All Blog
ฤดูร้อนซ่อนเงา...โดย มิจิโอะ ซูสุเกะ


ฤดูร้อนซ่อนเงา...โดย มิจิโอะ ซูสุเกะ

 พรพิรุณ กิจสมเจตน์ แปล


          บอกเล่าเรื่องราวของเด็กชายวัยประถมสี่ มิจิโอะ เขาถูกวานให้นำการบ้านไปส่งให้ S เพื่อนร่วมชั้นที่ขาดเรียน เมื่อไปถึงบ้านหลังนั้นกลับพบว่าเพื่อนแขวนคอตายกับขื่อบ้าน เขาวิ่งกลับโรงเรียนไปบอกครู แต่หลังจากครูกับตำรวจไปตรวจดูแล้วกลับบอกเขาว่า...ไม่พบอะไรเลย

          ไม่นานหลังจากนั้น S กลับมาเกิดใหม่ มาขอร้องให้เขาช่วยค้นหาศพตนให้พบ ทั้งยืนยันว่าตนนั้น...ไม่ได้ฆ่าตัวตาย!?


(สนพ.Bliss publishing   ตีพิมพ์ ก.ย.52   จำนวนหน้า 286   ราคาปก 220)




ความรู้สึกหลังจากที่ได้อ่าน...


          มึนอะ อ่านแล้วมึน จบแล้วก็ยัง...มึน

          จากโปรยก็ไม่คาดคิดด้วยว่าจะมาแนวเหนือธรรมชาตินะ แอบมีบรรยากาศหลอนๆ ผีๆซะด้วย แต่เมื่ออ่านจนจบก็รู้ว่าไม่ใช่ซะแล้วแฮะ


          ระหว่างที่อ่านก็รู้สึกว่าเป็นนิยายสืบสวนลึกลับที่อ่านไม่ยาก อาจจะด้วยการแบ่งวรรคเป็นตอนสั้นๆ พักระยะให้เราได้คิดตาม แต่ด้วยเนื้อหา หลักฐานเหตุฆาตกรรม แรงจูงใจ ถูกจับโยงใยโยนใส่หัวเรามั่วซั่วไปหมด เกิดความรู้สึกย้องแย้งตลอดเวลา เหมือนมีช่องโหว่รูรั่วในเรื่องเล่าเต็มไปหมด หากแต่เมื่อเนื้อหาพบบทสรุปจบ...ก็อ้อ เรื่องเป็นอย่างนี้เอง คนเขียนพาเราไปหลงอยู่กับจิตของใครอยู่ตั้งนาน


          ก็ประมาณว่าเราทุกคนต่างก็มี 'นิทาน' ของตัวเอง คนเขียนสร้างให้ตัวละครแต่ละคนมีโลกที่พวกเขาอยากจะคิด อยากจะเชื่อ อยากให้ทุกวันเป็นเช่นนั้น เพื่อปกปิดความผิด เพื่อกลบเกลื่อนรอยแผล ใช้ชีวิตตามนิทานที่ตนแต่งหลอกตัวเอง เพื่อให้ยังสามารถใช้ชีวิตอยู่ต่อไปในโลกสีเทาๆใบนี้ได้...ทุกคนเป็นเหมือนกัน


           ในเนื้อหาเหมือนจะโยงใยเรื่องของคนนั้นคนนี้ เข้ามาเกี่ยวให้ดูเป็นเรื่องบังเอิญหรือให้กลายเป็นเรื่องที่คิดไปเอง เราอ่านแล้วไม่รู้สึกว่าตกใจเซอร์ไพรส์เท่าใดนัก กลายเป็นว่าเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องเหล่านั้นดูไร้ประโยชน์ เสียเวลา ไม่เข้าประเด็นไปเสียนี่ อาจจะเพราะเราไม่ได้สงสัยในตัวผู้เกี่ยวข้องที่เขาพยายามโยงเท่าไหร่ แต่เราสงสัยตัวละครหลักเสียมากกว่า


          คล้ายๆว่าเรื่องนี้ก็เล่นประเด็นเกี่ยวกับการ 'มโน' ของตัวละครที่เป็นแนวถนัดของคนเขียนอยู่นะ แต่แนว 'มโน' เช่นที่เกิดในเรื่องนี้อาจจะไม่ได้สร้างความประหลาดใจกับเราเท่าไหร่ เหมือนว่าจะมามโนกันแบบนี้มันเดาไม่ยากหรอก

          เราจะชอบงานมโนแบบใน ภาพหลอกตา หรือ คืนฝนลวง มากกว่า สองเรื่องก่อนของคนเขียนที่เราได้อ่าน
         ...
อย่างนั้นสิ ถึงจะเรียกว่างานมโน งานหลอกลวงคนดูของจริง




Create Date : 20 พฤษภาคม 2560
Last Update : 20 พฤษภาคม 2560 14:52:22 น.
Counter : 289 Pageviews.

4 comments
(โหวต blog นี้) 
  
ฮือออ สร้างธีมเอง ใส่ดุ๊กดิ๊กกุต่ายไม่ได้แล้วอ่าาา
โดย: kunaom วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:20:49:05 น.
  
เปิดมาเจอธีมใหม่
มีความแมวทับกัน

เค้าเขินอะ
โดย: Prophet_Doll วันที่: 22 พฤษภาคม 2560 เวลา:13:56:16 น.
  
ยังไม่ได้อ่าน แต่ดูแล้วไม่ค่อยแนวเราเท่าไร

ช่วงนี้เราผ่อนอ่านงานแปลจีนลง กะว่าจะมาสู้กับกองดองแปลญี่ปุ่นสักหน่อยเหมือนกัน ห่างเหินไปนาน
โดย: Serverlus วันที่: 22 พฤษภาคม 2560 เวลา:19:38:59 น.
  
@ Prophet_Doll --- คุณแหละ คิดอารายยย อุอิอุอิ


@ Serverlus ---- ของคนนี้ต้องลองเรื่องที่เราแนะนำไว้ข้างบนค่า เราชอบมาก แต่เรื่องนี้เฉยๆ
โดย: kunaom วันที่: 24 พฤษภาคม 2560 เวลา:14:07:01 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

kunaom
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 27 คน [?]



iLength = document.images.length; for(i=0;i

kunaom's bookshelf: read

Saikano: The Last Love Song on This Little Planet, Vol. 01
really liked it
เวลาคนเป็นแฟนกัน เขาต้องทำอะไรกันบ้างนะ? เออ..จริงนะ เป็นคนที่คิดไม่ออก บอกไม่ถูก นึกคำตอบไม่ได้เช่นกัน คนเป็นแฟนกันเขาต้องทำไงบ้างหว่า? อาจเพราะในชีวิตนี้เรามีแค่ช่วงเวลาของการแอบๆรักคนเดียวเท่านั้นอะ ไปไม่ถึงขั้นรัก..กันแบบคนอื่นเขาเสี...
ฆาตกรรมคืนฝนดาวตก
liked it
ไม่ถึงกับผิดหวัง น่าจะบอกว่าความตื้นเต้นเร้าใจมีน้อยกว่าผลงานอื่นๆที่ได้ลองจากผู้เขียนอย่างที่เคยอ่านผ่านๆมา อาจเพราะเคยชินในมุกหรือวิธีการคิดซ่อนเงื่อนไขต่างๆที่คนเขียนมี จะว่าเป็นวิธีเก่าก็ไม่เชิง แต่ถูกนำเสนอในแบบที่นักเขียนสืบสวนส่วน...
เจ้าหญิงเม็ดทราย
really liked it
จะบอกว่าอ่านโปรยหลังแล้วสยดสยองมาก อะไรจะยุ่งเหยิงปานนั้น น้องชายพยายามจะแย่งคู่หมั้นพี่ชาย ส่วนไอ้คนพี่ก็จ้างวานเมียเก็บ (นางเอก) ของน้องให้มาเป็นเมียตัวเอง เพื่อช่วยปกปิดและรับเป็นพ่อเด็กที่ไอ้น้องเลวมันไข่ทิ้งไว้... คือคิดอะไรกันอยู่...
สายไปไหมที่จะรักเธอ, #2
it was amazing
ใจไม่แข็งพอ อย่าอ่าน... ก็ว่าเล่มนี้ไม่เห็นมีอะไร แต่ทำไมน้ำตาต้องไหล บอกได้แค่ว่านี่เป็นแค่นิยายน้ำเน่าเรื่องนึง ที่ไม่ใช่แค่นิยายน้ำเน่า...ดาดดื่นธรรมดาแน่นอน หลังจากงงกับเล่มหนึ่งว่าจะไปต่อได้ยังไง มาเล่มนี้อารมณ์ไม่เห็นจะบีบใจกันเท่...

goodreads.com
New Comments