よろしくお願いします~夢の異世界生活ดั่งลมเริงใบไม้ไหวในความรู้สึกแห่งความรักและความฝัน
จากหัวใจถึงหัวใจเข้าใจกันระหว่างเธอระหว่างฉันระหว่างคน
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.44~เธอ..ในคืนฝันไต่ฟ้า~




.
.
.
.

""ศรีมิ่งสิ่งคิดนฤมิตสวัสดิ์ พัฒนาแผ่นดินเผยวิญญาณจำนรรจ์ ก่อฝันเป็นจริงสร้างทุกสิ่งให้เสร็จสำเร็จสำรวจตรวจตราชีวิต ตรวจจิตตรวจใจก่อไฟในราตรี ทำวันนี้เพื่อวันหน้าหาความรักมาโรยโลก บรรเทาโศกเศร้าสร้อยจิบน้ำจอกน้อยแหล่งแล้งแบ่งปันฯ""
ฝนรายฝันไต่ฟ้าดูฝน หยาดซับดับกองกูณฑ์กลบร้าง ฝนรินแต่เบื้องบนบริสุทธิ์ ใฝ่ร่ำใฝ่รู้สร้างศรัทธา คืนหนาวไฟจุดให้หายหนาว ไฟแห่งชีวิตพาอุ่นพ้อง อุ่นเขาอุ่นเราคราวเข็ญยาก กว้างขึ้นกว้างขึ้นต้องแต่งใจ ร้อนร้ายลำบากบ้างบางหน ผ่าวผ่าวถึงภายในจิตน้อย น้ำเพียงหนึ่งหยุดปนเจ็บปวด หาญหยดรดร้อนด้อยดับลง ดวงดาวดวงเล็กสีฟ้าส่องประกายพร่างพรายท้องฟ้าแห่งม่านรัตติกาลมีไออุ่นของดวงจันทร์สีเหลืองอ่อนลอยอ้อยอิ่งเคียงข้างก้อนเมฆที่หลับใหลท่ามแสงอ่อนโยน...แสงละมุนปกคลุมไปถึงบันไดบ้านที่เป็นตึกหินสองชั้นสีเทาสลับลายหินอ่อนสีขาวบนพื้นพสุธาของโลกใบสีน้ำเงิน...

.
.
.

สายลมในรอยต่อของต้นฤดูหนาวพัดเส้นผมบางระใบหน้าที่กำลังก้มหน้าอ่านพอตเก็ตเล่มเล็กๆของตนเองอย่างสงบและไม่ได้ใส่ใจเวลาที่เดินทางไปเนินนานในขณะเสียงดังแว่วของนาฬิกาในห้องของบ้านหินสีเทาสลับขาวดังกังวานสามครั้ง..ผ่านความเงียบของม่านความมืดที่มีเพียงแสงโคมไฟประดับบันไดไม่ห่างเสาถ้วยเซรามิคสีชมพูลายคิตติ้ที่มีน้ำสีส้มขุ่นปนส่วนผสมของผงคาเฟอีนและถ้วยอีกสองสามใบที่ว่างเปล่าเพราะหญิงสาวดื่มหมดไปแล้ววางข้างๆกันกับหญิงสาวที่นั่งเหยียบเท้าเปล่าลงที่ต้นหญ้าต้นเล็กตามพื้นเธอถอนหายใจเป็นระยะจึงวางหนังสือพอตเกตที่อ่านซ้ำไปมาหลายๆเที่ยวลงที่บันไดหินอ่อนขั้นที่สาม เสียงถอนหายใจดังในลำคออีกหลายครั้งก่อนเก็บร่างกายส่วนล่างงอขึ้นลองรับกับแขนทั้งสองข้างปล่อยสายตามองไปที่ดวงดาวบนท้องด้วยใบหน้าเรียบเฉย....ห้วงความคิดในสมองเคลือบคาเฟอีนไม่อาจหลับใหล...ลอยล่องไปไกลโพ้น...
.
.
.

แพ!!-มา!!-แพ!!-มา!!แพ!!-มา!!-แพ!!-มา!!
แพ!!-มา!!-แพ!!-มา!!เสียงแห้งแผ่วแผ่วดังขึ้นผ่านความเงียบพร้อมๆกับสายลมเอื่อยที่จู่จู่ก็พัดสะพัดแรงขึ้นๆพัดใบไม้ปลิวว่อนกระจายร่วงลงบนพื้นสนามหญ้าหญิงสาวรู้สึกหนาวขึ้นทันทีเมื่อมีพลังงานจากสายลมแรงหนึ่งกระทบที่ผิวเธอรู้สึกเหมือนมีใครคนหนึ่งกำลังยืนจ้องมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตรหญิงสาวเอามือสองข้างหยิบหนังสือและถ้วยเซรามิคที่วางที่บันไดขึ้นมาหอบไว้อย่างรีบๆ...กึก!!..กึก!!..กึก!!..กึก!!....
เอ่อ!!....เพล้งงงงงง!!...

.
.
.
.


หญิงสาวสะดุงสุดตัวเมื่อดวงตากลมโตมองเห็นเงาดำของใครคนหนึ่งที่ประตูกำแพงพลันพลังแขนทั้งสองข้างของร่างกายก็โดนกระชากหายไป..หนังสือและถ้วยเซรามิคที่หอบไว้ที่อกหลุดจากมือลงสู่พื้นแตกกระจาย...เสียงภาษาที่ดังอยู่ในลำคอตะกุกตะกักอย่างไม่รู้ตัว..ความกลัวพุ่งเข้าสู่หัวใจจนเต้นแรงไม่เป็นจังหวะร่างกายสั่นสะท้าน...แต่ดับเบิ้ลอีโก้ในความรู้สึกของสมองส่วนที่สองกระซิบบอกกับเธอให้พยายามรวบรวมพลังความกล้าของร่างกายมาไว้ที่ขาทั้งสองด้วยเท้าเปล่าเดินเหยียบพื้นหญ้าเข้าไปใกล้ๆเงาดำนั้นให้มาที่สุด..อะ..อึย...เมฆลอยเลื่อนไปดวงจันทร์จึงส่องแสงสว่างขึ้นสายลมพัดเบาลงเสียงดังเรียกแพ!!-มา!!-แพ!!-มา!!แพ!!-มา!!-แพ!!-มา!!แพ!!-มา!!-แพ!!-มา!!แพ!!-มา!!-แพ!!-มา!!ดังขึ้นอีกเมื่อหญิงสาวเดินเข้าไปใกล้กำแพงประตูหัวใจเต้นแรงขึ้นๆ...

.
.
.
.

หญิงสาวเดินด้วยเท้าเปล่าไปถึงประตูกำแพงก็พบเพียงใบตองแห้งริมรั้วที่ยาวปกคลุมมาถึงพื้นพยายามกวาดสายตามองไปรอบๆบริเวณก็ไม่พบสิ่งใดเธอถอนหายใจอย่างรู้สึกว่างเปล่าห้วงภวังค์ในความหวาดหวั่นไหวยังไม่หายไป...จู่จู่เสียงเรียกชื่อก็ดังขึ้นอีกครั้ง...
"เอ่อ...ใครน่ะ"เธอตะโกนเสียงดัง..
".......................- -"
"อ้าวไรอ่ะ...อ๊ากกก"

ราวกับแผ่นดินสะเทือนความหนาวพุ่งมายังร่างกาย..หัวใจเต้นแรงหญิงสาวสูดลมหายใจลึกๆอย่างแรง...ความคิดในสมองเริ่มรู้สึกว่าควรไปจากประตูกำแพงอย่างเร็วที่สุดไม่อยากได้รับคำตอบใดใดอีกแล้ว...ใคร....ซุปเปอร์อิโก้สมองสั่งการเท้าเปล่าสองข้างให้วิ่งหนี เธอวิ่งเข้าบ้านและปิดประตูล๊อคลูกบิกกระโดดขึ้นบนเตียงเอาผ้าห่มคลุ่มร่างกายไว้อย่างรวดเร็ว...ที่นอกหน้าต่างพระอาทิตย์กำลังทจะำหน้าที่ทอแสงแรกแห่งวันณ ปลายขอบฟ้ารอมนุษย์ตัวเล็กมาไต่ความฝันในวันต่อไป...

ミendミ

.
.

อรุณสวัสดิ์เอนทรี่ ~44~--
/////////////////////////////

สืบเนื่องจากสถานการณ์สายธารท่วมท้นบ้านบางบัวทองอย่างล้น- -"ความรู้สึก"ทำใจ"มันเดินทางมาช้ามากมายเหมือนสายน้ำที่จะเหือดแห้งหายไปเลยค่ะซึ่งจากภาวะที่ไม่สามารถอาศัยกับครอบครัวได้...ทำให้มีการบริหารเวลาและรับผิดชอบตัวเองมากขึ้นการใช้ไซเบอร์น้อยลง..อ่ะนี่น้องน้ำำมาก็ดีเหมือนกันนะ/--ถ้าการได้รับกับการเสียไปจำเป็นต้องเดินเคียงข้างกันดังนั้น..กว่าจะพาหัวใจกลับมาตั้งหลักให้กับสมองเล็กๆร่ายเวทย์ผ่านอักษรได้สำหรับงานเขียนนามมัททะนะและโครงการถนนสายนี้มีตะพาบเพื่อให้ทันเพื่อนๆก็กระโจนแว๊บบข้ามโจทย์มา2กม.เป็นโจทย์44กันเลยทีเดียวคะส่วนการไปเยี่ยมบล็อกเพื่อนก็น้อยไปแต่พี่ๆเพื่อนๆก็น่ารักเกือบทุกคนเลย
ด้วยเทศกาลโหวต..Best of The Blog..แพมก็อยากโหวตให้เพื่อนทุกคนเลยถ้าทำได้อ่ะค่ะขอบคุณทุกๆกำลังใจจากหัวใจนะค่ะ..คริ!!(( _ _!))

.
.
ขอบคุณ: ภาพและเพลงประกอบจากกูร์เกริล์และยูทูป
ขอบคุณ: พี่ๆเพื่อนๆและทุกๆคนที่มาเยี่ยมชมด้วยคับบบ
ขอบคุณ: ท่านประธานและโครงการถนนสายนี้มีตะพาบฯด้วยค่ะ

❖❤"PamPam~Mastana~"❖❤
25 NOVEMBER 2011








Create Date : 25 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 27 พฤศจิกายน 2554 8:51:50 น. 32 comments
Counter : 986 Pageviews.

 
น่ากลัวนิน้องแพม


โดย: panwat วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:0:35:19 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาตามอ่านเรื่องตะพาบครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:0:41:38 น.  

 
555+

แพมมมมมม

พี่กำลังบิ้วอารมณ์เลยอ่ะ

มาเจอ "อ้าวไรอ่ะ...อ๊ากกก"

เนี่ย ขำก๊ากเลยอ่ะ


555+

แง่มๆ นึกถึงหน้าแพมตอนร้องแบบนี้อ่ะ

งืมๆ



โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:0:54:03 น.  

 
ไอ้กึก กึก กึก กึก กึก เนี่ย
เสียงฟันกระทบกันเหรอแพม
5555555
แวะมาอ่านงานตะพาบน๊า


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:1:20:20 น.  

 
แวะมาทักทายน้องแพมยามดึกๆ ค่ะ
ตามมาอ่านตะพาบ ในคืนที่นอนไม่หลับ

พี่ติดตามข่าวน้ำท่วมในเมืองไทยตลอดเช่นกัน ได้ข่าวน้ำลดลงในหลายพื้นที่ แต่บางแห่งก็ยังมีน้ำขังอยู่ ขอเป็นกำลังใจให้น้องแพมนะคะ อยากให้น้ำแห้งหายไป คนกรุงฯ จะได้กลับมาใช้ชีวิตปกติเหมือนเดิม


เอาภาพอุ่นเครื่องคริสมาสจากมิลานมาฝากค่ะ




โดย: diamondsky วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:1:34:59 น.  

 


โดย: maramba1 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:4:00:06 น.  

 
ประโยคขึ้นต้นมีสัมผัสที่แปลกตามากครับน้องแพม

เป็นคำที่พี่ก๋าไม่ค่อยได้อ่านจากที่ไ่หนเลยครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:5:19:05 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ตัวหนังสือซ๊วยสวย อ่านวรรคแรกตั้งหลายรอบ
แน่ะค่ะ แบบว่ากำลังคิดว่าคนเขียนตัวหนังสือ
ได้แบบนี้ ... มาจากอะไร หรือเพราะจินตนาการ
บวกกับการอ่านเยอะเลยทำให้เขียนออกมาได้
แนวสวยงามอย่างนี้ค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:10:53:24 น.  

 
มาส่งและอ่านงานตะพาบ ตัวเก่ง ค่ะ



" ตะพาบ 44"
ในคืนที่ฉันนอนไม่หลับ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:11:47:15 น.  

 
วิชฺชา อุปฺปตตํ เสฎฺฐา
บรรดาสิ่งทีงอกงามขึ้นมา วิชชาประเสริฐสุด

สุขกับความงอกงามแห่งวิชชา ตลอดไป...นะคะ





โดย: พรหมญาณี วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:12:29:41 น.  

 
คุณมัทจ๋า หายไปไหนนนน
ิคิดถึงนะัเนี่ยนะขอบอก
ฉัตรติดไพ่อยู่ในบ่อน ฮ่าๆๆๆ
ไม่ค่อยได้มาเยี่ยมทักทายนะคะ
แต่คุณมัทน่าักอยู่ในใจเสมอ
โอม บรู กรู งู เขียว แมม บร้า จง มา
เข้า กรง แง่งๆๆๆๆๆ....
อิอิ
ขอเอางานตะพาบไปแชร์ที่กลุ่มค๊ะ
จุีฟๆๆๆๆ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:12:47:34 น.  

 

ตามมาจากบ้านคุณเป็ดค่ะ






โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:13:58:43 น.  

 
เพลงเหมากับเรื่องดีครับ

น้ำท่วมครั้งนี้หนักจริงๆ ครับ เห็นแล้วน่าตกใจมากจริงๆ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:17:55:06 น.  

 
สวัสดีครับคุณแพม

ท่อนแรกต้องอ่านสองรอบเลยครับ เรียงประโยคได้แปลกมากและมีความหมายในตัวเองและรวมกันเป็นความหมายรวมทำเอาต้องใช้สมาธิอย่างแรงครับแต่ก็ เพราะไปอีกแบบ

แล้วเอ่อ... แพ-มา แพ-มา นี่ผมนึกว่าติดน้ำท่วมอยู่แล้วคนมาช่วยนะครับเนี่ยย

จบได้ตรึงใจดีครับ...ตรึงไปพัักนึงค่อยมาอ่านข้อความด้านท้ายถึงรู้ว่าน้ำท่วมที่บางบัวทองมีผลกระทบกับคุณแพมใช่ไหมครับ ขอให้น้ำลดเร็วๆนะครับ


โดย: เงามืดในประวัติศาสตร์ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2554 เวลา:18:10:41 น.  

 
ทักทายตอนดึกจ้ะแพมจ๋า
ไอ้เค้าน่ะถนัดเขียนเชิงเล่า
เชิงระบายอ่ะนะ
ดีแต่ว่าหัวข้อนี้ของพี่เป็ดง่าย ๆ
ถ้าเป็นอันอื่นเค้าจะรอดมั้ยเนี่ย
เค้าอ่านของตัวมาก็หลายตอน
แพมเก่ง+เจ๋ง ยกนิ้วให้ไปเลย อิอิ
...
...

ขอบคุณที่แวะไปให้กำลังใจกันด้วยนะ
ฝันดีจ้ะแพม



โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:0:16:32 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแพม

ความรัก+สุข+ทุกข์
มันอยู่ด้วยกันตลอด
เพียงแต่เราจะเห็นอะไรก่อนย และเห็นอะไรชัดเท่านั้นเองครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:5:09:46 น.  

 
สวัสดีน้องแพม

น้องน้ำกำลังจะจากไปแล้ว พี่ว่าหลายคนมากนอนไม่หลับช่วงที่น้องน้ำแวะมาทักทายหลายหมื่นครัวเรือน ด้วยความเป็นห่วง และหลังน้องน้ำจากไป ก็คงนอนไม่หลับสนิทอีกนาน เมื่อเข้ามาเห็นสภาพความเสียหายของบ้าน ที่จำเป็นต้องใช้เงินในการซ่อมแซมไม่ใช่น้อยๆในแต่ละหลัง

ถึงตอนนี้ก็ต้องส่งกำลังใจให้กับทุกคนนะ


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:5:31:18 น.  

 

Happy Day Ka


โดย: โสมรัศมี วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:7:30:30 น.  

 
เค้านั่งอ่านคอมเมนท์เค้าก็หัวเราะฮาศาสตร์เหมือนกัน
พี่หมอต้องแซวให้เก็บอาการหน่อย อิอิ
พิมพ์ผิดเรื่องธรรมชาติจ้ะแพมจ๋า
ว่าแต่ทำไมต้องนอนปิดหูปิดตาตัวเองด้วยอ่ะ ทำปายงงได้อีก
ไม่ออกไปเปแิดหูเปิดตาเหรอ
...
...

โจทย์ของพี่พู่คราวหน้า
ปายเห็นรูปแล้วแต่ยังไม่รู้จะเขียนเล่ายังไงเลย
แต่ยังเหลืออีกหลายวัน ยังนอนใจได้อยู่
...
...
มีความสุขกับวันหยุดนะแพมจ๋า






โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:11:17:07 น.  

 
นอนไม่พอประมาณว่าหัวใจทำงานหนักมั้งครับ อยู่ๆ ก็ล้มลงไปเลยแล้วไม่ลุกขึ้นมาอีก (หัวใจวาย)

เผลอนิดๆ หน่อยๆ ไม่เป็นไรครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:11:25:46 น.  

 
มาเยี่ยม จ้า ...น่ากลัว ตอน โดนกระชาก เข้าไปมุม ตึก ..หุ หุ ..
ตื่นเต้น .. จัง ..


โดย: tifun วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:11:59:03 น.  

 
ฮ่าๆๆๆ


ถ้าทำได้แบบนั้นก็ดีสิครับน้องแพม
แต่น่าแปลกนะ
คนทั่วไปมักมองเห็นความทุกข์
มากกว่าความสุขหรือความรัก




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:12:48:22 น.  

 
แวะมาทักทายน้องแพมค่ะ

มาส่งกำลังใจให้เรื่องการรับมือหลังน้ำลด
ขอให้แถวบ้านน้องแพมน้ำระบายออกไปไวๆ น้ำแห้ง และไม่กลับมาท่วมขังอีกนะคะ พี่ยังติดตามข่าวเสมอ ลุ้นกับหลายพื้นที่ให้กลับมาสู่สภาพปกติ

ตอนนี้พักผ่อนเยอะๆ ไว้ก่อนดีกว่า
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ



โดย: diamondsky วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:19:14:37 น.  

 
ท่อนแรกเป็นเรื่องราวในหนังสือ
แล้วจู่ๆก็รู้สึกหลอนๆ
สรุปว่าฝันไปใช่ป่ะ

ความคิดในสมองเริ่มรู้สึกว่า
ไม่ควรไปจากประตูกำแพงอย่างเร็วที่สุด


ระทึกดี มีงงท่อนจบนี่แหละ
ควรหรือไม่ควรไปจากประตูกำแพง
อธิบายด้วย ไม่เข้าจาย
สงสัยว่าพี่จะง่วง หรือคนเขียนง่วงกว่าอิ อิ

แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:20:46:01 น.  

 
^
^
^
อ้าวจริงด้วยอ่ะใส่คำเกินดิคะพี่แอม
แก้ไขแระ...ขอบพระคุณมากๆค่ะ
.
.
เป็นประโยคนำจากหนังสือสาม
บรรทัดแรกค่ะ...เรื่องย่อคือมีผู้หญิง
นอนไม่หลับเพราะกินกาแฟมานั่งอ่าน
หนังสือที่บันไดบ้านตอนดึกอยู่ๆก็ได้
ยินเสียงเรียกชื่อเลยเดินเข้าไปดูและ
หลอนตัวเองไม่ใช่ความฝันอ่ะค่ะ....
อธิบายนิดนึงรู้สึกเพื่อนๆอ่านแระ
จะงงกับภาษาของจขบ.ขออภัย
ด้วยอ่ะคับ- -"
.
.

ขอบคุณพี่ๆเพื่อนๆด้วยคะเด่วพรุ่งนี้
เช้าตามไปอ่านงานเพื่อนๆต่อนะค่ะ


โดย: mastana วันที่: 26 พฤศจิกายน 2554 เวลา:23:58:02 น.  

 
อ๊ากกกกกกก


โดย: เชิญจุติ วันที่: 27 พฤศจิกายน 2554 เวลา:8:42:23 น.  

 
สวัสดีวันหยุดจ้ะแพมจ๋า
คาถาอะไรของคุณฉัตรเค้าเนี่ย
โอม บรู กรู งู เขียว แมม บร้า จง มา
เข้า กรง แง่งๆๆๆๆๆ..
หรือว่าเป็นรหัสลับลวงพรางรู้กันสองคน
ปายอ่านแล้วก็ขำอ่ะ
มีความสุขในวันหยุดพักผ่อนน๊าแพม


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 27 พฤศจิกายน 2554 เวลา:11:18:43 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแพม มาอ่านตะพาบค่ะ



ลมโปรยลิ่วปลิวปรายในสายหนาว
บันทึกราวริ้วร่วงในช่วงสาย
ผะแผ่วผ่าวเร้นเหลียวดูเดียวดาย
สุดฝั่งเปลี่ยวกลายเหมือนสะอื้นเคลื่อนมา

กว่าจะซึ้งรัญจวนก็ชวนเช้า
ดาราบางเบาบทร้อยรสท่า
ฟ้ามืดแล้วผนึกพราวดูขาวตา
ดาริกาเพรียกร้องจะฟ้องใด

อัมพรใสสวยซึ้งคิดถึงหน้า
คนอำลาอันตรธาน ณ สถานไหน
อยากบ่ายหน้าเมียงมองทดลองไป
ผ่านทะเลฟ้าไกลเพื่อใกล้เธอ

เพียรลบภาพโพล้เพล้ทะเลกว้าง
ไม่ครวญครางยามท้อจะรอเสมอ
แม้เปลี่ยนไปเกินใกล้จะได้เจอ
ไม่เคยเก้อยุ่งเหยิงยังจริงใจ

ยังมองฟ้าดาราเริงร่าร่าย
มองสายฝันทอถักจะรักใคร่
ผ่านพายุทะเลเตร็ดเตร่ไกล
ผ่านถึงใครรอล่วงทุ่งดวงดาว


โดย: ญามี่ วันที่: 27 พฤศจิกายน 2554 เวลา:15:57:45 น.  

 



สวัสดีวันสีชมพูค่ะ





โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 29 พฤศจิกายน 2554 เวลา:15:12:47 น.  

 
อวิชฺชา นิปตตํ วรา
บรรดาสิ่งที่โรยราร่วงหาย อวิชชาหมดไปได้เป็นดีที่สุด

มีความสุขกับวิชชาที่พบได้ด้วยตนเอง ตลอดไป...นะคะ



มามี้ มีหลังไมค์ ฝากไว้ให้แพม...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 30 พฤศจิกายน 2554 เวลา:11:19:32 น.  

 
ทักทายตอนบ่าย ๆ จ้ะแพมจ๋า
ได้กลับบ้านรึยังจ้ะป่านนี้ ^^


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 30 พฤศจิกายน 2554 เวลา:14:17:58 น.  

 


สวัสดีตอนค่ำค่ะ...น้องแพมคนสวย
คิดถึงนะ จุ๊บ จุ๊บ





โดย: nootikky วันที่: 30 พฤศจิกายน 2554 เวลา:19:47:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

mastana
Location :
Kiyose Tokyo Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 365 คน [?]





よろしくお願いします~
夢の異世界生活~
Dear People's
Thanks you Vote To Me

BlogGang Popular Award









でにやけて は ずかしいよ徹 夜 で帰 っ てきて疲れ てるのに だっ こしてくれてand I'm afraid of SunLight ~(_-)"!!

ฉันคือบล็อกเกอร์พลังโหด
เปิดดวงตามองโลกครั้งแรก
เมื่อยี่สิบปีก่อนโน้น-ปัจจุบัน
ฉันเป็นแม่มดไม่มีหัวใจเกี่ยว
เนื่องก่อนหน้านี้ฉันละเลย-
ความเป็นมนุษย์ในเรื่องราว
ของท้องฟ้าบนโลกเสมือน
ฉันมีความสุขในความสุขๆ
กับงานเขียนแนวไซไฟ
และงานเขียนพร่ำเพ้อ
อันพรรณนาของตัวเอง

ขอบคุณท่านผู้ชม ❤
พี่ๆเพื่อนๆและทุกคน
ที่ติดตามอ่านงานเขียน
ของจขบ.นี้ด้วยนะฮ่ะย้าา





۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩




งานเขียนทุกเอนทรี่ของ
จขบ. เขียนด้วยหัวใจรัก
ในงานเขียนในจินตนาการ
ที่เกิดจากความรักในหัวใจ
ของเจ้าของบล็อกเองได้รับ
ความคุ้มครองตามกฏหมาย
พ.ร.บ. สิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามคัดลอกดัดแปลงแก้ไข
นำไปใช้อ้างอิงแอบอ้างเป็น
ผลงานของตัวเองโดยไม่ได้
ขออนุญาตเจ้าของบล็อกน้า

۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩°۩



BLOG>RE Commend

ห้วงเวลาอันสาบสูญ&Tokyo Disneyland東京ディズニーランド ╰☆╮
۩°≈THE TRUTH IS ۩°≈零れ桜 °≈
มัททะลีฟโตเกียว I@ SUGAMO HARAJUKU'Obajan ڡTokyo≈
มัททะลีฟ ออนเซน@Beppu:๑
۩°กลับสู่โลก ۩°≈イヤッホ~!

New Comments
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
25 พฤศจิกายน 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add mastana's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.