เม้าท์เรื่องงาน
เพื่อน ๆ เคยไหมคะ ที่พอไปทำงานอ่ะ มันจะมีใครบางคน หรืออะไรบางอย่างที่ทำให้เรารู้สึก......"ไม่กินเส้น" "เกาเหลา" "ศรศิลป์ไม่กินกัน" ตั้งแต่แรกพบประสบพักตร์หน่ะ

intro อย่างนี้คงพอเดาได้ใช่เปล่า ว่าอาการนี้เกินขึ้นกับไผ่อ่ะ

เกิดจริง ๆ นะคะ คือ มีหลายเรื่องที่...ทำใรรู้สึกไม่ดีกับใครสักคน ทั้ง ๆ ที่เขากับเราก็ไม่ได้เคยมีปฏิสัมพันธ์อะไรกันมากมาย

เรื่องมีอยู่ว่า...........

เมื่อวันก่อน ตอนไผ่เซ็นต์ชื่อกลับบ้าน มี some one ที่ไผ่เกริ่นมาข้างต้นว่าเป็นบุคคลที่ไม่ชอบขี้หน้านี่แหละ เดินไปธุระตอนไผ่เซ็นต์ชื่อเสร็จแล้ว ไผ่ก็หันกลับไป เพราะได้ยินเสียงรองเท้าเขาเดิน พอเห็นเป็นเขา ไผ่ก็ยิ้มให้ตามปกติ (ตามประสาคนไม่รู้จะคุยอะไรกันหน่ะ) เขาก็ยิ้มกลับมา แต่...สัมผัสได้ถึงความ...fake ทีแรกที่เห็นก็ว่าจะไม่คิดอะไรนะ แต่...ได้ยินเขาพึมพำ ๆ แล้วแบบ...จื๊ดอ่ะ

ถ้าไผ่ไม่รู้สึกไปเอง ไม่ประสาท ไม่หูแว่ว ไม่จิตหลอน ไผ่ได้ยินเขาพึมพำหลังจากฉีกยิ้มมาแล้วว่า "ไร้ประโยชน์" ขึ้นมาอ่ะ คือ...นึกออกม่ะ ว่า อาการพูดลอย ๆ
พูดแล้วเดินไป เหมือนเราดักตีหัวคนแล้ววิ่งหนีเข้าบ้าน
ตอนนั้นไผ่กำลังจะขึ้นรถ เกือบจะถลาไปกระชาก "มัน" มาถามแล้วว่า
เมื่อกี้พูดว่าไรนะ

คือนึกออกเปล่าว่า...บางทีมันมีหลายอย่างในช่วงที่ผ่านมาที่ทำให้เราสัมผัสได้ว่า คน ๆ นี้ไม่จริงใจกับเราอ่ะค่ะ

ไผ่ก็มานั่งคิดนอนคิดนะ ว่าเราไปเหยียบย่ำบรรพบุรุษข้างมารดาเขาหรือไง (ถ้าเขาคิดและพูดแบบที่ไผ่ได้ยินจริง ๆ)

เพราะเท่าที่จำได้ ไผ่พูดกับเขานับครั้งได้เลยอ่ะ แล้วประมวลจากเหตุการณ์ที่ผ่าน ๆ มา ก็ไม่เข้าใจว่า มีอะไรทำไมไม่บอกหรือพูดตรง ๆ แทนการพูดลับหลังกัน มีไรก็ว่ามาเลยดิ่...ไผ่จะเกลียดคนสปีชี่ส์นี้เข้าเส้นเลือดเลยหล่ะ มันเป็นไรที่...ไม่แฟร์ ตอแหล แล้วก็ทุเรศมากๆ ในความรู้สึกเรา

ก็...แบล็คทูเดอะฟิวเจอร์กันไป

วันแรกที่มาสมัครงาน "มัน" ก็เอาใบสมัครมาให้อ่าน (ขายด้วย) แล้วเอามาให้อ่านเสร็จ บอกว่า อ่านซะ ถ้าไม่เอาขอคืน...พูดแบบห้วน ๆ ไม่มีหางเสียง...คือ....กรูซื้อแล้วอ่ะ...กรูเสียเงินแล้วนะเว้ย เมิงจะเอาคืนทำไม...เมิงจะงกไปถึงไหน ก็มันเป็นของกรูแล้ว...

ก็ยื่นใบสมัคร...มันก็ให้รอๆๆๆๆ รอแบบไม่ต้อนรับ รอแบบไม่แนะนำ รอแบบเมิงรอได้ก็รอไป ไผ่เกิดมาไม่เคยเจอฟร้อนท์ที่ไหน "ทราม" ได้ขนาดนี้มาก่อน แต่ก็ยังคิด งึ่มๆๆ เขาคงเหนื่อยๆ

พอทำงานวันแรก...ไผ่จะเรียกแบบสากลและให้เกียรติ คือ "คุณ" ทุกคำ เพราะถือว่า ยังไม่รู้จัก ไม่สนิทและที่สำคัญ ไม่ทราบอายุที่แน่นอน ก็จะไม่เรียก "พี่" หรือ "น้อง" ค่ะ แล้วพอเซ็นต์ชื่อวันแรก เขาให้ไปรายงานตัวก่อน 7 โมง แล้วให้เซ็นต์ชื่อเลย...ลงเวลาด้วย

ถ้าคนที่ทำงานแบบถูกต้องตามหลักสามัญ คงทราบเรื่องกฎหมายแรงงานและอื่น ๆ ที่ควรคำนึง รวมถึงความซื่อสัตย์ด้วย ไผ่ก็ลงเวลาตามจริง หลังจากคิดแล้วว่าที่นี่เป็นสถานศึกษา น่าจะเน้นเรื่องนี้ ก็ลงไป 07.15 น.

อีกวันนึงมา "มัน" ก็ท้วงว่าทำไมลงแบบนี้ ไผ่ก็ถามว่าทำไมเหรอ เช้าไปหรือเปล่า...คำตอบตรงข้ามค่ะ คือต้องลงประมาณ 06.00 น. หรืออะไรอย่างนั้น เพราะคนที่เซ็นต์ต่อจะต้องลดหลั่นจากเราไปประมาณ 5 นาที แบบนี้คนสุดท้ายก็ต้องแปดโมงกว่าเหรอ อ่าว...ไผ่ก็ "อ่าว" ในใจเลย...ตัดไปเรื่อง "ความซื่อสัตย์" ตัดไปเรื่อง "กฎหมายแรงงาน" เพราะระยะเวลาเข้าและออก ผิดกฎหมายเต็ม ๆ

หลายวันต่อมา มีคนมาเซ็นต์ชื่อลงเวลาตีห้าหน่อย ๆ ไผ่เลยจัดให้แม่งไปเลย 05.30 น. มาทำงาน แล้วก็เซ็นต์แบบนั้นอยู่หลายวัน 555
ก็มีพี่อีกคนมาบอกว่า เธอเซ็นต์เวลากี่โมง ไผ่ก็บอกไป ตบประโยคด้วย...ไม่ดีเหรอคะ เขาก็บอกว่า พี่เซ็นต์ไว้ตอนตีห้าเมื่อหลายวันก่อน เพราะพี่มาจริง ๆ ถ้าเธอเซ็นต์ตีห้า เธอก็ต้องมาจริง ๆ นะ เพราะเดี๋ยวเกิดมีการตรวจสอบจะมีปัญหาจะยุ่ง

เหอะๆ อยากจะดูดของเหลวออกจากคอแล้วพ่นออกปากลงไปที่หัวแม่ ทีนมันจริง ๆ แม่งกลัวมีปัญหาทำไมไม่ใช้คนให้เป็นคนหล่ะว๊ะ ใช้คนหยั่งกับ"ฟาย" เจือกมากลัวมีปัญหา
เกิน 8 ชั่วโมงต่อวันมันก็ผิดแต่แรกแล้ว

แต่ก็นึกในใจ ทำไม "มัน" ไม่พูดเอง มาใช้อีกคนบอกเรา 555 คงด่าเราในใจไปแล้วมั้ง แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่า...เอ่อ เขาคงเป็นของเขาแบบนั้น...บุคลิกแบบนั้น

ผ่านไปเรื่อย ๆ มาเรียง ๆ

ก็มีหลายเหตุการณ์ที่...ทำให้คิดว่า...ทำไม "มัน" ไม่บอกเราเอง ทำไมต้องยืมปากคนอื่นมาพูด ก็ไม่คิดอะไรอีกนั่นแหละ ทำงานๆ ตามที่หน้าที่เรากำหนดไป ไม่ได้ร่วมสังฆกรรมกัน ต่างคนต่างอยู่ ทำตามที่นายสั่ง ตกลงไว้ว่าหน้าที่ PR ไม่ต้องทำช่วง summer ก็ว่ากันไป...มาเจอไอ้ประโยคสุดท้ายนี่แหละ ทำเอาอึ้งพอควร

ไผ่เลยนั่งคิดนอนคิด เอาหัวแม่ทีนคิดแร่ะ สรุปว่า จะหาของที่ระทึก เอ้ย...ของที่ระลึกให้มันตอนวันสุดท้ายสักหน่อย เอาเป็นหนังสือ "แหล่ม ๆ" สักเล่ม ทีแรกจะหาเรื่องประมาณ

"หลักการพัฒนาจิตให้สูงขึ้น"
"บัว 4 เหล่า" หรืออะไรประมาณนั้น เพื่อน ๆ ว่าดีเปล่าค่ะ 555 แรงไปป่ะ

แต่ตอนนี้คิดได้อีกเล่มนึงนะ...ประเภท...
"คิดบวกชีวิตบวก" ไรเงี๊ยะ หุหุ เจ๋งป่ะ

แต่...คิดดูอีกที
ไม่ให้อะไรมันก็น่าจะดีนะ เปลืองเงิน
เอาให้เฉพาะคนที่เขาดีกับเราดีกว่าเปล่า


ก็ต้องยอมรับว่าไผ่ก็แค้น ๆ เคือง ๆ "มัน" อ่ะ เรื่องไรมาว่าเราทั้ง ๆ ที่เราก็ทำงานของเราไปนะ เพียงแต่ "มัน" อาจไม่เห็นเพราะอยู่คนละส่วน

พอมองมุมนี้ก็...อยากเอา "หลักการพัฒนาจิตใจฯ" ให้จริง ๆ เลย

ไผ่จะเป็นคนไม่ยุ่งกับใครก่อน ไม่นินทา ไม่ใส่ใจเรื่องส่วนตัวหรือดีเทลของใครอยู่แล้ว แต่ใครอย่ามาแหย๋ม หรือล้ำเส้นเหมือนกันนะ ไม่ยอมเว้ย...เข้าตำราดีมาดีตอบร้อยเท่า แต่...ร้ายมา...ร้ายตอบพันเท่ายกกำลังสอง...อาจไม่ทันที แต่รับประกันการ "จำจนตาย"



Create Date : 14 พฤษภาคม 2553
Last Update : 14 พฤษภาคม 2553 11:49:35 น.
Counter : 569 Pageviews.

13 comments
  
สงสัยชาติที่เเล้วเขาคงเป็นเจ้ากรรมนายเวรไม่ก็เคยมีปัญหากับพี่ไผ่มาตั้งแต่ชาติที่แล้วมั้งครับ พอชาตินี้เจอกันเลยไม่ถูกชะตา แต่ยังไงก็ช่างมันเถอะครับเดี๋ยวเราก็ออกจากที่นั้นแล้ว ปล่อยเขาไปตามเวรตามกรรม
โดย: Don't try this at home. วันที่: 14 พฤษภาคม 2553 เวลา:14:37:26 น.
  


พี่คะ...ยังจะใจดีจัดตำหรับตำราพัฒนาจิตใจให้เค้าอีกเหรอ

อย่าไปยุ่งเลย คนแบบนี้ป๊ามักจะบอกว่า

ลื้อรู้ว่ามันเป็นขี้ .. แล้วยังจะเอามือไปจิ้มอยู่ได้ เหม็งตายรุย"

อ่านแบบสำนวนจีนนะ ได้อารมณ์มาก

แบบเวลาไปติดต่องานข้างนอกแล้วไปเจอไอ้พวกกวนทรีนอ่ะ

ก็กลับมาบ่นให้ป๊าฟัง ท่านก็สรุปซะจุกเลย

ฝันดีนะพี่ไผ่

ปล...ไม่ต้องห่วงข้าน้อย ข้าน้อยมิได้เครียดอะไร

ก็แค่รู้สึกรู้สาบ้างในฐานะคนในสังคมเท่านั้นเองพี่
โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 14 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:03:06 น.
  
วุ๊ย..น้องไผ่ .. พี่ตามก็ไม่เข้าใจ ทำไมคนสปีชีส์นี้มันมีได้ทุกที่ทุกเวลาเลยนะ
พี่ตามก็เคยเจอ แหม.. เกลียดจริงจริ๊ง..อีพวกปากหวานก้นเปรี้ยว
ไม่แน่จริง แล้วใช้ให้คนอื่นมาพูดแทนตัวเนี่ย
วุ๊ยไม่อยากเล่าเรื่องของพี่ เดี๋ยวของขึ้น ฮ่าๆ
ช่างหัวมันเถอะน้องไผ่ เดี๋ยวเราก็โบยบินไปอยู่ที่ๆสูงกว่ามันแระ
ทำใจให้สบาย มันคนนั้นไม่มีค่าพอที่จะทำให้เราจิดตกไปกับมัน
ฝันดีนะจ๊ะน้องรัก เดี๋ยวคืนนี้พี่ตามจะไปเข้าฝัน
ชวนกันไปกินติ่มซำ ไปด้วยกันป่าววว.. อิอิ
กินในฝันไม่อ้วนหรอกมั้งเนอะไผ่ ฮ่าๆ
โดย: Iaun_Tor วันที่: 14 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:15:58 น.
  
เรื่องอัพบล็อกนี้คงจะอีกนานมากเลยครับพี่ไผ่เพราะว่าผมคงไม่ได้เข้ามาเล่นคอมอีกนานเลยคงซัก2อาทิตย์กว่าๆแหละครับ ก็อย่างที่บอกว่าจะไปบวชน่ะครับ วันที่19นี้ก็จะบวชให้พ่อแม่แล้วแถมต้องไปอยู่ที่วัดก่อน3วันด้วยก็เริ่มวันอาทิตย์นี้แหละครับ คิดถึงพี่ๆเพื่อนๆในนี้แย่เลย แต่ไม่เป็นไรเราไปบวชให้พ่อแม่ กลับจากบวชแล้วจะอัพบล็อกให้หนำใจเลยครับรออ่านได้เลย 2เรื่องต่อ1อาทิตย์

ส่วนเรื่องหนังสือนี้สงสัยพี่ไผ่ต้องรู้ให้ได้ก่อนล่ะครับว่าเขาแอบนินทาเราจริงๆจะได้จัดหนังสือแรงๆตามที่พี่ไผ่คิดไว้ส่งไปให้เลยนั้นแหละดีแล้วครับ ฮ่าๆๆ สะใจ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 14 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:51:49 น.
  
งั้นขอลาบวชอย่างเป็นทางการเลยน่ะครับ ขอให้พี่ไผ่โชคดีครับ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 14 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:52:57 น.
  
เอาชนะใจเค้าให้ได้นะครับน้องไผ่
เปลี่ยนศัตรูเป็นมิตรดีกว่า
ท้าทายดี













โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:8:08:14 น.
  
ดีขึ้นหรือยังจ๊ะ ไผ่

ขันติ อย่าให้แตกก่อนนะ
โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:16:20:05 น.
  
คนไทยไม่รักกันแล้วพี่ไผ่
โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:38:32 น.
  
พี่ก๋ารับทำแถ่กทั่วราชอาณาจักรครับน้องไผ่ 5555
ใครส่งมา
เราถือว่าเขารักเรา
ไม่เคยปฏิเสธแถ่กเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:48:21 น.
  
ท่องคำขอบวชขึ้นใจเเล้วครับพี่ไผ่ ผมเองก็ตั้งใจจะบวชปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัดเลย สึกแล้วจะกลับมาเยี่ยมที่บล็อกน่ะครับ
โชคดีครับพี่
โดย: Don't try this at home. วันที่: 15 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:39:27 น.
  
วันนี้ที่กรุงเทพฯ ฝนตกแต่เช้าเลยจ้ะ ไผ่

สถานการณ์ทั่วไปยังดูแย่เหมือนเดิม

พรุ่งนี้ลูกๆ พี่เปิดเทอมแล้ว ไม่รู้จะวุ่นวายมั้ย

ฟ้าอึมครึม ทำให้เราขมุกขมัวเหมือนฟ้าเลยเนาะ

ขอให้ไผ่ไ้ด้เป็นว่าที่ลูกสะใภ้บริษัทผลิตแอร์จ้ะ

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:14:36:28 น.
  
สวัสดีครับน้องไผ่

วันนี้พาหมิงหมิงไปเดินห้างครับ
ตอนนี้หลับปุ๋ยๆอยู่เลยคัรบ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:07:49 น.
  
พี่ไผ่ปิดรับคอมเมนท์เลยชิมะเนี่ย

น้องก็นั่งควานหาซ๊า

ไม่คุ้นกับธีมแบบนี้ เลยเพิ่งถึงบางอ้อ อิอิ

คิดถึงน๊า รวมใจกันวันหนึ่งเน๊อะ
โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:45:53 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

คมไผ่
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



Q ; เป็นคนแบบไหน
A ; เป็นได้ทุกแบบ ขึ้นอยู่ที่ว่า...เป็นกับใคร และเป็นเมื่อไหร่ แล้วแต่สถานการณ์ค่ะ เป็นนางฟ้าก็ได้ นางมารก็ได้ แล้วแต่ว่าใครจะมาด้วยแบบไหน

Q ; ให้นิยามกับตัวเองว่าอะไร
A ; ทะเล...(มั้ง) ได้บรรยากาศหลากหลายดี นิ่ง ๆ สงบ ๆ ก็ได้ ชิว ๆ ก็ได้ แต่...ถ้ามีองค์ประกอบอื่นก็...ตามนั้น

Q ; เหมือนจะน่ากลัวนะเนี๊ยะ
A ; อย่ากลัวเล้ย บ้าบอไปงั้นแหละ ฉีดยาเรียบร้อยแล้ว ไม่นิยมกัดใครก่อนอยู่แล้น หุหุ โพสต์ได้ เม้นท์ได้ ด่าได้(แต่อาจมีสวนเล็ก ๆ คริๆ)
New Comments
พฤษภาคม 2553

 
 
 
 
 
 
1
3
4
5
7
8
9
11
12
13
15
18
19
20
21
23
24
25
27
28
29
30
31
 
 
14 พฤษภาคม 2553
All Blog
Friends Blog
[Add คมไผ่'s blog to your weblog]