
วัฏจักรแห่งจิต
เ มื่ อ ค ว า ม ทุ ก ข์ ม า เ ยื อ น ฉั น
อิ่มเอม
ไม่เบิกบาน...จิตก็งดงามได้
ตะพาบตัวที่ ๔๐ : คำสันนิษฐานต่อโลก
ตะพาบตัวที่ ๓๙ : โปรดอย่าจองจำทางความคิด
ครบรอบ ๑๕ ปี ... ที่ฉันมีเธอ
ตะพาบตัวที่ ๓๘ : สัจจะวาจา..จากชายแปลกหน้า
ว่าง
Happiness is All Around
นิวรณ์ ... เอาชนะได้ด้วยสติ
ทุกสรรพสิ่งล้วน... อนัตตา
วิมุตติ.. หยดน้ำบนใบบวบ
เมื่อเข้าใจ...การให้ก็สมบูรณ์
เดียวดาย
ฐานะอันสมมุติ.. ที่เป็นจริง
จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น ตอนที่ ๒
จงให้สิ่งที่ดีที่สุด..เพื่อคนอื่น ตอนที่ ๑
ชีวิต...ปริ่มน้ำ
ปลาหมอตายเพราะหิว
มืออาชีพ
โอกาส...สิ่งที่สามารถ"ให้"และ"ได้รับ"
:: Congratulation :: บทบาทหน้าที่โดยสมบูรณ์
เมื่อถึงครา “ออกเรือน” มาเยือนฉัน
สุดท้าย..ที่ปลายฝัน
ที่พึ่งทางจิตใจ..บทสรุปของสิ่งมีชีวิต
โอกาส..สิ่งที่สามารถให้และได้รับ
รูทีน...หัวใจของงานบนความซ้ำซาก
เพราะความรัก..งดงามที่การดูแล
ศักยภาพ..ความสามารถที่รอการกระตุ้นและพัฒนา
เฟรนด์ชิพ - บันทึกที่มิได้หายไปจากความทรงจำ
ฉันจะอยู่คู่เธอ...ตลอดไป
รักเธอ รักฉัน ... รักกัน
ณ มุมหนึ่งบนโต๊ะทำงานของฉัน
10 เคเอ็ม...ฉันทำได้
ความสุขอันนิรันดร์
เฮ้ย...ไม่ต้องไหว้
ของดีมีประโยชน์
10 เคจี ... ที่หายไป
ในมุมมองของฉัน ของสิ่งนั้นมันเป็นแบบนี้
พ่อครับ...หนูอยากได้ซีดี HUG BIE (ตอนที่ ๒)
พ่อครับ...หนูอยากได้ซีดี HUG BIE (ตอนที่ ๑)
เมื่อสักครู่...ฉันคิดอะไรอยู่
ทำในสิ่งที่ตนถนัด หรือ สิ่งที่ตนรัก
คน การศึกษา และความรู้
KM – กับการเปลี่ยนความรู้ให้เป็นความรัก
ของทุกสิ่งบนโลกใบนี้ล้วนมีเจ้าของ
KM – กับการคิดแก้ไขปัญหา
ต่างจุดยืน ต่างมุมมอง
วันเกิดฉัน มันสำคัญที่ไหน
Friends' blogs
Webmaster - BlogGang
[Add tiensongsang's blog to your web]
Links
BlogGang.com
Pantip.com
|
PantipMarket.com
|
Pantown.com
| © 2004
BlogGang.com
allrights reserved.
มีความสุขในชีวิตอันกอปรด้วยอารมณ์แห่งกุศล ตลอดไป...นะคะ