ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกม.ที่ #267 : ปฐมวัย
ตะพาบหลักกม.ที่ 267  ปฐมวัย
โจทย์โดยคุณเริงฤดีนะ

วัยเด็กๆก็สนุกสานไปตามเรื่อง
ที่จำได้คือโดนแม่ตีเกือบทุกสัปดาห์
เพราะเล่ห์กระเท่เยอะ
นึกว่าแม่จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน
อย่างเรื่อง เอาผ้าขี้ริ้วชุบน้ำตากไว้ที่บันได
ทำว่ากวาดบ้านถูบ้านตามหน้าที่ทุกเช้าแล้ว
ทั้งที่บ้านก็ไม่ได้กวาด ถูก็ไม่ได้ถู
โดดนฟาดซิคะ จะเหลือเหรอ
เพราะแม่ดุน้อยกว่าเสือนิดเดียวเอง
น่องเอย ก้นเอยขึ้นปื้นแดงเถือกตามแนวไม้ขัดหม้อ
รู้จักกันมั๊ยคะ...ไม้ขัดหม้อ!!
อันเท่าเบ้ง ฟาดลงไปแต่ละที แตกซิบๆค่ะ
เข็ดหลาบกันไปเป็นชาติ ไม่กล้าหลอกแม่อีก
สงสัยอยู่เสมอว่า แม่รู้ได้ไงฟระ
อพิโธ่อพิถังกะละมังถาด!
เด็กก็คือเด็กละนะ



ตอนนี้ มาถึงปฐมวัย(ของความชรา) บ้างค่ะ
ความสุขที่มีแน่ๆคือ 
ไม่ต้องตื่นเช้ามืด ตะลีตะลาน
หุงหาข้าวปลาอาหารให้ลูก ปลุกลูกตื่นอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน
จะไปไหนก็ได้ ไม่ต้องเขียนใบลา ไม่ต้องหาคนรับหน้าที่แทน
เพราะเกษียณมานานแล้ว
อยากทำอะไร ตามข้อจำกัดของเราก็ทำได้
อิสระจากความคิดของผู้บังคับบัญชา
ยิ่งแก่แล้ว ลูกก็บอกว่า อยากทำอะไรก็รีบๆทำค่ะแม่
ก่อนที่จะทำไม่ไหว
อยากไปเที่ยว ร้องเพลง เจอเพื่อนประถม มัธยม มหาวิทยาลัย
ก็รีบๆไป ก่อนจะเดินไม่รอด
ก็จริงของลูกเขา







เรื่องที่ไม่ควรขาดคือ ทำบุญทำกุศลตามกำลัง




ทิ้งเรื่องทุกข์ ทิ้งหัวโขน เจอกันก็มีแต่เสียงหัวเราะ





ปฐมวัย(ชรา)ของเรา จึงมีความสุข
แบบเนิบนาบ ไม่โลดโผนอย่างตอนเด็กและสาวๆได้
แค่ตื่นเช้ามา จิบชาดอกกุหลาบหรือเก๊กฮวยร้อนๆหอมๆ
กาแฟบ้าง โกโก้บ้าง
นั่งฟังเสียงนกกางเขนผัวเมียร้องหวีดหวิว
หรือนกจิบเซ็งแซ่กินหนอนบนต้นมะม่วง
หนวกหูกับนกกาเหว่าที่บางวัน ออกมาร้องกาเว้า กาเว้า
ตั้งแต่ตี3 ตี 4 มันน่ายิงหัวนัก 
คนกำลังนอนหลับสบายๆ มาปลุกได้
หนวกหูจริง



เช้ามาก็อุ้มแมวข้าวหอม มะลิ อุ้มหมาแก่เจ๊าะแจ๊ะ
ก่อนให้อาหารเขา 
หมาแมวก็ดีดดิ้น เล่นตัว บิดตัวแอ่นระแน้ จะลงท่าเดียว
ทำหวงตัวน่าเบิร์ดกะโหลกนัก



อยากกินอะไรก็ทำกิน กลางวันเย็น
ขี้เกียจก็ไม่ทำ กินผลไม้แทน
ชีวิตไร้ข้อจำกัดบ้าง
มีความสุขไปวันๆ



เรื่องรอบตัวก็ปล่อยให้เป็นไป
นอกเหนือขอบเขตเรา
คิดแค่  ช่างเขา
เราก็สุขค่ะ

สวัสดี



 



Create Date : 14 ธันวาคม 2563
Last Update : 14 ธันวาคม 2563 14:49:51 น.
Counter : 568 Pageviews.

15 comments
ยัย เจ้ สุด ฮา กับ หมอ เกย์ จอม เฟี้ยว บทที่ 21 หน้า 3 unitan
(20 ก.ย. 2564 08:04:48 น.)
错失先手 Cuòshī xiānshǒu พลาดโอกาสลงมือก่อน Kavanich96
(19 ก.ย. 2564 05:09:27 น.)
:: พู่กันเดียว - คู่ตรงข้าม :: กะว่าก๋า
(16 ก.ย. 2564 06:35:30 น.)
:: พู่กันเดียว - การเดินทางของจิตซึ่งข้ามภพข้ามชาติ :: กะว่าก๋า
(15 ก.ย. 2564 06:02:07 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtuk-tuk@korat, คุณtoor36, คุณmcayenne94, คุณhaiku, คุณTui Laksi, คุณสองแผ่นดิน, คุณSleepless Sea, คุณnewyorknurse, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณเริงฤดีนะ, คุณkatoy, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณKavanich96, คุณทนายอ้วน, คุณจันทราน็อคเทิร์น

  
เที่ยวเชียงใหม่เยอะกว่าเค้าอีกอ่ะ อิอิ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:16:09:53 น.
  
ถือเป็นวัยที่ได้พักได้เที่ยวได้ทำอะไรที่อยากทำโดยไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้วล่ะครับ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:17:18:09 น.
  
สวัสดีครับ

ได้ท่องเที่ยวไปหลายๆที่ดีจังเลยครับ
ตอนเด็กๆเวลาดื้อก็เคยโดนตีบ้างเหมือนกันครับ
ไว้มาอีกรอบครับ

โดย: Sleepless Sea วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:17:54:19 น.
  
มีความสุขดีจังค่ะ
เห็นในภาพไปร้าน คุณแม่ลำดวนที่ ปัวด้วย
ได้ผ้าทอมือมาเยอะเลยสิคะ
โดย: mcayenne94 วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:18:07:42 น.
  
ปฐมวัย ดึก... ผมว่าสบายเหมือนกัน แต่นาฬิกาชีวิตมันเคย
ตืนตี 4 ทำงาน.. พอไม่มีงานที่ต้องทำมันก็ตื่นเอง

แก้ไขพอได้ครับแม่ตะลี... ตืนมาเช็คข่าว อ่านบล๊อกเพื่อน ๆ
แล้ว ก็นั่งเขียนบล๊อกไว้ล่วงหน้า ตรวจแก้ ตรวจแก้เพลินดี

ส่วนการร้องเพลงผมสบายหน่อย เพราะมีชมรมดนตรีเกือบจะ
ต้องไปทุกวัน ไม่ไปไม่ได้เพื่อน ๆ เขาถามหา
...

เรื่องทำงานให้แม่ตอนเด็กเหรอ แหะ ๆ ผมก็ขี้เกียจทำเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยซิกแซกเท่าใด.. เพราะต้องตักน้ำ
จากบ่อใส่ตุ่ม น้ำไม่มีมันต้องฟ้องว่าไม่ได้ตักครับ 555
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:19:31:57 น.
  
อยากมีปฐมวัย (ชรา) แบบนี้บ้างจังเลยค่า
โดย: พระจันทร์สีม่วงง่วงๆ สม่ำเสมอ วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:19:42:58 น.
  
อ่านตะพาบ วีรกรรมปฐมวัยกับคุณแม่
เห็นจริงด้วยค่ะ
อะไรๆนี่ปกปิดแม่ไม่ค่อยได้
ช่างรู้ไปหมด อิ อิ

ชอบๆๆ ปฐมวัย(หลังเกษียณ) นี้ดีจัง
เป็นอิสระเสรีเหนอสิ่งอื่นใด




ตามอ่านตะพาบครบทุกบ้าน
จนVoteเต็ม ไว้แวะมาเยี่ยมแม่ตะลีใหม่นะคะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:20:18:03 น.
  
ของเราโดนก้านมะยมคร้า...
เพราะมีต้นปลูกไว้หน้าบ้าน
ชีวิตหลังเกษียณนี่ดีจริงๆคร้า
โดย: Tui Laksi วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:22:37:49 น.
  
ปฐมวัยที่บ้านไม่เคยถูกตีเลยครับ พ่อแม่ให้ทำอะไรทำหมดได้ทุกอย่าง
แต่อยู่ที่โรงเรียน โดนครูตีมากกว่าเด็กนักเรียนคนอื่นครับ
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:23:39:34 น.
  

มาอ่านปฐมวัยตอนเด็ก
และปฐมวัยตอนสว.ด้วยค่ะ
โดย: newyorknurse วันที่: 15 ธันวาคม 2563 เวลา:1:53:24 น.
  

มาส่งกำลังใจ..แต่เช้า!!
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 15 ธันวาคม 2563 เวลา:5:43:02 น.
  
อ่านเม้นท์ รีบวิ่งมาขอบคุณเลยคร้า
ชมได้อย่างปลื้ม จขบ.ก็ยิ้มสวยกว่าเป็นมิตรมากๆน่ารักสุดๆค่ะ
โดย: Tui Laksi วันที่: 15 ธันวาคม 2563 เวลา:21:00:03 น.
  
ขอบคุณที่แบ่งปัน
โดย: Kavanich96 วันที่: 16 ธันวาคม 2563 เวลา:5:10:15 น.
  
เห็นรูปแรกแล้วนึกถึงไม้ขัดหม้อข้าวตอนเด็กๆ

ถึงที่บ้านจะใช้หม้อหุงข้าวไฟฟ้าแล้วตอนนั้นแต่ยังทีไม้ขัดหม้ออยู่ในบ้าน แม่ใช้ขัดหน้าต่างครัว แม่จะชอบขู่ว่าจะตีด้วยไม้ขัดหม้อ แต่ไม่เคยโดนนะครับ ผิดเล็กๆจะตีด้วยก้านมะยม แต่ถ้าผิดหนักๆก็ตีด้วยกิ่งฝรั่ง อิอิ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 16 ธันวาคม 2563 เวลา:15:15:32 น.
  

ปฐมวัยเมื่อไหร่ก็มีความสุขได้ครับ
ดูจากแม่ตะลีแล้ว มีความสุขจริงๆ ครับ
ได้ทำทสิ่งที่ชอบ ทำแล้วมีความสุข ทำบุญ ไปเที่ยว
นุ่งซินสวยๆ กับเจ๊าะแจ๊ะที่รักครับ
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 18 ธันวาคม 2563 เวลา:16:08:50 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Rueanmaihom.BlogGang.com

ตะลีกีปัส
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]

บทความทั้งหมด