มีนาคม 2561

 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog
บนดวงจันทร์ที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ Shirley Jackson เขียน


บนดวงจันทร์ที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ (We Have Always Lived in the Castle)
Shirley Jackson เขียน
โสภณา เชาว์วิวัฒน์กุล แปล
สำนักพิมพ์ Merry-Go-Round
210 บาท  199 หน้า
หลังปก
"คุณเคยลิ้มรสชาติยาเบื่อหนูไหม"
แมร์ริแค็ท แบล็ควูด คือหนึ่งในผู้รอดชีวิตจากเหตุวางยาพิษฆาตกรรมหมู่ซึ่งเกิดขึ้นที่บ้านของเธอเองเมื่อหลายปีก่อน แต่แล้วพบว่าโลกยังมีบางสิ่งที่พิษสงร้ายกาจกว่ายาเบื่อหนูหลายเท่านัก สิ่งนั้นเรียกว่า "ความเกลียดชัง"
พบกับวิบากกรรมของแมร์ริแค็ท และสารพัดวิธีเพื่อจะอยู่ให้ได้ท่ามกลางความเกลียดชังนั้น
เธอพึ่งเครื่องรางป้องกันภัย เธอคิดว่าตนเองกำลังเล่นเกมเศรษฐี เวลาที่ต้องอยู๋ท่ามกลางผู้คนที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง เธอภาวนาซ้ำ ๆ ขอให้ทุกคนล้มตายแทบเท้า ฝันหวานเห็นภาพตนเองขณะเดินย่ำไปบนศพของพวกมัน
และบ่อยครั้งเธอคิดที่จะหนีไปบนดวงจันทร์ 
"เพราะบนนั้น ทุกอย่างปลอดภัย"
คุยกันหลังอ่าน
แปลก + ดาร์ก
เรื่องไม่ได้น่ากลัวนะ แต่จะเป็นแนวมืดหม่น หลอนนิด จิต ๆ หน่อย ถ้าจะรู้สึกกลัว ก็คงเป็นการกลัวใจคนมากกว่า
โอคิดว่าเรื่องนี้ ยิ่งรู้น้อยเท่าไร ก็จะยิ่งสนุกขึ้นเท่านั้น แต่ถ้าไม่เล่า ก็ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับอะไรกันพอดี
มา!
ตัวเอกของเรื่อง ชื่อ แมรี แคเธอรีน แบล็ควูด เรียกสั้น ๆ ว่าแมร์ริแค็ท
แมร์ริแค็ทเป็นหนึ่งในคนที่รอดชีวิตจากการวางยาพิษฆาตกรรมหมู่ในบ้านเมื่อหกปีก่อน
แมร์ริแค็ทมีสิ่งที่ชอบไม่กี่อย่าง นอกนั้นเธอเกลียดทั้งหมด
แมร์ริแค็ทเกลียดการต้องออกจากบ้าน เกลียดสายตาที่คนในหมู่บ้านจ้องมองเธอ เกลียดชีวิตที่ไม่เป็นไปตามรูปแบบที่กำหนด เกลียดสิ่งที่จะเข้ามาทำลายความสงบสุขของเธอ
แต่แมร์ริแค็ทไม่ออกจากบ้านไม่ได้ เธอมีหน้าที่ต้องไปซื้อของกินของใช้ในหมู่บ้านสัปดาห์ละสองครั้ง
ทุกครั้ง เธอต้องต่อสู้กับจิตใจที่จะวิ่งหนีหรือแสดงท่าทีหวาดกลัวต่อผู้คน แต่เธอแสดงออกไม่ได้ เพราะนั่นเท่ากับการต้องเสียศักดิ์ศรี แมร์ริแค็ทยอมเสียเงินซื้อกาแฟที่ไม่ชอบ เธอจะไม่ให้คนอื่นมองว่าเธอกลัวเด็ดขาด
เธอจินตนาการว่าการออกจากบ้านคือการเล่นเกมกระดาน การเอาชนะจิตใจในแต่ละครั้งคือการก้าวเดินแต่ละตา บางครั้งเธออาจตกลงในตาที่ต้องทำให้เสียเวลา แต่เธอจะไม่หยุดเดิน ในที่สุดก็จะถึงเส้นชัย ซึ่งก็คือการกลับบ้านอย่างปลอดภัย
เราจะได้เดินทางภายในจิตใจที่สับสนของแมร์ริแค็ท เห็นโลกในสายตาของเธอ (ขอให้ทุกคนอย่าลืมว่านี่คือโลกในสายตาของเธอ)
ตรรกะในความเป็นจริงจะนำมาใช้กับเรื่องนี้ไม่ได้ แต่เรื่องนี้สร้างมาจากพื้นฐานของความจริงในจิตใจ อ่านถึงตรงนี้อาจจะงง แต่ถ้าอ่านเรื่องนี้จบน่าจะเข้าใจมากขึ้น
เหล่าคนแปลกประหลาดในบ้านหลังโต ที่ใช้ชีวิตแทบจะตัดขาดกับโลกภายนอก
ถ้าจะให้มองเห็นภาพมากขึ้น ให้นึกถึงการล่าแม่มด
และนี่คือมุมมองของแม่มดที่โดนล่า
แปลกดีค่ะ อ่านแล้วต้องใช้สติและจินตนาการค่อนข้างสูง เพราะแมร์ริแค็ทไม่ธรรมดาและคนอื่น ๆ ในเรื่องไม่ธรรมดาจริง ๆ วิธีเล่าเรื่องก็แปลกดี 
ใครอยากลองหาอะไรแปลก ๆ ไม่จำเจ ลองหยิบเรื่องนี้มาอ่านดูนะคะ
4 ดาว
.
.
.
สิ่งใดก็ตามที่ถูกคาดหมายให้มีสีสันจะสูญเสียหัวใจสำคัญไปอย่างรวดเร็วเมื่อมาอยู่ที่หมู่บ้าน และตัวการที่ทำให้มันเกิดขึ้นไม่ใช่ครอบครัวแบล็ควูด แต่เป็นเพราะคนที่นี่สมควรอยู่ในที่แบบนี้ นี่คือสถานที่เดียวที่เหมาะสมกับคนอย่างพวกมัน
หน้า 21
--- แมร์ริแค็ท ---
.
.
.
ระบายบันทึก
ถ้ายังไม่ได้อ่านหนังสือ ให้ข้ามส่วนนี้ไปก่อนค่ะ

.
.
.
***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ***
(เปิดใน PC คลิกเมาส์ค้างไว้แล้วลากยาวๆ หรือกด ctrl+A
เปิดในมือถือ
กรณีเปิดโดยใช้ desktop version ใช้นิ้วกดค้างไว้ให้ขึ้นแถบหัวท้าย ลากท้ายมาให้สุด 
กรณีเปิดโดยใช้ mobile version ไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น เพราะจะไม่เห็นส่วนที่โอทำแถบกันสปอยล์ อ่านได้ตามปกติ)
.
.
.
.
.
.
.
.
สิ่งที่อยากรู้ตอนอ่านที่สุดคือ ใครเป็นฆาตกร และทำแบบนี้ทำไม
ซึ่งกลับเป็นเรื่องที่นิยายพูดถึง (ตรง ๆ ) น้อยมาก พอมานึก ๆ ดู ผู้เขียนนี่แสบจริง ๆ 
โอเดาถูกแหละว่าใครเป็นฆาตกร แต่วิธีการเล่าชอบทำให้โอไขว้เขวอยู่เรื่อย
ผู้รอดชีวิตสามตัวละครหลัก
- อาจูเลียน ผู้เขียนใส่มาเพื่อเล่าปูมหลังเหตุการณ์ ทุกคำที่อาจูเลียนพูด (เวลาเพ้อ) คือเรื่องจริง เช่น บ้านนี้ผู้ชายเป็นใหญ่ ผู้นำบ้านตระหนี่  เหล่าแม่ ๆ ก็มีปัญหากัน ตัวเขาเองก็เข้าไม่ได้ดีกันกับพี่ชาย หลานชายคนเล็กที่เป็นที่รัก และลึก ๆ แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีสิทธิมีเสียง เป็นแค่ผู้อาศัย 
- แมร์ริแค็ท ผู้เขียนไม่ได้บอกว่าทำไมเธอถึงตัดสินใจทำอย่างนั้น หรือเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้า แต่จากมุมมองของเธอและเหตุการณ์ จะทำให้ผู้อ่านพอมองเห็นว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง เช่น
  • เธอมักพูดติดปากว่าไม่ได้รับอนุญาตให้ทำอย่างนั้น อย่างนี้ แสดงว่าสมัยก่อน ที่บ้านเข้มงวดกับเธอและมีบทลงโทษที่รุนแรงมากพอที่จะฝังในหัว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอจะไม่ละเมิดกฎ
  • เธอมักพึ่งสิ่งของต่าง ๆ เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ แสดงว่าเธอไม่มีใครเป็นที่พึ่งได้เท่าสิ่งของ (อยู่ ๆ คำว่าล่าแม่มดก็เกิดขึ้นในหัวโอ นึกขึ้นได้ว่าผู้เขียนน่าจะเขียนเรื่องโดยใช้ไอเดียนี้มีจุดเริ่มต้น หลาย ๆ อย่างในเรื่องทำให้นึกถึงเรื่องของแม่มด เช่น สมุนไพร สิ่งของศักดิ์สิทธิ์ เขตแดน ไฟ แมว)
  • เธอเป็นลูกสาวคนกลาง จากคำบอกเล่าของเธอ พี่สาวเป็นคนสวย ทำอาหารเก่ง จากคำกล่าวของอาจูเลียน น้องชายเป็นคนโปรด (แถมเป็นน้องชายคนเล็ก ก็คือลูกชายคนเดียวและน้องคนเล็ก) เธอจึงเข้าสู่สถานะลูกคนกลาง คนที่ใคร ๆ ก็หลงลืม ไม่เห็นความสำคัญ
  • ครั้งหนึ่งเธอจินตนาการเห็นภาพที่ทุกคนให้ความสำคัญ ใส่ใจเธอ นั่นน่าจะมาจากความจริงที่ตรงกันข้าม
  • เธอมักคิดถึงการทำดีกับอาจูเลียน เธอมองว่าการทำดีกับอาจูเลียนคือการตอบแทนเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้อา เพราะลึก ๆ แล้วเธอมองครอบครัวและอาจูเลียน (ยกเว้นพี่สาว) เป็นคนที่ควรกำจัด และเธอไม่เคยรู้สึกผิดอีกด้วย ทำให้ย้อนมองกลับไปว่าอาจจะไม่เคยมีใครในครอบครัว (ยกเว้นพี่สาว) ทำดีกับเธอจริง ๆ ก็ได้
  • มีคนกล่าวว่าการกักบริเวณไม่ให้กินข้าวเย็นนี่แย่จริง ๆ ขอยกคำพูดมา "เด็กควรถูกลงโทษเมื่อทำผิด แต่ขณะเดียวกันก็ควรรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นที่รักด้วย" โอว่านี่เป็นมุมมองของผู้เขียนที่อยากถ่ายทอดเลย
  • บนดวงจันทร์ คือสถานที่ในจินตนาการของเธอ เป็นที่ที่ปลอดภัย และมีความสุข เธอสามารถทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ แสดงว่าเธอไม่เคยรู้สึกปลอดภัยหรือมีความสุขที่แท้จริง เธอจึงหนีไปมีความสุขในจินตนาการ
- คอนสแตนซ์ พี่สาวคนโต น่าจะเป็นคนที่ปกติที่สุดแล้วในบ้าน และน่าจะรักน้องสาวคนนี้มากที่สุด เธอมองเห็นว่าแมร์ริแค็ทได้รับความอยุติธรรมเลยมักสงสาร เห็นใจ และตามใจน้องเสมอ ไม่ว่าน้องจะทำอะไรผิด จากเหตุการณ์ครั้งนั้นคอนสแตนซ์จึงไม่เคยถาม หรือแสดงความสงสัยใด ๆ เพราะเธอมองว่าน้องเป็นผู้ถูกกระทำมาตลอด ในเรื่องเคยมีครั้งที่เธอรู้สึกว่าตัวเองทำผิดที่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นอย่างนี้ เลยหวังให้ญาติชายเป็นคนช่วย แต่สุดท้าย ทุกอย่างก็ไม่เป็นไปในทางที่ดี เธอจึงหันเข้าสู่โลกของแมร์ริแค็ทเต็มตัว และไม่ไว้ใจคนอื่นอีกต่อไป
สรุปว่าเรื่องนี้ถึงจะแปลก ถึงจะดาร์กแค่ไหน แต่ก็สร้างจากจิตวิทยาล้วน ๆ
โอสงสัยบางข้อ 
  • เหตุผลที่อาจูเลียนไม่เห็นแมร์ริแค็ทคืออะไร โอเดาว่า เพราะแมร์ริแค็ทตอนนี้ไม่ใช่หลานของอาคนเดิมอีกแล้ว และอาจูเลียนก็รู้ด้วยว่าเธอเป็นคนวางยา สมองส่วนลึกจึงทำให้ปฏิเสธการมองเห็นตัวตนของแมร์ริแค็ทคนปัจจุบัน 
  • ทำไมคนในหมู่บ้านจึงต้องแอบเอาอาหารมาให้ โอเดาคำตอบในใจว่า ลึก ๆ แล้วทุกคนรู้สึกแย่กับการกระทำของตัวเอง รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นผิด แต่ที่ต้องทำ ก็เพราะคนอื่นทำ โดนผลักดันจากสังคมให้ทำ ถ้าไม่ทำตามจะทำให้ตัวเองแปลกแยก เลยมาไถ่โทษให้ความรู้สึกผิดบรรเทาลงโดยการแอบนำอาหารมาให้



Create Date : 03 มีนาคม 2561
Last Update : 3 มีนาคม 2561 17:02:31 น.
Counter : 666 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 36 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments