ถนนสายนี้..มีตะพาบ ( 349) วันใดที่เธอรู้สึกเหมือนไม่มีใคร
โจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 349"วันใดที่เธอรู้สึกเหมือนไม่มีใคร โปรดมองมาทางนี้ เธอจะเห็นใครคนหนึ่งที่รอเธอ"โจทย์โดยคุณ กะว่าก๋า
มีน กุสุมา/เขียนคำ
วันนี้มาถึงขนส่งก่อนเวลาเล็กน้อย ผู้คนกำลังทะยอยกันเข้ามา ฉันหยิบใบขับขี่กับบัตรประชาชนออกจากกระเป๋า มาเตรียมไว้ พร้อมกับใบรับรองแพทย์แล้ววางไว้บนตัก รู้สึกกังวลเล็กน้อยกับการทดสอบสายตาและการกะระยะ อายุเยอะแล้ว คิดว่าจะวางมือได้แล้วเชียว นานมากแล้วที่ปั่นแต่จักรยานไปทำงาน เข้ากรุงเทพก็มีคนขับให้หรือไม่ก็ใช้บริการ รถเมล์ รถตู้ และรถไฟฟ้า ใครจะคาดคิดว่าจะต้องมาเป็นโชเฟอร์หลักไปได้ ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอนจริงๆ ขณะกำลังคิดโน่นคิดนี่ “พี่คะ พี่คะ มาต่อใบขับขี่เหรอคะ” ฉันหันไปตามเสียง หญิงสาวเจ้าของเสียง ยิ้มทะลุแมสจนตาหยี ฉันพยักหน้าแล้วส่งยิ้มอ่อน “เมื่อวานหนูมาสอบแต่ไม่ผ่าน วันนี้เลยมาสอบแก้ตัวค่ะ”
เธอเล่าโดยที่ฉันไม่ได้ถาม คงอยากหาเพื่อนคุยเพื่อฆ่าเวลา ฉันร้องอ่อเบาๆ
“พี่มาต่อตามเวลาหรือว่าขาดคะ ถ้าขาดไม่เกินหนึ่งปีไม่ต้องสอบข้อเขียน”
“ขาดแต่ไม่เกินหนึ่งปีค่ะ"
เธอขยับเข้ามานั่งเก้าอี้ใกล้ๆ “หนูไม่เคยคิดฝันว่าจะต้องมาขับเอง จะไปไหนมาไหนแฟนขับให้ตลอด พอเขาเสียไป รถก็จอดทิ้งไว้เฉยๆ พ่อที่ป่วยติดเตียง จะไปหาหมอแต่ละครั้งก็ลำบาก ลูกๆก็ยังขับไม่เป็น เลยต้องหัดขับเอง หัดตอนอายุเยอะๆ ก็ลำบากหน่อยค่ะพี่” ฉันแตะที่แขนเธอ “เสียใจด้วยนะคะ”
เธอกระซิบขอบคุณเบาๆ ก่อนที่จะพร่างพรูออกมา
"ตั้งแต่แม่เสียไปพ่อก็อยู่บ้านคนเดียวมาตลอด หนูย้ายมาอยู่กับแฟนที่ต่างจังหวัด ก็เทียวไปเทียวมา คนแก่ติดบ้านติดหมาติดแมว ไม่ยอมตามมาอยู่ด้วย
วันหนึ่งญาติโทรมาบอกว่าพบพ่อนอนหมดสติอยู่ในห้องน้ำ บ้านอยู่ไกลจากตัวเมือง กว่าจะนำส่งโรงพยาบาลได้ก็ทะลักทุเล
หนูรีบเดินทางไปคืนนั้นเลย นั่งร้องไห้ไปบนรถทัวร์ โทรคุยกับญาติตลอดทาง สั่งให้หมอทำทุกอย่างเพื่อยื้อชีวิตพ่อไว้ หนูดีใจที่พ่อรอดมาได้” พูดจบเธอก็นิ่งไป “บ้านอยู่ต่างจังหวัด พื้นที่ห่างไกลจากโรงพยาบาล การเดินทางก็ลำบากหน่อยนะคะ แล้วตอนนี้คุณพ่อ…..” “พ่อนอนเป็นเจ้าชายนิทรามาหกปีแล้วค่ะ เรามีอาชีพทำบ่อกุ้ง กลางวันก็ทิ้งพ่อไว้ที่บ้าน ส่วนกลางคืนหนูมาอยู่เป็นเพื่อน ให้สามีไปนอนเฝ้าบ่อ ตั้งแต่สูญเสียสามีไป หนูก็ต้องเป็นหลักของครอบครัว ลูกสาวมีงานทำแล้ว แต่ลูกชายไม่ค่อยชอบเรียน ติดจะเกเร หนูกลัวจัง เพราะไม่มีเวลา กลัวเขาจะไปติดยาเสพติด
เวลาที่รู้สึกเหนื่อยหรือท้อแท้ หนูจะคุยกับพ่อบอกพ่อว่า.. ไม่ลำบากแล้วนะพ่อ ได้นอนสบายๆ แต่ยังรออย่างมีความหวังนะคะ ว่าพ่อจะตื่นขึ้นมา ” ฉันรอบถอนหายใจ "วันใดที่เธอรู้สึกเหมือนไม่มีใคร โปรดมองมาทางนี้ เธอจะเห็นใครคนหนึ่งที่รอเธอ" อนิจจา… ใครคนนั้นที่รอเธฮ เขาอาจจะรอให้เธอ.....ปลดปล่อยเขาไปก็ได้ ................................................................................................... งานเขียนและบทประพันธ์ ... (เค้าโครงอ้างอิงมาจากเรื่องจริง)
Create Date : 08 เมษายน 2567 |
Last Update : 8 เมษายน 2567 13:25:14 น. |
|
14 comments
|
Counter : 1202 Pageviews. |
![](../images/bg-follower.png) |
|
|
ผู้โหวตบล็อกนี้... |
คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณกะว่าก๋า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณtoor36, คุณhaiku, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณtanjira, คุณหอมกร, คุณดอยสะเก็ด, คุณmultiple, คุณชีริว |
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 เมษายน 2567 เวลา:18:28:31 น. |
|
|
|
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 8 เมษายน 2567 เวลา:21:06:30 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 เมษายน 2567 เวลา:21:59:41 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 เมษายน 2567 เวลา:6:03:51 น. |
|
|
|
โดย: tanjira วันที่: 9 เมษายน 2567 เวลา:7:02:31 น. |
|
|
|
โดย: หอมกร วันที่: 9 เมษายน 2567 เวลา:10:23:17 น. |
|
|
|
โดย: tanjira วันที่: 9 เมษายน 2567 เวลา:14:23:27 น. |
|
|
|
โดย: multiple วันที่: 13 เมษายน 2567 เวลา:10:33:10 น. |
|
|
|
โดย: ชีริว วันที่: 13 เมษายน 2567 เวลา:22:21:59 น. |
|
|
|
โดย: ศาสนาอิสลาม IP: 51.81.85.242 วันที่: 14 เมษายน 2567 เวลา:14:41:46 น. |
|
|
|
โดย: อุ้มสี วันที่: 21 เมษายน 2567 เวลา:15:15:48 น. |
|
|
|
โดย: sawkitty วันที่: 8 พฤษภาคม 2567 เวลา:16:29:02 น. |
|
|
|
|
|
ผมนี่ก็เพิ่งต่อใบขับขี่มาไม่กี่เดือนมานี่เองครับ
ผมต่อ 5 ปี เป็น 5 ปี ครับ รอบที่ไปต่อมีพี่ที่มีอายุหน่อยไปทดสอบเหมือนกัน
พี่เค้าดูนิ่ง ดูคล่องดูเก่งมากๆ ตอนทดสอบก็นิ่งๆ ไม่ได้ดูตื่นเต้นเหมือนเด็ก 20ต้นๆ แก๊งนึง 55555
ทดสอบอะไรก็ทำแบบใจเย็นๆ แต่ผ่านฉลุยหมดทุกอย่าง
ผมยังชื่นชมพี่เค้าเลยครับ ว่าโห พี่เค้าเป็นผู้หญิงมีอายุที่ดูคล่องและน่าจะขับรถเก่งนะเนี้ย
ผมเคยฟัง podcast มีคนพูดเรื่องลิ้นชักแห่งความตาย ที่คุณพ่อเค้าเตรียมทุกอย่างที่จำเป็นไว้ให้ลูกหลาน เอกสารประกัน หรือต้องทำอะไรที่ไหน ติดต่อใคร มีไว้หมดเรียบร้อย ลูกเค้ารู้สึกขอบคุณคุณพ่อมากๆ ที่ช่วยเหลือไม่ให้เค้าลำบากแม้ยากที่พ่อไม่อยู่
บางทีเราอาจจะต้องแสดงความจำนงบางอย่างไว้ก่อนป่วยก็ได้ครับ
จากบล๊อก
เมื่อก่อนผู้ใหญ่มักยึดติดเรื่องของเล่น กับเพศอ่ะครับ
เอาจริงๆ สมัยผมก็เป็นนะครับ ที่บ้านอาจไม่ แต่โรงเรียนเป็นครับ อยู่บ้านผมก็เล่นทำอาหาร เอาใบไม้เอาแป้งเอานั่นเอาสีมาผสมเล่น กับพี่สาว พอไปโรงเรียนคุณครูก็ไม่ให้เล่นนะครับ บอกว่าให้ไปเล่นทราย เล่นอะไรอย่างอื่น
ผมก็เอาสีผสมทรายเล่น เอาแป้ง เอาดอกอะไรไปผสมทรายไปอีก 55555
พอโตมาพบว่า ผมเรียนวิทยาศาสตร์ได้ดีครับ นั่นอาจจะเป็นความชอบที่ผมแสดงออกในตอนเด็กก็ได้ครับ
อยากพี่ชอบเล่นปืน มันคงไม่ใช่ว่าอยากเป็นตำรวจหรืออยากยิงใคร แต่อาจจะเป็นคนมีทักษะเรื่องเครื่องมือ หรือมีความถนัดอื่นๆ ที่เชื่อมโยงกันก็ได้ครับ ^^
เรื่องบัตรหายที่คือครั้งแรกในชีวิตครับ ตอนหายชิลมาก เพราะเอกสารทุกอย่างอยู่ในมือถือ
แต่พอบอกว่า 300 ไม่ชิลแล้ว!!!!