よろしくお願いします~夢の異世界生活ดั่งลมเริงใบไม้ไหวในความรู้สึกแห่งความรักและความฝัน
จากหัวใจถึงหัวใจเข้าใจกันระหว่างเธอระหว่างฉันระหว่างคน
ถนนสายนี้มีตะพาบ::กม.5:::อรุณสวัสดิ์จ้า::::เจ้าดอกไม้::::




สายมากแล้ว..
หญิงสาวยังงัวเงีย หลับตานิ่งใต้ผ้าห่มสีขาวแสงแดดอ่อนอ่อนส่องแสงลอดม่านหน้าต่างเข้ามาจากฟากฟ้าของปลายฤดูร้อน

"วันนี้ไม่ไปเรียนหรือเจ้าดอกไม้"

ไม่มีเสียงตอบมีเพียงเสียงคราง ..งืมงัม..ลอดในลำคอตอบรับ ทำให้ผู้เป็นบิดายิ้ม และก้มหน้าลงมาจูมพิศอย่างรัก ก่อนออกไปทำงานตามปกติ

เวลาเดินทางไปนานแค่ไหน.หญิงสาวเปิดม่านหน้าต่างสีฟ้า มองผ่านกระจกบางใส สายตาจับจ้องไปยังบ้านพักที่อยู่ตรงข้ามจักรยานของเขายังจอดอยู่ที่เดิมรอยยิ้มน้อยๆแต่งเติมใบหน้าหญิงสาวเป็นสีชมพูเธอเอ่ยกับตัวเองเบาๆ
"วันนี้นายไม่ได้ไปเรียนเหมือนกันหรอเนีย.."




พร้อมกันกับภาพในห้วงของความฝัน ในบ่ายวันหนึ่งที่แสงตะวันฉาบทาโค้งฟ้าสีครามเข้ม ลมโชยพัดแผ่วเบา อวลละมุน ไปด้วยกลิ่นดอกไม้ใบหญ้า ในสวนดอกปีบ หอมกรุ่น ฟุ้งกระจายภาพหญิงสาวกำลังนั่งอ่านหนังสือห่างออกไปชายหนุ่มผิวเข้มคิ้วดกดำ กำลังขะมักเขม้น กับสายโซ่ที่ล้อจักรยานของตัวเองที่ไม่ยอมเดินทางไปกับเจ้าของแบบดื้อๆอยู่ตรงโคน
ต้นไม้ที่หญิงสาวกำลังนั่งอ่านหนังสือ เสียงกรุ๋งกริ๋งจากเครื่องประดับที่
ข้อเท้าเมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้เขา ก่อนถามด้วยเสียงเบาเรียบๆ

“นี่...จักรยานเป็นอะไรหรือ..??.”

“โซ่หลุด....” ชายหนุ่มตอบสั้นโดยไม่หันมามองคนถาม

“อืมๆ...มีอะไรให้ช่วยรึป่าว”

“ไม่เป็นไร”

ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนและใช้ปลายปลดล็อคล้อและจูงจักรยานถีบออกไปตามถนนเบื้องหน้าโดยไม่ใส่ใจหญิงสาว..ดวงตาเข้มจ้องมองด้วยความรู้สึกลึกๆ

"บร้าอ่ะ...คนรัยฟร่ะ"


เช้าวันรุ่นขึ้นดอกไม้ออกไปเรียน เธอเดินไปตามถนนของหมู่บ้านที่มีทิวปาล์มขึ้นตลอดแนวทำให้สองข้างร่มรื่นด้วยลำธารน้ำที่มีริมตลิ่งมีต้นดาว
กระจายชูช่อสล่อนสีเหลืองอร่ามตาเป็นระยะ

"อรุณสวัสดิ์ครับ...ดอกไม้"

เสียงของชายหนุ่มทำให้ดอกไม้เหลียวไปมองเบื้องหลัง ชายหนุ่มคนเมื่อวาน
เดินเข้ามาใกล้เธอรีบเดินและถามขึ้นด้วยเสียงแหลม

"นี่..คุณตามฉันมาหรอ"

"เปล่าครับ"

"ม่ายเชื่อ....ก้อเห็นคุณเดินตามฉันอยู่นี่

ผมมาส่งโปสการ์ดให้เพื่อนคนหนึ่ง เมื่อวานผมขอโทษด้วยนะ

"อืม..."

"คุณอาจไม่พอใจผมแต่ บางทีคนเราก้มีบางสิ่งที่เก็บไว้นะ และผมก็เป็น
คนธรรมดาคนหนึ่งอาจไม่ดีสำหรับใคร ไม่เหมาะสมกับใคร แต่

คุณเชื่อไหม...? ..

หัวใจคนเราอาจจะเต้น ไม่ตรงจังหวะ กับหัวใจของคนอีกหลายคน แต่
จะมี...คนเพียงหนึ่งคนเท่านั้น....ที่มีหัวใจเดินไปในจังหวะเดียวกับหัวใจ
ของคุณ
.. หากแค่เพียง...ผ่านข้ามวันวานนั้นไปให้ได้....และ..
นั่นคือผมไม่อยากฝืนหัวใจใคร แต่...ผมต้องการดวงใจดวงนั้น..."

"แล้วเมื่อวาน..มีเรื่องรัยอ่ะ"
"อ้อ!!..แล้วนายชื่ออะไร..? ..ให้ฉันเรียกว่าอะไร..?"
ดอกไม้ทำเสียงเรียบ สังเกตุว่าชายหนุ่มดูเหม่อลอย กำลังครุ่นคิด..

"แล้วแต่...อะไรก็ได้ตามสะดวก"
"ผมขอตัวนะครับ"

"เฮ้..เดี่ยวดิ..นายจักรยาน !"

ชายหนุ่มเดินไปที่ตู้ไปรษณีย์พร้อมหย่อนโปสการ์ดสีฟ้า และรีบเดินไป
ดวงตะวันส่องแสงจนแรเห็นเงาสะท้อน น้ำเสียงและถ้อยคำนายจักรยาน
ทำให้รู้สึกถึงการเติมเต็มแต่ปะปนด้วยความอ้างว้างฉันก็เป็นมนุษย์เล็กๆ
บนโลกเหมือนนายแหละ..



แดดยามบ่ายสาดทอ...จัดจ้า ลมพัดดอกคูนสีเหลืองที่บางสะพั่งร่วงหล่น
ตามพื้นหญ้าดอกไม้เดินเลียบขอบสนามที่ร่มรื่นมีกิ่งไม้งามผ่านซุ้มเฟื้องฟ้า
สีม่วงเข้มของหมู่บ้านจนข้ามมาถึงหน้าประตูบ้านหลังหนึ่งแน่ใจด้วยรุ้สึกตัวเองจึงเกาะที่ขอบประตูบ้านและเรียกชื่อชายหนุ่มเบาๆ

"นายจักรยานๆ..อยู่รึป่าว"
"ครับผม"เสียงทุ่มขานรับชัดเจน

"นี่คุณ...เกเร..ไม่ไปเรียนอีกแล้วซิ" เขาทำเสียงขรึม


"อืม..ก็เหมือนกันแหละ"

"นายไม่สบายหรือ"
"เปล่า...ผมแค่ไม่สบายใจ ไปเดินเล่นกันไหม"

ชายหนุ่มเดินนำหน้าไปตามถนนที่เป็นทางเข้าสวนสาธารณะ ที่ชุ้มดอกไม้และร้านที่มาตั้งขายดอกไม้ตามทาง กับสองเท้าที่ก้าวไปเรื่อยๆเหมือน
ไม่ได้ใส่ใจกับจุดหมายนัก



"ดอกไม้..เธอว่าไหม"


"เริ่มแรกที่หัวใจมีรัก จะหอมกรุ่น ในทุกยาม...จะเต็มไปด้วยรอยยิ้ม....
แห่งความรัก ความคิดถึง..ความผูกพันจะถูกถักทอเป็นสายใย..และความรู้สึกดีๆ จะเหมือนกลีบดอกไม้สีชมพูหวานฉ่ำเบ่งบานยามเช้า แม้วันหนึ่ง
เขาจะเดินออกไปแล้ว ..แต่ความรุ้สึกชื่นบาน..ก็ยังถูกเก็บไว้ในหัวใจเราเสมอ ..แม้มันจะเหลือเพียงความทรงจำที่ว่างเปล่าในจิตใจ"


เวลานั้น.......


"เหมือนถูกสายลมแรงแรงพัดผ่าน ...มีเศษผง....ที่ปลิวกระจาย..เข้าตา..
ผมมีน้ำตา..อยากร้องไห้บ้าง...ก็คงไม่เป็นไรใช่ไหม..."


"นายคงรักเธอมากเลยซิ"

ผมไม่รู้หรอกว่ารักมากแค่ไหน.. -รู้แต่เพียงว่าผมขาดเขาไม่ได้

"ทำไม....อ่ะ"

"ผมก็ไม่เข้าใจ"

เรื่องราวแห่งรักผ่านมาแล้ว เราอาจไม่สามารถทำให้รักประทับใจได้
ในครั้งแรกแต่ก็คือประสบการณ์ที่สถิตย์ในหัวใจเราตลอดไป

"ความรักของเธอล่ะดอกไม้"


หญิงสาวหันมายิ้มจริงใจ สำหรับฉันหัวใจดอกไม้สัมผัสหัวใจของเขา
อยากโอบกอดข้ามเวลาไปหาเขาและหยุดเวลาไว้เพียงนั้นตลอดไป


สองหนุ่มสาวบอกเล่าเรื่องราวแห่งรักของกันใต้ต้นไม้จนเวลาเดินทาง
ผ่านไปเนิ่นนาน กับเวลาแห่งความสุขในความทรงจำอันล้ำในรู้สึก..




..I Thought I Saw Your Face Today..
I thought
I saw your face today
But I just
Turned my face away
Your face
Against the trees
But I just see
The memories
As they come
As they come
And I couldn’t help
But fall in love again
No I couldn’t help
But fall in love again
I saw it glitter
As I grew
And loved it
Boy, I never knew
I thought this place
Was heaven sent
But now
It’s just a monument
In my mind
In my mind
And I couldn’t help
But fall in love again
No I couldn’t help
But fall in love again
The cars and freeways
That pull me to stay away
Out of this place
My mother said
Just keep your head
And play it as it plays
The cars and freeways
That pull me
To stay away
Out of this place
My mother said
Just keep your head
And play it as it plays
I somehow see
What’s beautiful in things
That are ephemeral
I’m my only friend, am I?
Love is just
A piece of time
In your world
In the world
And I couldn’t help
But fall in love again
No I couldn’t help
But fall in love again
No I couldn’t help
But fall in love again
No I couldn’t help
But fall in love again
No I couldn’t help
But fall in love again





คุยกันนิดๆ ท้ายเรื่อง

โครงการถนนสายนี้มี.. ตะพาบเดินทางมาถึง กม.5 ครานี้เป็นโจทย์
อารมณ์ละมุนจากคุณJewNid คือให้เลือกภาพ3 ใน 5 ภาพ มาเขียน
เป็นเรื่องราวอันใดก็ได้ตามแต่จินตนาการ ที่มาของเรื่องชื่อตัวละคร
อาจจะอารมณ์อบอุ่นสืบเนื่องจาก กม.4..นิดหน่อย.... สำหรับปลาย
ฤดูร้อนอ่านแล้วถ้อยคำไม่สวยงามต้องขออภัยด้วย ซิมิ

สำหรับโจทย์ครั้งหน้ากม.6เป็นของพี่ก๋าพี่ชายสุดหล่อติดตามต่อไปคับ

และอันเนื่องมาจากวันนี้เป็นวันปีใหม่ไทยสุขสันต์วันสงกรานต์นะค๊า

ขอบคุณเพลงประกอบจากพี่กูลเกริ้ลขอบคุณพี่ๆกับเพื่อนๆทุกคนที่
//กรุณาเข้ามาอ่านด้วยคับป๊ม//


มัททะนะ
13 เมษายน 53







Create Date : 13 เมษายน 2553
Last Update : 13 เมษายน 2553 23:46:39 น. 9 comments
Counter : 712 Pageviews.

 
หวาน ขม ระคนกันไปนะครับ

ชอความหวานกำลังดีนี่ทีเดียว

อารมณ์ของภาพ มันชวนให้เขียนเรื่องประมาณนี้จริงๆนะครับ

ครั้งหน้า วันที่ 28 นี้นะครับ

ขอบคุณที่เขียนด้วยกันจ้า

วันนี้

สาดน้ำกันอีกวันนะจ๊ะ



โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:2:20:29 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแพม

โจทย์หน้าของพี่ก๋า
อย่าพลาดนะครับ อิิอิอิ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:6:21:20 น.  

 
แวะมาอ่านจ้า


โดย: อาลีอา IP: 180.180.1.245 วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:9:14:59 น.  

 
หวัดดีครับ
มีแต่รักหวานๆ นะครับ ^_______^


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:11:07:51 น.  

 
ดูเหมือนว่าทุกคนที่ร่วมเดินทางไปกับหลักกิโลที่ห้านี้
จะหวานๆ เศร้าๆ กันหมดเลยนะคะ
คงเพราะได้โจทย์เป็นภาพหวานๆ ของคุณพู่นะเอง
หยุดสงกรานต์เล่นน้ำให้สนุกนะคะ


โดย: ThaMN วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:12:13:13 น.  

 
เข้ามาทักทายตอนเย็นค่ะ ร้อนจังเลยนะคะ


โดย: cd2lucky วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:16:29:46 น.  

 
แพมครับ

ลองมาสลับร่างกับพี่ไหม?

พี่อยากจะโดนหนุ่มๆปะแป้งมั่งน่ะครับ

แฮ่ๆ

ความใฝ่ฝันเลยนะนั่น




โดย: อิ ส ร ะ ช น ตั ว โ ต เ ต็ ม วั ย . . ไม่ ใ ช่ ใ ค ร . . . มัน คื อ . . (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:20:45:53 น.  

 
แวะมาอ่านงานค่ะ
เหงาๆเศร้าๆขมๆเหมือนกาแฟ แต่ก็ละมุนค่ะ
ครั้งหน้ามาเดินด้วยกันอีกนะคะน้องแพม


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:22:05:07 น.  

 
หุ หุ

น่ารักดีนะคับ ^^


โดย: Up2Gu IP: 124.120.202.47 วันที่: 16 เมษายน 2553 เวลา:20:59:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

mastana
Location :
Kiyose Tokyo Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 365 คน [?]





よろしくお願いします~
夢の異世界生活~
Dear People's
Thanks you Vote To Me

BlogGang Popular Award









でにやけて は ずかしいよ徹 夜 で帰 っ てきて疲れ てるのに だっ こしてくれてand I'm afraid of SunLight ~(_-)"!!

ฉันคือบล็อกเกอร์พลังโหด
เปิดดวงตามองโลกครั้งแรก
เมื่อยี่สิบปีก่อนโน้น-ปัจจุบัน
ฉันเป็นแม่มดไม่มีหัวใจเกี่ยว
เนื่องก่อนหน้านี้ฉันละเลย-
ความเป็นมนุษย์ในเรื่องราว
ของท้องฟ้าบนโลกเสมือน
ฉันมีความสุขในความสุขๆ
กับงานเขียนแนวไซไฟ
และงานเขียนพร่ำเพ้อ
อันพรรณนาของตัวเอง

ขอบคุณท่านผู้ชม ❤
พี่ๆเพื่อนๆและทุกคน
ที่ติดตามอ่านงานเขียน
ของจขบ.นี้ด้วยนะฮ่ะย้าา





۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩




งานเขียนทุกเอนทรี่ของ
จขบ. เขียนด้วยหัวใจรัก
ในงานเขียนในจินตนาการ
ที่เกิดจากความรักในหัวใจ
ของเจ้าของบล็อกเองได้รับ
ความคุ้มครองตามกฏหมาย
พ.ร.บ. สิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามคัดลอกดัดแปลงแก้ไข
นำไปใช้อ้างอิงแอบอ้างเป็น
ผลงานของตัวเองโดยไม่ได้
ขออนุญาตเจ้าของบล็อกน้า

۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩



BLOG>RE Commend

ห้วงเวลาอันสาบสูญ&Tokyo Disneyland東京ディズニーランド ╰☆╮
۩°≈THE TRUTH IS ۩°≈零れ桜 °≈
มัททะลีฟโตเกียว I@ SUGAMO HARAJUKU'Obajan ڡTokyo≈
มัททะลีฟ ออนเซน@Beppu:๑
۩°กลับสู่โลก ۩°≈イヤッホ~!

New Comments
Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
13 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add mastana's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.