เมษายน 2561

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
27
29
30
 
 
17 เมษายน 2561
All Blog
ถลำลึก Tong Zi เขียน


นิยายในหมวดนี้เป็นเรื่องราวความรักระหว่างชายกับชาย
ถลำลึก (2 เล่มจบ)
Tong Zi เขียน  หลงหยาง แปล
สำนักพิมพ์ Mee-D ในเครือสยามอินเตอร์บุ๊ก
600 บาท  731 หน้า
หลังปกเล่ม 1
"คำพูดทุกคำที่กล่าวในห้องตรวจนี้ ผมจะเก็บเป็นความลับให้คุณ ผมจะอยู่เคียงข้างคุณทุกเมื่อ ในยามที่คุณต้องการผม"
เพื่อรักษาอาการทางจิตของนักค้างานศิลปะ จิตแพทย์หนุ่มต้องฝ่าฟันไปทีละขั้นตอน แต่อีกฝ่ายกลับคิดว่า...
"ที่คุณใช้กับผมเป็นแค่เทคนิคการรักษา ไม่ใช่...ความห่วงใย"
เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ใครคาดเดาเอาแน่เอานอนได้บ้าง
หลังอ่านบทภาพยนตร์จบแล้ว เพื่อพลิกผันหนทางในวงการบันเทิง 'จางจุ่น' ตัดสินใจเล่นภาพยนตร์พิเศษคู่กับ 'เจินซิน' การบ้านชิ้นแรกที่ผู้กำกับมอบหมายคือ... ภายในสิบห้าวันที่ห้องฮันนีมูนสวีท ให้พวกเขาสร้างความคุ้นเคยกันบนเตียง เพื่อให้เข้าถึงบทบาท
จนความสัมพันธ์นี้มัน 'ถลำลึก' เกินกว่าที่จะหยุดได้
คุยกันหลังอ่าน
จางจุ่น ดาราบู๊ที่มักได้รับบทตัวประกอบตัดสินใจรับเล่นภาพยนตร์ชายรักชายเรื่องแรกเพื่อหวังความก้าวหน้าในวงการบันเทิง โดยเขาต้องแสดงคู่กับเจินซิน ดาราดังที่มักเฉิดฉายอยู่ในจอเงินเสมอ
แม้จางจุ่นจะเคยแสดงหนังเรื่องเดียวกับเจินซิน แต่ก็เป็นเพียงบทตัวประกอบ ไม่แม้แต่เคยมีบทสนทนากันด้วยซ้ำ การแสดงคู่กับเจินซินจึงเป็นเรื่องที่เขากังวลไม่น้อย แต่เจินซินกลับดูไกลห่างจากคำว่ากังวล อะไรก็ดูเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับเขาเสมอ
ใน 'รู่ซี่' จางจุ่นรับบทเป็น 'เกาจุ่น' ส่วนเจินซินเป็น 'ฟางชื่อ' จิตแพทย์ที่เกาจุ่นมาเข้ารับการรักษา เนื่องจากเป็นภาพยนตร์ชายรักชายที่มีบทถึงเนื้อถึงตัวกันมาก ผู้กำกับจึงสั่งให้จางจุ่นและเจินซินทำความคุ้นเคยกัน
ทั้งจางจุ่นและเจินซินต่างไม่คิดว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะส่งผลต่อชีวิตของเขาตลอดไป
+++
ทั้งรักทั้งเกลียด คือความรู้สึกโอที่มีต่อเรื่องนี้
ก่อนจะบอกเหตุผล ขออธิบายก่อนว่าเรื่องนี้ดำเนินเรื่องแบบสลับพาร์ทระหว่างเรื่องของจางจุ่นกับเจินซิน (ดาราภาพยนตร์) และเกาจุ่นกับฟางชื่อ (ตัวละครในภาพยนตร์) โดยแยกเรื่องราวออกจากกันโดยสิ้นเชิง
เกลียดเพราะว่าเรื่องนี้มีแทบทุกอย่างที่โอไม่ชอบอยู่ในเรื่องเดียวกัน
- นายเอกสาว (สาวในที่นี้คือบรรยายว่า สวย บอบบาง ขี้อาย ฯลฯ โอไม่ชอบเพราะมันค่อนข้างไม่น่าเชื่อถือเมื่อมองว่านี่คือนิยายชายรักชาย)
- บทอัศจรรย์กินพื้นที่กว่า 90% ในเรื่อง แถมไม่ได้เป็นไปในทิศทางที่ชวนทำให้ใจเต้น โอเกือบอ่านไม่จบเพราะฉากในเรื่องนี้
- ความรุนแรงของเหตุการณ์และประเด็นบางอย่าง
- ความงี่เง่าของตัวละครบางประการ
และกว่า 90% ของส่วนที่โอไม่ชอบอยู่ในพาร์ทของเกาจุ่นกับฟางชื่อ
แต่ที่ทำให้เข็นจนจบได้เพราะ
- โอชอบพาร์ทของจางจุ่นกับเจินซิน เหมือนข้อเสียของเกาจุ่นและฟางชื่อถูกทดแทนด้วยสองคนนี้ เมื่อไรก็ตามที่คิดว่าอ่านไม่ไหวแล้ว โอจะรู้สึกว่า อีกสักนิดก็จะจบบทแล้ว เดี๋ยวก็จะมาถึงคู่ที่เราชอบแล้ว ความรู้สึกนี้มันเป็นพลังที่ทำให้โออ่านต่อไปได้
- สำนวนภาษามีพลัง ต้องยกความชอบให้ผู้แปลด้วย แม้ส่วนตัวโอจะไม่ชอบสำนวนบางอย่าง (โอไม่ชอบสำนวน...ตั้งอยู่บน... เข้าใจว่ามาจากต้นทางเลย แต่โอว่ามันขัดแย้งกับภาษาปลายทางมากเกินไป ไม่ใช่รูปแบบปกติที่คนไทยจะใช้กัน แล้วจะจำเอาไปสับสนปะปนในภาษาไทยในชีวิตจริงได้ เล่มแรกโอค่อนข้างติดตรงนี้ สะดุดทุกครั้งที่อ่าน แต่เล่มสองไม่ค่อยติดขัดแล้ว ไม่รู้ว่าไม่ค่อยมี หรือเพราะโอชินแล้วก็ไม่ทราบ) แต่คำที่เลือกใช้ ไปด้วยกันได้ดีกับเรื่อง ส่งความรู้สึกจากผู้เขียนถึงคนอ่านได้ดี
- วิธีเล่าเรื่อง วิธีดำเนินเรื่อง เล่าเรื่องฉลาด มีการใส่ลูกเล่นลูกล่อลูกชน หลายครั้งที่พบว่าเนื้อเรื่องไม่มีอะไร แต่คนเขียนเก่ง สามารถทำให้เรื่องที่ไม่มีอะไรกลายเป็นน่าสนใจได้ สามารถวางกับดักคนอ่านได้ เรื่องนี้เป็นอย่างนี้ 
ตอนที่โอรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว ไม่ชอบเลย หลังจากนั้นก็มักจะรู้สึกเหมือนโดนคนเขียนตบกลับ แล้วบอกว่าเธอโดนเข้าแล้วไง นี่คือวิธีของฉัน นี่คืองานของฉัน จงอ่านต่อซะ! 
ใช้เรื่องความขัดแย้งของสิ่งที่อยู่คนละขั้วมาเป็นหัวใจหลักในการเล่าเรื่อง
พาร์ทของจางจุ่นกับเจินซินเป็นพาร์ทของความจริง ของสิ่งสามัญ ของความธรรมดา ส่วนพาร์ทของเกาจุ่นกับฟางชื่อเป็นพาร์ทของความบิดเบี้ยว ของสิ่งเหนือจินตนาการ โอมองว่าพาร์ทนี้ออกแฟนตาซีด้วยซ้ำ เป็นแฟนตาซีในแบบที่ไม่มีอะไรผิดปกติ แค่คนปกติจะไม่ทำ แต่แท้จริงแล้วเส้นแบ่งนี้อยู่ตรงไหน ใครกำหนดได้ ใครจะตัดสินได้
คู่ตรงข้ามของภาษาก็เช่นกัน ในนาทีหนึ่งใช้ความหยาบโลน กระด้าง ตรงไปตรงไป อีกนาทีหนึ่งเหวี่ยงเข้าสู่ความสละสลวย ลึกซึ้ง ใช้ภาษารุนแรงคู่กับภาษาเหนือสามัญ การใช้สิ่งที่ขัดแย้งกันนี้ส่งผลให้เห็นความรุนแรงและความหมายของภาษาชัดขึ้น
การใช้การเล่าเรื่องสลับพาร์ทนี้ก็ส่งให้เห็นถึงความขัดแย้งนี้ชัดเจน และไปกันด้วยดี
และสิ่งที่ทั้งสองพาร์ท สองคู่ตัวละครนี้เหมือนกัน คือ ค่อย ๆ ถลำลึก โอไม่รู้ว่าชื่อภาษาจีนเรื่องนี้หมายถึงอะไร แต่คำว่าถลำลึกนี้ เหมาะสมกับเรื่องนี้มาก
4 ดาว
.
.
.
นี่เป็นวงจรอุบาทว์ ยิ่งเสื่อมทรามยิ่งเปี่ยมความสุขสม ยิ่งสุขสมยิ่งแหลกเหลวโสมม
หน้า 103 ตอนที่ 43
เล่ม 2
.
.
.
รสชาติของการเลิกรามีหลากหลายรูปแบบ มีทั้งเปรี้ยวเสียดแทงใจ เพราะเคยทุ่มเทให้โดยเสียเปล่า บางครั้งหวานเชื่อม เพราะเบื้องหน้ายังมีคนรอคอย ของจางจุ่นกลับเป็นรสคาว รสชาติโลกีย์อันฝาดขมยังติดอยู่ที่ปลายลิ้นไม่จางหาย เหมือนงอกขาคืบคลานทีละนิดสถิตในหัวใจ

หน้า 300 ตอนที่ 61

.
.
.
ตรงนี้เป็นสปอยล์นะคะ เป็นสรุปที่โออยากเขียนบันทึกไว้เอง 
*เปิดเผยเนื้อหาสำคัญหนักมาก ทำให้เสียอรรถรสในการอ่านได้*
(เปิดใน PC คลิกเมาส์ค้างไว้แล้วลากยาวๆ หรือกด ctrl+A
เปิดในมือถือ
กรณีเปิดโดยใช้ desktop version ใช้นิ้วกดค้างไว้ให้ขึ้นแถบหัวท้าย ลากท้ายมาให้สุด 
กรณีเปิดโดยใช้ mobile version ไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น เพราะจะไม่เห็นส่วนที่โอทำแถบกันสปอยล์ อ่านได้ตามปกติ)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
- ตลอดเรื่องจนใกล้จบ ผู้เขียนทำให้คนอ่านเข้าใจว่าเจินซินกับจางจุ่นคือคู่ที่อยู่ในความจริง ส่วนเกาจุ่นกับฟางชื่อคือคู่ที่อยู่ในบทภาพยนตร์ แต่เรื่องมาเฉลยตอนท้ายว่าเกาจุ่นกับฟางชื่อต่างหากที่มีอยู่จริง ส่วนเจินซินกับจางจุ่นเป็นแค่บทในหนังสือนิยายเรื่อง 'รู่ซี่' ที่นำเรื่องของพวกเขาไปดัดแปลง
- ไม่กี่หน้าสุดท้ายเรื่องพลิกอีกรอบ ว่าเจินซินกับจางจุ่นก็มีอยู่จริง สรุปพวกเขาทั้งหมดเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ลำดับเรื่องน่าจะเป็นดังนี้ เรื่องของเกาจุ่นกับฟางชื่อเกิดขึ้นก่อน เพื่อนของพวกพวกเขานำไปเขียนเป็นบทภาพยนตร์ และจางจุ่นกับเจินซินเป็นดารานำในบทภาพยนตร์นี้ ต่อมาเมื่อภาพยนตร์ออกฉาย บทของจางจุ่นกับเจินซินก็ถูกนำมาใส่ในหนังสือนิยายภายหลัง กลายเป็นเรื่องของสองคู่สี่คน ที่สร้างมาจากเรื่องจริงทั้งหมด
.
.
.
.
.
ในแต่ละเล่มจะมีภาพสีลายปกให้มาในหน้าแรกค่ะ
ต้องชมเลยว่าคุณภาพงานของสำนักพิมพ์ดีขึ้นมาก ๆ ทั้งการจัดรูปเล่ม การตัดคำ (ไม่แยกตัดคำแยกบรรทัดแล้ว) คำผิดน้อยจนแทบไม่มี (เหมือนโอเห็นแวบ ๆ สองคำ ซึ่งเป็นเกณฑ์ที่ดีมาก เมื่อนึกถึงหนังสือที่ออกในงานส่วนใหญ่จะเร่งทำให้ทันงานหนังสือ ทำให้คุณภาพไม่ค่อยเป๊ะ) ปก คุณภาพกระดาษ (กระดาษให้สัมผัสที่ดีมาก) คุณภาพหมึก (ไม่จางไม่หายแล้ว) ทุกอย่างให้ A+ หมดเลย คือดีขึ้นมากจริง ๆ ขอชมเลยค่ะ



Create Date : 17 เมษายน 2561
Last Update : 17 เมษายน 2561 21:37:56 น.
Counter : 2650 Pageviews.

2 comments
  
อ่านแล้วชอบไม่คิดว่า ผข จะผูกปมได้ลึกล้ำ เป็นนิยายซ้อนละคร มาพีคตอนจบ ตัวละครในบทที่พระนายเล่น มีตัวตนจริงๆอ่า อ่านแล้วน้ำตาไหล อ่า
โดย: fanrongjiang วันที่: 5 มิถุนายน 2561 เวลา:11:41:50 น.
  
คุณ fanrongjiang โอว่าปมไม่ถึงกับลึกล้ำ แต่มาได้ถูกจังหวะและเนียนดีค่ะ
โดย: ออโอ วันที่: 11 มิถุนายน 2561 เวลา:0:21:30 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#16



ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments