ทวิภพ









...ดรุณีแรกรุ่นวัยกำดัด
ทรวดทรงสารพัดไม่ขัดเขิน
ผุดขึ้นกลางเรือนชานโดยบังเอิญ
เทพหรือพรายผกเผินบิดเบือนกาย...

...ฤานางเป็นเทพนฤมิต
ให้ยลวิบตาแล้วหาย
ฤานางเป็นเพียงนางพราย
เลือนหายยามรุ่งอโณทัย

ฤานางเป็นเพียงละอองน้ำ
สุริย์ฉายต้องซ้ำละไอหาย
ฤานางเพียงฝันพรรณราย
ตื่นตาเลือนหายไป่คืน...


"ทวิภพ" จากปลายปากกาของทมยันตี


ประตูแห่งทวิภพเปิดรับมณีจันทร์ ให้เดินทางย้อนกลับไปสู่สมัย ร.ศ. 112  ยุคสมัยที่สยามต้องเสียดินแดนบางส่วนให้กับฝรั่งเศสเพื่อแลกกับการไม่ต้องตกเป็นเมืองขึ้น เมณี่เคยมีความคิดว่าการที่สยามต้องเสียดินแดนไม่ใช่เพราะอำนาจทางทหารเพียงอย่างเดียว หากแต่สยามยังขาดทั้งทูต ขาดทั้งผู้รอบรู้ทางด้านภาษา ทำให้ต้องตกอยู่ในภาวะเสียเปรียบ ประตูแห่งทวิภพเปิดรับเธอ เพื่อให้เธอได้ใช้ความรู้ความสามารถที่มีติดตัวเพื่อเข้าร่วมในการแก้ไขปัญหา



ความฝัน
นิทราพลันหวนละเมอเพ้อหา
คลับคล้ายได้เห็นตรูตรา
ไขว่คว้าพบเงาเปล่าดาย...


"แม่มณี...แม่มณีจ๋า"

เสียงเรียกหาที่เคยคุ้น 

มณีจันทร์มีทุกอย่างเกินคนอื่นที่จะมีกัน
มีกระทั่งความเหงาลึกซึ้ง อันคนอื่นไม่มี
เธอรู้...เธอกำลังรอคอยอะไรสักอย่าง
เธอรู้...สิ่งที่เธอรอคอยกำลังเคลื่อนใกล้เข้ามา
เธอไม่รู้แต่ว่าจะมาทางใด
และเธอไม่รู้ว่าเป็นใคร

...เหตุว่าข้าไซร้ไป่รู้
ชายผู้โศภณคนไหน
ยรรยงพงศ์เฝ่าเหล่าใคร
อยู่ไหนในถิ่นดินดอน
ทราบเพียงว่าชายนายหนึ่ง
ข้าพึงรักร่วมปัจถรณ์...






...พักตร์พริ้มเพราเพริศเลิศลักษณ์
จักษุคมแสงแรงกล้า
ทรวดทรงสมบุรุษสุดศักดา
วาจานิ่มนวลชวนฟัง...


คุณหลวงอัครเทพวรากรผู้เฝ้ารอคอยการปรากฏตัวของมณีจันทร์ทุกขณะจิต คุณหลวงผู้ซึ่งต่อไปจะได้ดำรงตำแหน่งเจ้าคุณ ทูตไทยคนแรกประจำสหรัฐอเมริกา นักการทูตไทยผู้มีบทบาทอย่างยิ่งต่อกรณีการแก้ปัญหาการรุกคืบเพื่อยึดแผ่นดินไทยของนักล่าอาณานิคม

เวลาสองภพห่างกัน 93 ปี แม้จะเป็นแรกพบ แรกรู้จัก หากแต่เหมือนผูกพันกันมาเนิ่นาน

ตลอดชีวิตของมณีจันทร์ เธอไม่เคยมีคำว่า "คอย" ใคร

มีแต่ทุกคนที่หมายปองเธอต้องมาคอยเธอทั้งสิ้น

หากบัดนี้... เธอคอยวันเวลาที่จะมาพบเขา ในอีกภพหนึ่ง


...โอเวลาป่านฉะนี้เจ้าพี่เอ๋ย
จะทำสิ่งใดเลยให้สงสัย
จะรู้ซึ้งถึงคนที่ห่างไกล
ฤามิได้คิดคำนึงถึงคนคอย...






ทวิภพ เปิดสำหรับเธอผู้เดียว เธอสามารถเดินผ่านช่องทางแห่งเวลาได้แต่โอกาสนั้น มิให้สำหรับผู้อื่น และเป็นเธออีกผู้เดียวหรือเปล่า ในยามนี้ ที่รอคอยวันเวลาที่จะไปพบเขา
แล้วเจ้าของดวงตาตัดพ้อนั้นเล่า เขาจะยังรู้สึกเช่นไรหนอ

ความรู้สึกว่า หัวใจของเรานั้นคอยใครอยู่สักคน และรับรู้ถึงว่ามีใครคนหนึ่งนั้นก็คอยเราอยู่เช่นกัน 

ด้วยหัวใจที่ต่างเฝ้าคอยกันและกัน คือความถวิลหาที่แสนหวาน คือความงามของหัวใจที่เปี่ยมสุข
และหอมหวานอยู่กับวันเวลาแห่งความหวัง

หวังถึงวันและเวลาที่ "เรา" จะได้พบกัน เพื่อรักกันให้เต็มหัวใจที่เฝ้าคอย...เนิ่นนาน


เจ้าบานเช้าเอย...
สายแล้วเจ้าก็โรยรา
เจ้าบานเย็นแย้มคอยท่า
เมื่อไหร่จะมาเล่าเอย
เจ้าราตรีเอย...พอมีน้ำค้างชุ่มชวย
เจ้าก็บานระรวย ส่งกลิ่นตามลมมา
หวนนึกถึงความหลัง เล่ห์รักฝังเสน่หา
เจ้าให้สัญญา ว่าจะคอยพี่ชายเอย...

...หากการรอคอยมีรสชาติ มันก็มีความขมเจือรสหวาน...


อย่าไปเลย" สีหน้าและน้ำเสียงวิงวอน

"อย่าไปเลยแม่มณี..."

ใช่แล้ว...เสียงอ่อนหวานเช่นนี้ที่เธอเคยได้ยินในความฝัน ในความทรงจำที่หลอกหลอนตนเองตลอดมาและในอนุสติที่เฝ้าเตือนตนเองว่ามีคนเรียกหา...มีคนรอคอย

"เรียกฉันใหม่สิคะ" หญิงสาวบอกอ่อนโยน

ดวงหน้าขาวแดงจัด แต่ดวงตาแน่วแน่ มั่นคง

"แม่มณีจ๋า....อย่าไปเลย!"


...สไบบางเอย           ยามต้องลมห่มปลิว
เพียงเจ้าชายหางคิ้ว     พี่จะติดตามมา
ทิ้งไว้แต่กลิ่น             ให้พี่ถวิลแลหา
ขอเกาะชายผ้า           เป็นเพื่อนพี่ยาได้ไหมเอย....






เจ้าเอยปลูกรัก        จะปลูกไว้ในอ่างแก้ว
ต้นรักพี่แล้ว            ปลายไปเร่รักเขาอื่น
จะเด็ดยอดเสีย         และจะรดน้ำให้ชื่น
อย่าให้ไปเร่รักอื่น     ให้คืนมารักพี่เอย


เสียงฝีเท้าเบา แต่คนตัวโตย่างเข้ามา หน้านั้นดูสะอาดหนวดเคราไม่รกเรื้อ หน้าเตียงมีตั่งเตี้ยหุ้มสักหลาด เขานั่งลงตรงนั้น ค่อยๆ วางสิ่งหนึ่งลงบนแพรที่คลุมตัวเธอ...มะลิซ้อน ดอกใหญ่แย้มบาน ก้านยาวตรงหอมกรุ่น หากที่เสียบก้านทางมะพร้าว ผูกด้วยด้ายติดกันมาด้วยคือดอกรักขาว มณีจันทร์ก้มลงมองนิ่ง ไม่เคยที่แก้มจะร้อนผ่าว ไม่เคยที่จะขัดเขิน  มือใหญ่จับมือน้อยช้อนกุมไว้เหนือดอกไม้นั้น เป็นสัญญา เป็นความหมาย ไม่พูดสักคำ! 

ร่างแน่งน้อยสะท้านทั้งตัว เธอเคยได้ยินคำว่า "รัก" มากมาย ด้วยภาษาต่างประเทศหลายภาษา และด้วยภาษาไทย แต่คนไม่พูด ทำให้เธออกสั่นขวัญหาย ไออุ่นจากมือใหญ่ผะผ่าวถึงหัวใจ

เธอหยิบดอกไม้แตะจมูก วางข้างหมอน 

เท่านั้น...คนกลั้นใจนิ่ง เจ้าของอุ้งมืออบอุ่น ก็ถอนใจยาว หมดความสงสัย หมดหนักหน่วงในอารมณ์ 

"ทวิภพ" จะไม่เป็นปัญหาอีกแล้ว


...ช่อแก้วกำซาบนาสา
เหมือนแก้วแววตาของพี่
หยาดหยดล้ำค่าธาตรี
มีฤาปล่อยหลุดลอยไป...






...ผิวฝันบ่ร้างซ้ำ       ชรลื้นแก้มอันย้ำยวน
ทราบคนธอบอวล     รสเศียรบหายหอม...


ไกลสุดสายตา ในกระจกมีจุดมัวๆดำมืด เธอพยายามเพ่งมองปรารถนาจะได้ เห็น อะไรสักอย่าง บ้าน...ห้องที่เคยคุ้น...คุณแม่! เธอโหยละห้อยเฝ้าพร่ำหา หาก...มิแลเห็น จุดดำมัวมืด

คุณหลวงเฝ้ามองกิริยานั้น ทีท่าหญิงสาวเหมือนเด็กหลงทาง เหมือนคนที่ไม่รู้ว่าตนกำลังจะเดินไปแห่งหนตำบลใด เขากำมือน้อย ปรารถนาจะปกป้อง ปรารถนาจะให้เธอรับรู้ว่า ตราบใดที่เขายังอยู่ จะมิมีวันทอดทิ้งเธอเป็นอันขาด และราวกับสายใยแห่งความรู้สึกจะถ่ายทอดถึงกัน หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมอง แววตาละห้อย

"อย่ากลัว พี่ยังอยู่!"

พี่! คำนั้นวาบเข้าหัวใจ มณีจันทร์เบิกตากว้าง สรรพนามที่ใช้แทนตัวผิดไป

ฉัน...คือคนรู้จัก ห่างเหิน
พี่...ผู้คุ้มครอง ดูแล

คุณหลวงยิ้มนิดๆ ใส่ตากว้าง งามเหมือนตากวาง หากแล้วก็...เกือบสะดุ้ง

"เมณี่!"

เสียงเรียกดังมาจากที่แสนไกล มีแววห่วงใยร้อนรนประหลาด เขาเหลือบตามอง ไปทางกระจกโดยมิได้ตั้งใจ

จุดดำมัวมีเงาพอเห็นชัด

เก้าอี้โซฟายาวแบบยุโรป สตรี...คงมากวัย หากอยู่ในชุดคล้ายฝรั่งเช่นกัน ดวงตาคู่นั้นต่างหากชัดดุจแลสบตา

ตาคล้ายแม่มณี ปริ่มด้วยหยดน้ำ

เขารู้สึกได้โดยยากที่จะรู้ว่าเพราะอะไร สตรีผู้นี้คือผู้ที่...คร่ำครวญหา ดวงหน้าทุกข์ทนอ่อนโรย จนเขาอยากปลอบเธอ ถ้าพูด...เธอจะได้ยินหรือ
ถ้าแสดงอากัปกิริยาอื่น แม่มณีหล่อนจะสงสัย

เขาก้มหัวให้ตามมรรยาทอย่างเคารพ

ดวงตาที่แลมาดูจะ รู้ เขาก้มลงบอกแม่มณีอีกครั้ง

"ไปข้างนอกเถิด ยังมีงานต้องทำ เดี๋ยวจะช้า"

เขาต้องกันแม่มณีออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เพราะหากหล่อนเห็นภาพนั้น หล่อนอาจจะหลีกลี้เขากลับไปหาคนที่คอยด้วยความทุกข์ทนคนนั้นได้ แล้วเขาเองแหละจะเป็นฝ่ายชะแง้มองกระจก ทุกข์ทน แลหา อาลัย

มณีจันทร์ขยับตัวทำตามอย่างว่าง่าย อีกครั้งที่คุณหลวงอัครเทพวรากรได้ยิน เสียง แว่ว

"คุณ!"

เขาค่อยๆ เบือนหน้าไปมอง พยายามให้เป็นปกติที่สุด

"ฝากเมณี่ด้วย" น่าแปลก เขาได้ยินชัดเจน ก้องในสมอง

"ครับผม!"

เขาหลุดปากออกไปโดยไม่รู้ตัว มณีจันทร์เงยหน้าขึ้นมอง

"อะไรคะ?" เธอขมวดคิ้วเรียบด้วยสีผึ้ง

"พูดอะไรคะ?"

คุณหลวงถอนหายใจยาว "ออกไปก่อน พี่จะแต่งตัวนะจ๊ะ"

หญิงสาวมองกระจกยาว ไม่มีจุดดำอีกแล้ว ไม่มีสัญญาณ เธอยังกลับบ้านไม่ได้ มณีจันทร์ดึงชายผ้าก้าวข้ามธรณีไปภายนอก

คุณหลวงถอนใจยาว โล่งอก

ภาพของสตรีผู้นั้นหายไป...กระจกสว่างใส หากคุณหลวงยังจำเสียงสะท้านฝากฝังแม่มณีได้ติดใจ เขาเกาะขอบกระจกเพ่งมอง ส่งกระแสใจไปยังผู้เป็นมารดาแม่มณี

"กระผมจะดูแลแม่มณี ให้สมกับเป็นมณีดวงเดียวในชีวิตกระผม"

เขาหยุดนิดหนึ่ง คนอย่างคุณหลวงอัครเทพวรากรไม่เคยลั่นปากเช่นนี้ หากบัดนี้...เขาบอกหนักแน่น ฝากไปสู่ทวิภพ

"กระผมสัญญาด้วยเกียรติของอัครเทพวรากร!"

...โซ่ตรวนผูกรัดสักร้อยหุน
ใจมั่นมุ่งหักทลายย่อมคลายได้
แต่ใยรักบางเบาสักเท่าใด
ผูกพันไว้แนบสนิทนิจนิรันดร์...


ทวิภพเคลื่อนผ่านแยกจากกัน โลกที่มีบทบาทของตนโดยเฉพาะดำเนินต่อไป ใครจะรู้...อีกช่วงเวลาทวิภพจะมาบรรจบกัน อีก บางคน...จะได้พบช่องทางผ่าน  บางคน...จะได้พบใครสักคนที่เฝ้ารอ และอีกบางคนต้องพรากจากกันชั่วนิรันดร์ ทวิภพอาจเป็นความฝันที่เป็นความจริง


...โลกนี้มีสิ่งเกินฝัน
อนันต์เหลือตรึกรำลึกได้
หากความฝันบรรเจิดเพริศพิไล
ตื่นใย...สนิทฝันชั่วกัลปา...







ขอบคุณของแต่งบล๊อกน่ารักๆจากป้าเก๋า (ชมพร)





Create Date : 07 มีนาคม 2560
Last Update : 9 มีนาคม 2560 9:43:35 น. 59 comments
Counter : 468 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณMitsubachi, คุณออมอำพัน, คุณแมวเซาผู้น่าสงสาร, คุณtoor36, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณชลบุรีมามี่คลับ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณคนบ้านป่า, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณClose To Heaven, คุณSweet_pills, คุณอุ้มสี, คุณเนินน้ำ, คุณกะว่าก๋า, คุณผีเสื้อยิปซี, คุณThe Kop Civil, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณmcayenne94, คุณmambymam, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณpantawan, คุณQuel, คุณProphet_Doll, คุณServerlus, คุณSai Eeuu, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณTui Laksi, คุณทุเรียนกวน ป่วนรัก, คุณAppleWi, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณชมพร, คุณkae+aoe, คุณlovereason, คุณจารุพิชญ์, คุณก้นกะลา, คุณชีริว, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณmastana, คุณfor a long time, คุณRaizin Heart


 


บทกลอนไพเราะมากเลยค่ะพี่รุ้ง ทำให้นึกถึงฉากสำคัญของเรื่องออก ทวิภพเป็นเรื่องที่ตราตรึงในใจมากตั้งแต่ครั้งแรกที่ดู

(พี่คะ จะให้โหวตหมวดไหน กลัวโหวตผิดหมวด)


โดย: ออมอำพัน วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:11:37:28 น.  

 
แม่มณีจันทร์รอคุณหลวงอยู่นี่เอง อิอิ
เรื่องนี้เคยดูค่ะ ยังอยากให้เอามาทำเป็นละครอีกครั้งเลยนะเนี่ย

ฝรั่งเศษ >>> ฝรั่งเศส



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:12:10:58 น.  

 
เรื่องทวิภพในหนังสือเหมือนกันกับในทีวีมั๊ยคะ
เคยดูนานแล้วนะคะเรื่องนี้ จำเรื่องไม่ได้แล้วคะ


โดย: Mitsubachi วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:12:27:41 น.  

 
มาโหวตหมวดหนังสือแล้วค่ะ จุฟฟฟ


โดย: ออมอำพัน วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:12:43:06 น.  

 
นำมาเล่าใหม่ด้วยบทกลอนไพเราะงดงาม อ่านแล้วอยากกลับไปดูละครอีกรอบ (เคยดูทีวี.แต่ไม่ต่อเนื่อง พลาดไปหลายตอน)


โดย: แมวเซาผู้น่าสงสาร วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:15:25:21 น.  

 
ทวิภพนี่คลาสิกมากๆ ผมไม่เคยอ่านฉบับหนังสือครับ เคยดูแต่แบบละครโทรทัศน์


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:15:26:08 น.  

 
พี่ได้ดูหนังเรื่องนี้ เวอร์ชั่น ตุ๊ก จันทร์จิรา จูแจ้ง เป็นมณีจันทร์

ละคร ดูผ่าน ๆ เวอร์ชั่น แอน สิเรียม เป็นมณีจันทร์

หนังสือเรื่องนี้ พี่ไม่พลาดแน่ อ่านก่อนดูหนัง ดูละครทีหลังค่ะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Home & Garden Blog ดู Blog
อุ้มสี Travel Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:17:13:09 น.  

 
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: peepoobakub วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:17:17:10 น.  

 
เป็นอีกเรื่องที่ชอบมากค่ะ
นับได้เป็นนิยายที่ชวนฝันนะ แล้วยังได้แง่คิดด้วย สมคุณค่า ครูทมยันตี


โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:19:29:50 น.  

 
คิดถึงคุณหลวง เลยต้องปลูกต้นประยงค์ไว้หน้า
บ้านป่า เผื่อจะผ่านมาแวะบ้าง กร้ากกกกก



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:20:02:29 น.  

 
สวัสดีจ้ะ น้องรุ้ง
เรื่อง ทวิภพ ครูก็เคยดูแต่ละครทีวี มาอ่านรีวิวเรื่องนี้ ก็พอจำเรื่องราวได้บ้าง สำนวนของ คุณทมยันตี ภาษาสละสลวยอ่านแล้ว ซึ้งตามไปด้วย โดยเฉพาะการพรรณนาตัวละคร แจ่มชัดมาก จ้ะ
(สารพัด ไม่ต้องประวิสรรชนีย์ )
ขอถามนิด คำร้อยกรอง บทแรกที่นำเสนอมา คัดลอกมาจากหนังสือ หรือว่า รุ้งแต่งเอง จ้ะ เพราะมีสัมผัสสระ สั้น -ยาว อยู่ น่าจะเป็นพงษ์เผ่า ทูต ใช้ ท จ้ะ )
โหวด หมวด รีวิวหนังสือ จ้ะ
ขอบใจที่แวะไปทักทายแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันในบล็อกครู จ้ะ



โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:20:11:35 น.  

 
ผมรู้แต่ว่านิยายเรื่องนี้ดังมาก
ถูกนำมาสร้างเป็นหนัง ละคร ละครเพลง
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่ส่วนตัวไม่เคยอ่านนิยายเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:20:22:33 น.  

 
เรียวรุ้ง Book Blog

ดูหลายรอบหลายนางเอกเลย

นิยายมะเคยอ่าน อิอิ
หนีบล๊อก อั๊พค้างไว้
ลูกชวนไปเพชรฯดูคอนเสิร์ต
เลยเที่ยวโลด
กลับมาเพิ่งมาปั่นให้เสร็จ อิอิ

คุณรุ้งคงงงเน๊าะ
คนอารัยบอกว่าจะอั๊พแล้วหายไปเลย
นี่แหละคนดองบล๊อก อิอิ



โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 7 มีนาคม 2560 เวลา:21:02:25 น.  

 
เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog

ชอบเรื่องนี้มากกกกค่ะคุณรุ้ง
เป็นเรื่องที่มีความซับซ้อน จินตนาการสูง
และโรแมนติกในเวลาเดียวกัน


โดย: Close To Heaven วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:0:10:08 น.  

 
เรียวรุ้ง Book Blog

ตัวอักษรน่าประทับใจจังค่ะน้องรุ้ง
พี่ต๋าเคยดูแต่ละคร สนุกแต่ความละเมียดละไมน่าจะต่างจากการอ่านนะคะ

ไปต่างจังหวัดมาหลายวันเลย
ขอบคุณน้องรุ้งสำหรับกำลังใจค่ะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:0:16:42 น.  

 
เป็นหนังสือในดวงใจอีกเล่มจ๊ะ
โหวตให้น้องรุ้งเลย


โดย: อุ้มสี วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:2:03:38 น.  

 
เรื่องนี้พี่ชอบอ่านมากกว่าดูละคร
เพราะอ่านได้อรรถรสมากกว่ากันเยอะค่ะ
โหวตจ้ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:5:25:47 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

โหวต Book Blog ครับคุณรุ้ง




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:6:35:08 น.  

 
เป็นเรื่องที่ชอบที่สุดของคุณทมยันตีเลยครับ ละเมียดละไมด้วยสำนวนภาษา พลอตเรื่องผสมผสานประวัติศาสตร์และวิทยาศาสตร์อย่างลงตัว


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:10:18:50 น.  

 
แม่ประยงค์อาจจะรอถึงภพที่สามนะคะ
หรือไม่ก็รอไปจนกว่าคุณหลวงจะเมตตา

http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=nulaw-08&month=16-07-2010&group=7&gblog=220

ภาพไม่ค่อยชัดนะคะ ดอกเล็กถ่ายยาก
ขนาดเล็กกว่าเม็ดพริกไทยอีก แต่หอมแรง
หอมไกลกว่าหอมหมื่นลี้อีกค่ะ

ขอบคุณโหวตด้วยนะคะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:12:51:20 น.  

 
เคยดูละครช่อง 7 ชอบมากเหมือนกันครับ ทั้งสองเวอร์ชั่นเลย


โดย: The Kop Civil วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:14:23:33 น.  

 
ผมมองเรื่องการบรรลุธรรม
ว่าไม่ใช่เรื่องเกินเอื้อมเลยครับ
ผมว่าทุกคนมีสิทธิ์บรรลุธรรมได้
ขอให้ได้พบเจอจังหวะและเสี้ยววินาทีนั้น
ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ไม่มีใครรู้
แต่ถ้าเชื่อมั่น และพยายามปฏิบัติไปเรื่อยๆ
ยังไงก็ต้องไปถึงจุดนั้นได้แน่นอนครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:14:58:54 น.  

 
เรื่องนี้ก็เป็นนิยายอีกเรื่องที่ชอบค่ะ
พี่อ่านอยู่หลายรอยังจำได้ยี่สิบกว่าปีแล้ว
จำได้ว่าตอนจบ เป็นวันแต่งงานของนางเอกที่คุณแม่ในภพปัจจุบันมองเห็นและได้ยินลางๆผ่านกระจก ก่อนจะร้าวตลอดบาน สนุกมากค่ะ แต่พี่ไม่ค่อยอินกับความงามของภาษา ไม่อ่านมุกข้อความ จะอ่านข้างๆเน้นอ่านไอเดียและเรื่องราวซะมากกว่าค่ะ
ทำเป็นละคร เคยดูเวอร์ชั่นสิเรียม
แนว back to the future หนังฝรั่งที่ดังมากๆ ภาคแรกแห่ไปดูกันทั้งบ้าน สนุกฮามากค่ะ
ทวิภพ ก็ย้อนไปสมัย รัชกาลที่ 5 พี่ชอบประวัติศาสตร์ และชอบวิถีชีวิตยุคนั้น ชอบมากค่ะ ข้าวของ เครื่องใช้ ศิลปะ พี่ซื้อกระจกแกะสลักมาบ้างแต่ก็ไม่เป็นช่องทางย้อนยุคไปได้สักบานค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:15:51:52 น.  

 
พิมพ์จากมือถือผืดหลายแห่ง ขอแก้คำผิดค่ะ
รอ= รอบค่ะ
มุก= ทุก


โดย: mcayenne94 วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:15:54:06 น.  

 
อ่านข้าง= ข้ามๆ
เยอะจริง


โดย: mcayenne94 วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:15:56:04 น.  

 
ภาพพระอาทิตย์ กับท้องฟ้าสีต่าง ๆ พี่ปรับ White Balance จากกล้องเอาค่ะ ถ้าเพื่อนบล็อกรุ่นเก่า ๆ ของพี่จะคุ้นเคยดี นอกจากภาพตะวันที่เยอะมาก ๆ แล้ว ยังมีหลายสีอีก 555



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:16:24:11 น.  

 
เพิ่งอ่าน ส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้...

ผมว่า คุณทมยันตี ลึกซึ้ง คิดอะไรไว้ล่วงหน้า
แบบที่เราคาดไม่ถึง เอะ..คิดย้อนหลังซินะ

บุคคลิกของท่าน กับ บทประพันธ์แตกต่าง
กันมากเหลือเกินครับ


เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:18:09:39 น.  

 
เรื่องนี้เคยอ่านนานมากแล้ว
เอาไปสร้างเป็นละครก็หลายครั้ง
ยังคงความสนุกสนานค่ะ

เรียวรุ้ง Book Blog


โดย: pantawan วันที่: 8 มีนาคม 2560 เวลา:23:40:50 น.  

 
ทวิภพ เมื่อก่อนดังมาเลยค่ะ
คุณเเอน สิเรียมเป็นคนเเสดง

คุณรุ้งเก่งมากๆเลย
เเต่งกลอนสัมผัสนอกสัมผันใน
อ่านเเลัวพริ้ว เพราะมาก

นึกถึงสมัยเรียนหนังสือค่ะ
วิชาภาษาไทย
ครูให้เเต่งกลอนเเปด

เราเเต่งไม่ได้ ยากมาก
หาคำมาสัมผัสนอก สำผัสใน
เเต่ครูอ่านเเล้ว บอกว่า ไม่ได้ใจความ

ได้มาอ่านกลอนคุณรุ้งเเล้ว
พริ้มเเละเพราะที่สุดเลย

บทนี้ถึงกับอินค่ะ อิอิ

..ช่อแก้วกำซาบนาสา
เหมือนแก้วแววตาของพี่
หยาดหยดล้ำค่าธาตรี
มีฤาปล่อยหลุดลอยไป...


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog


โดย: Quel วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:2:19:33 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับคุณรุ้ง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:6:33:05 น.  

 
ว้าวววว กลอยดีงามมากค่ะ


โดย: Prophet_Doll วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:10:52:24 น.  

 
ขอบคุณพี่รุ้งนะคะที่แวะไปส่งกำลังใจให้ออม


โดย: ออมอำพัน วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:12:24:10 น.  

 
สวัสดีค่าคุณรุ้ง
บุ๊งมาชวนไปชิมแกงคั่วใบชะพลูกันค่ะ


โดย: Close To Heaven วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:12:28:29 น.  

 
หลายสิ่งหลายอย่าง
ไม่ว่าจะมีเราหรือไม่มีเรา
มันจะเปลี่ยนแปลงไปอยู่แล้วด้วยตัวมันเอง

หลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดกับตัวเรา
ถึงจะยื้อหรือรั้งไว้เพียงใด
สุดท้ายมันก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

สิ่งนี้ผมเรียกว่า สัจธรรมครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:12:29:24 น.  

 
แวะมาเยี่ยมเดี๋ยวจะไปจ่ายตลาด
เย็นแล้วเวลาผ่านไปเร็วมากเลยนะคะ


โดย: Mitsubachi วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:13:26:12 น.  

 
ขึ้นหึ้งค่ะเรื่องนี้ อ่านหลายรอบมากกกก


โดย: Serverlus วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:15:10:00 น.  

 
เป็นหนัง ละคร ที่ชอบมากเรื่องหนึงค่ะ ดูซ้ำแล้วซ้ำอีก ซาบซึ้งจนอยากจะเป็นเมณี่เองเลยนะคะ

ละครนี่ ดูตั้งแต่สิเรียม ยังแพนเค็กเลยค่ะ


โดย: Sai Eeuu วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:15:24:36 น.  

 
ทวิภพ พี่ชอบนิยายแนวนี้นะ สนุกดี
และได้ดูละครด้วยจ้ะ

เรียวรุ้ง Book Blog





โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:19:14:55 น.  

 
นวนิยายหวานๆบทโรแมนติกถึง 2 ภพ
เวอร์ชั่นหนังสือมีบทกลอนให้อ่านด้วย
เป็นแนวของคุณเรียวรุ้งเลยน๊อ
ต้องเป็น หนังสือโปรดของ จขบ.อีกเล่มหนึ่งแน่นอน...

เรียวรุ้ง Book Blog


โดย: Tui Laksi วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:21:54:08 น.  

 
สุดยอดครับ ^^

คุณรุ้งสรุปและเรียบเรียงเรื่องทวิภพทั้งหมดลงในเอนทรีย์นี้
ได้อย่างหมดจดละมุนละไมจริง ๆ อ่านแล้วอินตามไปด้วยเลย
ปะ! เราจะไปเฝ้าหน้ากระจกกัน เผื่อฟลุ้คเจออะไรดี ๆ แบบแม่มณีมั่ง




ป.ล. ขอบคุณคุณรุ้งที่แวะมาอวยพรวันเกิดผมนะครับ ^^


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:22:04:26 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณรุ้ง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:6:16:08 น.  

 



ต้องขอโทษที่ไม่ได้อ่าน เพราะสายตายังไม่สามัคคี


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog


โดย: ชมพร วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:10:59:43 น.  

 
อาจเพราะคำว่า "จิตเดิมแท้"
ไม่ค่อยคุ้นด้วยนะครับ
ปกติจะพบคำนี้ในสายมหายานครับ
ถ้าคนชอบอ่านงานพุทธสายมหายาน
บล็อกวันนี้ของผมอาจจะอ่านเข้าใจได้ไม่ยากครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:12:36:49 น.  

 
เรียวรุ้ง Book Blog

มี้ไม่เคยได้อ่านค่ะ เคยแต่ดูละคร นำมาเล่นหลายรอบเลย ชอบค่ะ เวอร์ชั่นหนังสือคงต้องสนุกมากๆ เลยนะคะ


โดย: kae+aoe วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:12:59:48 น.  

 
สวัสดีค่าคุณรุ้ง
บุ๊งมาชวนไปชิมอาหารไทยตำรับดั้งเดิมกันค่ะ


โดย: Close To Heaven วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:13:11:20 น.  

 
เคยได้ดูละครบ้างเหมือนกัน
แต่อ่านจากหนังสือน่าจะละเอียด
และสนุกกว่าค่ะ



โดย: AppleWi วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:13:36:45 น.  

 
ขอบคุณสำหรับโหวตจ้า
ไข่เจียวน่าทำส่งการบ้านเหมือนกันนะเนี่ย 555
รอคุณรุ้งทำก่อน แล้วค่อยตามไป อิอิ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:14:26:16 น.  

 
นวนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราอ่านรวดเดียวจบ แล้วยังอ่านได้อ่านอีกไม่มีเบื่อ
คนเขียนเขียนได้สนุกมาก ถึงแม้จะมีหลายโมเม้นท์ที่ดูแล้วคุณหลวงอัครเทพฯไม่ค่อยแมนเท่าไหร่

คำเตือน ถ้าชอบหนังสือเรื่องไหนมากแล้วอย่าคิดที่จะดูตอนเป็นหนังหรือละคร(ไทย)


โดย: secreate วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:16:44:33 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เกศสุริยง Education Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
Mitsubachi Food Blog ดู Blog
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Review Food Blog ดู Blog
เจ้าการะเกด Diarist ดู Blog
Close To Heaven Review Food Blog ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
หนูชอบมากเลยนิยายเรื่องนี้เอามาทำละครทีวีก็ติดงอมแงมมากเลยค่ะพี่รุ้ง


โดย: จารุพิชญ์ วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:17:57:04 น.  

 
เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog

สวัสดีจ้า
ขอบคุณสำหรับโหวตจ้า


โดย: ก้นกะลา วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:21:42:19 น.  

 
มาซะเลทเลยผมวันนี้

เรื่องนี้ดังนะเนี่ย เป็นละครมาหลายรอบ แต่ผมดันไม่เคยดูสักรอบ แถมไม่ได้อ่านหนังสือด้วย ใครช่วยเอาไปเขียนเป็นการ์ตูนที (จะมีมั้ย?)
วิกฤตการณ์ รศ.112 นี่สยามวิกฤตมาก อารมณ์ทมยันตีที่อินกับสถานการณ์แบบนั้นคงอยากให้มีใครมาช่วยใจจะขาด เสียดายสมัยนั้นยังไม่มี UN เลยเอาความช่วยเหลือจากสาวผู้เดินทางผ่านเวลาแทน


โดย: ชีริว วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:23:41:37 น.  

 
บุพเพสันนิวาสของรอมแพงสนุกมาก
พี่ชอบเรื่องนี้มากกว่าทวิภพนะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 11 มีนาคม 2560 เวลา:0:59:43 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณรุ้ง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 มีนาคม 2560 เวลา:6:36:08 น.  

 
โหวต Book Blog ค่ะ
เรื่องนี้ไม่เคยอ่าน เคยเห็นในละครแว๊บ ๆ แต่ไม่ได้ดูเต็มเรื่อง แหะๆ


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 11 มีนาคม 2560 เวลา:8:08:03 น.  

 
มาอ่านรีวิวทวิภพ เวอร์ชั่นรีวิวพี่รุ้งค่า
ว่าไปเคยเป็นละคร ยังไม่เคยดูเลย
อ่านหนังสือน่าจะได้อรรถรสมากกว่านะคะ^^

เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: mastana วันที่: 11 มีนาคม 2560 เวลา:20:44:49 น.  

 
ชอบเรื่องนี้นะคะ อ่านแล้วคิดว่าตัวเองเป็นแม่มณี 555 ล้อเล่น
ชอบบรรยากาศของเมืองไทยสมัยก่อนค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 12 มีนาคม 2560 เวลา:7:21:55 น.  

 
เป็นหนึ่งในบทประพันธ์ที่เกดรักมากกกกจากปลายปากกาของคุณทมยันตีค่ะ

เรื่องนี้เกดทั้งอ่านทั้งดูหนังดูละครค่ะ ชอบหนังเวอร์ชั่นฉัตรชัย-จันจิรามาก ตอนทื่ฉายโรงเกดยังเด็กอยู่ เลยได้ดูจากดีวีดีหลังจากออกโรงมาหลายปีแล้ว ตอนนั้นเพ้อถึงคุณหลวงเลยค่ะ

แต่พอมาได้ดูเวอร์ชั่นละครที่ศรัญญูเล่นกับสิเรียม คราวนี้หลงรักแม่มณ๊สิเรียมมากค่ะ รู้สึกเป็นผู้หญิงมีเสน่ห์ ขนาดเป็นผู้หญิงด้วยกันยังชอบนาง

ส่วนเวอร์ชั่นอ๋อม-แพนเค้กนี่ดูแค่ไม่กี่ตอนเองค่ะ รู้สึกไม่ค่อยถูกจริตก็เลยกลับไปย้อนดูเวอร์ชั่นสิเรียมดีกว่า แฮ่ๆๆ

เกดถือว่านิยายเรื่องนี้ถือเป็นสมบัติของชาติได้เลยนะคะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนผ่านทางมาเจอ Diarist ดู Blog
mariabamboo Parenting Blog ดู Blog
ชีริว Travel Blog ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Food Blog ดู Blog
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
เกศสุริยง Education Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: Raizin Heart วันที่: 12 มีนาคม 2560 เวลา:9:10:29 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตด้วยนะครับคุรรุ้ง

เด๊่ยวจะรออ่านกลอนของคุณรุ้งครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 มีนาคม 2560 เวลา:21:30:19 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณรุ้ง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 มีนาคม 2560 เวลา:6:32:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เรียวรุ้ง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 21 คน [?]







...ดอกไม้แห่งมิตรภาพ...
ไม่เคยเลือก
ชั้นหรือวรรณะในการก่อกำเนิดเมล็ดพันธุ์
ไม่เคยเลือก
น้ำใจในการรินรดให้ต้นกล้าเติบโต
ไม่เคยเลือก
สถานที่ในการเบ่งบาน งอกงาม

“กาลเวลา”
จะเป็นผู้พิสูจน์ว่า
“ดอกไม้แห่งมิตรภาพ”
จะเจริญงดงามนานเพียงใด

“ความจริงใจ”
จะเป็นผู้หล่อเลี้ยงให้
“ดอกไม้แห่งมิตรภาพ”
ไม่มีวันโรยรา แม้กาลเวลาจะล่วงผ่านเลย








...ขอบคุณ ณ ที่นี้...
BG จากคุณขุนพลน้อยโค่วจง
กล่อง Comment จากป้าเก๋า(ชมพร)
ของแต่งBlog น่ารักๆจากป้าเก๋า(ชมพร)
emotionหมีจากคุณ On-rainy-days



Group Blog
 
<<
มีนาคม 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
7 มีนาคม 2560
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add เรียวรุ้ง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.