มิถุนายน 2557

1
2
3
4
5
6
8
10
14
15
18
19
20
21
22
25
28
29
 
 
All Blog
เก็บรักไว้ ให้หัวใจที่รอ ตอนที่ 1



ตอนที่ ๑

เสียงโมบายดินเผาที่ชายคาบ้านกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง ลอดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอน หญิงสาวที่ใบหน้าปราศจากเครื่องสำอางแต่งแต้ม รวบผมเป็นมวยกระเซอะกระเซิงไว้กลางกระหม่อมกำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่ไม่ต่ำกว่าสองชั่วโมงแล้ว ขณะที่นิ้วมือของเธอเคาะแป้นคีย์บอร์ดเสียงดังเป็นข้าวตอกแตกอยู่ไม่ขาด กระทั่งเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เธอสะดุ้ง คิ้วขมวดเล็กน้อยเพราะเสียสมาธิจากการพิมพ์ข้อความสนทนากับเพื่อนสาวที่อยู่ต่างประเทศอย่างเมามัน ก่อนจะเอื้อมไปหยิบมือถือที่วางอยู่บนเตียง
“ฮัลโหล...” ณลักษณ์รับสาย
“เฮ้ย ลักษณ์ เพื่อนๆ ชวนไปเลี้ยงส่งไอ้เป้กันคืนนี้ ก่อนมันจะไปอเมริกาเสาร์หน้า ไปด้วยกันนะเดี๋ยวฉันไปรับที่บ้าน” เสียงเพื่อนผู้หญิงปลายสายชวน
“โทษทีว่ะเพื่อน ฉันไม่ว่าง ต้องเฝ้าบ้าน พ่อกับแม่ไปต่างจังหวัด” ณลักษณ์ปฏิเสธเพื่อนไป ทั้งที่จริงๆ แล้วเธอว่าง แต่ด้วยความที่ขี้เกียจออกจากบ้าน และเบื่อการสังสรรค์ที่มีมาติดต่อกันไม่ต่ำกว่า 5 คืนแล้ว

ตั้งแต่ส่งเล่มวิทยานิพนธ์มหาบัณฑิตเสร็จสิ้นแล้วเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ณลักษณ์อยากจะอยู่บ้านเฉยๆ นั่งๆ นอนๆ ทั้งวันให้หนำใจ เพราะก่อนหน้านี้ต้องขลุกอยู่กับกองตำรับตำรามากมายในห้องสมุด และวิ่งวุ่นเข้าหาอาจารย์ที่ปรึกษาขาแทบขวิดอยู่นานนับปี จนเธอรู้สึกผิดที่ตัดสินใจลาออกจากการทำงานแปลบทความให้กับนิตยสารหัวนอกเพื่อเรียนต่ออย่างเดียวจนทำให้ช่วงชีวิตที่เคยสนุกสนานร่าเริงของเธอค่อยๆ ห่อเหี่ยวลง เพื่อนฝูงสมัยเรียนปริญญาตรีที่เคยติดต่อกันก็ห่างหายกันไปคนละทิศละทาง

เมื่อปลดเปลื้องพันธนาการด้านการเรียนสำเร็จแล้ว เพื่อนๆ ในรุ่นเดียวกันต่างชวนกันฉลองความสำเร็จแทบทุกคืน แรกๆ เธอรู้สึกสนุกตามไปด้วย แต่อะไรที่มันเยอะเกินไปถี่เกินไปก็ชักเบื่อ กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้า ตื่นก็บ่าย ตกค่ำต้องออกไปอีกแล้ว กลายเป็นนาฬิกาชีวิตที่ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย เธอจึงอยากพักและหยุดนิ่งบ้าง การได้อยู่กับบ้าน ปัดกวาดเช็ดถู โละข้าวของเครื่องใช้ที่เก็บไว้มานาน สำรวจความเปลี่ยนแปลงภายในบ้าน ดูต้นไม้ใบหญ้ารอบๆ บ้าน ทำให้เธอเริ่มมองเห็นความสุขของการที่ได้ใช้เวลาอยู่บ้านอย่างเต็มที่ เธอตั้งเป้าไว้ว่าขอเวลาพักสักสามเดือนจนกว่าจะพร้อมเผชิญกับโลกความจริงอีกครั้งและสมัครงานเป็นเรื่องเป็นราวต่อไป

ณลักษณ์หันไปดูจอคอมพิวเตอร์ซึ่งเพื่อนที่สนทนาผ่านตัวอักษรได้ออฟไลน์ไปแล้วเธอจึงปิดหน้าจอ และทิ้งตนลงบนเตียง ในสภาพที่ยังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เช้าจนเกือบบ่ายสามโมง ยังไม่ทันที่จะเคลิ้ม เสียงธรณีตะโกนเรียกให้ลงไปช่วยล้างตู้เย็นในครัว หญิงสาวดีดตัวเองขึ้นอย่างอัตโนมัติ เปิดประตูเดินลงบันไดอย่างไม่รอช้า

ทันทีที่ธรณีเห็นสภาพลูกสาว ถึงกับถอนหายใจ

“นี่ไม่คิดจะอาบน้ำเลยหรือไง โตจนเบญจเพสแล้วนะ ไม่ได้อาบมากี่วันแล้วเนี่ย” ธรณีบ่นพร้อมกับส่ายหน้าอย่างอิดหนาระอาใจกับลูกสาวคนเล็กของบ้าน
“โธ่แม่ก็แค่มื้อเช้ามื้อเดียวเอง ไม่ได้ออกไปไหนซะหน่อย แล้วก็ไม่มีใครมาบ้านด้วย” ลูกสาวเถียง
“แล้วถ้าแม่ลื่นล้มสลบไปล่ะ แกจะพาแม่ไปส่งโรงพยาบาลในสภาพนี้เหรอ แม่ไม่เอาด้วยนะ อายคน” แม่ยังบ่นต่อ
“ฮ่าๆๆๆ เอางี้ ถ้างั้นหนูอาบน้ำก่อนไปส่งแม่ก็ได้”
“จะบ้าหรือไง ฉันก็ตายพอดีสิ” ธรณีโวย
“โอ๊ย ถึงตอนนั้นน่ะ ไม่มีใครคิดเรื่องอาบน้งอาบน้ำหรอกทั้งแม่ทั้งหนูนั่นแหละ”
“แกน่ะ ดูแลตัวเองหน่อย ดูหน้าเหน้อสิมันแผล่บเชียว” ณลักษณ์รีบเอามือลูบหน้าลูบหลังธรณีทัก
“เอาน่า หนูขอเวลาสามเดือน หนูจะปฏิวัติตัวเองใหม่ สมัครงานปุ๊บได้ปั๊บเลย” ลูกสาวให้คำมั่น
“เออๆ แม่จะคอยดู ไปช่วยเช็ดตู้เย็นหน่อย เอาน้ำในถาดไปเท แม่ก้มไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวหน้ามืด ต้องไปโรงพยาบาลโดยที่แกไม่อาบน้ำจริงๆ” ธรณียังตอกย้ำไม่เลิก
“ค่าได้ค่า...แหม บ่นจริง หนูก็รวบเป็นมื้อเดียวเลยไงแม่ ประหยัดน้ำดีออก ฮิๆๆๆ”

หลังจากอาบน้ำอาบท่าประแป้งแต่งตัวด้วยชุดนอนเรียบร้อยแล้ว ณลักษณ์มองดูนาฬิกาที่ผนังห้องนอน ใกล้เวลาสามทุ่มแล้ว เธอลังเลว่าจะเปิดโทรทัศน์ดูหรืออ่านหนังสือดี ละครหลังข่าวก็ไม่น่าสนใจ เธอเลือกหยิบนิตยสารตกแต่งบ้านเล่มเก่าๆ ที่ซื้อมาแต่ยังไม่ได้แกะห่อพลาสติกออกมา ดูรูปพลิกไปพลิกมา กระทั่งพลิกไปเจอคอลัมน์แนะนำการจัดสวนด้วยตนเอง มือไวพอๆ กับความคิด รีบเสียบปลั๊กคอมพิวเตอร์ และเปิดเครื่องเพื่อเข้าสู่โลกอินเทอร์เน็ต
“อย่างเราปลูกต้นอะไรได้บ้างที่ไม่ตาย” หญิงสาวถามตัวเองในใจ แล้วคลิกเข้าเว็บบอร์ดที่ตอบปัญหาเกี่ยวกับต้นไม้ และลงมือตั้งกระทู้ถาม

มีใครพอจะแนะนำเรื่องการปลูกต้นไม้ หรือการจัดสวนแบบง่ายๆ สำหรับมือใหม่บ้างคะพอดีมีเวลาว่างจึงอยากจะลองหันมาปลูกต้นไม้ดู เป็นกิจกรรมที่ไม่เคยทำมาก่อน เพราะคิดว่าตัวเองเป็นคนมือร้อน ปลูกอะไรไม่ค่อยขึ้นขนาดปลูกตะบองเพชรยังตาย สมัยเด็กๆ เคยปลูกพวกถั่วงอก ต้นหอม มะเขือเทศใส่กระป๋องนมที่โรงเรียน พอส่งครูเสร็จก็ตายหมด ไม่มีความรู้ด้านนี้เลยจริงๆ ค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำแนะนำนะคะ
จาก S.O.S




Create Date : 07 มิถุนายน 2557
Last Update : 5 ตุลาคม 2560 9:32:48 น.
Counter : 981 Pageviews.

2 comments
  
นิยายรักเรื่องแรกในชีวิต ฝากติดตามด้วยนะคะ
โดย: Alex on the rock วันที่: 3 กรกฎาคม 2557 เวลา:20:26:57 น.
  
ได้ครับ...แต่...อ่านแล้วเหมือนชีวิตจริงใครบ้างคนเรยอ่ะ อิอิ
โดย: Walkerahead วันที่: 23 ตุลาคม 2558 เวลา:11:36:51 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#17



Alex on the rock
Location :
มหาสารคาม  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 41 คน [?]



Blog นี้เป็นพื้นที่ส่วนตัว เป็นความเห็นส่วนตัว ผู้อ่านอาจจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับข้อเขียนใน Blog กรุณาแสดงความคิดเห็นด้วยความสุภาพและเคารพสิทธิ์ในการแสดงความคิดเห็นตามรัฐธรรมนูญของเจ้าของ Blog ด้วย หากผู้อ่านที่แสดงความคิดเห็นไม่อาจจะปฏิบัติตามนี้ได้ เจ้าของ Blog สามารถลบความคิดเห็นของท่านโดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบ
  •  Bloggang.com