All Blog
--- ส ว น ด อ ก ไ ม้ บ้ า น แ ม่ ---




























ฉันซื้อบัวดินส่งไปให้น้องชายกับแม่เมื่อต้นเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา บ้านน้องชายเพิ่งทำรั้วมีรางใส่ดินไว้รอบรั้วเพื่อปลูกดอกไม้โดยเฉพาะ ฉันถามเขาว่าอยากได้บัวดินมั้ย หน้าฝน บัวดินสวยดี หน้าอื่น ๆ ก็ปลูกดอกไม้อื่นไว้ดูสลับกัน เขาอยากได้แต่เกรงใจที่เราต้องเป็นธุระจัดส่งให้ ถ้าเหตุผลนี้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ที่ต้องถามก่อนเพราะตอนนั้นไม่เห็นว่าบ้านน้องชายมีที่สำหรับปลูกต้นไม้

ฉันไปขอซื้อบัวดินที่ไร่เคียงรุ้ง ไม่รู้หรอกว่าพี่เขาขายต้นละเท่าไร ยังไง บอกแต่ขอช่วยจัดบัวดินให้สองกล่อง กล่องใหญ่ให้แม่กับกล่องเล็กให้น้องชาย

พี่ถามว่าจะเอาอะไรบ้าง ฉันไม่รู้หรอกว่าบัวดินจริง ๆ มีกี่สี เคยเห็นสีพื้น ๆ สีขาว เหลือง ชมพู แต่สวนพี่เขามีหลากสี เขาเพาะเองด้วยสิ เห็นสีสวย ๆ เยอะเลยแต่เรียกไม่ถูก จึงบอกพี่ไปว่า แล้วแต่พี่เลยค่ะ น้องชายกับแม่มีฝีมือในการปลูกดอกไม้พอตัว ยิ่งแม่ยิ่งไม่ห่วง เพราะแม่อยู่กับสวนน้อยของเขาทุกวัน ปลูกดอกอะไรก็สวยงาม แต่แม่ก็บอกเหมือนกันว่า ไม่ต้องส่งมาให้แม่หรอก ค่าส่งคงแพงมาก ฉันก็อือ ๆ ออ ๆ ไป ถามแต่ว่า อยู่หรือเปล่าช่วงนั้น เดี๋ยวไม่อยู่บ้าน บัวดินเน่าตายในกล่องจะเสียดายเปล่า ๆ

การส่งบัวดินไม่ยากอย่างที่คิดเพราะเราไม่ได้จัดลงกล่องเอง แต่พี่จัดลงกล่องให้เราเลย ถามแต่ว่า ผู้รับอยู่ที่ไหน จะได้รู้ว่าตรงไหนควรส่งเคอรี่หรืออีเอ็มเอส ก่อนปิดกล่องบัวดินควรพรมน้ำให้ชุ่มก่อน ต่อให้เขาโยนกล่องอิเหระเขระขระก็ไม่ตาย นี่พูดเผื่อไว้เพราะคาดหวังอะไรกับใครไม่ได้

บัวดินได้ลงดินที่ชัยภูมิและโคราชเรียบร้อยแล้ว เดือนที่ผ่านมาดูเหมือนจะยังไม่สะพรั่งเพราะฝนน้อย แต่บัวดินที่ลงบ้านแม่ดูสดชื่น อยากอวดความงามจากเมืองเหนือเสียเต็มประดา แต่ละชุดที่พี่จัดให้ จะแนบชื่อบัวดินให้ด้วย เป็นบัวดินกลีบซ้อนสีสวย ละมุน ท่าจะเป็นดาราของไร่เคียงรุ้ง

แม่ขึ้นแปลงดินเล็ก ๆ และลงบัวดินเป็นแนวถนนในสวน บางส่วนลงตะกร้าสีน้ำเงิน แม่มีความสุขกับการถ่ายดอกไม้ของแม่และบัวดินให้ลูก ๆ ดูในไลน์ ฉันอิจฉาแต่กุหลาบบ้านแม่ โดยเฉพาะสีชมพู ออกมาทีนับร้อยดอกเพราะลำต้นใหญ่ และกุหลาบสีอื่น ๆ ในสวนก็ดูสมบูรณ์ดี และแมวก็รักแม่เหลือเกิน มาสวนกับแม่ทุกวัน

เพิ่งสังเกตเมื่อไม่กี่วันมานี้ว่า แม่ไม่โพสต์บัวดินเหมือนเคยทั้งที่ฝนตกติดต่อกันหลายวัน ได้แต่แปลกใจแต่ไม่ได้ถาม มัวแต่ชมดอกไม้และแมวของแม่ที่แม่เล่าให้ฟังจนเพลิน แม้ความเป็นจริงของแมวไม่น่าเพลิดเพลินสักเท่าไหร่ เจ้าคาสโนว่า แมวเกเรมาปู้ยี่ปู้ยำแมวเล็ก ๆ ของแม่จนน่าเวทนาไปหลายตัว แม่จับแมวได้ทุกตัวยกเว้นเจ้าคาสโนว่าที่แม่บอกว่า มันเป็นเจ้าพ่อแมวในหมู่บ้าน นี่ก็ลูกหลานคาสโนว่าแทบจะทุกตัว จะจับมาทำหมันก็จับไม่เคยได้ ความจริงถ้าเอาจริงก็น่าจะได้นะ ฉันคิดแต่ไม่ได้พูดให้แม่ไม่สบายใจ

จนกระทั่งฉันส่งรูปบัวดินของฉันให้แม่ดูว่า บ้านฉันออกทุกสีแล้ว บัวดินแม่สบายดีอยู่หรือเปล่า

'หอยทากกินหมดแล้ว แม่เสียใจอยู่นี่ เลยไม่อยากเล่าให้ฟัง มันกินจนกุดถึงรากเลย'
แล้วแม่ก็ถ่ายดินว่าง ๆ และตะกร้าที่มีแต่ดินให้ดู
ยิ่งไปกว่านั้น แม่ว่า ต้นมะละกอของแม่ หอยทากก็กิน

แม่ต้องใช้ยาโรยฆ่าหอยทากแล้วมั้ง ตอนที่บ้านดอยปลูกดาวเรืองมันก็กินเรียบ กินจนไม่เห็นซากเลยเหมือนกัน

น้องสาวฉันเห็นว่าจะต้องฆาตกรรมหอย เธอรีบพิมพ์เข้ามาในไลน์อย่างรวดเร็ว อย่าไปฆ่ามันเล้ย ปลูกดอกไม้สวย ๆ แต่ต้องฆ่าหอยเนี่ยนะ บาปกรรมเปล่า ๆ

อ้าว แล้วจะให้ทำยังไง

ไปถามเจ้าของไร่บัวดินสิ เขาทำยังไงกับหอยพวกนี้ มันน่าจะมีวิธีอื่นที่ไม่ต้องฆ่าหอย

ฉันคิดในใจว่า เวรกรรม เพราะฉันโรยยานะตอนปลูกดอกดาวเรืองครั้งใหม่ อยากบอกน้องสาวฉันว่า ฉันนี่ฆาตกรตัวแม่ ฆ่าปลวกมาหลายยกแล้ว อยากจะโกยปลวกออกมาเผาหมู่ด้วยซ้ำ ฉันมันโหดดดดด

ฉันบอกแม่ว่า ไม่เป็นไรแม่ เดี๋ยวถามพี่เค้าให้ ค่อยส่งบัวดินมาให้แม่ปลูกใหม่ได้ ตอนเราเอาดอกไม้พี่เขามาปลูกแล้วตาย เรารู้สึกไม่ดีมาก ๆ เวลาเขาถามว่าอยากได้ต้นไม้นี้ไปปลูกมั้ย ดอกนั้นมั้ย จะได้ถ่ายผีเสื้อสวย ๆ กับดอกไม้ เราไม่อยากเอาอะไรมาแล้ว พี่ให้มาเท่าไหร่ก็ตาย แต่พี่ก็บอกว่า ของเขาก็ตายไปเยอะแต่ไม่ได้เล่า เล่าแต่เรื่องที่เห็นสวย ๆ งาม ๆ ตรงหน้า ต้นไม้ตายก็ปลูกใหม่สิ จะเป็นไรไป

ฉันเล่าพี่ไปตามจริงว่า แม่กับน้องคงไม่อยากใช้ยาฆ่าหอยแบบที่พี่แนะนำหรอก มีวิธีอื่นมั้ย วิธีที่เป็นมิตรกับสวนและต้นไม้อื่น ๆ ออร์แกนิกก็ได้พี่

ก็มีอยู่นะ นึกออกมั้ยว่า ท้องหอยทากจะนุ่ม ๆ เขาไม่ชอบที่ขรุขระ คลานลำบาก เราก็เอาทรายผสมกรวดหยาบ ๆ หรือไม่ก็เศษแก้ว แต่เศษแก้วไม่น่าจะดีเพราะจะบาดมือคนทำ โรยไว้รอบแปลงบัวดินหรือรอบกระถาง มันมาออกันอยู่ก็หยิบไปปล่อย อย่าปล่อยแถวใบไม้แห้งที่กองถมกันอยู่นะ หอยทากซุกหลับอยู่ตามนั้นแหละ มันชอบวางไข่ตามเศษซากใบไม้ที่กองหมักหมม ดินชื้น อ่อ หอยทากชอบนอนกลางวัน จะออกหากินตอนเย็น ๆ หรือหัวค่ำ ถ้าแม่มีเวลามาก ตอนเย็นก็ให้แม่มาจับหอยทากออกเองก็ได้ หรือไม่ก็โรยปูนขาว หอยทากแพ้กรดและความเค็ม อันนี้ก็ง่ายหน่อยแต่ต้องมาเก็บหอยทากที่มาออรอบปูนด้วยนะ

ฉันเขียนเล่าให้แม่อ่าน ไม่ค่อยโทรฯคุยกัน เพราะแม่ไม่ค่อยได้ยินที่ฉันพูด การรับฟังของแม่แย่มาก แล้วแม่ก็ไม่ยอมใส่เครื่องช่วยหูฟังด้วย เขาว่าเสียงมันก้องอยู่ในหู ไม่มีความสุข

แต่ฉันช้ากว่าน้องสาวเสมอ เธอจัดการค้นคว้าส่งข้อมูลการกำจัดหอยทากแบบเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมที่สุดให้แม่ไปแล้ว







ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย












Create Date : 14 สิงหาคม 2562
Last Update : 14 สิงหาคม 2562 14:14:22 น.
Counter : 119 Pageviews.

1 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณnewyorknurse

  
โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 14 สิงหาคม 2562 เวลา:22:39:59 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#15



ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]



  •  Bloggang.com