เมื่อถึงครา “ออกเรือน” มาเยือนฉัน

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาอัพบล็อคเลยครับ เพราะต้องไปอบรมฯโครงการการบริหารสถาบันอุดมศึกษาระดับกลาง ทุกวันเลยรวมแล้วระยะเวลา ๑ เดือน

วันนี้มีโอกาสเคลียรเมลเก่าๆ ก็กลับไปพบเมลฉบับหนึ่ง ซึ่งเป็นเมลที่มีบทความที่ผมเองเขียนให้น้องผู้หญิงคนหนึ่งเขาขอร้องให้เขียนให้เขาเพื่อนำไปส่งอาจารย์ ประมาณเดือนสิงหาคม ๒๕๕๐

ซึ่งเป็นเรื่องยากมากเลยครับที่จะเขียนบทความนี้ขึ้นมา โดยที่ต้องให้ได้ความรู้สึกสำหรับคนที่อ่านว่าบทความนี้น้องสาวคนนั้นเขียนขึ้นเอง พอดีน้องสาวคนนั้นกำลังจะแต่งงาน ผมเลยสมมุติตัวเองเป็นน้องสาวคนนั้นซึ่งกำลังจะเป็นเจ้าสาวและเขียนบทความนี้ขึ้นมา

ลองอ่านและจินตนาการตามนะครับ ... ก็เพลินไปอีกแบบ


...............................................................................

เมื่อถึงครา “ออกเรือน” มาเยือนฉัน

เสียงโห่ร้องสลับกับเสียงประทัดดังขึ้นมาในเช้าของวันหยุดที่อากาศสดใสทำให้ฉันสดุ้งตื่นขึ้นมานั่งงัวเงีย แต่ถึงกระนั้นด้วยอาการง่วงนอนขั้นรุนแรงเนื่องจากการอดนอนจนดึกเพราะละครเรื่องโปรดมาถึงตอนอวสานเมื่อคืนที่ผ่านมา ทำให้ฉันล้มตัวลงนอนหลับต่ออย่างง่ายดาย แต่แล้วฉันก็ต้องสะดุ้งตื่นอีกครั้งเมื่อมีเสียงปลุกดังขึ้น

“ก้อย ๆๆๆ ตื่นได้แล้วเร็ว ขันหมากเข้าแล้ว” เพื่อนสนิทของฉันร้องเรียก

ทันทีที่ได้ยินเสียง ฉันก็รู้โดยอัตโนมัติว่าหน้าที่ฉันคืออะไร ทันทีที่ฉันลืมตาฉันก็พบตัวฉันเองนั้นมายืนแปรงฟันอย่างเร่งรีบพร้อมอาบน้ำอย่างรวดเร็ว แต่งตัวสวยสมวัยพร้อมที่จะรับสถานะการณ์เป็นด่านกั้นขันหมาก

จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว คงจะใช้ใด้ดีในสภาวะเช่นนี้ ร่างกายกระทำตามจิตและความรู้สึกนึกคิดของเรา

บ้านงานอยู่ไม่ไกลจากบ้านฉันมากนัก เมื่อมาถึงฉันก็ต้องเข้าประจำที่พร้อมกับเพื่อนคู่ใจและสายสร้อยทองที่พร้อมปฏิบัติงานเป็นด่านประตูเงินประตูทอง

ขันหมากขบวนใหญ่ ผู้คนมากหน้าหลายตาแต่งตัวสวยงามเดินเข้าแถวเข้ามายังบ้านเจ้าสาวพร้อมของคาวหวานนานาชนิด หลายคนต่างยืนเฝ้าดูขบวนขันหมากและเจ้าบ่าวสุดเทห์อย่างใจจดใจจ่อและปิติยินดี ซึ่งความรู้สึกของฉันนั้นกลับรู้สึกว่าไม่เห็นจะน่าสนใจอะไร มันก็เหมือนเดิม อย่างที่ฉันเคยเห็นมา สิ่งที่น่าสนใจตอนนั้นคือเงินที่อยู่ในซองสีแดงสดนั่นมากกว่า

อย่างนี้เองซินะที่เขาเรียกว่า เห็นแก่ตัวโดยสุจริต เราจะสนใจกับสิ่งที่เราต้องการและเราได้ประโยชน์จากมันเท่านั้น สุจริตเหมือนทุกคนก็คิดและทำกัน โดยมิได้สนใจเลยว่าสิ่งที่เราคิดว่ามันเดิม ๆไม่มีอะไรน่าสนใจ กลับเป็นสิ่งที่แปลกใหม่ที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตของใครบางคน และอาจจะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตของเขา

เจ้าสาวแสนสวยแต่งตัวเฝ้ารออยู่ในห้องแคบ ๆตั้งแต่ไก่ยังไม่ตื่นมาโห่ เจ้ารู้สึกอย่างไร ต้องการอะไรฉันไม่รู้ แต่คงไม่ใช่ซองสีแดงสดอย่างที่ฉันต้องการแน่นอน และที่แน่แท้คงเป็นขบวนขันหมากใหญ่โตมีผู้คนมากมายที่ฉันว่ามันเดิม ๆไม่น่าสนใจ เจ้าสาวนั้นคงทำได้แต่กระวนกระวายด้วยใจที่อยากเห็นและคงทำได้เพียงแค่นั้น

และไม่นานนักเจ้าบ่าวก็ฝ่าด่านมากมายเข้าไปพาเจ้าสาวซึ่งเก็บตัวเฝ้ารอมานานนับหลายชั่วโมงเพียงเพื่อวินาทีนี้

ทั้งคู่พากันนั่งร่วมพิธีต่าง ๆมากมายมีผู้คนรายล้อมอวยพรด้วยคำอันเป็นมหามงคลหมุนเวียนไม่ขาดสาย ภายในงานมีความวุ่นวายหลายหลากทั้งฝ่ายพิธีการ ฝ่ายต้อนรับและอาหาร ต่างสับสนวุ่นวาย ทุกพิธีการทุกการกระทำอยู่ในสายตาของฉันที่ผันตัวเองมาทำหน้าที่สังเกตการณ์ที่รู้สึกแอบยินดีไปกับเขา แต่ความรู้สึกลึก ๆในใจฉันนั้นยังคงยืนยันแน่นหนัก

“หากถึงคราฉันออกเรือน จะไม่จัดงานอย่างนี้”

นั่นคือความคิดของฉันที่โดยส่วนตัวไม่ชอบอะไรที่ยุ่งยากมากความ ซึ่งในความเป็นจริงแล้วอาจมีเหตุผลหรือตัวแปรต่าง ๆมากมายที่มากำหนดและมีอิทธิพลเหนือความต้องการและเหตุผลของเรา ที่เขาเรียกว่า ความเหมาะสมทางสังคม

เขาว่ากันว่า “ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน” แค่ประโยคนี้เหตุผลของฉันที่ยืนยันแน่นหนักนั้นก็ลืมไปได้เลย เพราะฉันก็คงต้องรับฟังความคิดของอีกฝ่ายซึ่งอาจมีความเห็นที่แตกต่าง และยิ่งเรื่องการแต่งงานแล้วยิ่งเป็นคนละเรื่องเดียวกัน เพราะนอกจากจะมีเราสองยังจะมีดองของทั้งสองฝ่ายมาร่วมตัดสินและแสดงความคิดเห็นในงานของเราที่เขาว่ายิ่งใหญ่และสำคัญ

ฉันเคยได้ยินเพื่อนชายที่มีความคิดเหมือนกันกับฉันพูดกันว่าหากแต่งงานจะไม่จัดงานอยากจัดงานง่าย ๆไม่อยากตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ แต่แล้วก็ถูกเพื่อนหญิงที่คิดคนละอย่างต่อว่าเห็นแก่ตัว โดยให้ความเห็นว่าการแต่งงานสำคัญกับฝ่ายหญิง คิดแบบนั้นได้ไง

... ในวันนี้ฉันไม่มีเวลามานั่งคิดหรือรื้อฟื้นความคิดเดิม ๆของฉันที่เปี่ยมไปด้วยอัตตา

เมื่อฉันต้องเป็นเจ้าสาว ด้วยวัย 25 ปี ที่กำลังสาละวนอยู่กับการเตรียมงานและเตรียมตัวเพื่อการเป็นเจ้าสาวแสนสวยให้กับแฟนหนุ่มในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

ใกล้แล้วซินะ ใกล้วันที่ฉันจะได้เข้าใจ แท้จริงเจ้าสาวนั้นรู้สึกอย่างไร ต้องการอะไรในวันที่ขบวนขันหมากแห่แหนยิ่งใหญ่ มีเจ้าบ่าวสุดเทห์กว่าใคร โดยที่ฉันนั้นก็คงต้องทำหน้าที่เจ้าสาวแต่งตัวเฝ้ารออยู่ในห้องแคบ ๆตั้งแต่ไก่ยังไม่ตื่นมาโห่ ที่นั่งจินตนาการถึงขบวนขันหมาก มีประตูเงินประตูทองที่ฉันคุ้นเคยมากมาย เพียงแต่หน้าที่ของฉันในวันนั้นแตกต่างจากวันนี้

วันที่อาจมีใครบางคนหรือหลายคนมองว่าก็เหมือนเดิม ๆอย่างที่เคยเห็นมาไม่น่าสนใจ ในวันที่สำคัญและยิ่งใหญ่ในชีวิตของฉัน



Create Date : 16 มิถุนายน 2553
Last Update : 17 มิถุนายน 2553 17:48:21 น. 13 comments
Counter : 1184 Pageviews.

 
สวัสดียามเช้าครับพี่

เคยอยู่ในบรรยากาศออกเรือนเช่นกันครับ
งานจะยุ่งมากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อมีความคิดเห็นเสนอมาเรื่อยๆครับ 555

ปล.บอลคู่ดึกผมหมดสิทธิ์เลยครับพี่
เพราะเช้ามาต้องทำงานครับ










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:5:23:46 น.  

 
...

หลงคิดว่า พวงวิวาห์ จะเห็นผลเร็ววัน
เฮียออมเลยจะออกเรือน อีกแล้ว 555

ว่างก่อน แล้วจะมาอ่านนะคะ

สวัสดียามเช้าๆค่ะ ...


โดย: ปลายจันทร์ IP: 125.26.21.134 วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:6:25:04 น.  

 
อ่านไม่ไหวเลยเฮีย ตัวมานเล็ก เดี๋ยวต้องก๊อบไป
ขยายอ่าน ในกล่องคอมเม้นท์เนี่ย เฮียช่วยให้ตัว
หลังสือมันใหญ่ๆหน่อยได้ป่ะ เพื่อ คนดีของเฮีย
จะได้เขียนง่ายๆหน่อยงัย นี่ต้องเขียนในโน้ตแผ็ด
มาแปะง่ะ



โดย: nulaw.m วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:7:08:39 น.  

 

คนข้างบนคนดีของเฮีย ความพยายามสูงจริงๆ อิ อิ
ไม่อยากบอกเลยง่ะ ว่าก็ดีเหมือนกัน


เคยคิดแบบที่เฮียคิดนะคะ เรื่องงานแต่ง
เรียบง่าย สบาย ประหยัด



แต่นั่นคงจะขึ้นอยู่กับแต่ละคู่และความพร้อมด้วย
ใครมีแรงจัดก็จัดไป แต่ถ้าไม่ก็อย่าเห็นช้างแล้วทำอย่างช้าง
เพราะอาจมีหนี้สินพะรุงพะรังตามมา ต้องมานอนก่ายหน้าผากใช้หนี้หัวโต
อย่างนี้ก็ไม่สนุกเท่าไหร่ ถ้าพอจัดไหวก็จัดเถอะ



แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:9:25:55 น.  

 
เฮียเขียนได้ดีมากเลยค่ะ ทำให้มองเห็นแง่มุมได้รอบด้านขึ้น



แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:9:37:52 น.  

 

อ่านภาพงานแต่งงานแล้วนึกถึงบรรยากาศเมื่อตอนเพื่อนรักแต่งงาน ซองแดงนั้นที่หมายปอง ใช่เลยค่ะเฮีย...เอ๋ก็ได้มาหนึ่งซอง ไปกั้นห้องมาค่ะ วัยขนาดนี้ยังกั้นห้องได้น่ะค่ะ

สวัสดีตอนสาย ๆ ค่ะ...เฮีย





โดย: aenew วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:11:01:31 น.  

 
...

บางที คู่แต่งงานนั้นไม่ได้อยากจัดงานแต่งงานเลย
แต่คุณพ่อคุณแม่ทั้งสองฝ่าย ต่างก็อยากจะให้มีงานพิธีเหล่านั้น
หากความเข้าใจของคนในครอบครัวตรงกัน
ทุกสิ่งก็คงจะลงตัวได้ไม่ยาก





โดย: lastmoon วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:18:28:58 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:6:04:14 น.  

 


เฮียจ๋า หายเงียบไปไหนคะเนี่ย
หายไปอย่างงี้ระวังเป็นข่าวนะ ช่วงนี้มีแต่คนหาย
ขนาดยายเองยังหายไปเลย เหอๆๆ


งานแต่งเนี่ยถามว่าสำคัญไหม
มันก็คงขึ้นอยู่กับค่านิยมและความจำเป็นของแต่ละคน

ในสายตาแม่ของยายเองก็คงอยากให้ลูกสาวมีงานแต่ง
แต่ไม่ต้องถึงขนาดตำน้ำพริกละลายแม่น้ำหรอก
ขอแค่ถูกต้องไม่ใช่อยู่ๆ ก้ไปอยู่กันเองอะไรแบบนั้น
คุรแม่ยายไม่ปลาบปลื้มค่ะ
ยายเองก็ไม่ปลื้มเหมือนกัน 555+ มันจังขึ้นคานเพชรเยี่ยงนี้แล



โดย: biotech_girl วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:20:37:38 น.  

 
กรี้ดพิมพ์ผิดตรึมเลยง่ะเฮีย
ต้องโทษแป้นพิมพ์รึสายตายายที่ชักจะสั้นกันหนอ

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนสายตาไม่ค่อยดีแล้ว
อาจเพราะจ้องคอมเกิน 10 ชั่วโมงต่อวันแน่ๆ เลยค่ะ


โดย: biotech_girl วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:20:58:28 น.  

 
อีกสักสิบ-ยี่สิบปีเราคงได้เข้าใจแบบนั้นบ้าง(ถ้ามีนะ)

เค้าจะมาหาดอกพวงวิวาห์ เฮียเทียนไปอ่อยไว้ เลยต้องตามมาชมสักหน่อย

^ ^


โดย: ดอกแก้ว (tanH2O ) วันที่: 20 มิถุนายน 2553 เวลา:18:22:55 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณเทียน
ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ทักกลับที่คุณเทียนไปทักวันก่อน
พอดีไปเที่ยวเขาค้อมาค่ะ เพิ่งเข้ามาเปิดบล็อค
ขอบคุณที่นึกถึงกันนะคะ


โดย: ขนมไทยห่อใบตอง วันที่: 23 มิถุนายน 2553 เวลา:11:36:07 น.  

 
แวะมาส่งเฮียเทียนเข้านอนค่ะ
ฝันดีนะคะ


โดย: ขนมไทยห่อใบตอง วันที่: 24 มิถุนายน 2553 เวลา:21:55:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tiensongsang
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 28 คน [?]




Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
16 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add tiensongsang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.