ซ่องแห่งอำเภอไกลปืนเที่ยง
เป็นเรื่องสมมติขึ้นทั้งสิ้น

วันนี้ชายหนุ่มฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งซึ่งขณะกำลังเดินทางด้วยรถยนต์มุ่งสู่จังหวัดที่ห่างไกลเพื่อทำธุระของบริษัท.. การเดินทางอันยาวไกลผ่านหุบเขาน้อยใหญ่ท่ามกลางความร้อนระอุของอากาศทำให้กลุ่มบุคคลในยานพาหนะเกิดความรู้สึกเมื้อยล้าและเบื่อหน่าย

ใกล้ค่ำมืดเข้าไปทุกที ชายทั้ง 4 ยังเดินทางไปไม่ถึงจุดหมาย ขณะที่เคลื่อนตัวตามเส้นทางหลวงสายหลัก หนึ่งในกลุ่มผู้ร่วมเดินทางก็เห็นป้ายโรงแรมเก่าๆ แห่งหนึ่งที่ชี้ไปยังอำเภอนอกเส้นทาง เขาหันไปบอกเพื่อนร่วมทางและนำเสนอถึงการพักผ่อนระหว่างทางในอำเภอนั้น ซึ่งแม้จะต้องขับออกจากเส้นทางหลักไปบ้าง แต่ก็ไม่กี่กิโลเมตร เพื่อนร่วมทางในรถเห็นด้วยและบุรุษผู้ควบคุมยานพาหนะก็หันพวงมาลัยเข้าสู่อำเภอตามป้ายเชิญชวนของโรงแรมนั้น... ที่ซึ่งไม่มีผู้ใดในรถเคยสัมผัส

ตามเส้นทางที่เงียบเหงา มีเพียงทุ่งนาและภูเขาหินที่ถูกระเบิด ถนน 2 เลนมีรถวิ่งสวนออกมาเป็นระยะๆ ดูราวกับว่าไม่มีผู้ใดอยากอยู่อาศัยในอำเภอนี้.. ระหว่างทางพวกเขาเห็นป้ายเก่าๆ ชี้นำไปยังจุดหมายปลายทางซึ่งมันคือโรงแรมประจำอำเภอนั่นเอง.. ใกล้พลบค่ำฝูงค้างคาวบินกลับเข้าถ้ำเป็นสายสีดำพาดผ่านท้องฟ้า... ความเหนื่อยล้าของการเดินทางทำให้พวกเขาคิดถึงการพักผ่อน แม้จะเป็นโรงแรมเล็กๆ ก็คงจะดีกว่าการเบียดเสียดยัดเยียดกันในรถยนต์อันร้อนระอุ

ไม่นานนักพวกเขาก็เดินทางมาถึงโรงแรมแห่งดังกล่าว สภาพโรงแรมดูเก่าทรุดโทรม การจัดวางสิ่งของดูไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยนัก แต่ที่น่าแปลกคือมีผู้คนมากมายเดินขวักไขว่ภายใน ราวกับอำเภอนี้มีเพียงโรงแรมแห่งนี้ที่ยังพอจุนเจือให้พวกเขาเอาชีวิตรอดได้...

ขณะที่พวกเขาจอดรถและเดินเข้าสู่ตัวโรงแรม 1 ในกลุ่มผู้ร่วมขบวนก็ชี้ชวนให้เพื่อนๆ หันไปดูสถานที่ด้านข้างโรงแรมแห่งนั้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น กลุ่มชายฉกรรจ์ทั้ง 4 หันไปมองยังสถานเริงรมณ์แห่งนั้นด้วยความประหลาดใจ.. ในอำเภอห่างไกลเช่นนี้ ยังมีโรงนวดเช่นนี้เกิดขึ้นด้วยหรือนี่ ชายคนหนึ่งอุทานในใจ

หลังการพักผ่อนและรับประทานอาหารในโรงแรมนั้นแล้ว ทั้งสี่ซึ่งขณะนี้ไม่มีกิจกรรมอันใดทำเนื่องจากโรงแรมนี้ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ ให้นอกจากเตียงและเครื่องปรับอากาศเก่าๆ มองไปนอกหน้าต่างเห็นเพียงความว่างเปล่าและอำเภออันมืดมิด ทั้งสี่จึงมุ่งหน้าสู่สถานเริงรมณ์ โรงนวดของโรงแรมแห่งนี้โดยหวังว่าจะมีอะไรบันเทิงใจภายในที่แห่งนั้น

ด้านหน้าอาคารอันมืดทึบ กระจกสีเข้มจนมองไม่เห็นภายใน เมื่อทั้งสี่ก้าวเท้าเข้าไปด้านใน กลิ่นบุหรี่ที่อับติดกับพรมก็ลอยมาแตะจมูกแสดงถึงความเก่าของสถานที่ ภายในอันมืดสลัวมองไปเบื้องหน้ามีเวทีติดพรมเก่าๆ สีแดงที่ยกพื้นขึ้นราว 50 เซนติเมตรและมีสตรีในชุดรัดรูปสีสันสดใสนั่งอยู่บนเก้าอี้โบราณบนเวที ภายในร้านไม่มีผู้ใดนอกจากพวกเขา คาดว่ายังเป็นเวลาหัวค่ำจึงยังไม่มีผู้ใดมาใช้บริการนอกจากพวกเขา... และเมื่อมองไปโดยรอบมีชายหนุ่มร่างกายกำยำยืนอยู่ตามที่มุมต่างๆ หลายคน ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นบริกรหรือพนักงานเชียร์แขก

ชายทั้งสี่ซึ่งเป็นคนต่างถิ่นเมื่อเดินเข้ามาถึงจึงรู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้า ทั้งหมดพุ่งตรงเข้ายังโต๊ะสี่เหลี่ยมซึ่งมีเก้าอี้นวมล้อมเพื่อลดความตื่นเต้นในการเข้าสถานที่แห่งนี้ ไม่นานนักบุรุษในชุดซาฟารีก็เดินเข้ามาซักถาม

“สวัสดีครับเสี่ย เดินทางมาจากต่างเมืองสินะครับ” ชายหนุ่มทั้งสี่หันไปยิ้มและตอบรับ.. “ที่นี่เมื่อเสี่ยเข้ามาแล้วจะได้รับบริการอย่างเต็มที่ ทุกคนที่มาพักโรงแรมนี้จะต้องได้รับการบริการจากน้องๆ ของเราทุกคนไป”

ทั้งสี่คนรู้สึกแปลกใจในคำพูดของชายหนุ่มบริกร แต่ก็ไม่ได้พูดโต้ตอบแต่ประการใด ไม่นานนักกลุ่มสาวๆ ที่นั่งอยู่บนเวทีก็เดินขบวนมายืนที่ด้านหน้าของพวกเขา แต่เมื่อเข้ามาใกล้ทั้งสี่จึงเริ่มประหลาดใจในความอัปลักษณ์ของหญิงสาวทั้งหมดที่ยืนอยู่ต่อหน้า

“เอ พี่ โทษนะครับ น้องๆ ที่ให้บริการมีเท่านี้จริงๆ เหรอครับ” 1 ในกลุ่มชายต่างถิ่นถามด้วยความสงสัย
“เนี่ยแหละครับ เด็ดๆ ทั้งนั้น อย่างที่ผมบอก ใครๆ ก็ต้องได้รับบริการจากน้องๆ ของเราทั้งนั้น” ชายหนุ่มหน้าเข้มตอบด้วยรอยยิ้มและกล่าวต่อ “ลองให้พวกเธอลองบรรยายสรรพคุณกันหน่อยดีไม๊ละครับ”
ทั้งสี่หันมองหน้ากันด้วยสีหน้าฉงน หนึ่งในนั้นตอบกลับมา “ผมว่า ผมขอตัวดีกว่า” และชายที่เหลือก็เริ่มสอดประสาน “เออ ผมก็ว่าวันนี้เหนื่อยๆ ยังไงไม่รู้สิ ผมกลับไปนอนที่ห้องดีกว่า” บรรยากาศเริ่มไม่สู้ดี

“เกรงว่าจะไม่ได้นะครับ มาที่นี่แล้วยังไงก็ต้องใช้บริการของเรา” บริกรในชุดซาฟารีตอบเสียงแข็ง ดูเหมือนว่าพนักงานชายฉกรรจ์จะเดินมาสมทบอีก 3-4 คนจนทำให้หนุ่มต่างถิ่นเริ่มรู้สึกตึงเครียด
“ผมว่าลองให้น้องๆ เขาบรรยายสรรพคุณกันก่อนดีกว่า... ผมว่ายังไงเสี่ยก็ต้องเลือกไปซักคนสองคนละครับ” ชายคนเดิมยืนยัน

ทั้งสี่เหมือนไม่มีตัวเลือกเมื่อตกอยู่ในสภาวการณ์เช่นนี้ ขณะที่ทั้งหมดกำลังใช้ความคิดอยู่นั้น เสียงหญิงโสเพณีคนที่หนึ่งก็เริ่มดังขึ้น

“นโยบายของหนูคือ หนูจะขึ้นค่าแก๊สหุงต้มเพื่อลดการใช้แก๊ส และให้เป็นไปตามกลไกการตลาด ไม่งั้นถ้าเราใช้เกินเราอาจต้องนำเข้า ซึ่งก็จะทำให้เราเสียดุลย์… และคนก็จะใช้น้ำมันน้อยลง... พอดีหนูมีหุ้นในบริษัทพลังงานน่ะ” หญิงสาวหน้าตาอัปลักษณ์ยิ้มหลังบรรยายจบ

ต่อฉบับหน้าดีไม๊



Create Date : 08 ธันวาคม 2550
Last Update : 8 ธันวาคม 2550 18:49:35 น.
Counter : 381 Pageviews.

16 comments
  
รีบหน่อยก้แล้วกัน ยังจับสาระไม่ค่อยได้
โดย: wildbirds วันที่: 8 ธันวาคม 2550 เวลา:17:05:22 น.
  
happy time ka...
โดย: vintage วันที่: 8 ธันวาคม 2550 เวลา:17:54:35 น.
  
ต่อเลย ต่อเลย..

โดย: smartman หล่อสุดๆ วันที่: 8 ธันวาคม 2550 เวลา:18:09:47 น.
  
แวะมาตรวจปรู๊ฟ

โสเภณีอ่ะเฮีย

พรุ่งนี้ไปเลือกละ
เลือกใครดีนะ

โดย: ดั๊บๆดูๆ IP: 220.181.54.113 วันที่: 8 ธันวาคม 2550 เวลา:19:54:04 น.
  
ตกหมอนเหรอคะ โบราณว่าให้เอาหมอนที่นอนเมื่อคืน ไปตากแดดคะ
ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ สมัยก่อนคุณย่าทำให้เรา หายเป็นปลิดทิ้ง อิอิ
โดย: a_mulika วันที่: 8 ธันวาคม 2550 เวลา:22:01:32 น.
  
ตั้งรายละเอียดมีตติ้งไว้หน้าแรกแล้วจ้า

คิดว่าคราวนี้คงมีหน้าใหม่ๆมาแจมด้วยหลายคนทีเดียวเพราะจะคุยเรื่องทีมบอลมากกว่า

คราวนี้จะไม่ลืมเอาของรางวัลไปด้วย


โดย: keyzer วันที่: 8 ธันวาคม 2550 เวลา:22:48:12 น.
  
อำเภอนี้มันช่างดูเหงาจริงๆ
เห็นมีคำว่าเสี่ยๆเป็ฯตัวละคร...ออกตัวก่อนว่าผมไม่เคยร่วมกิจกรรมนี้นะครับ
โดย: เสี่ยสมัครเล่น วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:0:18:41 น.
  
รออ่านตอนต่อไป.. ด้วยใจระทึก
โดย: ..แม่หมอ.. IP: 124.120.11.185 วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:17:51:04 น.
  
แอบขำค่ะ ตอนแรกนึกว่าเรื่องผี
จริง ๆ ชอบนโยบายนี้นะ สุดโต่งดี
พี่สนับสนุนค่า ฮ่าๆ
โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:19:39:36 น.
  
แล้วมันยังไงต่อล่ะเนี่ย...



รีบมาเล่าให้ฟังเร็วๆ นะคะ

ปล. ขอทำสะพานเชื่อมคลองไว้ที่บ้านนะคะ
โดย: เจ้าหมีเน่า วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:0:41:53 น.
  
o . o

สรรพคุณของหญิงทั้งสี่ท่านนี้คงบรรเจิด ถึงทำให้สถานนวดแห่งนี้ช่างดูร้างคน เก่า และทรุดโทรม

นึกไม่ออกเลยว่าถ้าเลือกมาสักคนสองคน...ชีวิตของชายฉกรรจ์ทั้งสี่จะเป็นอย่างไร
โดย: belittle big IP: 58.64.56.80 วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:17:03:16 น.
  
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะค้า ขอให้เที่ยวให้สนุกน้า

ฮ่าฮ่า แล้วจะมาติดตามตอนต่อไปนะ อารมณ์เหมือนจะหักมุม

ปล.แบคกราวน์เท่ห์ดี
โดย: LEE (lyfah ) วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:19:02:37 น.
  
วันที่16 ธค.

Cheer thai shop จะเปิดทำการที่
ชั้นใต้ดิน เซ็นทรัลลาดพร้าว
(แถวร้านกาแฟcoffee world)

แจ้งท่านประธานntpfทราบครับ
โดย: ntpf025 IP: 58.136.57.82 วันที่: 11 ธันวาคม 2550 เวลา:23:28:51 น.
  
นโยบายของกระผม คือ ถึงเข้าไปแล้วถ้าไม่ชอบก็เดินออก ..ไม่เลือกครับ ไม่สนใจสายตาเชียร์ว่าจะตำหนิหรือดูถูก ไม่ชอบก็ไม่เอาดีกว่า เอามาแล้วเหมือนบัตรหล่น เสียเวลาฟรี
โดย: lomocat23/12 IP: 124.120.36.176 วันที่: 11 ธันวาคม 2550 เวลา:23:49:37 น.
  
แวะมาทักทายจ้า
โดย: ดอกฝิ่นสีชมพู วันที่: 12 ธันวาคม 2550 เวลา:1:10:36 น.
  


จ๊ะเอ๋ หวัดดีจ้า...แวะมาทักอีกแล้ว...แต่คราวนี้แวะมาบอกเล่าเก้าสิบบางเรื่องด้วยคะ
ก็บังเอิญได้แวะไปเยี่ยม blog ของ คุณครูปอ สาวสดใส ผู้อุทิศตัวและใจ ให้กับเด็กๆๆ วัดพระบาทน้ำพุ
ได้อ่านเรื่องราวต่างๆแล้ว ที่คุณครูเขียนแล้ว ชอบมากเลย ไม่รู้ว่า เคยไปอ่านกันหรือยัง
เลยเอามาฝาก หากสนใจ เข้าไปอ่านนะคะ
คลิกที่นี่

และหากสนใจมีจิตศรัทธาจะบริจาคเงินสิ่งของหรือแรงกาย ก็เชิญติดต่อที่ที่อยู่ เบอร์โทร
ที่คุณปอ แจ้งไว้บนหัว blog ได้เลยนะ

ไปทำงานต่อหละจ้า..
โดย: a_mulika วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:22:30:07 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



biggg
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



my everyday life on EARTH

New Comments
ธันวาคม 2550

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog