ผ่านเดือน 7 ไปแล้ว
เป็นอีกเดือนที่รู้สึกว่า เวลาเดินเร็ว 
บางคนบอกว่า เพราะมีงานทำ ก็เลยรู้สึกเหมือนเวลาเดินเร็ว
ก็ยอมรับว่า มีงานทำ และเป็นงานมากมายด้วย 
ทำไปทำมา  ทำซ้ำทำซาก แต่ไม่เคยรู้สึกเลยว่า "ทำงานเสร็จ" 
ยังเป็นความรู้สึก "ยอดแย่" อะไรอย่างนี้ 

ยังคงรับรู้ถึงความพยายาม ผลักดันและส่งเสริม ของเจ้านายได้เสมอ 
แต่ก็ยังทำใจให้ยอมรับในความก้าวหน้าทางอาชีพนี้ไม่ได้ 
ก็ทำไปด้วยความรู้สึกระหว่าง เรากับงาน ...แต่ไม่ "อิน" แล้วหละ 


เรื่องดีๆ ในเดือนกรกฎาคม ซึ่งเป็นเดือนเกิดของเราก็มีอยู่
ปีนี้มีความอวยพรผ่าน blog และ Facebook นับรวมกันได้เกิด 100 ข้อความ 
แต่เสียงจากโทรศัพท์และ SMS ลดหายไป 
แสดงให้เห็นว่าอินเตอร์เนทเข้ามาแทรกซึมและแทนทีการสื่อสารด้วยเสียงไปแล้ว 

และภายหลังวันเกิดไม่กี่วัน เราได้รับ "คำขอเป็นเพื่อน" ใน Facebook 
ชื่อที่แสดงอยู่ไม่คุ้น  เพื่อนอ้างอิงเป็นเพื่อนนักเรียน และมีเพียงคนเดียว 
ก็เลยต้องคลิกย้อนไปเช็ค profile คนขอ add 

ว้าว   ดีใจรีบกดรับอย่างด่วน 

เพราะเป็นเพื่อนนักเรียนที่เก่าแก่ที่สุดของเราเอง
คนนี้รู้จักตั้งแต่ประถม แยกกันตอนป.4 
แล้วกลับมาเรียนโรงเรียนเดียวกันตอนม.ต้น 
และได้เรียนด้วยกันในชั้น ม. ปลาย  ก่อนแยกจากกันอีกครั้ง
และแยกจากกันแบบขาดการติดต่อไปเลย เมื่อเธอแต่งงาน 

Internet & Facebook นำเราและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้ง 
อย่างดีใจเลยหละ ...ใครว่า social network  ไร้สาระ  เราขอค้าน
อย่างน้อยพื้นที่ online แห่งนี้ก็ทำให้เราได้เพื่อนใหม่ พบเพื่อนเก่า 
ติดต่อกับญาติพี่น้องในแดนไกล  

และมีพื้นที่ได้เราได้ พร่ำบ่น ระบายเรื่องเครียดได้ด้วย 

ผ่านชีวิตไปอีกเดือน ....ก็สู้ชีวิตกันต่อไป ...เกิดมาแล้วนี่นา 
ทำให้ดีที่สุด ก็พอ 



Create Date : 01 สิงหาคม 2555
Last Update : 1 สิงหาคม 2555 10:07:47 น.
Counter : 959 Pageviews.

2 comments
  
เห็นด้วยกับความคิดของคุณนัทธ์พันเปอร์เซ็นต์เต็ม สมัยที่ผมยังเป็นมนุษย์กินเงินเดือน ก็รู้สึกเช่นกันว่างานที่ทำนั้น มันเป็นงานที่ทำซ้ำๆกันทั้งนั้น ผมเคยค้านคนที่บอกว่ามีประสบการณ์ทำงานมาเท่านั้น เท่านี้ปี ผมบอกว่าทำมากี่ปีก็ตามบางงานก็ไม่มีอะไรก้าวหน้าหรือพัฒนาเลย นอกจากทำซ้ำๆกันอยู่ปีแล้วปีเล่า
สำหรับเฟซบุ๊ค ผมเล่นมาหลายปียังไม่เคยเจอเพื่อนเก่าเลย ไม่ต้องย้อนกลับไปสมัยเรียนหรอก ย้อนไปประมาณ พ.ศ. 2540-2541 สมัยที่ผมทำงานที่ บลง.มหาธนกิจ จก. ถนนสีลม ตรงข้าม รพ.กรุงเทพคริสเตียน ผมก็ยังไม่เคยเจอเพื่อนร่วมงานที่นั่นเลยแม้แต่คนเดียว คุณนัทธ์มีคำตอบให้ผมอย่างไรครับ ตอนนั้นผมยังใช้คอมฯไม่เป็นเลยนะ ไม่อยากจะคิด(เดา)ว่าพวกเขาย้ายไปอยู่ดาวอังคารกันหมด
โดย: หนุ่มร้อยปี (หนุ่มร้อยปี ) วันที่: 1 สิงหาคม 2555 เวลา:9:30:01 น.
  
เบื่อกับงานเหมือนกันค่ะ
รู้สึกทุกอย่างวนซ้ำไปมา
ไม่สนุกแล้ว

^^
โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 1 สิงหาคม 2555 เวลา:9:58:14 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#14



นัทธ์
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 36 คน [?]




รักที่จะอ่าน รักที่จะเขียน
เปิดพื้นที่ไว้ สำหรับแปะเรื่องราว
มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้าง ณ ที่นี้



สงวนลิขสิทธิ์
ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
พ.ศ.2539

ห้ามผู้ใดละเมิด
โดยนำภาพถ่ายและ/หรือข้อความต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นส่วนใดส่วนหนึ่ง
หรือทั้งหมดใน Blog แห่งนี้ไปใช้
และ/หรือเผยแพร่โดยมิได้รับอนุญาต
เป็นลายลักษณ์อักษร

Share |
Instagram my read shelf:
Natt's book recommendations, liked quotes, book clubs, book trivia, book lists (read shelf)

2014 Reading Challenge

2014 Reading Challenge
Natt has read 0 books toward her goal of 52 books.
hide

2015 Reading Challenge

2015 Reading Challenge
Natt has read 0 books toward her goal of 52 books.
hide

2016 Reading Challenge

2016 Reading Challenge
Natt has read 1 book toward her goal of 132 books.
hide

2017 Reading Challenge

Natt has read 0 books toward her goal of 100 books.
hide
New Comments
สิงหาคม 2555

 
 
 
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
MY VIP Friend