พฤษภาคม 2560

 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ม่านรักหมอกหัวใจ แม่พี่หมา เขียน


















นิยายในหมวดนี้เป็นเรื่องราวความรักระหว่างชายกับชาย

เรื่องสุดท้ายที่เพื่อนแฟนเพจส่งมาให้อ่านค่ะ เป็นหนังสือที่ผู้เขียนจัดทำเองโดยไม่ได้ผ่านสำนักพิมพ์ ที่เขาเรียกว่าหนังสือทำมือนั่นแหละ 

หนังสือทำมือเหล่านี้ส่วนใหญ่ผู้เขียนจะลงให้อ่านทางเน็ต เมื่อได้ตีพิมพ์ ก็อาจจะลบบางตอนออก หรือผู้เขียนบางคนก็ใช้วิธีเพิ่มตอนพิเศษในฉบับรูปเล่มเพื่อสมนาคุณผู้อ่านที่อุดหนุน

เรื่องนี้โอไม่เคยอ่าน เพิ่งเคยเห็นก็ตอนที่ได้รับมานี่เลยค่ะ 

โอเคยอ่านนิยายในเน็ตนะ อ่านจนแทบปรุ แต่นั่นก็หลายปีมาแล้ว เรื่องใหม่ๆ นี่แทบไม่รู้จักเลยค่ะ โอไม่ค่อยได้ติดตามข่าวจากทางไหนเลยด้วย ใครมีเรื่องอะไรอัพเดตอย่าลืมบอกโอบ้างน้า






ม่านรักหมอกหัวใจ (2 เล่มจบ)
แม่พี่หมา เขียน
หนังสือทำมือ
1,000 บาท  721 หน้า

หลังปก

-
(ไม่มีข้อมูล)

คุยกันหลังอ่าน

เรื่องเริ่มต้นจากเพื่อน ทำให้หนูพุก หรือพากรณ์ ต้องดั้นด้นไปสุโขทัยเพื่อนตามหาอดีตคนรักของเพื่อนสนิท แต่นอกจากไม่พบเป้าหมายแล้ว ยังต้องมาติดแหง็กอยู่กับพ่อเลี้ยงไร่ส้มอย่างหิรัญ เพราะเขาดูเหมือนจะเป็นเพียงคนเดียวที่มีเบาะแสคนที่เขาตามหา

ชีวิตของพ่อเลี้ยงไร่ส้มอย่างหิรัญช่างแตกต่างจากละครโทรทัศน์ที่พากรณ์เคยดู ถูกละว่าหิรัญมีไร่ส้มนับพันไร่ คนเกือบทั้งจังหวัดต้องเกรงใจ แต่ก็ช่างห่างไกลจากคำว่าหรูหราฟู่ฟ่า คนมากมายมองเงินล้านที่เขาถือ แต่ไม่มองถึงเงินทุนค่าใช้จ่าย อีกทั้งความเสี่ยงที่เขาต้องแบกรับ ทุกอย่างถูกใช้เป็นทุน รวมถึงแรงงานจากทุกคนในบ้าน

บ้านของหิรัญอยู่กันอย่างเรียบง่าย ไม่มีอุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้เกินความจำเป็น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบ้านในไร่ ที่แม้แต่น้ำประปาและไฟฟ้าก็เข้าไม่ถึง ห่างไกลจากคำว่าสะดวกสบายมากมายนัก

ถึงพากรณ์จะรู้สึกแปลกที่ ไม่คุ้นชินอยู่บ้าง แต่เขาก็ปรับตัวเข้ากับทุกคนได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งมีน้องรักษณ์ ลูกสาวตัวป่วนของหิรัญที่คอยตามติดเขาแจ พากรณ์ที่เข้ากับเด็กได้ดีอยู่แล้วยิ่งทุ่มเททั้งใจให้

แม้หิรัญจะปากเสีย แม้จะไม่สะดวกสบาย แม้เป้าหมายจะไม่สัมฤทธิ์ผล แต่เขาก็รู้สึกอิ่มเอมใจ

พากรณ์กลับบ้านไปโดยไม่นึกเลยว่า เวลาเพียงไม่กี่วันในไร่ส้มหาญนรินทร์ได้หยั่งรากลึกลงในหัวใจเกินกว่าใครจะคาดคิด

+++

ชอบค่ะ น่ารักมาก อ่านแล้วอมยิ้ม

เป็นแนวอ่านสบาย ไม่ดราม่า ไม่มีเรื่องหนักอะไรมาก เน้นการใช้ชีวิตในต่างจังหวัด เน้นวิถีชีวิตของคน

โอค่อนข้างชอบเรื่องลักษณะนี้นะ ไม่หวือหวา แต่มีรายละเอียด มีเสน่ห์ มีอะไรให้ยิ้มได้เป็นระยะ

ตัวหนูพุก หรือพากรณ์ ประวัติคือเป็นเด็กจบสถาปัตย์จากเมืองนอก หน้าที่การงานดี บ้านไม่เดือดร้อน คือเป็นเด็กเมืองเต็มขั้นแบบไม่น่ามาขลุกอยู่ในไร่ส้มแบบนี้ได้

แต่หนูพุกทำได้ แถมทำได้ดีมาก 

ในเรื่องโอชอบเขามากที่สุดเลย นิสัยน่ารัก จริงใจ และมักทุ่มเทใจให้คนที่ตนชอบได้ง่าย อย่างเรื่องเพื่อน หนูพุกก็ทุ่มสุดตัว เรื่องความรัก พุกก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน ส่วนใหญ่ผู้เขียนใช้มุมมองหนูพุกในการเล่าเรื่อง เขาจะมีอารมณ์ฮาๆ ออกมาระยะทำให้เรื่องสนุก เป็นผู้ชายที่ดูหน้าตาเรียบร้อย แต่มีความรั้น และมีเลือดนักสู้อยู่ในตัว

ส่วนหิรัญ เป็นผู้ชายที่ปากร้าย พูดแต่ละคำนี่คนฟังถ้าไม่สะดุ้งก็เผ่น แต่ด้วยความที่เขาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงให้ครอบครัว แถมยังต้องดูแลลูกที่ยังเล็ก เลยอาจจะกดดันตัวเองไปบ้าง หิรัญเป็นผู้ชายที่โอว่าคบกับผู้หญิงคนไหนก็ไม่รอดหรอก คือเขาเป็นผู้ชายแข็งๆ ไม่เอาใจใคร พูดหวานไม่เป็น เป็นคนที่อยู่ด้วยเหตุผลมากกว่าอารมณ์ แถมยังไม่เข้าหาใครก่อนอีก คนที่อยู่ด้วยกันได้ต้องเข้มแข็ง ทั้งร่างกายและจิตใจ ห้ามงี่เง่า ห้ามขี้งอน เรื่องมากก็ไม่ได้ ซึ่งหนูพุกเขาเป็นอย่างนี้ เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไม่หยิบมาเป็นประเด็น หรือถ้ามีก็หายเร็ว เข้าใจกันดี จุดนี้ถึงอยู่ด้วยกันรอด

โอรู้สึกว่าหิรัญเนี่ย โชคดีมากที่มีหนูพุกอยู่ด้วย พุกก้าวเข้ามามีบทบาทและส่วนสำคัญในชีวิตหิรัญ ขนาดเรายังหลงรัก แล้วหิรัญจะไม่รักได้ไง ว่าไหม

ยังไงดีล่ะ คือเรื่องนี้เขาจะไม่เล่าแบบสะดุดตาต้องใจ ว่าคนนี้หล่อคนนั้นดูดี แทบจะไม่พูดถึงเลย จนโน่น รักกันนู่น ถึงจะมีบ้าง แต่จะมาเน้นความสัมพันธ์ ซึ่งมันทำให้เห็นว่า เพราะเป็นอย่างนี้ เขาถึงรักกัน ไม่เกี่ยวกับว่าจะเป็นใคร หน้าตาแบบไหน แต่เพราะคือคนที่ทำให้ก้าวมายืนอยู่ในจุดนี้ได้

ภาษาในบทสนทนาส่วนใหญ่จะเป็นภาษาเหนือที่หิรัญพูดกับครอบครัว ผู้เขียนใช้วิธีวงเล็บคำแปลในทุกประโยคที่เป็นภาษาเหนือ ข้อดีคือทำให้เข้าใจได้ถูกต้อง ข้อเสียคือทำให้อารมณ์ไม่ต่อเนื่อง เพราะต้องเสียเวลาอ่านคำแปล ความเชื่อมโยงระหว่างอารมณ์ของบทสนทนาเลยขาดตอน

จุดที่คิดว่าทำได้ดีคือความเป็นอารมณ์ของบทสนทนา โดยเฉพาะตอนด่านี่คือ โอ้โห ด่าแบบไฟแลบ คนฟังสะดุ้งกันทุกคน แต่มันจะมีบางอารมณ์ที่สถานการณ์ไม่ไปพร้อมกับอารมณ์ บางอารมณ์มันเกินสถานการณ์ไป มันเลยจะสะดุดๆ ไม่ค่อยเป็นธรรมชาติอยู่บ้างบางช่วง 

ช่วงต้นยังขลุกขลัก หลังจากนั้นก็ลื่นไหลดี มีอะไรดึงให้เราสนใจอ่านเรื่อยๆ เรื่องน่าติดตาม เผลอแป๊บเดียว จบแล้ว

จุดที่โอคิดว่ายังทำได้ไม่ค่อยดีก็มีนะ อย่างการเก็บตัวละครแต่ละตัวยังไม่ค่อยดีนัก คือมันรู้สึกว่ายังสามารถเขียนจบบทสรุปของเรื่องราวแต่ละคนได้มากกว่านี้ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับเสียหาย กับจังหวะการเล่าตัวละครที่สลับกันไปมา มีบ้างที่จะงงนิดๆ หน่อยๆ แล้วก็ช่วงตอนพิเศษในเล่มสอง มีบ้างที่รู้สึกว่าพยายามยืดเนื้อเรื่องมากกว่าหยิบประเด็นน่าสนใจมาเล่า แต่ทุกจุดเป็นจุดเล็กๆ น้อยๆ ไม่ใช่แผลใหญ่โตอะไร

โดยรวมเป็นเรื่องที่น่ารัก อ่านแล้วมีความสุข เห็นความสัมพันธ์ที่พัฒนาเป็นความรักและทำให้เชื่อได้จริง เห็นไร่ส้ม เห็นความพยายาม เห็นความลำบาก เห็นวิถีชีวิต

(4+3.5)/2 = 3.75 ดาว




รูปเล่ม ปกสวย กล่องดูดี แต่คำผิดมากมาย จุดที่ผิดมากคือเรื่องวรรณยุกต์ แล้วก็ปกไม่ค่อยทน ตอนนี้ปกเริ่มลอกแล้วด้วย Smiley


หน้า 1 ภาพผู้ชายร่างสูงที่นอนซังกะตายอยู่บนเดย์เบดตัวใหญ่กลางห้องรับแขก

ซังกะตาย หมายถึง ฝืนใจ, ไม่เต็มใจ เช่น ทำงานอย่างซังกะตาย

ในที่นี้ควรจะเป็น นอนหมดสภาพ มากกว่านะคะ


คำผิดโอไม่ได้จดเลย เอาเฉพาะที่จำได้นะคะ

ที่ถูกต้อง ต้องสะกดอย่างนี้

แสบสัน
คลับคล้ายคลับคลา
ประชดประชัน 
หัวเราะเอิ๊กอ๊าก 
มุกแป้ก
แต๊งกิ้ว












จับหนังสือใส่กล่อง จะหน้าตาเป็นอย่างนี้ค่ะ

ที่เขียนว่า Product of Harnarin Farm ก็คือสินค้าจากไร่หาญนรินทร์ ไร่ส้มของหิรัญค่ะ เก๋ๆ เหมือนส่งตรงจากไร่มาสู่มือคนอ่าน



ปกหลัง และกล่อง
ปกหลังก็เป็นรูปไร่ส้มนะฮะ





ลืมถ่ายเฉพาะปกหน้าแฮะ เพ่งองค์ประกอบปกดีๆ ทุกอย่างเกี่ยวกับเนื้อเรื่องหมดค่ะ โอชอบนะเพราะมันทำให้ปกและเนื้อเรื่องมีความเชื่อมโยงกัน กุญแจรถหนูพุก กุญแจบ้านพ่อเลี้ยง อุปกรณ์เขียนแบบ กาแฟ ส้ม ทั้งหมดอยู่บนโต๊ะเขียนแบบ ที่สำคัญ มันน่ารักด้วย



Create Date : 14 พฤษภาคม 2560
Last Update : 14 พฤษภาคม 2560 21:49:31 น.
Counter : 1132 Pageviews.

6 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเรียวรุ้ง, คุณnewyorknurse

  
สวัสดีค่ะ

นิยายวายนี่ขออ่านแค่รีวิวค่ะ ยังทำใจไม่ได้อะ แต่ชื่อหนูพุกนี่ทำให้คิดว่าเป็นผู้หญิง ต้องย้อนกลับไปอ่านอีกทีอ้าว พากรณ์ อืมเนอะ ผู้ชายอะ

พ่อเลี้ยงหิรัญนิสัยที่ว่ามาผู้หญิงคนไหนก็คบไม่ได้ ทำให้คิดว่าอืมแล้วถ้าหนูพุกเป็นผู้หญิงได้นิสัยอย่างหนูพุกไปก็แปลว่าสอบผ่านใช่มั้ย

เพ้ออีกล่ะ


นี่ถ้าคุณโอไม่บอกว่าแนวชายชาย ไม่เอ่ยชื่อพากรณ์มีแต่หนูพุก คงคิดว่าเป็นแนวหญิง+ชายอะ

ออโอ Book Blog
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 16 พฤษภาคม 2560 เวลา:10:04:27 น.
  
คุณรุ้ง เวลาเรียกหนูพุกนี่มีหลายอารมณ์เลยค่ะ เอ็นดู น่ารัก มันเขี้ยว อยากแกล้ง

ขอบคุณที่โหวตให้นะคะ
โดย: ออโอ วันที่: 19 พฤษภาคม 2560 เวลา:15:10:56 น.
  

มาส่งกำลังใจค่ะ

โหวดค่ะ
โดย: newyorknurse วันที่: 20 พฤษภาคม 2560 เวลา:4:32:19 น.
  
คุณnewyorknurse ขอบคุณค่า
โดย: ออโอ วันที่: 31 พฤษภาคม 2560 เวลา:23:45:14 น.
  
ขอบคุณนะคะ จะปรับปรุงแก้ไขเรื่องเรื่องที่ติงมานะคะ

โดย: PPSMM (แม่พี่หมา) IP: 171.97.136.83 วันที่: 13 กันยายน 2560 เวลา:23:36:44 น.
  
คุณPPSMM (แม่พี่หมา) ขอบคุณเช่นกันค่ะ
โดย: ออโอ วันที่: 15 กันยายน 2560 เวลา:14:55:37 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments