Group Blog
 
<<
กันยายน 2558
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
12 กันยายน 2558
 
All Blogs
 

ถนนสายนี้...มีตะพาบ "เส้นตาย"

ถนนสายนี้...มีตะพาบ






....เส้นตาย.....


มีน กุสุมา  เขียนคำ





เมฆสีขาวลอยเกลื่อนอยู่เต็มท้องฟ้า
กำลังรวมตัวกลายมาเป็นเมฆฝน
บนท้องถนนคราคร่ำไปด้วยยวดยานพาหนะ
ต่างคนต่างรีบเร่ง เบียดแซงแข่งกันไป
ปาดหน้าปาดหลัง แซงซ้ายป่ายขวา

ถึงแม้ว่าเผื่อเวลาไว้แล้วแต่ก็ยังไม่แคล้ว
ที่จะต้องเจอกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันบ่อยๆ
การทำงานที่แข่งกับเวลาต้องใช้สติในการบริหารจัดการ

เมขลาตัดสินใจขับขึ้นทางด่วน
รถมาติดเป็นขบวนโดยไม่มีทีท่าว่าจะขยับ
เธอมองสัญญาณไฟสลับกับมองท้องฟ้าเห็นสายฝนหล่นลงมาเป็นสาย
ที่ปัดน้ำฝนเต้นรำโยกไปย้ายมา 
เธอเคาะพวงมาลัยเป็นจังหวะ
ฮำเเพลงช่วงเวลาดีดีอย่างสบายใจ

มองฝ่าสายฝนผ่านไปในอดีต หากเป็นเมื่อก่อน
เธอคงกระวนกระวายใจ
หัวใจสูบฉีดเต้นรัวราวกลองเพล
ต่อจากนั้นหัวใจคล้ายจะหยุดเต้น
รู้สึกถึงความกดดันจากภายใน
ท้องไส้ปั่นป่วนเพราะความเร่งรีบ

เธอเผลอยิ้มให้กับฟ้ากับฝน
คงคล้ายกับคนหัดว่ายน้ำครั้งแรกๆ
ช่วยกันทั้งมือทั้งตีนยังจม
พอจับจุดได้ไม่ต้องใช้มือยังลอย นอนตีกรรเชียงสบายๆ

หลายปีมานี้เธอมักรักษาระยะห่างระหว่างผู้คนและโลกรอบตัวไว้ 
มักจะทำอะไรกลางๆเพื่อสร้างสมดุลระหว่างความคิดภายในและการกระทำภายนอก
และมักหวนกลับไปชื่นชมกับการขึ้นลงของชีวิต รู้สึกสุขสงบกับชีวิตที่เดินช้าๆ


แต่คำว่าเส้นตาย กระตุกต่อมบางอย่างในกายเธอ
อีกหนึ่งวันก่อนจะถึงวันนั้น เธอรับคำท้าและบอกกับตัวเองว่าต้องทำได้
แอบส่งยิ้มให้ก้อนเมฆสีขาวอมเทา
ส้นตายเป็นเรื่องธรรมดาสามัญไปแล้ว
เป็นเพียงเหตุการณ์ๆหนึ่ง
ที่ท้าทายต่อมในสมองให้ตื่นตัว
เธอรู้สึกถึงพลังสร้างสรรค์ในกาย
พลังจากภายในแผ่ซ่านไปทั่วสารร่าง

เธอเป่าลมออกจากปาก...
สูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอด
 หัวใจเต้นเป็นจังหวะ เธอกระซิบบอกกับตัวเอง

"รู้สึกชอบเจ้าความรู้สึกเมื่อจะถึงเส้นตายแล้วสิ"

เพราะเธอไม่เคยรู้สึกหวั่นไหวต่อมัน
ขณะที่รถติดอยู่บนสะพาน  เธอรีบอัพบล็อกโดยพลัน
หากรอให้กลับถึงบ้าน...เกรงว่าจะไม่ทันเส้นตาย ชะเอิงเอย


แอมอร




 

Create Date : 12 กันยายน 2558
9 comments
Last Update : 13 กันยายน 2558 14:48:39 น.
Counter : 1406 Pageviews.

 

ในเรื่องนี่เอาตัวเองมาเป็นตัวแสดงแทนรึเปล่าครับเนี่ยะ แต่รถติดว่างๆ มันก็น่าเบื่อจริงๆ ชวนให้ง่วงนอนด้วย

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 13 กันยายน 2558 0:05:30 น.  

 

เรื่องแรกที่เขียนก่อนคอมพ์จะดับไปแล้วต้องมาเขียนใหม่ เริ่มต้นด้วยเมฆเหมือนกันเบย เอิ้กๆ

 

โดย: เป็ดสวรรค์ 13 กันยายน 2558 0:11:13 น.  

 

มาอ่านค่ะคุณแอมอร

มาอยู่กรุงเทพฯ เบื่อมากคือรถติดค่ะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 13 กันยายน 2558 19:30:37 น.  

 

รถยิ่งติด ถ้ารีบๆอยู่เซ็งเลย
ทำใจร่มๆอัพตะพาบในรถนี่พอไหวค่ะพี่
อย่างน้อยรถติดก็ทำชีวิตช้าลงได้เนาะ

 

โดย: ที่เห็นและเป็นมา 13 กันยายน 2558 21:54:44 น.  

 

555 อัพบล๊อกบนรถเลยเหรอ ยอด ๆ เลย

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 14 กันยายน 2558 6:00:54 น.  

 

เส้นตายคือความท้าทายนั่นเอง

 

โดย: ชลบุรีมามี่คลับ 15 กันยายน 2558 11:11:57 น.  

 

สวัสดีครับ ครูแอมครับ
วันนี้เขียนเรื่องน่ากลัวจังเลย
คนเราส่วนมากจะไม่ค่อยคิดถึงเรื่องตายกันนะครับ
ติดแต่จะแข่งกันอยู่ครับ อิ อิ

 

โดย: พายุสุริยะ 18 กันยายน 2558 20:27:50 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่แอมอร
ชีวิตเจ้าของบล็อกใช่มั้ยค่ะเนี่ย
แรงบันดาลใจเกิดได้ในสถานการณ์
อิอิ เก่งจังเลยค่ะ คิดถึงม๊ากกกกรุย

จุ๊ฟๆๆ

 

โดย: mastana 23 กันยายน 2558 20:50:23 น.  

 

สวัสดียามสายค่ะ
แวะมาอ่านสถานการณ์น่ารักดีค่ะ

 

โดย: dreamdodee 25 กันยายน 2558 10:12:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


peeamp
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 61 คน [?]




บางที ปลายทางก็ไม่ได้สำคัญมากไปกว่า


.....

สิ่งที่อยู่ระหว่างทาง


..............^^....
และความสุขในปัจจุบัน

ก็เป็นสิ่งที่เราจับต้องได้

....^^.....^^......


โดยไม่ต้องรอคอย

ความสุขของอนาคต



ปูปรุง








New Comments
Friends' blogs
[Add peeamp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.