ฟ้าดินย่อมเป็นกลาง สถิตย์เป็นคุณธรรม

ฟ้าดินย่อมเป็นกลาง สถิตย์เป็นคุณธรรม
ฟ้าดินไร้จิตจักปรานี
ถือเอาสกลสิ่งเป็ฯดั่งหุ่นสุนัขฟาง
อริยมนุษย์ก็ไร้จิตปรานี
ถือเอาทวยชนเป็นดั่งหุ่นสุนัขฟาง

ณ ช่องกลางหว่างฟ้าดิน
ฤามิใช่เป็นดุจลูกสูบลมชัก
กลวงว่างแต่ไม่รู้พร่อง
ยิ่งขยับชักก็ยิ่งมีออก
สดับมากนักจักสู่ที่สุดโดยไว
มิสู้สถิตอยู่ ณ จุดกลาง

    ฟ้าดินย่อมเป็นกลาง สถิตย์เป็นคุณธรรม บุคคลทำเหตุเช่นใดย่อมได้รับผลเช่นนั้น เพราะว่าธรรมย่อมดำเนินไปตามเหตุและผล

    "ทีตี่ปุ๊กยิ้ง"    ฟ้าดินไม่อคติลำเอียง ดำรงความยุติธรรม ดำรงด้วยทำเหตุเช่นใดย่อมได้ผลเช่นนั้น

    คำว่า ปุ๊กยิ้ง เขาไม่ให้เกิดความลำเอียง ไม่ใช่ว่าคนนี้เรารักแล้วลำเอียง คนนี้ฉันรักก็จะเมตตาเขา คนนี้ไม่รักก็จะไม่เมตตาเขา ปุ๊กยิ้งนี้ยังเหนือกว่าคำว่าลำเอียง คือ ไม่อคติ ดำรงซึ่งความยุติธรรมให้ คุณทำถูกมีเหตุผลให้ คุณทำไม่ถูกไม่มีเหตุผล ไม่ให้ ไม่ใช่เอาแต่ขอร้อง คนขอร้องจึงบอกว่าฟ้าดินไม่ยุติธรรม ฟ้าดินใจร้าย แต่ฟ้าดินดำรงแห่งความไม่อคติ ไม่ใช่กลางๆ ถ้าคุณเป็นกลางมาฉันก็ให้ คำว่า ไม่อคติจะต้องหลุดออกจาก ๓ ตัวนี้คือ ดี ไม่ดี และกลางๆ มาสู่ที่คำว่า "เหตุ"

    สรรพสิ่งที่เกิดมาล้วนไร้สาระ ไร้ความถาวร คำว่า ไร้สาระนั้น สมมติว่าเวลานี้เราทาแป้งที่แก้มเรา ที่จริงแล้วมันไร้สาระเลย เพียงแค่ตกแต่งให้สวย มันไร้สาระ เพราะมันไม่จำเป็น เหมือนกับสุนัขฟางตัวนี้ (ปัจจุบัน หมากงเต็ก เป็นหมากระดาษ งานศพจะเผาทิ้ง)

    คำว่า สุนัขฟางนี้ ความหมายก็คือ ไร้สาระ เพราะมันเป็นหมากงเต็ก เพราะเดี๋ยวต้องสูญเสีย ต้องโดนเผาไฟไป เป็นของจริงได้ยังไง ฉะนั้น สรุปทุกสิ่งโลกนี้เปรียบเสมือนไร้สาระ ไม่ถาวร ไม่ใช่ของแท้

    "ยิ้ง" แปลว่า สงสาร รัก เอ็นดู

    "ปุีกยิ้ง" แปลว่า ไม่สงสาร ไม่เอ็นดู

    แล้วทำไมฟ้าดินถึงไม่สงสาร ไม่เอ็นดู ก็เพราะว่า ดำรงความยุติธรรม ผดุงยุติธรรม เอาสิ่งที่เราทำเหตุไว้ วิบากรรมของเรา ไม่ใช่เพราะความรักความเอ็นดู ถ้าหากเป็นความรักก็จะกลายเป็นอคติลำเอียง


    สรรพสิ่งทั้งหลายทั้งปวง คือ มายาแห่งธรรม เราไปหลงมายาธรรมไม่ได้ เราจะไปหลงว่าฟ้าดินจะลำเอียงไม่ได้ เพราะคนหลงผิดคิดว่าฟ้าดินลำเอียง จึงเอาใจฟ้าดิน แต่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งสอนของฟ้าดิน เพราะว่าจะให้ฟ้าดินรัก ฟ้าดินไม่มาหลง เพราะว่าฟ้าดินดำรงความเป็นธรรม ยุติธรรม ไม่อคติลำเอียง ไปตามเหตุปัจจัยของธรรมนั้นๆ ฟ้าดินจึงเป็นสิ่งยุติธรรมที่สุด

    ทีตี่ปุ๊กยิ้ง ไม่เอาคุณธรรมของฟ้ามาปฏิบัติ

    ไม่เจริญรอยตามฟ้าดิน จะกลายเป็นโทษ กลายเป็นลำเอียง ก็จะทำประชาชนเหมือนกันหุ่นสุนัขฟาง ไร้ความหมายได้เลย กลายเป็นทรราชย์ ถึงจะเอาประชาชนมารับใช้หากไม่มีประโยชน์ก็จะฆ่าทิ้ง

    เพราะว่า บุคคลที่เป็นผู้ที่ไม่ประเสริฐ ก็จะกลายเป็นทรราชย์ไป เป็นคนไม่ดีไปเลย

    "ที่ตี่จือกลาง" สรรพสิ่งในโลกนี้ มีสิ่งเปรียบเทียบ เช่น มีมากมีน้อย สิ่งทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะความเปรียบเทียบ เปรียบเปรีย มันทำให้เราหลงใหลไม่ถูกต้อง วิธีที่จะทำให้ถูกต้อง เราต้องมารักษาตรงกลาง รักษาตัวปัญญาที่เห็น ที่รู้ที่เข้าใจถึงจุดของธรรม คือ สรรพสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งสมมติ เป็นสิ่งมายาธรรม เราไปหลงติดไม่ได้ ถ้าเราไปหลงติดเปรียบเทียบเราก็จะหลงตรงนี้ ทำให้เกิดอัตตา ตัณหา กิเลส จึงก่อเกิดให้เราอยากเป็นโน่นอยากเป็นนี่ ทั้งหมดเป็นอย่างนี้ 

    แต่ถ้าเราเห็นธรรมตรงนี้ เห็นสรรพสิ่งตรงนี้ว่าเป็นสิ่งที่ไม่เจริญ ไม่จีรังยั่งยืน มันเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา  ไม่ใช่ตถาตา เราก็จะหลุดจากการยึดมั่นถือมั่น ในการยึดมั่นถือมั่นในสิ่งเปรียบเทียบ เราก็จะหลุดพ้นเข้าสู่นิพพาน เข้าสู่เต๋า


ทำไมรูปไท้เก็กถึงไม่ตัดครึ่ง

    ทำไมรูปไท้เก็กถึงไม่ตัดครึ่ง ถ้าเป็นการตัดครึ่งก็จะกลายเป็นการแบ่งแยก ฉะนั้นรูปไท้เก็กก็จะเป็นเหมือนรูปปลา ไม่แบ่งแยก ไม่แบ่งครึ่ง อันนี้แหละเป็นมัชฌิมาปฏิปทา
    
    
    



Create Date : 03 มิถุนายน 2563
Last Update : 3 มิถุนายน 2563 16:24:36 น.
Counter : 184 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#17



พรหมสิทธิ์
Location :
เชียงราย  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อ.พรหมสิทธิ์ ทิพย์ธาดาวงศ์
เอื้อ-เกื้อ-กัน เป็นกัลยาณมิตรทุกขณะจิต

ศึกษาเรียนรู้ธรรมะโดยธรรม นำมาปฏิบัติ และเผยแผ่ธรรมะนั้น ให้คนรู้จักบริหารกรรม แก้กรรม พัฒนากรรม ให้เกิดสันติสุข
New Comments
Group Blog
มิถุนายน 2563

 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog