All Blog
พร่างพรายในความเงียบงัน... โดย มาภา




พร่างพรายในความเงียบงัน... โดย มาภา


          บอกเล่าเรื่องราวของ นิทรา หญิงสาวผู้อยากให้ลมหายใจของตัวเองหมดไปเสียที หญิงสาวผู้ไม่อยากมีวันพรุ่งนี้ ตัดสินใจโดยไม่ใช้สมองบินตาม โทเบียส ชายหนุ่มแปลกหน้าที่เพิ่งได้พบกันในบาร์เพียงไม่นาน ไปใช้ชีวิตร่วมกับเขาตามลำพังในออสเตรีย ประเทศอันเงียบสงบ
          บ้านเกิดของเขา ที่ที่ความเงียบงัน...จะเป็นนิรันดร์ตลอดไป



(สนพ.อรุณ    ตีพิมพ์ ก.ย.59    จำนวนหน้า 336    ราคาปก275)



ความรู้สึกหลังจากที่ได้อ่าน...


          นิยายที่น้อย...แต่มากเป็นอย่างนี้เอง


          นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องชายหญิงแปลกหน้าคู่หนึ่งตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ 'ร่วมบ้าน' เดียวกัน ความหมายตามนั้นคือแค่ร่วมบ้านเท่านั้นจริงๆ พวกเขาแค่ทำกับข้าวด้วยกัน นั่งเล่นเกมกัน ปลูกต้นมะนาว เลี้ยงเต่า ขับรถไปซื้อกับข้าว เดินเล่น วาดรูป ขี่จักรยาน ใช้ชีวิตสงบเรียบง่าย สโลวไลฟ์สุดๆ

          แต่ในความนิ่งงันนั้น...คนอ่านจะมองเห็นบางอย่าง ความอบอุ่น ความเศร้า คลุกเคล้าไปกับความวาบหวาม โรแมนติค และชวนให้เรากระหายใคร่รู้บางสิ่ง...อย่างประหลาด


          และจนสุดท้ายนั้นเองเราจะรู้ได้ว่าคำตอบของคำถามในปมต่างๆที่เรามัวสงสัยมาตลอดเรื่องนั้น...อาจไม่สลักสำคัญใดๆต่อใจคนอ่านเลยก็ได้... เพราะเรื่องราวระหว่างนั้นต่างหาก บทสนทนา ภาษาพูด ภาษากายที่ตัวละครทั้งสองสื่อถึงกัน ได้สลักลึกให้เราผูกพันกับเขาและเธอ พวกเขาได้ส่งผ่าน 'แก่นสาร' บางอย่างมาเปลี่ยนความคิดของเราด้วย


          จากที่เราคิดมาตลอดว่าไม่มีสิ่งใดเที่ยงแท้ เมื่อตั้งอยู่ก็มีวันสิ้นสลาย การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ไม่มีอะไรอยู่ได้ตลอดไป เราจึงมองโลกอย่างเข้าใจ ไม่ทุกข์ร้อนเท่าใดเมื่อความเปลี่ยนแปลงมาเยือน แต่เราก็อดย้อนคิดไม่ได้สักทีว่าเราคิดถูกคิดผิดที่เลือกเดินทางนั้นทางนี้ ไม่วายมานั่งคิดมากโทษตัวเองอยู่ดี แต่ในความเงียบงันของนิยายเรื่องนี้ได้ตะโกนบอกเราราวกลับจะให้เข้าใจขึ้นไปอีกว่า แม้ทุกสิ่งจะมีวันเปลี่ยนแปลงสูญสิ้นไป แต่มันอาจเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งหนึ่งเสมอ โลกมีเหตุผล ทุกอย่างมีสมดุลของมัน


          จากเรื่องราวของพวกเขาเราจะได้เห็นว่าชีวิตของคนคนหนึ่ง ...ได้ใช้เยียวยารักษาคนอีกคนหนึ่ง พลังของคนอีกคนส่งต่อให้คนอีกคน เหมือนใบไม้ที่เคยผลิใบเขียวสดใส และแล้ววันหนึ่งก็จะแห้งกรอบเหี่ยวเฉาร่วงโรยไปกลายเป็นปุ๋ยให้ใบต่อๆไปได้แตกหน่อ ในความสูญเสียอาจเป็นจุดเริ่มต้นให้เกิดเรื่องน่ายินดีอีกเรื่องหนึ่ง


          พร่างพรายในความเงียบงัน... เป็นนิยายเรื่องหนึ่งที่เรียบง่ายมากๆ แต่กลับมีพลังส่งเสียงผลักดันให้เรามองเห็นภาพชีวิตที่แปลกตาออกไป


          นิยายที่...ไม่ต้องพยายามเป็นอย่างนี้เอง




Create Date : 31 ตุลาคม 2559
Last Update : 31 ตุลาคม 2559 17:42:02 น.
Counter : 1315 Pageviews.

10 comments
  
อืมมมมม

อ่านรีวิวแล้วน่าอ่านมากๆ ค่ะ

ขอจดลงลิสต์ก่อน เสียดายไม่เห็นก่อนงานหนังสือ ไม่งั้นคงไปสอยมาเพิ่ม

วันนี้โหวตเต็มแล้ว พรุ่งนี้เรามาโหวตให้นะคะ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 31 ตุลาคม 2559 เวลา:16:21:35 น.
  
จขบ. รบกวนสปอยล์หน่อยนะคะ
ไม่ต้องกลัวเราไม่สนุกเลยค่ะ
อยากสอบถามว่าเรื่องนี้จบเศร้าไหม
ถ้าเศร้า เศร้ามากไหม เศร้าแบบไหน
กำลังสนใจพอดีค่ะ

โดย: ann IP: 180.183.92.104 วันที่: 31 ตุลาคม 2559 เวลา:20:19:17 น.
  
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
kunaom Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

มาโหวตนะคะ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2559 เวลา:8:35:40 น.
  
มีความรู้สึกว่า นิยายเรื่องนี้เกิดมาเพื่อเธอจริงๆ
โดย: Prophet_Doll วันที่: 1 พฤศจิกายน 2559 เวลา:16:52:29 น.
  
รีวิวดีมากเลยค่ะ
เรื่องนี้ได้ลองเปิดอ่านตัวอย่างแล้ว ช่วงแรกมันให้อารมณ์เหงาๆ นะคะ
โดย: polyj วันที่: 1 พฤศจิกายน 2559 เวลา:23:07:20 น.
  
อยู่ในคิวรออ่านค่ะ
แต่อ่านรีวิวคุณอ้อมแล้วสงสัยจะได้ลัดคิว
โดย: แม่ไก่ วันที่: 3 พฤศจิกายน 2559 เวลา:14:40:47 น.
  
ปกสวยมากๆ เลยค่ะ เนื้อเรื่องก็น่าจะดีงามนะนี่ อ่านจากรีวิวแล้ว

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
kunaom Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ออโอ วันที่: 4 พฤศจิกายน 2559 เวลา:0:25:17 น.
  
รีวิวดีมากค่ะ สนใจเลยจากที่เฉยๆ
อยากรู้ว่าจะแปลกยังไง
โดย: สารพัดช่าง วันที่: 6 พฤศจิกายน 2559 เวลา:10:50:01 น.
  
ได้มีโอกาสเปิดอ่านจากหนังสือของน้องสาว
เขาเป็นคนชอบคำคมสวยๆ ความหมายลึกซึ้งกินใจ
เขาเปิดให้อ่าน มีโค้ดดีๆ มากมายเลยครับเรื่อง

พอได้อ่านรีวิวแล้ว กำลังคิดว่าจะขอยืมหนังสือน้องมาอ่านสักหน่อย

โดย: Jim-793009 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2559 เวลา:17:59:52 น.
  
@ สาวไกด์ใจซื่อ --- เชียร์เต็มที่เลยค่ะ (ขอบคุณที่โหวตให้นะคะ ^^)


@ ann --- ถามว่าจบเศร้าไหม ก็คิดว่าเศร้านะคะ แต่เเศร้าแบบสวยงามน่ะค่ะ หากอยากรู้ละเอียดกว่านี้รบกวนหลังไมค์มาก็ได้นะคะ


@ Prophet_Doll --- เค้าเขินนะตัว >///<


@ polyj --- บรรยากาศออกโทนอบอุ่นน่ะค่ะ แบบที่ถ้าเราอ่านในช่วงฤดูหนาว (ตามภูมิประเทศในเรื่อง) ก็ยังทำให้เรารู้สึกอบอุ่นได้ค่ะ


@ แม่ไก่ --- เชียร์ค่ะ ^^ ลองดูนะคะ


@ ออโอ --- ถ้าอ่านจบแล้ว จะเข้าใจความหมายของปกลึกลงไปอีกค่ะ (ขอบคุณที่โหวตให้นะคะ)


@ สารพัดช่าง --- เนื้อหาไม่แปลกนะคะ 555 ออกจะเรียบๆด้วยซ้ำ ลองดูนะคะว่าจะชอบไหม ^^


@ Jim-793009 --- ลองดูค่าา จริงๆคำคมไม่ได้มีมากเท่าไหร่นะคะ แต่อ่านแล้วเขาจะค่อยๆสอนเราเองค่ะ เป็นนิยายที่ช่วยเปิดมุมมองชีวิตได้ดีเรื่องนึงเลย
โดย: kunaom วันที่: 14 พฤศจิกายน 2559 เวลา:19:39:09 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

kunaom
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 27 คน [?]



iLength = document.images.length; for(i=0;i

kunaom's bookshelf: read

Saikano: The Last Love Song on This Little Planet, Vol. 01
really liked it
เวลาคนเป็นแฟนกัน เขาต้องทำอะไรกันบ้างนะ? เออ..จริงนะ เป็นคนที่คิดไม่ออก บอกไม่ถูก นึกคำตอบไม่ได้เช่นกัน คนเป็นแฟนกันเขาต้องทำไงบ้างหว่า? อาจเพราะในชีวิตนี้เรามีแค่ช่วงเวลาของการแอบๆรักคนเดียวเท่านั้นอะ ไปไม่ถึงขั้นรัก..กันแบบคนอื่นเขาเสี...
ฆาตกรรมคืนฝนดาวตก
liked it
ไม่ถึงกับผิดหวัง น่าจะบอกว่าความตื้นเต้นเร้าใจมีน้อยกว่าผลงานอื่นๆที่ได้ลองจากผู้เขียนอย่างที่เคยอ่านผ่านๆมา อาจเพราะเคยชินในมุกหรือวิธีการคิดซ่อนเงื่อนไขต่างๆที่คนเขียนมี จะว่าเป็นวิธีเก่าก็ไม่เชิง แต่ถูกนำเสนอในแบบที่นักเขียนสืบสวนส่วน...
เจ้าหญิงเม็ดทราย
really liked it
จะบอกว่าอ่านโปรยหลังแล้วสยดสยองมาก อะไรจะยุ่งเหยิงปานนั้น น้องชายพยายามจะแย่งคู่หมั้นพี่ชาย ส่วนไอ้คนพี่ก็จ้างวานเมียเก็บ (นางเอก) ของน้องให้มาเป็นเมียตัวเอง เพื่อช่วยปกปิดและรับเป็นพ่อเด็กที่ไอ้น้องเลวมันไข่ทิ้งไว้... คือคิดอะไรกันอยู่...
สายไปไหมที่จะรักเธอ, #2
it was amazing
ใจไม่แข็งพอ อย่าอ่าน... ก็ว่าเล่มนี้ไม่เห็นมีอะไร แต่ทำไมน้ำตาต้องไหล บอกได้แค่ว่านี่เป็นแค่นิยายน้ำเน่าเรื่องนึง ที่ไม่ใช่แค่นิยายน้ำเน่า...ดาดดื่นธรรมดาแน่นอน หลังจากงงกับเล่มหนึ่งว่าจะไปต่อได้ยังไง มาเล่มนี้อารมณ์ไม่เห็นจะบีบใจกันเท่...

goodreads.com
New Comments