All Blog
ยักษ์...โดย อิมามุระ อายะ


ยักษ์...โดย อิมามุระ อายะ

อภิญญา เตชะบุญไพศาล แปล


          หลังจากที่เด็กหญิง มิตจัง ถูกฆาตกรรมระหว่างเล่นซ่อนหากับเพื่อนๆ เด็กกลุ่มนี้ก็ไม่เล่นซ่อนหากันอีกเลย วันหนึ่งโทโมะจังหนึ่งในเด็กกลุ่มนี้ได้พบกับเด็กหญิงที่เหมือนมิตจังราวกับแกะ เด็กหญิงคนนั้นคือใครและต้องการอะไรกันแน่?


(สนพ.Talent1    ตีพิมพ์ ก.พ.58    จำนวนหน้า 332    ราคาปก 290)



ความรู้สึกหลังจากที่ได้อ่าน...


          รวมเรื่องสั้นแนวลึกลับสืบสวนเหนือธรรมชาติของอายะ มีทั้งหมด 10ตอน แต่ละตอนสั้นมากกกก+ หากใครเป็นคนอ่านเร็วน่าจะอ่านจบแต่ละตอนได้ภายในเวลาไม่กี่นาที และสำหรับใครที่อยู่ในภาวะอารมณ์ที่ไม่สามารถอ่านอะไรยาวๆได้ ความอดทนไม่เพียงพอ เรื่องสั้นขมวดปมจบปิดรวดเร็วอย่างนี้ อาจตอบโจทย์คุณได้


          บางตอนดูไม่ค่อยมีอะไร บางตอนเหตุผลยังอ่อนไป และหลายตอนซับซ้อนดี โดยส่วนใหญ่แล้วเราคิดว่าเขาคิดพล็อตมาดี เล่าเรื่องได้ดี สามารถวางโครงเรื่องซับซ้อนแบบนี้ได้ในระยะเวลาอันสั้น ถือว่าเก่งมาก

          ตอนที่เฉย = เหตุใดอีกาจึงร้อง, ฝันร้าย, บ้านริมทะเลสาบ
          ตอนที่ว่าดี = ทัตสึมะซังงะโคโรชิตะ, ไซเรน
          ตอนที่ชอบเลย = บ้านดอกไซคลาเมน, ยักษ์เส้นผมสีดำ, ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์, ระเหย



          ขอเล่าถึงเฉพาะตอนที่ชอบก็แล้วกันนะ...


..บ้านดอกไซคลาเมน...

          ทุกเช้าระหว่างนั่งรถไปโรงเรียน เด็กหญิงจะพบว่าดอกไม้ที่ตั้งอยู่ระเบียงบ้านหลังหนึ่งจะถูกเปลี่ยนกลับไปมา บางวันเป็นดอกสีแดง บางวันก็เป็นดอกสีขาว ราวกับว่าคนในบ้านกำลังส่งสัญญาณเป็นสัญลักษณ์ให้ใครบางคน?

         น่าจะเป็นเรื่องที่หักมุมตึงโป๊ะที่สุดแล้ว เป็นการกลับคำตอบในอีกรูปแบบหนึ่งที่เราไม่ได้คิดถึงเลย


..ยักษ์..
          เล่าถึงเด็กน้อยสวมกระโปรงแดงที่มักจะได้รับบทเป็นยักษ์ เป็นคนออกหาเพื่อนๆใน 'เกมเล่นซ่อนหา' เสมอ หากแต่เธอถูกฆาตกรรมในวันหนึ่งที่เล่นเกมนั้น เพื่อนๆจึงเลิกเล่นซ่อนหากันนับแต่นั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งต่างเติบโตกันไป พวกเขาแต่ละแต่คนกลับพบการปรากฏตัวของ 'เด็กหญิงกระโปรงแดง' อีกครั้ง ราวกับว่าเธอตามหาพวกเขาเจอแล้ว..
         เรื่องนี้หลอนและเล่าดี เป็นพล็อตที่ดีที่คิดว่าคนเขียนช่างคิดได้ เราจะรู้สึกกลัวหลอนระแวงไปตลอดทาง จนเมื่อถึงปลายทางกลับลงจบแบบอิ่มสุขไปได้อย่างไรก็ไม่รู้


..เส้นผมสีดำ..
          บอกเล่าถึงหญิงสาวที่ตัดสินใจร่วมชีวิตกับชายผู้มุ่งมั่นกับการเขียน ตั้งแต่ที่เธอย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเขา เส้นผมยาวสีดำสนิทที่ไม่ใช่คนทั้งคู่ก็เริ่มปรากฏในบ้าน ตามของใช้ ตามที่ต่างๆที่สามีเดินผ่าน เส้นผมที่คล้ายจะเป็นของเธอคนนั้น...ภรรยาเก่าของเขา
          มาแนวหลอนอีกหนึ่งเรื่อง ออกไปทางแนวเหนือธรรมชาติ จบแบบปลายเปิดชวนพิศวงดี


..ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์..
          กลางดึกคืนหนึ่งในบาร์เล็กๆไร้ผู้คน ชายหนุ่มหอบหิ้วกุหลาบสีเหลืองช่อใหญ่จำนวน 39 ดอก เข้ามาพร้อมกับเรื่องเล่าเกี่ยวกับอาจารย์เมย์
          เล่าดีอีกแล้ว ชอบวิธีเล่าเรื่องของเรื่องนี้นะ มาแนวฆาตกรรมโหดจิตมากก+ จบแบบให้เราคิดต่อเอาเองว่าเรื่องเล่านั้นจริงเท็จอย่างไร


..ระเหย..
          หลังจากทะเลาะกับพ่อแม่อย่างรุนแรง เช้าวันต่อมาเขาก็พบว่าพ่อแม่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับ 'ระเหย' ไป หรือเพียงแค่ในเวลานี้ เขากำลังฝันไป...
          เรื่องดี ออกแนวตลกร้ายสะท้อนกันสะใจเลยทีเดียว




Create Date : 25 มิถุนายน 2560
Last Update : 25 มิถุนายน 2560 16:16:37 น.
Counter : 100 Pageviews.
1 comment
(โหวต blog นี้) 
All Things in This Night ความลับในรัตติกาล…โดย Aida Saki


All Things in This Night ความลับในรัตติกาล…โดย Aida Saki

Illustration: Kasai Ayumi
Translator: nymphaea

 

          “ถ้าอยากล้างหนี้ละก็ ไปยิงผู้ชายคนนั้นมา...”
          คาจิ ตกปากรับคำข้อตกลงอันแสนอันตรายนั้น เพื่อหนีจากหนี้นอกระบบ ทว่าผู้ที่อยู่ในสถานที่ซึ่งเป็นเป้าหมายกลับเป็น มินาโตะ คนรักที่แยกทางกันไปตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย และเป็นผู้ชายที่เขาไม่อยากพบเจออีกเป็นครั้งที่สอง!! มินาโตะซึ่งผันตัวไปเป็นยากุซ่าผู้แสนเลือดเย็น ได้พูดออกมาอย่างเย็นชาว่า
         “จะยอมถูกยิงตาย หรือจะคุกเข่าขอขมาฉัน ให้เลือกมาสักทาง” !?



(สนพ. Manjyu    จำนวนหน้า 235    ราคาปก 280    วาย18+)


 

ความรู้สึกหลังจากที่ได้อ่าน...

          ไม่ได้รู้จักนิยายค่ายนี้และไม่เคยอ่านงานของนามปากกานี้มาก่อน เหตุผลที่ซื้อคือปก ปกดีมีชัยนะคะ ลายเส้นสวย ภาพประกอบข้างในมาคั่นได้ถูกที่ถูกเวลา ทั้งแซบ ทั้งร้อน อบอุ่น ดราม่า สื่ออารมณ์ไปกับเรื่องได้ดีเลย ชอบๆ

          ส่วนเนื้อหาข้างในจะแบ่งออกเป็นสองเรื่องแยกกัน แม้ตัวละครจะเกี่ยวเนื่องรู้จักกัน แต่ก็แยกออกจากกันชัดเจน พอจบเรื่องของคู่แรกก็จะต่อด้วยคู่ที่สอง ทำให้รู้สึกว่าเนื้อหาของแต่ละเรื่องมันน้อยไปหน่อย พอมาเจอบทพูดคุยกับนักเขียนท้ายเล่ม จึงได้รู้ว่าจริงๆแล้วก็เป็นนิยายสองเรื่องนั่นแหละ ที่ครั้งนี้ได้พิมพ์ใหม่เลยเอามาใส่ไว้ในเล่มเดียวกันเท่านั้นเอง


..
ความลับในรัตติกาล..
          เรื่องแรกเป็นเรื่องของนายเอกผู้ตกอับเป็นหนี้นอกระบบ จนต้องรับงานนอกกฎหมายมายิงคน แต่ไอ้คนที่ต้องไปยิงดันเป็นพระเอก คนรักเก่าจากอดีตที่จบกันด้วยโศกนาฏกรรมและความแค้น ซึ่งในปัจจุบันคนคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาที่เขาจะมายิงกันง่ายๆ เพราะพระเอกได้กลายเป็นยากูซ่าไปแล้ว หลังจากที่ภารกิจไม่สำเร็จ นายเอกก็โดดกักขังหน่วงเหนี่ยว ภายใต้เหตุผลที่ว่าต้องหาคนว่าจ้างเขาให้ได้ก่อนจึงจะได้รับอิสระ
          ระหว่างที่นายเอกของเราเป็นนกน้อยในกรง เอ๊ย!..โดนกักตัวนั้นเอง ก็เป็นช่วงเวลาคลี่คลายปมในอดีตของทั้งคู่ ช่วงแรกๆเราจะไม่ค่อยเข้าใจตัวตนของพระเอกเท่าไหร่ คาร์แรกเตอร์ออกมาจากปากคนอื่นเล่าทำให้เราเข้าไม่ถึง จนถึงช่วงที่พระเอกเริ่มมีบทบาทการกระทำ แล้วย้อนมาเล่าในมุมของเขาอีกเล็กน้อย จึงทำให้เราเข้าใจตัวละครที่มีความบิดเบี้ยวทางความคิดตัวนี้ได้มากขึ้น จากที่คิดว่าเราอ่านนิยายวายมาระดับหนึ่ง พอมาเจอวายเรื่องนี้ถือว่ายังอ่านได้น้อยไปเลย55+ ครั้งแรกเลยที่เจอพระเอกมาโซ มีความสุขกับการถูกเกลียด
          ปมดราม่าซ้อนดราม่าดี ชอบปมที่จับหยิบโยงเข้าหากัน ทำให้ตัวละครกลายเป็นคนโง่งมจมหายอยู่กับความเศร้าและความเกลียดไปทำไมตั้งหลายปี จะมีนิดๆหน่อยๆตรงการเปิดโปงความลับดูไม่เมคเซ็นส์เท่าใดนัก แต่ด้วยสถานการณ์บีบบิ๊วอารมณ์ในช่วงนั้น ก็พอทำให้เราลืมความตกบกพร่องนั้นไปได้บ้าง


..
ดอกไม้ฤดูร้อน..
          เรื่องที่สองเป็นเรื่องของลูกน้องพระเอกจากเรื่องแรก จริงๆเขาอายุมากแล้ว รุ่นลุงของพระเอกเรื่องแรกเลย เหตุการณ์ในดอกไม้ฤดูร้อนจึงย้อนไปหลายสิบปีตอนที่เขายังหนุ่ม เป็นช่วงเวลาสั้นๆในฤดูร้อนที่เขากลับไปไหว้หลุมศพของพี่สาว
         เหตุการณ์เป็นไปในโทนเหงาๆเศร้าๆ อาจารย์ในชนบทกลับมาใช้ชีวิตโดดเดี่ยวลำพังอีกครั้งหลังจากภรรยามาด่วนตายจากไป เวลาผ่านไปหนึ่งปีญาติเพียงคนเดียวของเธอกลับมาปรากฏตัวอยู่หน้าบ้าน ผู้ชายที่เขาเคยได้ยินเรื่องราวมาบ้างจากภรรยาแต่ไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง และนั้นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการทำความรู้จัก นำไปสู่ความลับและความปรารถนาต้องห้าม..
          เรื่องนี้มาในแนวเรียบๆ แล้วลุกโชนด้วยไฟ ก่อนจะมอดม้วยลงไปด้วยความเศร้า แต่อ่านจบแล้วเราจะรู้สึกอุ่นๆด้วยความสุข จากความรักและความรู้สึกที่ตัวละครส่งถึงกัน เขาบรรยายความรู้สึกลึกซึ้งของตัวละครๆได้ดี จะรู้สึกว่าดีจังที่ครั้งหนึ่งเราได้พบและได้รัก ดีจังถ้าช่วงชีวิตหนึ่งได้มีความทรงจำแบบนี้


          แน่นอนที่ขาดไม่ได้คือฉากร้อน ร้อนแรงแต่ไม่หยาบ ไม่เน้นกายภาพ ไม่ลงลึกขั้นตอน เขาจะเน้นความรู้สึกของตัวละคร ณ ตอนนั้นมากกว่า ถูกกอดเพราะบังคับจะเป็นยังไง ถูกกอดเพราะความไม่เข้าใจจะเป็นยังไง และถูกกอดเพราะความรักความรู้สึกที่ตรงกันมันเป็นยังไง ตรงจุดนี้ทำได้ดี เราชอบ
          ในส่วนภาษาแปลมีบางประโยคสองประโยคที่ชวนให้รู้สึกว่าไม่น่าจะแปลไทยได้แบบนี้ ความหมายจากต้นฉบับน่าจะเป็นอีกอย่างมากกว่า




Create Date : 24 มิถุนายน 2560
Last Update : 24 มิถุนายน 2560 16:49:38 น.
Counter : 105 Pageviews.
2 comment
(โหวต blog นี้) 
หนี้รัก(ร้าย)ของนายท่าน...โดย อวี๋เฉินหวน


หนี้รัก (ร้าย) ของนายท่าน...โดย อวี๋เฉินหวน

Liyuan แปล


           เฉียนเจวี๋ยซ่าน พ่อค้าวาณิชผู้มั่งคั่งร่ำรวย หลังจากซื้อ เฉิงตง เด็กน้อยซึ่งถูกบิดาขายมาเพื่อชดใช้หนี้แล้วห่อกลับมาบ้าน เฉียนเจวี๋ยซ่านก็รดน้ำพรวนดินดอกตูมน้อยๆ ดอกนี้ของเขาอย่างเอาใจใส่ ด้วยรูปร่างหน้าตาที่หมดจดงดงาม ดวงตาแวววาวเฉลียวฉลาด ในภายภาคหน้าดอกตูมดอกนี้ ต้องกลายเป็นบุปผางามที่หาตัวจับยาก รอคอยให้เขาเด็ดดมเป็นแน่แท้!
          แต่หลายปีผ่านไป ดอกตูมน้อยๆ ค่อยผลิบาน เฉิงตงน้อยค่อยๆ เติบใหญ่ เติบใหญ่ และเติบใหญ่ ไม่เพียงตำแหน่งบนล่างถูกสลับ แม้แต่ฐานะนายบ่าวก็ล้วนกลับตาลปัตร กลายเป็นเขาที่ต้องนอนกัดผ้าเช็ดหน้าน้ำตารินอยู่ในม่านมุ้ง แล้วถามตัวเองว่า...
          เขาพลาดที่ตรงไหนกัน ทำไมกระต่ายน้อยที่เขาเฝ้ากล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดู ถึงเติบโตมาเป็นหมาป่าเจ้าเล่ห์ ที่คอยแต่จะจับนายท่านเช่นเขากินไปเสียได้!!!


การติดหนี้ต้องจ่ายคืนนับเป็นสัจธรรม
หนี้บิดาบุตรชดใช้นับว่าสมเหตุผล
ขายตัวชดใช้หนี้ไม่นับว่าเป็นเรื่องที่เกินทน
ท้ายที่สุดค่อยใช้เล่ห์กล ปีนเกลียวจับกินเกลี้ยงอย่าให้เหลือ!?


(สนพ.Taisei books    ตีพิมพ์ม.ค.60    จำนวนหน้า 202    ราคาปก 229   วาย 21+)



ความรู้สึกหลังจากที่ได้อ่าน...


          วายสายหื่นสายฮา เป็นแนวลูกหนี้สวาทที่ไม่ได้ถูกเจ้าหนี้จับบีบจับกด แต่เป็นลูกหนี้ที่ขึ้นขย่ม...เอ๊ยย ข่มเจ้าหนี้แทนต่างหาก 55+

          พระเอกเป็นเด็กน้อยอายุแค่หกขวบ ถูกพ่อแม่ขายใช้หนี้ให้มาเป็นนายบำเรอแก่นายท่านเฉียน แม้จะไม่เคยถูกบังคับให้ทำหน้าที่นั้นแต่อย่างใด แต่ไอ้การถูกท่านเฉียงลงโทษเมื่อทำผิดด้วยการ 'จูบ' แล้วเอ็งก็ยังติดใจ มันน่าจะแขยงมากกว่าไม่ใช่หรือไงฟะ ==; แล้วถ้าท่านเฉียงเป็นคนในยุคปัจจุบัน คงได้โดนข้อหาทำอนาจารผู้เยาว์อย่างไม่ต้องสงสัยเลย 555+

          นั่นแหละด้วยความต่างของวัยสิบกว่าปี เลยรู้สึกทะแม่งๆชอบกลยังไงก็ไม่รู้ แต่ช่วงเด็กบรรยายไว้ค่อนข้างน้อย ตัดเรื่องมาพระเอกก็เข้าสู่วัยหนุ่ม แปลงกายจากกระต่ายน้อยแสนซื่อมาเป็นหมาป่าจอมเขมือบเลย


          ช่วงฉากที่ทำได้ดีเลยคือการเผยใจ และการบรรยายถึงความขัดแย้งในใจ ที่พระเอกมีมาตลอดสิบกว่าปีนี้ ว่าเขาทั้งเกลียดและทั้งรักคนคนหนึ่งได้ยังไง คนที่พรากทุกฝันทุกความปรารถนาในชีวิตของเขาไป ได้กลายเป็นเพียงสิ่งหนึ่งสิ่งเดียวที่เขาต้องการได้อย่างไร ช่วงนี้ทำได้ดีมาก แต่เพราะการปูฉากปฎิสัมพันธ์ของทั้งคู่ก่อนหน้านั้นมีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย คนอ่านจึงงงเล็กน้อย ว่าไอ้นายบ่าวคู่นี้มันไปรู้สึกลึกซึ้งจนรักกันมากมายขนาดนั้นเอาตอนไหน


          ฉากเอ็กซ์ก็นะ จัดใหญ่จัดเต็ม เหมาะกับคอวายที่อยากเติมเต็มความหื่นเลยทีเดียว


          จุดใหญ่ที่เห็นว่าดี คือภาษาแปล มีความเป็นจีนลื่นไหล ไม่ขาดสำบัดสำนวนแม้แต่บรรทัดเดียว ก็เกือบจะเป็นเหตุผลใหญ่ๆที่จะทำคะแนนให้เรื่องนี้ เสียแต่ว่าไม่อาจสู้แรงของพล็อตที่อ่อนยวบเกินไป จึงฉุดดึงจาก 3 ดาว ให้เหลือ 2 ด้วยประการฉะนี้...
          เสียดายๆ...สำนวนแปล




Create Date : 24 พฤษภาคม 2560
Last Update : 24 พฤษภาคม 2560 17:12:11 น.
Counter : 336 Pageviews.
4 comment
(โหวต blog นี้) 
ฤดูร้อนซ่อนเงา...โดย มิจิโอะ ซูสุเกะ


ฤดูร้อนซ่อนเงา...โดย มิจิโอะ ซูสุเกะ

 พรพิรุณ กิจสมเจตน์ แปล


          บอกเล่าเรื่องราวของเด็กชายวัยประถมสี่ มิจิโอะ เขาถูกวานให้นำการบ้านไปส่งให้ S เพื่อนร่วมชั้นที่ขาดเรียน เมื่อไปถึงบ้านหลังนั้นกลับพบว่าเพื่อนแขวนคอตายกับขื่อบ้าน เขาวิ่งกลับโรงเรียนไปบอกครู แต่หลังจากครูกับตำรวจไปตรวจดูแล้วกลับบอกเขาว่า...ไม่พบอะไรเลย

          ไม่นานหลังจากนั้น S กลับมาเกิดใหม่ มาขอร้องให้เขาช่วยค้นหาศพตนให้พบ ทั้งยืนยันว่าตนนั้น...ไม่ได้ฆ่าตัวตาย!?


(สนพ.Bliss publishing   ตีพิมพ์ ก.ย.52   จำนวนหน้า 286   ราคาปก 220)




ความรู้สึกหลังจากที่ได้อ่าน...


          มึนอะ อ่านแล้วมึน จบแล้วก็ยัง...มึน

          จากโปรยก็ไม่คาดคิดด้วยว่าจะมาแนวเหนือธรรมชาตินะ แอบมีบรรยากาศหลอนๆ ผีๆซะด้วย แต่เมื่ออ่านจนจบก็รู้ว่าไม่ใช่ซะแล้วแฮะ


          ระหว่างที่อ่านก็รู้สึกว่าเป็นนิยายสืบสวนลึกลับที่อ่านไม่ยาก อาจจะด้วยการแบ่งวรรคเป็นตอนสั้นๆ พักระยะให้เราได้คิดตาม แต่ด้วยเนื้อหา หลักฐานเหตุฆาตกรรม แรงจูงใจ ถูกจับโยงใยโยนใส่หัวเรามั่วซั่วไปหมด เกิดความรู้สึกย้องแย้งตลอดเวลา เหมือนมีช่องโหว่รูรั่วในเรื่องเล่าเต็มไปหมด หากแต่เมื่อเนื้อหาพบบทสรุปจบ...ก็อ้อ เรื่องเป็นอย่างนี้เอง คนเขียนพาเราไปหลงอยู่กับจิตของใครอยู่ตั้งนาน


          ก็ประมาณว่าเราทุกคนต่างก็มี 'นิทาน' ของตัวเอง คนเขียนสร้างให้ตัวละครแต่ละคนมีโลกที่พวกเขาอยากจะคิด อยากจะเชื่อ อยากให้ทุกวันเป็นเช่นนั้น เพื่อปกปิดความผิด เพื่อกลบเกลื่อนรอยแผล ใช้ชีวิตตามนิทานที่ตนแต่งหลอกตัวเอง เพื่อให้ยังสามารถใช้ชีวิตอยู่ต่อไปในโลกสีเทาๆใบนี้ได้...ทุกคนเป็นเหมือนกัน


           ในเนื้อหาเหมือนจะโยงใยเรื่องของคนนั้นคนนี้ เข้ามาเกี่ยวให้ดูเป็นเรื่องบังเอิญหรือให้กลายเป็นเรื่องที่คิดไปเอง เราอ่านแล้วไม่รู้สึกว่าตกใจเซอร์ไพรส์เท่าใดนัก กลายเป็นว่าเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องเหล่านั้นดูไร้ประโยชน์ เสียเวลา ไม่เข้าประเด็นไปเสียนี่ อาจจะเพราะเราไม่ได้สงสัยในตัวผู้เกี่ยวข้องที่เขาพยายามโยงเท่าไหร่ แต่เราสงสัยตัวละครหลักเสียมากกว่า


          คล้ายๆว่าเรื่องนี้ก็เล่นประเด็นเกี่ยวกับการ 'มโน' ของตัวละครที่เป็นแนวถนัดของคนเขียนอยู่นะ แต่แนว 'มโน' เช่นที่เกิดในเรื่องนี้อาจจะไม่ได้สร้างความประหลาดใจกับเราเท่าไหร่ เหมือนว่าจะมามโนกันแบบนี้มันเดาไม่ยากหรอก

          เราจะชอบงานมโนแบบใน ภาพหลอกตา หรือ คืนฝนลวง มากกว่า สองเรื่องก่อนของคนเขียนที่เราได้อ่าน
         ...
อย่างนั้นสิ ถึงจะเรียกว่างานมโน งานหลอกลวงคนดูของจริง




Create Date : 20 พฤษภาคม 2560
Last Update : 20 พฤษภาคม 2560 14:52:22 น.
Counter : 294 Pageviews.
4 comment
(โหวต blog นี้) 
ชดใช้...โดย มินาโตะ คานาเอะ


ชดใช้...โดย มินาโตะ คานาเอะ

กนกวรรณ เกตุชัยมาศ แปล

          เรื่องราวเกิดขึ้นง่ายๆ ในบ่ายวันหนึ่งของช่วงเทศกาลที่ใครๆหลายคนต่างมุ่งหน้ากลับบ้านเกิด เด็กหญิงประถมสี่ จำนวน 5 คน ตกลงไปเล่นที่โรงเรียน ขณะที่กำลังเดาะลูกบอลกันอยู่ ชายท่าทางคล้ายช่างคนหนึ่งเดินเข้ามาขอคนอาสาเพื่อช่วยงานที่ห้องแต่งตัวของสระว่ายน้ำโรงเรียน เอมิลี คือผู้ที่ถูกเลือก ทั้งคู่เดินจูงมือหายลับไป...แล้วไม่มีใครกลับออกมาอีกเลย


          ต่อไปนี้คือเรื่องราวของเด็กหญิงที่เหลืออีก 4 คน หลังจากบ่ายวันนั้น....


          เมื่อแม่ของเอมิลีกล่าวว่า...
         '...
พวกเธอต้องหาตัวคนร้ายให้ได้ ก่อนที่คดีจะหมดอายุความ ถ้าทำไม่ได้ก็ต้องชดใช้ความผิดในรูปแบบที่ฉันยอมรับได้ ไม่อย่างนั้นฉันจะตามไปแก้แค้นพวกเธอ...'

         15
ปีต่อมา...


(สนพ.แพรวสำนักพิมพ์    ตีพิมพ์ มี.ค.60    จำนวนหน้า 211    ราคาปก 195)



ความรู้สึกหลังจากที่ได้อ่าน...

          เหมือนเป็นเรื่องที่คืนฟอร์มของคนเขียนต่อจาก คำสารภาพ หลังจากที่เราเฉยๆกับ คดีฆาตกรรมเจ้าหญิงสโนว์ไวท์ จนมาถึงเรื่องนี้ ชดใช้ กึ่งๆจะเป็นเรื่องของการให้คำสารภาพแต่จริงๆไม่ใช่ เมื่อเด็กๆที่เคยอยู่ในเหตุการณ์ที่เพื่อนถูกฆาตกรรมกลับมาบอกเล่าเรื่องราวของพวกเธอบ้าง ว่าหลังจากเวลาผ่านไป 15 ปีพวกเธอต้อง...ชดใช้ ...ด้วยอะไร

          ในนิยายสืบสวนหลายเรื่องจะมีพล็อตที่เพื่อนถูกฆ่าในวัยเด็ก หลังจากนั้นคนที่เคยอยู่ในเหตุการณ์ต่างเติบโตขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว แล้วมีเรื่องราวให้ย้อนกลับมาเจอกัน ให้คนอ่านสืบเสาะไปว่าพวกเขาเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับเหตุฆาตกรรมยังไง แล้วใครคือฆาตกรตัวจริงกันแน่!

          มาถึงเรื่องนี้ที่ใช้ชื่อว่า ชดใช้ เราก็ต้องคิดไปว่าพวกเธอเหล่านั้นต้องมีส่วนกับการตายของเพื่อนแน่ๆ แต่นิยายเรื่องนี้กลับใช้วิธีคิดตลบหลัง... 

          หากพวกเธอไม่เคยผิดล่ะ หากพวกเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกับการตายของเพื่อนสักนิดล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเด็กๆที่ยังเยาว์วัยและหวาดกลัวเกินกว่าจะเข้าใจเหตุการณ์ตรงหน้า ถูกตราหน้าว่ามีส่วนผิด ถูกตราหน้าว่าคือ...ฆาตกร เพียงเพราะจำหน้าคนร้ายไม่ได้ ถูกอารมณ์โกรธแค้นเศร้าโศกของผู้ใหญ่ตอกตรึงให้ใช้ชีวิตย่ำอยู่กับเหตุการณ์สะเทือนขวัญนั้น ชีวิตพวกเขาจะเติบโตไปอย่างไรบ้าง...

          มีคนมายมายต่างถามเด็กๆถึงรายละเอียดในวันนั้น แต่กลับไม่มีใครเลยจะถามเด็กๆว่า 'หลังจากวันนั้น' พวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง หวาดกลัวอย่างไร สูญเสียความยึดมั่นในตัวเองอย่างไร เข้าใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้นดีแค่ไหน และได้รับการดูแลจิตใจหรือไม่ แทบไม่มีใครสนใจเลย แม้แต่ผู้ปกครองก็ยังไม่ใส่ใจ ยิ่งแม่ของเด็กหญิงที่ตายตอกย้ำว่าเป็นความผิดของพวกเธอ พันธสัญญาที่มองไม่เห็นจึงเริ่มทำงาน...

          ในแต่ละบทคือการเล่าเรื่องชีวิตของพวกเธอแต่ละคนว่า15 ปีหลังจากวันนั้นเป็นไปอย่างไร เป็นการเล่าไปเรื่อยๆแบบสรรพนามบุรุษที่ 1 อาจจะอ่านยากอยู่สักหน่อย อารมณ์เหมือนตัวละครคุยกับตัวเอง แต่ถ้าใครเคยอ่านงานของคนเขียนก็จะรู้ว่าเป็นสไตล์ของเขา แรกๆอาจมีง่วงอยู่เหมือนกัน

          จนเมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทางกลับทำเราอยากรู้ไปเรื่อยๆ และจนเมื่อเราคิดว่าประเด็นคนร้ายตัวจริงอาจไม่ใช่เรื่องสำคัญนั่นแหละ คนเขียนก็ทำการ 'ตลบหลัง' ทั้งเราและตัวละครอีกรอบ ว่าเขายังไม่ลืมนะ ยังไม่ลืมว่าใครบ้าง...ต้องชดใช้

          อ่านจบแล้ว...ขนลุกเลย Smiley




Create Date : 25 เมษายน 2560
Last Update : 25 เมษายน 2560 20:14:56 น.
Counter : 379 Pageviews.
7 comment
(โหวต blog นี้) 
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  

kunaom
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 27 คน [?]



iLength = document.images.length; for(i=0;i

kunaom's bookshelf: read

Saikano: The Last Love Song on This Little Planet, Vol. 01
really liked it
เวลาคนเป็นแฟนกัน เขาต้องทำอะไรกันบ้างนะ? เออ..จริงนะ เป็นคนที่คิดไม่ออก บอกไม่ถูก นึกคำตอบไม่ได้เช่นกัน คนเป็นแฟนกันเขาต้องทำไงบ้างหว่า? อาจเพราะในชีวิตนี้เรามีแค่ช่วงเวลาของการแอบๆรักคนเดียวเท่านั้นอะ ไปไม่ถึงขั้นรัก..กันแบบคนอื่นเขาเสี...
ฆาตกรรมคืนฝนดาวตก
liked it
ไม่ถึงกับผิดหวัง น่าจะบอกว่าความตื้นเต้นเร้าใจมีน้อยกว่าผลงานอื่นๆที่ได้ลองจากผู้เขียนอย่างที่เคยอ่านผ่านๆมา อาจเพราะเคยชินในมุกหรือวิธีการคิดซ่อนเงื่อนไขต่างๆที่คนเขียนมี จะว่าเป็นวิธีเก่าก็ไม่เชิง แต่ถูกนำเสนอในแบบที่นักเขียนสืบสวนส่วน...
เจ้าหญิงเม็ดทราย
really liked it
จะบอกว่าอ่านโปรยหลังแล้วสยดสยองมาก อะไรจะยุ่งเหยิงปานนั้น น้องชายพยายามจะแย่งคู่หมั้นพี่ชาย ส่วนไอ้คนพี่ก็จ้างวานเมียเก็บ (นางเอก) ของน้องให้มาเป็นเมียตัวเอง เพื่อช่วยปกปิดและรับเป็นพ่อเด็กที่ไอ้น้องเลวมันไข่ทิ้งไว้... คือคิดอะไรกันอยู่...
สายไปไหมที่จะรักเธอ, #2
it was amazing
ใจไม่แข็งพอ อย่าอ่าน... ก็ว่าเล่มนี้ไม่เห็นมีอะไร แต่ทำไมน้ำตาต้องไหล บอกได้แค่ว่านี่เป็นแค่นิยายน้ำเน่าเรื่องนึง ที่ไม่ใช่แค่นิยายน้ำเน่า...ดาดดื่นธรรมดาแน่นอน หลังจากงงกับเล่มหนึ่งว่าจะไปต่อได้ยังไง มาเล่มนี้อารมณ์ไม่เห็นจะบีบใจกันเท่...

goodreads.com
New Comments