- - - ยำใหญ่ใส่ความรัก : อาหารกับการเยียวยา - - -



สองสามวันที่ผ่านมา แม่และน้าของดิฉันเดินทางขึ้นมาจากใต้ เพื่อมาเยี่ยมป้าสะใภ้ที่กำลังป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง แม่และน้ามาพักที่คอนโดฯ ของดิฉัน สิ่งหนึ่งที่แม่ทำตลอดมาเวลาขึ้นมากรุงเทพคือ หอบอาหารใต้มาด้วยทุกครั้ง หอบมาครั้งละหลายอย่าง มิใยที่ดิฉันจะบอกว่าใกล้ๆ คอนโดฯ ก็มีอาหารใต้ขาย แม่ไม่ต้องเอาอาหารมาก็ได้ หนักเปล่าๆ แม่บอกว่า อาหารใต้ที่ร้านใกล้คอนโดของดิฉันนั้น ไม่อร่อย เพราะไม่ใช่ของคนจังหวัดเดียวกับเราทำ ไม่อร่อย ไม่ถูกปากแม่ (น้าน แม่ของดิฉัน นอกจากท้องถิ่นนิยม แล้วยัง"จังหวัดนิยม"อย่างรุนแรง )

ไม่ต้องพูดถึงอาหารฝรั่งง่ายๆ ที่ดิฉันทำเป็นอย่างพวกพาสต้าซอสต่างๆ อาหารพวกนี้อย่าหวังว่าคุณนายเธอจะแยแส

มื้อแรกที่แม่และน้ามาถึงเราตั้งวงกินข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย ดิฉันทยอยเอาอาหารใต้ออกมาอุ่น แกงไตปลา แกงส้ม ปลาทอดขมิ้น ต้มส้มปลากระบอก ไข่พะโล้ ฝีมือพี่สาวที่ทำจากไข่เป็ดซึ่งเป็นไข่ที่ชาวบ้านเลี้ยง แม่บอกว่าฟองใหญ่ และไม่มีสารพิษและเชื้อหวัดนกมาด้วยแน่ๆ แถมแม่บอกว่าไข่พะโล้ที่คนกรุงเทพทำไม่อร่อย หวานเกินไป (ขนาดไข่พะโล้ อาหารง่ายๆ แม่ยังหอบมาด้วยเลย คิดดู ) คั่วกลิ้งหมูรสเผ็ดจัด ฯลฯ ผักอีกนานาชนิด ดิฉันนั่งมองปลาทอดด้วยความอัศจรรย์ใจในความมโหฬารของมัน ถามแม่ว่าทำไมชิ้นใหญ่อย่างนี้ แม่บอกว่าพี่สาวไปซื้อปลามาจากเจ้าปลาขาประจำ แถมลงมือทอดเอง ไม่ให้แม่ทอด กลัวว่าปลาจะดำไม่สวย ตั้งใจทำให้ดิฉันโดยเฉพาะเพราะรู้ว่าดิฉันเป็นคนใต้ที่กินเผ็ดไม่เก่งเอาเสียเลย ระหว่างมื้ออาหารดิฉันฟังแม่และน้าเล่าถึง (รวมถึงนินทา ที่คนกรุงเทพเรียกว่าการเม้าท์) ญาติคนโน้นคนนี้อย่างเพลิดเพลิน

ระหว่างล้างจาน ดิฉันคิดถึงหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาจับใจ



ยำใหญ่ใส่ความรัก โดยฮิมิโตะ ณ เกียวโต
สำนักพิมพ์ระหว่างบรรทัด จัดทำ มติชน หนุนหลัง
พิมพ์ครั้งแรก กุมภาพันธ์ 2546

หนังสือเล่มนี้ผูกโยงเรื่องอาหารเข้ากับ ความรัก ความสัมพันธ์ ครอบครัว และรากเหง้าของเธอได้อย่างกลมกลืนและกลมกล่อม ฮิมิโตะ เป็นคนเหนือ เธอพูดถึงอาหารเหนือได้อย่างเอร็ดอร่อย แถมเธอยังทำอาหารได้อร่อยมาก ดิฉันเคยชิมฝีมือการปรุงอาหารของเธอมาแล้ว
เนื้อหาของหนังสือเล่มนี้ เธอเล่าถึง (อดีต ) คนรัก เพื่อนร่วมเรียนที่เกียวโต ญาติพี่น้องของเธอที่สันคะยอม เชียงใหม่ ทุกเรื่อง ทุกคนที่เธอพูดถึงผูกโยงเข้ากับอาหาร

ดิฉันชอบเวลาที่เธอพูดถึงตากับยายของเธอ โดยเฉพาะยายของเธอซึ่งเป็นคนแปลกและมันส์มาก และมักจะมีอาหารแปลกๆ ให้ฮิมิโตะกินเสมอ ยายเป็นคนสอนให้เธอกิน" ตัวเดียวอันเดียวของหมูตัวเมียปิ้ง" ยายเธอบอกว่ากินแล้วจะพูดจามีเสน่ห์ คนรักคนหลง (ท่าจะจริง-เพราะเธอเป็นคนพูดจามีเสน่ห์มาก )

และตอนนี้ดิฉันเชื่อประโยคหนึ่งในหนังสือเล่มนี้อย่างสุดใจ ฮิมิโตะ บอกว่า "อาหารบางอย่าง มันต้องการความอบอุ่นและความเอื้ออาทรระหว่างเพื่อนมนุษย์ด้วยกันอย่างรุนแรง "



Create Date : 13 มีนาคม 2549
Last Update : 31 สิงหาคม 2557 15:51:51 น. 40 comments
Counter : 804 Pageviews.

 
อ่านแล้วนึกถึงขนมจีนน้ำเงี้ยวที่อร่อยที่สุดในโลก ที่จะได้ทานปีละครั้งที่บ้านย่า ในช่วงวันปีใหม่ค่ะ

แต่มื้ออื่นๆ นอกจากนี้ฝากท้องไว้กับอาหารปิ่นโต เป็นส่วนใหญ่ค่ะ


โดย: rebel วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:11:31:37 น.  

 
ผมกลับไปบ้านทีไร แม่จะทำขนมจีนแกงเขียวหวานให้กินทุกครั้ง อร่อยมากครับ

อาหารที่ยิ่งอร่อยบวกกับบรรยากาศที่บ้านซึ่งเป็นโลกของเราเอง หลุดจากเครียดในโลกใบนี้ไปชั่วพักหนึ่ง มันมีความสุขจริง ๆ


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:11:37:53 น.  

 
ฟังแล้วหิวข้าวขึ้นมาเลยครับ ผมว่าจริง ๆแล้ว อาหารไม่สำคัญเท่ากับว่าใครทำอาหารมื้อนั้นให้เรากินเลยครับ ไปกินร้านอาหารกับคุณแม่ทำกับข้าวให้กินที่บ้าน (แม่ผมทำอาหารอร่อยนะ) ความรู้สึกต่างกันเลย


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:11:42:09 น.  

 
ส่วนผมชอบฝากท้องไว้กับเพื่อนๆคับ อิอิ


โดย: me2you วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:11:51:27 น.  

 
พ่อเป็นคนสงขลาค่ะ เวลาไปที่นั่นก็กินอาหารใต้กันเปรม ชอบแกงที่เค้าจะใส่ส้มแขกด้วย มันได้รสชาติเปรี้ยวๆเผ็ดๆกลมกล่อมมาก ยังไม่เคยกินแกงปักษ์ใต้ในกรุงเทพฯร้านไหนใส่ส้มแขกเลยค่ะ


โดย: Thebrightestsunisthepurestgun วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:11:57:41 น.  

 
พี่แป๊ด

เต้ยเป็นคนชอบอาหารใต้มากๆๆๆ อ่านรายการอาหารแล้วน้ำลายไหลลลล



เวลากลับบ้านมีความสุขมากเวลาได้ทานอาหารค่ะ



เห็นด้วยกับคุณแม่นะ อาหารใต้ในกรุงเทพฯ นี่คนละเรื่องกับเวลาไปกินที่ใต้เลยค่ะ

รสมันไม่ถึงน่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:12:01:13 น.  

 
ชอบอารมณ์รวมญาติจังเลยค่ะ
เป็นเหมือนกัน พอเจอหน้าญาติ พี่น้องที่ไม่ได้เจอกันบ่อยๆ ก็จะจับกลุ่ม เล่าสู่กันฟัง (ทำนองเดียวกับการเม้าท์ หรือนินทานั่นหละ) ถึงคนโน้นคนนี้

อารมณ์อย่างนี้ มีเฉพาะ ผู้หญิงป่ะคะ
เพราะ ถ้ามีเฉพาะผู้หญิงเนี่ย จะรู้สึกว่า ผู้ชายนี่ช่างน่าสงสารจัง


โดย: Black Tulip วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:12:13:14 น.  

 
ไว้ครั้งหน้าก็ได้ค่ะพี่

ยังไงตอนงานหนังสือฯ หนูแวะไปหาพี่แน่นอน (จะไปซื้อคำพิพากษาฯ ด้วยค่ะ)


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:12:16:49 น.  

 
- Thebrightestsunisthepurestgun

ใช่ๆ น้ำยาขนมจีน ของใต้ มีใส่ส้มแขกด้วย อร่อยมากๆ ความมันของกะทิ ถูกตัดด้วยความเปรี้ยวของส้มแขก อร่อยมั่กๆ


โดย: grappa วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:12:17:43 น.  

 
เมื่อก่อนตอนอยู่ไซต์ก่อสร้างที่อยุธยา
มีพี่ๆคนใต้เยอะเลย
แปลกดีจัง กินแกงไตปลาเป็นจนติดใจ
ก็ที่ทางขึ้นเหนือนั่นละครับ


โดย: เซียวเปียกลี้ วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:13:02:56 น.  

 
เห็นด้วยค่ะ

คุณตาทำผัดถั่วอร่อยที่สุดเท่าที่เคยกินมา พอท่านเสียไป ยังไม่เคยทานผัดถั่วที่ไหนอร่อยเท่าเลย





โดย: keyzer วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:14:04:42 น.  

 
ศิลปะการทำอาหารให้อร่อยส่วนตัวแล้วมองถึงการที่ทุกคนในครอบครัวได้เข้ามามีส่วนร่วมในการทำด้วยกันค่ะ ... แอบกระซิบว่าถึงจะมีทะเลาะกับการออกแรงตำน้ำพริกไม่ถึงใจแม่บ้างแต่ก็สนุกนะค่ะ

พูดถึงอาหารใต้แล้วน๊อ เปรี้ยวปากมาเลยค่ะ พี่สะใภ้ที่บ้านคนใต้เหมือนกัน คิดถึงแกงเหลืองเลยค่ะ เพราะทำได้สะใจคนทำมากๆ เพราะเธอชอบเผลอทิ้งความเผ็ดเอาไว้โดยไม่บอกกล่าว กินทีไร ร้องไห้เป็นเผ่าเตาทู๊กทีเลยค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:14:14:03 น.  

 
มีเพื่อนอยู่คนนึงเป็นคนสุราษฎร์ ไม่ว่าเราจะไปกินอาหารใต้ที่ไหน แล้วมาบอกว่าอร่อยเค้าก้จะทำหน้าตาน่าเกลียดแล้วบอกว่าเราไม่เคยกินของอร่อย มิใยที่เราจะบอกว่าเจ้านี้ใต้แท้ๆนะ เจ้านี้ดังนะ เค้าก็เอาแต่พูดประโยคเดิม จนเราได้มีโอกาสชิมฝีมือแม่เค้าเราถึงเข้าใจว่าทำไมเค้าถึงได้ดูถูกรสนิยมการกินอาหารใต้ของเรานัก มันอร่อยจนเราต้องเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่แม่จะขึ้นมากรุงเทพทำอาหารให้ลูกชายสุดที่รักกิน แล้วเราก็จะได้รับอานิสงค์นี้ด้วย แกงส้มของแม่เผ็ดแต่ก็ไม่เผ็ดโดดรสชาติมันช่างกลมกล่อมอะไรเช่นนี้ ห่อหมกแม่ก็หอมเครื่องแกงแบบที่ร้านอหารใต้ที่ว่าเด็ดๆที่เราตามไปกินไม่เคยมีร้านไหนทำได้ เวอร์ไปไหมเนี่ยแต่มันอร่อยจริงๆนะ


โดย: paper wing วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:14:15:23 น.  

 
ถ้าชอบเรื่องอาหาร และต้องการความรัก....ทั้งต่ออาชีพ ต่อตัวเอง และต่อคนอื่น
แนะนำหนังสือการ์ตูนเรื่อง ยอดเชฟครัวท่านทูต ครับ ออกมา 12 เล่มแล้ว สนุกมาก...เชื่อหัวไอ้แร้สิ


โดย: แร้ไฟ วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:15:38:42 น.  

 
อ่านแล้วหิว


โดย: strawberry machine gun วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:16:22:22 น.  

 
สำหรับคนจีนอย่างหนู

อาทิตย์หน้ามีงานเชงเม้งค่ะ
ทั้งรวมญาติ และอาหารหลากชนิดไว้ที่เดียวกัน ไหว้เสร็จ พวกเราจะทานอาหารหน้าหลุมศพ เหมือนไปปิกนิกเลยค่ะ


โดย: Le Petit Panx IP: 203.147.55.35 วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:18:18:27 น.  

 




อาหารร้านไหนในโลก..

ก็สู้อาหารฝีมือแม่ไม่ได้สักร้านเดียว


โดย: มัชฌิมา วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:19:06:20 น.  

 
ปกติไม่กินเผ็ดเลยไม่ค่อยได้กินอาหารใต้ แต่เมื่อตอนม.หก มีแม่ของเพื่อนคนหนึ่งทำแกงไตปลาหม้อใหญ่มาให้เพื่อนๆ ลูกในห้องกินพร้อมขนมจีนหนึ่งเข่ง เป็นครั้งแรกที่ได้กินแกงไตปลา รสชาติยังไงจำไม่ได้ แต่บรรยากาศสุดยอดขอรับ ไม่ต้องเรียนกันเลยล่ะ ครูบาอาจารย์ยังมาล้อมวง


โดย: ลูกสาวโมโจโจโจ้ (the grinning cheshire cat ) วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:19:09:01 น.  

 
ชอบที่พี่เขียนวันนี้จังเลยค่ะ อ่านแล้วได้บรรยากาศอบอุ่นของครอบครัวดีจัง (คิดถึงบ้านเลยล่ะ)

แล้วก็อยากอ่านเล่มนี้ของฮิมิโกะไปเลย ที่จริงเป็นแฟนตัวยงของเค้าอยู่แล้วค่า อืม เดี๋ยวบันทึกไว้ว่ากลับไปจะต้องไปหามาอ่าน


โดย: ยอดมนุษย์หญิง IP: 86.144.24.112 วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:20:12:17 น.  

 
เมื่อสักครู่น้องสาว เอาบล๊อคของคนๆหนึ่งมาให้อ่าน อ่านแล้วรู้สึกแย่มากๆ ทำให้ทัศนคติของเราที่มีต่อบล๊อคแกงค์เปลี่ยนไป และไม่รู้สึกอยากปฏิสัมพันธ์กับใครอื่นๆอีกที่เราไม่รู้จัก ไม่เคยทักทาย อันที่จริงอยากเลิกเล่นไปเลย
การเปิดรับของเรา การมองโลกในนี้สดใส เป็นที่พักพิง แบ่งบันทั้งสุขและเศร้า กลับกลายเป็นน่ากลัว หวาดระแวง
จริงๆนะ หรือมันก็เป็นปกติ เพียงแต่เราโชคดีที่เจอเพื่อนๆน่ารักและมีน้ำใจ ไม่ว่าจะสอนทำบล๊อค ทำบล๊อคให้เลย(เนื่องจากยังทำไม่เป็น) หรือ ความห่วงใย ทั้งตัวเรายันไปถึงครอบครอบ
แต่ก็มี2ครั้งที่เรามีปัญหากับคนในนี้นะ คือเราไปลอกหนังเกาหลีเรื่อง i m sorry i love u แต่ก็เป็นการกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจ อย่างที่เจ้าของเค้าคิดแต่ในที่สุดเราก็ยอมรับผิดและขอโทษหน้าไมค์

ครั้งที่สองโดนต่อว่า...ว่าการลบชื่อออกจาก Friend's list หมายความถึงการแสดงว่าไม่อยากเป็นเพื่อน ต่อว่าเราซะ เราอยากจะเจอตัวจังพวกปากดีเนี้ย แต่ก็ชังเถอะ เธอคนนั้นคงไม่สบายอะไรสักอย่าง

สำหรับตอนนี้เราควรจะต้องบอกไหมว่าถ้าใครมาเอาเพลงของเราหรือพี่ๆเราแต่งขึ้นมาเปิด เราจะถือว่าละเมิด

เพื่อนๆเอ๋ย เรารู้สึกแย่จริงๆกับสิ่งที่คนในบล๊อคต้องมาด่าคนในบล๊อคว่าอย่าเอาเยี่ยงอย่าง มันSad จริงๆ ทำไมไม่เป็นเพื่อนกันดีๆ


โดย: erol วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:21:57:25 น.  

 
^
^ อ้าว คนข้างบน เป็นไรนี่
ใจเย็นๆ
ไม่ต้องไป "อิน" อะไรมากขนาดนั้น


โดย: grappa วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:22:18:59 น.  

 
คิดถึงอาหารใต้ คิดถึงบ้านด้วย

=)


โดย: hunjang วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:22:34:47 น.  

 
คุณนายแม่ก็ชอบหอบหิ้วอาหารค่ะ ไปไหนทีต้องมีตะกร้าใส่เสบียง

ตอนเรียนกรุงเทพ เวลาแม่มาเยี่ยมจะหอบ กะปิ พริก มะนาว กระเทียม มาด้วย มาถึงก็หั่นๆ สับๆ ให้เข้ากัน แม่เรียกน้ำพริกโจร ค่ะ เพราะที่ห้องพักไม่มีครกให้แม่ตำน้ำพริกกะปิให้กิน

รสมือแม่หนูอร่อยบ้าง ไม่อร่อยบ้าง บางทีก็ซ้ำเดิมๆ แต่ทุกครั้งที่ไปไหนมาไหน แล้วตายรังกลับบ้านแม่จะทำของโปรดเอาไว้รอท่า อย่างน้อยอย่างนึง


โดย: Mutation วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:22:43:04 น.  

 
น้ำลายไหล อาหารใครก็ไม่อร่อยเท่าอาหารฝีมือแม่อีกแล้วล่ะคะ



โดย: พ่ง IP: 58.8.66.69 วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:22:50:33 น.  

 
อาหารทางใต้โดยเฉพาะน้ำยำ ต้องมาจาก สายบุรี ถึงจะอร่อยอะจะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:23:30:27 น.  

 
รู้สึกว่าคุณแขก (ผู้เขียนเรื่องนี้) เค้าไปเป็นแม่ครัวอยู่ที่เกียวแล้วนี่ หุ หุ
เพิ่งอ่านบทสัมภาษณ์มา


โดย: เจ้าหญิงวีนัส (ohvenus ) วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:1:35:24 น.  

 
อือม์ เป็นคนประเภทกินอะไรก็ได้ แต่ไม่ชอบเท่าไหร่ เลยหาของชอบจริง ๆ ได้น้อยค่ะ

อาหารที่อร่อย สังเกตว่าจะต้อง
- วัตถุดิบดี
- ปรุงด้วยใจ (หรือความตั้งใจ)
- ทานในบรรยากาศสบายใจ ไม่ว่าจะในแง่ของจิตใจหรือสถานที่

ว่าแล้วก็กลับไปนอนนึกถึงข้าวซอยต่อ
ไปใต้คราวก่อน ท้องไม่ดีเลยไม่ได้กิน
...เสียดาย เสียดาย...


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:2:03:35 น.  

 


โดย: Bluejade วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:7:14:41 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าค่า
เป็นอีกเล่มที่น่าหามาอ่านเลยค่ะ ^^



...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:7:57:35 น.  

 
ในหนังสือ "เจ้าพ่อ เจ้าเมือง" ของ อาจินต์ ปัญจพรรค์

เมียนักเลง พูดว่า "อะไรก็ไม่จริง เหมือนยิงปืน"

แต่เสือเก่าพูดว่า "อะไรก็ไม่จริง เหมือนกินข้าว"

อ่านแล้ว ก็จำขึ้นใจ... คิดว่าคงเป็นความจริงตลอดกาล เหมือนนักเลงรัก (นักเลงอีกแล้ว...อิอิ) พูดว่า "อดข้าวดอกหนาชีวาวาย ไม่ตายดอก เพราะอดสิเน่หา"


โดย: a_somjai วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:9:32:00 น.  

 
ถ้าไข่พะโล้กรุงเทพว่าหวาน
มาทานไข่พะโล้เมืองชล คงเข้าขั้นดื่มน้ำเชื่อมนะคะพี่

ยังไม่ค่อยเเน่ใจว่าอาหารพื้นเมืองเเถวบ้านนี่มันมีอะไรบ้าง (นอกจากข้าวหลาม 55)

ถ้านึกได้จะมาคุยนะคะ

ที่จําได้เเม่นๆก็คือ กินข้าวที่อื่นเเล้วก็จะอุบอิบว่า มันไม่ค่อยหวาน
คนเค้าบอกว่า คนเมืองชลก็เงี้ยเเหละน้า (-_-)


โดย: fawn IP: 24.210.47.68 วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:12:20:44 น.  

 
คิดถึงทุกวันกับคำพิพากษาของมหาสมุทร เดินทางมาถึงที่หมายแล้วครับ

อ่านเนื้อหาบางส่วนไปล่วงหน้า
ตอนแวะมาเยี่ยมบล็อกทุกวัน
คราวนี้ได้อ่านโดยละเอียด
ขอบคุณครับ


โดย: นพดล เวชสวัสดิ์ IP: 58.8.186.108 วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:17:13:58 น.  

 

อาหารใต้อร่อยค่ะ
ครั้งนึงเคย "ยัด" เยอะมากไปจนท้องเสียเข้าโรงพยาบาลเลยล่ะค่ะ

ขอให้ป้าสะใภ้หายดีโดยไวค่ะ

. .


(กรี้ดดด คุณนพดล)


โดย: Crisis IP: 58.8.183.81 วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:20:19:10 น.  

 
โอ้ว ชอบปลาทอดขมิ้นเหมือนกัน

สำหรับฮิมิโตะ ชอบเล่มที่เธอเขียนถึงตัวเองตอนไปเรียนญี่ปุ่น (จำชื่อหนังสือไม่ได้อ่ะ) แต่โงกมากกับเรื่องเล่าจากสันคะยอมอ่ะครับ พอเห็นเล่มนี้เลยไม่ซื้อ (อ้าว)

อ่อ คร้าบ สำหรับคิดโลโค เห็นเมล์แล้ว แต่ยังไม่ได้โหลดครับ เพราะงานรัดรึงใจมาก เฮ้อ


โดย: ข้าวตู วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:20:29:20 น.  

 
อ่านเล่มนี้แล้ว คิดถึงกับข้าวฝีมือพ่อค่ะ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:20:31:33 น.  

 


โดย: erol วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:21:34:29 น.  

 
คำ ผกา เอ๊ย ฮิมิโตะ ออกหนังสือเล่มใหม่อีกแล้วหรือครับ จะรอไว้ซื้องานสัปดาห์หนังสือนะครับ (รวมถึง ฯยีสต์ ของแทนไทด้วย...เล่มนี้ยืนอ่านในร้านหนังสือตั้งเกือบชั่วโมงกว่าจะคิดได้ว่า "ทำไมเราไม่ซื้อซะเลยล่ะ?")

ระหว่างบรรทัดจะมีหนังสือปกใหม่เล่มอื่นๆ ออกในช่วงนี้อีกไหมครับ (นอกเหนือจากที่คุณgrappaเคยแนะนำแล้ว) จะได้ซื้อซะทีเดียว


โดย: ปรีดา IP: 203.156.21.21 วันที่: 14 มีนาคม 2549 เวลา:23:24:28 น.  

 
อ่านไปหิวไป
แง่ะ อยากกินคั่วกลิ้งขึ้นมาเฉยเลย


โดย: prncess วันที่: 15 มีนาคม 2549 เวลา:0:09:31 น.  

 
เคยได้หนังสือเล่มนี้มาตอนเพิ่งย้ายบ้าน
อ่านไปได้นิดเดียวเอง ตอนนี้หายไปแล้ว
เพราะ ... ช่วงนั้นระหกระเหเร่ร่อน ย้ายไปย้ายมาหลายครั้ง

สงสัยต้องไปหาซื้อมาอ่านบ้างล่ะ


โดย: สะเทื้อน วันที่: 15 มีนาคม 2549 เวลา:8:41:37 น.  

 
อ่านที่พี่เขียน ช่างอบอุ่นจริงๆ
การกินอาหารจากแม่ ไม่ว่าแม่ซื้อมาให้หรือว่าแม่ทำมาให้กิน มันวิเศษจริงๆครับ...

หรือบางที แม่แฟน ทอดปลาให้กินก็ซึ้งเหมือนกันครับ...ว่ามะ


โดย: เลเย่อ IP: 61.91.110.188 วันที่: 16 มีนาคม 2549 เวลา:4:41:38 น.  

grappa
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




,





New Comments
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
13 มีนาคม 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add grappa's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.