บันทึกการเรียนรู้ 4...ไก่ไม่ขัน ตะวันไม่ขึ้น
เกือบเดือนเห็นจะได้ ที่ไผ่อ่านเจอนิทานเซนเรื่องหนึ่ง
ในเฟซบุ๊ค เมื่ออ่านจบ...แอบเอามาพิจารณาถึงตัวเอง
ถึงคนรอบข้าง ถึงสิ่งต่างๆ ที่เราได้ก้าวล่วงผ่านมา

หลายหน้าที่ หลายภาระที่เราได้รับ คล้ายบทละคร
ที่ต้องเล่นไปตามนั้น ไม่ว่าจะ "ต้องทำ" "ควรทำ" หรือ
"อยากจะทำ"...สิ่งต่างๆ ที่มีทั้งสนุกสนาน
เรียนรู้ เพลิดเพลิน และเหน็ดเหนื่อยไปพร้อมๆ กัน

นิทาน เรื่องเล่า กรณีศึกษา หลายเรื่อง
เป็นครูสอนเราได้โดยไม่รู้ตัว

พออ่านจบ...แอบถามตัวเองว่า เอ...
มีตรงช่วงไหนของชีวิตที่เราเริ่มจะทำ กำลังทำ หรือเป็นเหมือน
พ่อไก่ตัวนั้นไปบ้างหรือเปล่านะ

ฉันกำลังเป็น "โรคสำคัญตัวผิด" หรือว่า
มีโอกาสเป็นโรคนี้หรือเปล่า...
งานไหน ภาระไหนที่คิดว่า เริ่มทำตัวเป็นพ่อไก่
ก็พยายามสางๆ มันออกไปบ้าง พิจารณาตามความ
เหมาะสมกับกาลเทศะ (เริ่มเหมือนซุปตาที่เลือกบท
ที่จะเล่นมากขึ้นตามวัย อันไหนควรเป็นเรื่อง
ของดาราหน้าใหม่ ก็โยนๆ ให้เขาไปบ้าง

แต่...ก็นั่นแหละ
มันอยู่ที่ตัวไผ่เองด้วยว่าวางลำดับความสำคัญของชีวิตว่า
อะไร หรือใครที่มีความสำคัญในชีวิตเรา
เป็นอันดับ 1...2...3...
ตอนนี้หลักๆ ก็ทำตัวเป็น "กาวยาแนว"
ประสานคนรอบๆ ตัวให้อยู่กันอย่างสมานราบเรียบ
เป็นผืนเดียวกัน ไม่เป็นร่องเป็นรอยให้น้ำซึม
ตามรอยกระเบื้องกันไป ฮ่าๆๆ

ใครยังไม่เคยอ่านก็ลองอ่านดูนะคะ
ส่วนใครเคยอ่านแล้ว...ลองอ่านอีกทีก็ได้นะคะ
เพลินๆ ค่ะ

--------------------------------

ไก่ไม่ขัน ตะวันไม่ขึ้น

ที่วัดเซนแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น มีไก่อยู่ครอบครัวหนึ่ง
หัวหน้าครอบครัวเป็นผู้บริหารที่เก่งมาก กางปีกปกป้องภรรยา
และ ลูกทุกตัวอยู่กันมาอย่างมีความสุข ทุกๆ เช้าเวลาตีห้า
พ่อไก่ผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวจะบินขึ้นไปเกาะอยู่บนกิ่งไม้
และโก่งคอขัน เสียงก้องไปทั้งพงไพร
จนอรุโณทัยประมาณหกโมงเช้า
ก็ถึงเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นมาฉายแสงส่องแสงสว่างไปทั่วทั้งสากลโลก
พ่อไก่มีความสุขมาก ที่ได้เห็นตะวันค่อยๆ ทอแสงสุกสว่างขึ้นมา
เขาจะยืนชื่นชมแสงตะวันและรู้สึกภาคภูมิใจว่า
"เพราะฉันขัน ตะวันจึงขึ้น นี่คือผลงานของฉัน"

ทุกๆ เช้า ไก่ตัวนี้จะบินขึ้นมาเกาะกิ่งไม้
และเมื่อขันเสร็จก็รอดูตะวันขึ้นที่เหนือยอดเขา
พอตะวันขึ้นแล้วก็บินกลับลงมาหาอยู่
หากินกับลูกกับเมีย เขามีความสุขมาก

อยู่มาวันหนึ่ง เนื่องจากตรากตรำภาระหนักเหลือเกิน
ร่างกายทนไม่ไหวก็ป่วย เช้าตรู่วันนั้น
พ่อไก่บินขึ้นไปเกาะกิ่งไม้ที่เดิม
ขณะจะขันเพื่อเรียกตะวันขึ้น แต่ก็ร่วงตกลงมา
รู้สึกไม่มีเรี่ยวไม่มีแรง ลูกชายซึ่งเป็นไก่โต้งรุ่นใหม่ไฟแรง
เดินเข้ามาประคองพ่อ "พ่อ ผมว่าถ้า พ่อขันไม่ได้
วันนี้ผมขันแทนเอาไหม" ไก่พ่อซึ่งเป็นซีอีโอ
ก็ยืดอกขึ้นมาชี้หน้าลูก "น้ำหน้าอย่างแก ถ้าขัน
ตะวันมันจะขึ้นไหม หัดดูเงาหัวตัวเองซะบ้างสิ"
เจอผู้ใหญ่ดับฝันแบบนี้ลูกหัวหดเลย

เช้าตรู่วันนั้นทั้งๆ ที่ป่วย ไก่ซีอีโอตัวนี้ก็บินขึ้นไป
เกาะบนกิ่งไม้และก็ขันครั้งสุดท้าย ขันได้ครั้งเดียว
ตกลงมา ดิ้นพราดๆ ก่อนจะ
ขาดใจตาย เขาเรียกประชุมผู้ถือหุ้นด่วน
ทั้งภรรยาและลูกมากันครบ สั่งเสียว่า

"เธอที่รัก ลูกพ่อ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป
พี่คงไม่มีชีวิตอยู่ต่ออีกแล้ว และจากนี้เป็นต้นไป
พอพี่ไม่ขัน ตะวันก็จะไม่ขึ้น โลกก็จะเข้า
สู่กลียุค ฉะนั้นขอให้เธอและลูกดูแลบริษัท
ของเราให้ดีๆ ถ้าไม่มีพี่แล้วจะอยู่กันด้วยความยากลำบาก
มนุษยชาติก็จะถึงคราววิบัติ
ดูแลกันดีๆ นะ ที่รัก"

เสร็จแล้วก็ล่วงลับดับขันธ์ไป
พร้อมกับความเข้าใจผิดว่าเพราะฉันขัน ตะวันจึงขึ้น
หารู้ไม่ว่าวันรุ่งขึ้น พอไก่ตัวนี้ตายไปแล้วตะวันก็
ยังขึ้นเหมือนเดิม โลกดำเนินต่อไปไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ไก่ตัวนั้นไม่ได้นำเอาตะวันไปด้วยสักนิด
พระอาทิตย์ยังคงอุทัย พระจันทร์
ยังคงทอแสง สายน้ำยังคงไหลเอื่อย
ดอกไม้ยังคงผลิบาน โลกนี้ยังคงมีข้าวปลาอาหาร
อุดมสมบูรณ์ นกก็ยังมีท้องฟ้าสำหรับโบยบิน
คนต่างๆ ยังคงทำงานต่อไปได้เหมือนเดิม

ฉะนั้นเราทุกคน เมื่อทำงานไปได้ระดับหนึ่งแล้ว
อย่าหลงตัวเองว่าองค์กรนั้นถ้าขาดฉันแล้วไปต่อไม่ได้
ควรเตือนตัวเองเอาไว้บ่อยๆ
ว่า ถ้าขาดฉันแล้วมันจะไปได้ดี เพื่อจะได้ไม่หลงตัวเอง

ผู้บริหารจำนวนมาก ทันทีที่ประสบความสำเร็จก็ล้มเหลวในวันนั้น
เพราะทันทีที่ประสบผลสำเร็จก็เริ่มหลงตัวเอง และนี่แหละคือ
จุดจบของผู้บริหาร ฉะนั้นจำนิทานเรื่องนี้ไว้
วันหนึ่งถ้าเราประสบความสำเร็จ ก็อย่าไปหลงตัวเองว่า
เราต้องเป็นหนึ่งในตองอูเท่านั้น
จนไม่ยอมบริหารจัดการอำนาจและมอบความรับผิดชอบให้กับผู้อื่นเลย

ผู้บริหารที่ดีจึงไม่ใช่ผู้ที่แบกหนักที่สุด
ผู้บริหารที่ดีคือผู้ที่แบกหนักพอสมควรและกระจายภาระให้คนอื่นแบก
และประการสำคัญที่สุด
ผู้บริหารจะไม่ทำงานจนป่วยตาย

ว.วชิรเมธี จากหนังสือชาล้นถ้วย

credit ; //www.fasaiclub.com/simple/?t6785.html






Create Date : 30 กรกฎาคม 2556
Last Update : 3 สิงหาคม 2556 0:47:49 น.
Counter : 1445 Pageviews.

35 comments
  
มาเจิมก่อนจ้า
โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 30 กรกฎาคม 2556 เวลา:21:55:06 น.
  
พี่กิ่งเข้ามาอ่านนิทานเซนจ้า อ่านเพลินเลย เป็นตัวอย่างที่ดีเลยค่ะ พี่กิ่งว่าน้องไผ่ต้องเป็นผู้บริหารที่ดีมากคนหนึ่งเลยค่ะ พี่กิ่งอยากให้ผู้บริหารที่ชอบหลงตัวเองทั้งหลายได้อ่านจังบางที บางคนอาจจะได้คิดบ้างนะคะ

ไลท์ให้จ้า หลับฝันดีนะคะ ชอบเม้นท์น้องไผ่จริงๆ ยาวมากกกกเลยค่ะ อิอิพี่กิ่งอ่านเพลินเลยจ้า เนี่ยถ้าเจอตัวคงได้คุยกันยาววววเนาะ อิอิ




More Flowers Greetings Comments


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 30 กรกฎาคม 2556 เวลา:22:00:14 น.
  
สวัสดีค่ะคุณไผ่
แวะมาเยี่ยม วันหลังมาอ่านนะ
มีความสุขมากๆนะคะ
โดย: pantawan วันที่: 30 กรกฎาคม 2556 เวลา:23:33:30 น.
  
สวัสดียามเช้าครับน้องไผ่

พี่ก๋าก็ชอบอ่านนิทานเซน
นอกจากสนุก
ยังให้แง่คิดดีดีเสมอเลยนะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 กรกฎาคม 2556 เวลา:6:47:28 น.
  
เอกอี้เอ้กเอ้ก๐๐๐๐
น้องไผ่....นิทานเซ็นเปรียบเทียบสอนใจได้ดีทีเดียวเลยคับ.....
สนุกกับการทำงานนะคับ.....
โดย: biocellulose วันที่: 31 กรกฎาคม 2556 เวลา:8:42:19 น.
  
มาอ่านนิทานสนุกๆ แถมให้ข้อคิดดีๆด้วยนะ

แอบมากระซิบว่าไปเม้นท์ที่บล๊อก เรียกชื่อผิดจ๊ะ
แล้วให้บังเิอิญพี่อุ้มตัวจริงมาเม้นท์ต่อด้วยหล่ะ 555
โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 31 กรกฎาคม 2556 เวลา:10:12:45 น.
  
สวัสดีค่ะน้องไผ่ พักนี้เด็กๆสอบจ้า พี่กิ่งก็ว่างมั่ง ไม่ว่างมั่ง พอว่างแล้วก็จะแว๊บเข้าเลยแหละ อิอิ

โอ๋ น้องไผ่จ๋า พี่กิ่งบ่ใช่คนลืมง่ายหรอกจ้าอย่ากลัวไปเลยน้า พี่กิ่งจำสัญญลักษณ์เพื่อนบล็อกได้ทุกคนเลยน้า อิอิ

วันนี้ขอให้ทำงานอย่างมีความสุขนะคะ มีอะไรก็มาบ่นให้ฟังอีกน้า พี่กิ่งชอบฟังจ้า





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 31 กรกฎาคม 2556 เวลา:10:27:24 น.
  
พี่ก๋าคิดว่าเด็กเล็กๆ
ถ้าเราปลูกฝังแนวคิดเอาไว้
ไม่มากก็น้อยมันต้องซึมเข้าไปในในตัวเค้าบ้าง

หมิงหมิงสวดมนต์ได้เยอะนะครับ
ไม่ได้บังคับเลยครับ

ทำให้เค้าดู
แล้วเค้าก็อยากทำตามครับ
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 กรกฎาคม 2556 เวลา:13:41:04 น.
  
โฮ๊ะ โฮ๊ะ วันนนี้ทำหน้าเคร่งทำงานเหรอคะน้องไผ่แล้วคืนนี้ค่อยมาบ่นให้ฟังก็ได้จ้า 555

ทำงานอย่าเคร่งเครียดมากเน้อ ยิ้มๆๆๆมั่งก็ได้จ้า

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 31 กรกฎาคม 2556 เวลา:13:56:13 น.
  
น้องไผ่อ่า ขอบคุณที่ยังนึกถึง พี่..ไม่ค่อยได้เล่นบล็อกแล้ว ความขยันหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ 555
โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 31 กรกฎาคม 2556 เวลา:15:43:58 น.
  
เป็นผมก็ทำแบบพี่ไผ่ครับ จัดลำดับชีวิตให้กับสิ่งที่สำคัญก่อน
แล้วค่อยๆทำค่อยๆเรียนรู้กันไป แต่บ้างทีก็เจอปัญหาที่ว่า
เรื่องเดียวกันแต่คนสองคนมองไม่เหมือนกัน
โดย: Don't try this at home. วันที่: 1 สิงหาคม 2556 เวลา:0:58:45 น.
  
สวัสดียามเช้าครับน้องไผ่





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 สิงหาคม 2556 เวลา:6:58:32 น.
  
นิทานเรื่องนี้อ้อมเคยอ่านมาแล้ว และก็ชอบมากจ๊ะ

หลายๆครั้งเพื่อน ๆ พี่ ที่ทำงานก็ทำให้เราลำพองว่าไม่มีเราแล้วองค์กรจะอยู่ไม่ได้ แต่จริงๆ แล้วมันก็เหมือนกับนิทานนั้นแหระ ทุกอย่างมันต้อง keep walking ขาดเราไปเค้าก็ต้องหาคนแทนได้อยู่ดีล่ะน่ะ เราโดนเค้าสร้าง เมือถึงวันนึงเค้าก็สร้างคนใหม่ได้อยู่ดี ^^
โดย: ฝนโปรย วันที่: 1 สิงหาคม 2556 เวลา:13:57:52 น.
  
ดียามเย็นคับ น้องไผ่..และเหล่าไก่ๆๆ ทั้งหลาย..
วันนี้โลก...กำลังรอพวกท่าน ขับกล่อมอยู่นะคับ...

วันนี้มื้อเย็นทำอะไรอร่อยๆๆ หรือคับ?
โดย: biocellulose วันที่: 1 สิงหาคม 2556 เวลา:18:42:52 น.
  
ทักทายยามค่ำคะ
โดย: blog pu วันที่: 1 สิงหาคม 2556 เวลา:21:00:45 น.
  
มาส่งเข้านอนจ้าน้องไผ่
ป่านนี้จะนอนหรือยังน๊า

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 1 สิงหาคม 2556 เวลา:23:27:02 น.
  
สวัสดียามเช้าครับน้องไผ่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 สิงหาคม 2556 เวลา:6:24:09 น.
  
งานทุกงานอยู่เป็นปกติ
มีแต่คนเท่านั้นเข้ามา พอจากไป ก็มีคนใหม่มาแทน

ทักทายดึกๆครับ คุณไผ่
โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 3 สิงหาคม 2556 เวลา:1:20:26 น.
  
5555 น้องไผ่ไม่อยากจะบอกเลยว่าพี่กิ่งนอนดึกยิ่งกว่าอีก เพราะพี่กิ่งเผลอหลับไปจ้า ตื่นมาตอบเม้นท์น้องไผ่เนี่ยแหละ อิอิ

โห...มีหนึ่งในสองเป็นทูอินวันด้วย อิอิ พี่กิ่งก็ทูอินวันเช่นกันจ้าเผื่อว่าพรุ่งนี้ตื่นสายไม่ได้มาทักทายจ้า

หลับฝันดีมีความสุขเช่นกันนะคะ งานทั้งหลายปล่อยวางให้หมดจะได้หลับอย่างสบายนะคะ




More Flowers Wishes Comments
โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 3 สิงหาคม 2556 เวลา:1:50:43 น.
  
สวัสดียามเช้าครับน้องไผ่

พี่ก๋นี่ล่าะครับเข้าพิกัดหมัดเท้าเข่าศอกหมิงหมิงตลอดครับ
นอนนดิ้นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 สิงหาคม 2556 เวลา:6:29:56 น.
  
บางคืนตื่นมา
อ้าว --- พระบาทของลูกมาพาดกับหน้าเราเฉยเลย 555

หมิงหมิงนี่ดิ้นมากนะครับ
สมัยเด็กๆกว่านี้เคยดิ้นจนตกเตียงเลยครับ 555


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 สิงหาคม 2556 เวลา:14:40:51 น.
  
แวะมาเยี่ยมคุณไผ่ในยามเย็น...สวัสดีครับ
โดย: **mp5** วันที่: 3 สิงหาคม 2556 เวลา:18:17:51 น.
  
สวัสดีค่ะน้องไผ่ ป่านนี้คงหลับไปแล้ว พี่กิ่งมาซะดึกอีกแล้วค่ะ แหะ แหะ
อากาศช่วงนี้ปรวนแปรมากๆเลยค่ะ น้องไผ่รักษาสุขภาพนะคะ เดี๋ยวไข้หวัดจะถามหาจ้า ลำปางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวบางทีอยู่ดีๆฝนก็ตกซะยาวนาน บางวันก็ร้อนมากๆค่ะ

วันนี้ร้อนมากๆไม่มีฝนเหมือนกันค่ะ

หลับฝันดีค่ะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 3 สิงหาคม 2556 เวลา:23:41:39 น.
  
สวัสดียามเช้าครับน้องไผ่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 สิงหาคม 2556 เวลา:6:25:06 น.
  
การอ่านคือลมหายใจของพี่ก๋าครับ 555
ไม่ได้อ่านนี่คงจะหงุดหงิดมาก

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 สิงหาคม 2556 เวลา:18:45:04 น.
  

Like ให้เป็นคนที่ 2
นำเสนอได้น่าสนใจมากค่ะ...ชอบ
โดย: อุ้มสี วันที่: 4 สิงหาคม 2556 เวลา:20:24:57 น.
  
สวัสดียามเช้าครับน้องไผ่





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 สิงหาคม 2556 เวลา:6:43:43 น.
  
สวัสดีวันจันทร์ครับพี่ไผ่ วันนี้ขี้เกียจทำงานจริงๆ 555
โดย: Don't try this at home. วันที่: 5 สิงหาคม 2556 เวลา:11:46:40 น.
  
อิ อิ ไก่ไม่ขัน ไงก็ดีกว่า ที่ไก่ไข่ออกมานะ เรียกว่าไร ไข่ใช่ไหม ไข่ไม่ขัน อุ๊ย ! อันตราย ไม่อาว ไม่พูด กลับบ้านเฟซคอนโดนิเวศน์แล้ว 555
โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 5 สิงหาคม 2556 เวลา:21:55:48 น.
  
good morning!!

ช่วงนี้เป็นโรคเกลียดวันจันทร์ถึงวันเสาร์ ขี้เกียจขนาด
โดย: ฝนโปรย วันที่: 6 สิงหาคม 2556 เวลา:8:44:16 น.
  
สวัสดีค่ะคุณไผ่

เป็นนิทานเซนที่ให้แง่คิดดีมากค่ะ

ทุกอย่างหากปล่อย วาง ลงเสียบ้าง ก็จะดี

หน้าที่ ที่ต้องรับผิดชอบ หากไม่ปล่อยให้ความรู้สึกว่า ไม่มีใครทำได้แบบฉัน ก็ต้องเหนื่อยไปเท่านั้นเองค่ะ
โดย: ตาลเหลือง IP: 223.205.167.199 วันที่: 6 สิงหาคม 2556 เวลา:14:40:13 น.
  
หวัดดียามบ่าย...น้องไผ่ น้องไก่ และดวงตะวัน คราบ
โดย: biocellulose วันที่: 6 สิงหาคม 2556 เวลา:15:04:21 น.
  
ชอบเรื่องไก่ไม่ขันมากมายเลยอะ
โดย: น้องผิง วันที่: 6 สิงหาคม 2556 เวลา:22:20:03 น.
  
อปฺโป หุตฺวา พหุ โหติ วฑฺฒเต โส อขนฺติโช
ปจฺฉา โส วิคเต โกเธ อคฺคิทฑฺโฒว ตปฺปติ

ความโกรธน้อยแล้วมาก มันเกิดจากความไม่อดทน จึงทวีขึ้น
ภายหลังเมื่อความโกรธหายแล้ว เขาย่อมเดือดร้อน เหมือนถูกไฟไหม้




ไลค์ให้นิทานเซนเรื่องนี้เลยค่ะ

โดย: พรหมญาณี วันที่: 7 สิงหาคม 2556 เวลา:10:18:45 น.
  
สวัสดีจ้า
แวะมาทักทายค่ะ
สบายดีนะคะ คิดถึงเสมอ
โดย: NENE77 วันที่: 7 สิงหาคม 2556 เวลา:14:45:33 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

คมไผ่
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



Q ; เป็นคนแบบไหน
A ; เป็นได้ทุกแบบ ขึ้นอยู่ที่ว่า...เป็นกับใคร และเป็นเมื่อไหร่ แล้วแต่สถานการณ์ค่ะ เป็นนางฟ้าก็ได้ นางมารก็ได้ แล้วแต่ว่าใครจะมาด้วยแบบไหน

Q ; ให้นิยามกับตัวเองว่าอะไร
A ; ทะเล...(มั้ง) ได้บรรยากาศหลากหลายดี นิ่ง ๆ สงบ ๆ ก็ได้ ชิว ๆ ก็ได้ แต่...ถ้ามีองค์ประกอบอื่นก็...ตามนั้น

Q ; เหมือนจะน่ากลัวนะเนี๊ยะ
A ; อย่ากลัวเล้ย บ้าบอไปงั้นแหละ ฉีดยาเรียบร้อยแล้ว ไม่นิยมกัดใครก่อนอยู่แล้น หุหุ โพสต์ได้ เม้นท์ได้ ด่าได้(แต่อาจมีสวนเล็ก ๆ คริๆ)
New Comments
กรกฏาคม 2556

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
24
25
26
27
28
31
 
 
All Blog
Friends Blog
[Add คมไผ่'s blog to your weblog]