กลับมาแบบงงๆ
เริ่มยังไงหล่ะเนี๊ยะ

ไม่ได้เข้า Pantip มานานมากๆ พอเข้ามาแล้วก็จะแอบงงๆ นิดนึง ว่าต้องทำอะไรก่อนดีน้า ของเดิมที่ทำไว้ ก็อ่านไม่ได้ซะแล้ว เพราะเป็นการแปะลิ้งค์ที่ฝากไฟล์ภาพไว้ตามเว็ปต่างๆ

ดิบๆ ไปก่อนเน๊าะ เหมือน...เป็นการเช็คอิน ปัดฝุ่นบ้านหลังเก่าที่เคยมาวนๆ หาประสบการณ์ หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาเลย
แอบคิดว่าBlog ของตัวเองจะโดนปิดไปยังหว่า กินพื้นที่เว็ปเขาเปล่าๆ ป่ะเนี๊ยะ  ขาดความสม่ำเสมอและวินัยโดยสิ้นเชิง ไม่เหมือนหลายๆ ท่านที่ยังขยัน update เรื่องราวต่างๆ อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

อายุมากขึ้น  ประสบการณ์มากขึ้น ภาระก็เช่นกัน  ทั้งหน้าที่การงานและครอบครัว หมุนเวียนเปลี่ยนไปเหมือนกำลังล่องเรืออยู่ในสายน้ำ บางจุดก็สบายๆ ชิลๆ บางจุดก็เจอเกาะแก่งให้พอปาดเหงื่อ ผ่านไปสักพัก แทบเอาตัวไม่รอด ตกน้ำตกท่าให้ตะเกียกตะกายกลับมายืนหนึ่งในเรือลำน้อยได้อีกหน

ดูจาก record วันที่ๆ เข้ามาล่าสุด คือเดือนวันที่ 11 มกราคม ปี 62
หึหึ...แล้วจากวันที่ 11 มกราฯ ปีที่แล้ว เราว๊าปหายไปไหนมาบ้างน้า
ดิ้นรนกับธุรกิจ ประคองชีวิตและพยายามจะเติบโต ร้องเพลงบ้าง ร้องไห้บ้าง  หัวเราะก็บ่อย แต่ที่บ่อยที่สุด คือ "ต้องพยาบามหายใจ" เข้าไว้

นับถอยหลังไป 5-6 ที่ผ่านมา มันไม่ง่ายที่จะใช้ชีวิตในประเทศไทย ความรื่นเริงบันเทิงใจลดน้อยลงไปทุกที เศรษฐกิจถดถอย ผู้คนไร้ศีลธรรมมากขึ้น ฆ่ากันตายมากขึ้น ค่านิยมคนเปลี่ยน ภาษาที่ใช้ก็เปลี่ยนตามกระแส 5G

หลังจากเดือนมกราคมปีที่แล้ว...จริงสิ เราวุ่นวายอยู๋กับการย้ายบ้านนี่เน๊าะ การยุบบ้านหลังใหญ่ให้เล็กลงเป็นอะไรที่ลำบาก เพราะพื้นที่บ้านขนาด 900 ตรม.เป็นคล้ายพิพิธภัณฑ์ของนักสะสมดีๆ นี่เอง

ใครจะเชื่อ ว่า...เราได้เห็น "จดหมายรัก" ที่พ่อกับแม่เขียนหากันตั้งแต่ยังไม่ได้แต่งงานอยู่ในกล่องอย่างดีเว้ย  น่าเสียดายสุดๆ ที่ไม่ทันได้ว่างนั่งอ่าน พ่อก็เอาไปเผาทิ้งหมดแล้ว อุตส่าห์แอบเก็บไว้ว่าจะแอบอ่านซะหน่อย ฮ่าๆ อดเลย

จัดการบ้านแพ๊บๆ ก็ต้องกลับไปจัดการกับร้านกาแฟกับร้านบะหมี่ที่เปิดเอ๋อๆ และขำไปพร้อมๆ กัน เหมือนกับเล่นลิงชิงบอล จากเสานั้นไปเสานี้ จากเสานี้กลับไปอีกเสา สนุก บ้าบอ และรู้สึกเหมือนตัวเอง "เต้นผิดจังหวะ" ตลอดเลย  ณ เวลานี้ อาจะเรียกว่า เป็นพวก "ผู้มาก่อนกาล" หล่ะมั้ง  เปิดร้านอ้าซ่ามาหลายปี  พอมีฟู้ดเดลิเวอร์รี่ให้บริการ ก็ดีลก่อนเป็นเจ้าแรกๆ ในระแวกเลยจ้า ผลคือ....เงียบวิ๊ง...

เงียบจนยื้อไม่ไหว ปิดค่ะ เอางานฟรีแลนซ์ขำๆ เป็นงานหลักแทน
ปิดได้หนึ่งอาทิตย์  ออร์เดอร์เข้ารัวๆ หึ!!! คืออัลไลเหอะ

เมื่อปิดแล้ว....ประตูร้านย่อมหนักขึ้นเสมอ...
จะเปิดอยู่ไหม จะกลับไปทำดีไหม?...ถามตัวเองประมาณ 9 พันรอบเห็นจะได้  แต่...ทุกคนรอบตัวส่ายหัวแล้วบอก...
นอนเกาตรูดอยู่บ้านเหอะ สถานการณ์บ้านเมืองแบบนี้
เศรษฐกิจที่ถอยหลังเข้าครองแบบนี้ แถมโดนทับถมด้วยโควิด-19 อีก
ธุรกิจเก่าแก่ของคหบดีตระกูลดั้งเดิมในเชียงใหม่ยังไม่ไหวจะเคลียร์
หยุด พัก ชะลอ ลดต้นทุน จนกระทั่งขอร้องให้พนักงานผลัดกันหยุดงาน เพื่อให้ธุรกิจอยู่รอด

ถ้าเป็นแบบที่คุณนิติภูมิทำนายและคาดการณ์ไว้จริงๆ
เราคงต้องทำตารางเรียนภาษาเวียดนาม พม่า หรือจีน
ออนไลน์อย่างจริงจังแล้วหล่ะ เพราะเขาทำนายไว้ว่า อีกไม่เกิน 20 ปี
คนไทยจะเป็นลูกจ้างคนเวียดนาม  ช่างน่าสิ้นหวัง ที่เราต้องเอาชีวิตของเรา สังเวยให้กับคนที่หลงติดอยู่ในวังวนการเสพย์สุข ละโมบโลภมาก ไร้ศีลธรรม  กิน ขี้ ปี้ นอนไปวันๆ ไม่ต่างจากพยาธิที่เกิดขึ้นเพื่อสร้างความเดือนร้อนกับสิ่งมีชีวิตที่มันอาศัยอยู่

ว่าแล้วก็ได้แต่ภาวนาว่า...ขอให้ความสิ้นหวังนี้ จบในยุคสมัยของเรา
เพื่อให้คนรุ่นต่อๆ ไปมีอนาคตที่ดี เพราะประเทศนี้ ไม่เหมาะที่จะให้เด็กคนไหนเกิดเพื่อมาเผชิญชะตากรรม เหมือนที่เรากำลังเจอ



Create Date : 21 ตุลาคม 2563
Last Update : 21 ตุลาคม 2563 0:43:08 น.
Counter : 141 Pageviews.

4 comments
(โหวต blog นี้) 
  
หวัดดีตอนเช้ามืด.. ยินดีกลับคืนมาครับ

มาเต๊อะมาเขียนต่อ 555
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 21 ตุลาคม 2563 เวลา:4:55:32 น.
  
สวัสดีครับ ผมเพิ่งเปลียนล็อกอินใหม่ เมื่อก่อน ใช้ ขุนเพชรขุนราม
ใช่ครับบล็อกแก๊ง เปลียนแปลง ลูกเล่นให้สมาชิก ได้เพลินและ งง เยอะขึ้น
แต่ผมว่าเป็นการดีนะครับ...
------
อ่านจบทุกตัวอักษรครับ ทำให้รู้สึกเป็นห่วง อาชีพ ที่คนไทยเรามีมาแต่บรรพรุษ

แสดงว่าพอถึงรุ่นของพวกเรา วิชาชีพต่างๆชวนกันกลับบ้านเก่า หรือขึ้นสวรรค์ไปหาปู่ย่าตายายหมด

จะเขียนให้ขำนะครับ แต่คงขำไม่ออกเนอะ
สงสารคนไทยมากๆ ค้าขายไม่มีคนซื้อ
ก็คนไม่มีเงิน ก็ชวนกันประหยัด... ผมตั้งใจจะพูดสุภาพๆนะครับ
กลัวจะหลุดคำที่ไม่เหมาะ.... เศร้าครับ
โดย: Brighten your day วันที่: 21 ตุลาคม 2563 เวลา:5:39:01 น.
  
สวัสดีค่ะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 21 ตุลาคม 2563 เวลา:14:28:17 น.
  
ยินดีต้อนรับการกลับมาครับ ตอนนี้สิ้นหวังจริงๆ ครับ ในหลายๆ เรื่องเลย มันสิ้นหวังจริงๆ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 ตุลาคม 2563 เวลา:17:21:44 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

คมไผ่
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



Q ; เป็นคนแบบไหน
A ; เป็นได้ทุกแบบ ขึ้นอยู่ที่ว่า...เป็นกับใคร และเป็นเมื่อไหร่ แล้วแต่สถานการณ์ค่ะ เป็นนางฟ้าก็ได้ นางมารก็ได้ แล้วแต่ว่าใครจะมาด้วยแบบไหน

Q ; ให้นิยามกับตัวเองว่าอะไร
A ; ทะเล...(มั้ง) ได้บรรยากาศหลากหลายดี นิ่ง ๆ สงบ ๆ ก็ได้ ชิว ๆ ก็ได้ แต่...ถ้ามีองค์ประกอบอื่นก็...ตามนั้น

Q ; เหมือนจะน่ากลัวนะเนี๊ยะ
A ; อย่ากลัวเล้ย บ้าบอไปงั้นแหละ ฉีดยาเรียบร้อยแล้ว ไม่นิยมกัดใครก่อนอยู่แล้น หุหุ โพสต์ได้ เม้นท์ได้ ด่าได้(แต่อาจมีสวนเล็ก ๆ คริๆ)
New Comments
ตุลาคม 2563

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
22
23
26
27
28
29
30
31
 
All Blog
Friends Blog
[Add คมไผ่'s blog to your weblog]