All Blog
--- ดู น ก ด้ ว ย กั น ใ น วั น ห ยุ ด ---



























เราห่างหายจากบรรยากาศการดูนกอย่างจริงจังกว่าสองปีแล้ว ก่อนนี้ จะมีนัดกับเพื่อนนักดูนกทุก ๆ ช่วง ไม่ว่าจะขึ้นดอยใกล้บ้าน ไปดูนกต่างจังหวัด ต่างประเทศ สนุกสนานกับการอัพเดทเรื่องนก เช็คลิสต์นกที่ได้มา เล่าถึงช่วงจับตามอง เฝ้าดูพฤติกรรมของนก กรี๊ดกร๊าดกับช็อตเด็ดที่นึกไม่ถึงว่าจะเก็บภาพนั้นมาได้

วันไหนที่จะขึ้นดอยสันจุ๊ไปล่าไก่ฟ้าหางลายขวาง ถึงกับนอนฝัน ถึงกับบนบานศาลบนดอย บนด้วยน้ำเขียว น้ำแดงและดอกไม้ เพียงแค่อยากจะเห็นไก่ฟ้าเดินออกมาหากินข้างถนน ขับรถวนไปมาอยู่อย่างนั้นทั้งเช้า ไม่มีการตั้งบลายด์ใด ๆ

เพียงแต่ช่วงหลังมานี้ มีการตั้งบลายด์ดูไก่ฟ้า ทำให้ขาดเสน่ห์ไปพอสมควรแต่เราก็เข้าใจคนที่บินข้ามฟ้า ข้ามทะเลเพื่อมาดูนกที่นี่ หลายต่อหลายคนพลาดโอกาสที่จะเจอไก่ฟ้า บางคนมาสิบกว่าครั้ง ไม่เห็นแม้แต่วิญญาณไก่ บางคนมาครั้งแรกก็แทบจะเดินสะดุดไก่ฟ้า ของแบบนี้เอาแน่ไม่ได้

เราคนใกล้สถานที่ที่สุด กว่าจะเจอไก่ฟ้าก็ขึ้นไปหลายครั้ง ไปทุกฤดู บางวันดูเหมือนจะโชคร้ายเพราะขึ้นดอยวันฟ้าหม่น หมอกหนาทึบแต่กลับกลายเป็นวันไก่ฟ้าแห่งชาติ เจอไก่ฟ้าถึงสิบเอ็ดรอบ ตื่นเต้นมาก ยิ่งช่วงฤดูไฟป่า เป็นช่วงที่ไก่ฟ้าผสมพันธุ์ จะเห็นเขาจับคู่ ถ้าเห็นคุณนายไก่ฟ้าเดินอยู่ โปรดรอสักครู่ เดี๋ยวคุณผู้ชายจะออกมาตีปีกโชว์ บางทีก็มีการต่อสู้ของสองไก่หนุ่มเพื่อแย่งชิงหัวใจของสาวเจ้า เล่นเอาคนเฝ้าไก่ตกตะลึง เก็บภาพไม่ได้ดีเท่าตาเห็น

แม้ว่าจะเจออยู่บ่อย ๆ แต่ลึก ๆ ก็แอบหวังจะเจอไก่ฟ้าทุกครั้งที่มีเวลามาพักผ่อนดูนกบนดอย บ่อยครั้งที่กลับบ้านมือเปล่า แต่เราก็เตรียมอาหารสำหรับการเฝ้านกทั้งวัน หอบแก๊ซปิกนิกเพื่อต้มกาแฟกินบนนั้น นี่ถ้าไม่เกรงใจใคร เราคงตั้งหม้อกินสุกี้รอนกบนดอยเลยทีเดียว


วันหยุดสามวันนี้ เรามีแพลนหลวม ๆ ว่าจะไปดูนกปีกแพรสีเขียวและปีกแพรสีม่วงที่ดอยช้างมูบ ความจริงเขามาเกือบเดือนแล้ว ไทรสุกก็เกือบจะหมดต้นแล้ว เพื่อนบอกให้ไปเก็บนกซะ เดี๋ยวพวกเขาจะย้ายที่ นี่นกหายากเลยนะ โอกาสดี ๆ แบบนี้ไม่มีอีกแล้ว

แต่เราก็หาเวลาไปไม่ได้เลย คนที่บ้านติดงานทุกวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เราก็ได้แต่รอว่าเมื่อไรเขาจะว่าง ฉันไปไหนคนเดียวไม่ได้ ขับรถไกลขนาดนั้น ไปเองไม่ได้ เราต่างรู้อยู่แล้วว่า ว่างเมื่อไรก็ไป ที่ไม่ไปเพราะติดงานจริง ๆ

ครั้งแรกจะออกบ้านวันเสาร์ แต่ก็ติดอยู่เวรเพราะน้องติดธุระด่วน ทำให้เลื่อนมาเป็นวันอาทิตย์

เราไม่ได้คาดหวังว่าจะเจอนกหรอกเพราะพวกเขามาแวะพักที่นี่เป็นเดือนแล้ว เราดูภาพของนักดูนกที่เก็บภาพพวกเขามา โดยเฉพาะนกปีกแพรสีเขียว ตัวล่าสุดของดอยช้างมูบ
นับว่าเป็นปีทองของที่นี่ นอกจากนกแต้วแล้วใหญ่แล้ว มีนกปีกแพรสีเขียวถึง 5 ตัวและนกปีกแพรสีม่วงอีกหนึ่งคู่ มาแบบเอาใจคนรักษ์นกจริง ๆ


เช้านี้เราเจอนักดูนกที่มาก่อนแล้ว ถามเขาว่าเจอนกเป้าหมายหรือยัง เขาว่ามาสองวันแล้ว ยังไม่เจอปีกแพรทั้งสองชนิด อืม...นะ เราทำใจแล้วว่า อาจจะไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือกลับบ้าน แต่ถือว่าออกมาพักผ่อนวันหยุดกัน

วันนี้เจอนักดูนกที่เราคุ้นหน้าคุ้นตาหลายคน เรารู้จักเขา แต่พวกเขาไม่รู้จักเราหรอก กระนั้นเราก็สวัสดีทักทายกันทุกครั้งที่เจอ รู้สึกถึงความเป็นมิตร เอื้อเฟื้อ ช่วยกันหา และเรียกกันมาเก็บภาพถ้าใครเจออะไรก่อน ไม่มีการกั๊กกัน มุมไหนเก็บภาพได้ดีก็เรียกันมา ไม่ว่าเขาหรือเราจะเป็นแบบนี้กันหมด

บ่อยครั้งที่เราได้นกดีจากเพื่อนนักดูนก อย่างที่บอก เรารู้จักเซเล็บดูนกหลายคน เขาลงภาพสวย ๆ ตามเว็บไซด์ เราก็พลอยรู้จักทั้งนกและรู้จักหน้าค่าตาของคนในวงการที่เขานับถือกันด้วย

จะว่าเราอยู่ในวงการนักดูนกมั้ย คิดว่าไม่ใช่นะ แต่เราสามารถอยู่ในสังคมของพวกเขาได้ไม่ประดักประเดิดมากแต่ก็ไม่ถึงขนาดจะเรียกว่ากลมกลืน เป็นเพราะเราไม่มีพรรคพวกที่ดูนกจริงจังขนาดนั้น ถึงมี แต่เราก็จัดสรรเวลาตามเขาไปไม่ได้ทุกที่ทุกแห่ง แต่บ่อยครั้ง เราก็เป็นส่วนหนึ่งในเวลาสำคัญและได้นกยากไปกับเขาด้วย ภาพของเราก็ไม่ดีเด่ ทุกภาพจบลงที่กล้อง ไม่ใช่หลังพีซีซึ่งมันอาจจะดีกว่า แต่เราก็แต่งภาพไม่เป็น ได้มาแบบไหนก็ลงภาพแบบนั้น อยากดูทุกอย่างที่อาจจะมากกว่าความคมชัดของนก ดีสุดของกล้องและฝีมือเราในวันนั้น จบที่ความพอใจของเราทั้งสิ้น

การดูนกคงเหมือนการวิ่งของเรา เราสองคนก็วิ่งงั้น ๆ แหละ แต่เราซ้อมจริงจังเพื่อจะได้มีโอกาสร่วมวิ่งงานดี ๆ กับเพื่อนของเราและได้เจอเหล่าเทพนักวิ่งถนน นักวิ่งเทรลทั้งหลาย ไม่มีใครรู้จักเราหรอก แต่เรารู้จักคนดังในวงการนักวิ่ง จะตื่นเต้นดีใจไปตามประสา ดีใจที่ได้วิ่งสนามเดียวกับคนนั้นคนนี้ เป็นความประทับใจส่วนตัวของเรามากกว่า

เหมือนกับการแอบชื่นชมนักเขียนคนนั้นคนนี้ ได้เป็นผู้เกาะขอบสนามและคอยชื่นชมพวกเขา ได้ขอลายเซ็นนักเขียนที่เราปลื้ม แค่เขาคุยด้วยก็ดีใจแทบตาย พวกคุณไม่ต้องทำอะไรให้นักอ่านเป็นพิเศษหรอก แค่ตั้งใจทำงานของคุณให้ดีก็พิเศษกับเราแล้ว และเมื่อเริ่มอยากวาดรูป เราก็มีศิลปินและนักวาดชื่อดังและไม่ดังที่เราแอบนิยมอยู่ในใจอีกหลายคน ความสุขของเราคือการได้ลงมือทำในแบบที่เราชอบและมีความสุขกับมุมเล็ก ๆ เงียบ ๆ ของเรา

การเจอนกวันนี้ถือเป็นโชคดี เราได้ยินเสียงนกร้องแปลก ๆ ไม่คุ้นหู พยายามไล่เสียงหาตัวจนเจอเจ้าปีกแพรสีเขียวเกาะกิ่งร้องเพลงเรียกเพื่อนอยู่มุมซ่อนใบบัง เราก็ยิงภาพไปเลย ไม่ได้เต็มตาก็เป็นเรคคอร์ดว่า อย่างน้อยวันนี้เจอเขาแล้ว จากนั้นเราก็ไปเรียกน้อง ๆ และบอกทุกคนว่า ปีกแพรสีเขียวอยู่ตรงนี้ ดูหน้าตาแต่ละคน ยิ้มแย้มยินดี อารมณ์แบบนี้แหละที่คุ้นเคยอย่างยิ่ง ความสุขกระจายไปรอบ ๆ

ฉันกับสามีเดินเก็บภาพจนพอใจ แล้วก็บอกลานักดูนกทุกคนตรงนั้น อยากไปดูนกเล่นน้ำที่คุณลุงสุรพลลงภาพไว้

อากาศช่วงนี้แทบไม่ต้องพูดถึง วิกฤติไปทุกที่ทุกทาง เชียงรายก็ลมฝุ่นลมควันไม่น้อยไปกว่าบ้านเรา เส้นทางบนดอยช้างมูบที่ติดกับชายแดนพม่านั้น เห็นชัดว่า ทางฝั่งบ้านของเขาวิกฤติกว่าเราหลายเท่า แต่ปีนี้ดูเหมือนฝุ่นควันจะหนักกว่าทุกปีและท่าทางจะเป็นแบบนี้มากขึ้นไปเรื่อย ๆ จากที่ต่างคนผจญอยู่กับฝุ่นทุกฤดูร้อนจนเคยชิน ปีนี้กำลังสร้างความเคยชินใหม่ ปรับให้ได้กับความอึดอัดที่ต้องรับมือเอง ไม่มีใครมารณรงค์เรื่องมลพิษจากฝุ่นควัน หลายคนไม่ยอมแม้แต่จะใส่หน้ากากกันฝุ่นเพราะบ่นว่าอึดอัด อาจจะยังหายใจได้อยู่จึงไม่กลัวภัยเงียบจากฝุ่นจิ๋วนั่น มันส่งผลต่อทางเดินหายใจระยะยาว หากรอพึ่งคนอื่น คงสายเกินไป เพราะไม่มีใครมาใส่ใจในสุขภาพของเราเท่าตัวเราเอง ยิ่งห่วงภาพลักษณ์ของเมืองแห่งการท่องเที่ยวแล้ว ไม่ต้องไปหวังอะไรกับใคร เสียงของเรามันปนเปไปในควันไฟ แม้จะอึดอัดแต่นานไปก็ชิน


ความเคยชินทำหน้าที่ได้ดีเสียจนน่าสะพรึง...


เราออกจากที่นี่ก็ไปหาอะไรกินที่ดอยผาฮี้ กินข้าวเที่ยง กินกาแฟและไปวัดบ้านสันพัฒนา ไปโดยไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน เห็นแต่ภาพนกที่คุณลุงสุรพลลงไว้ในเพจนักดูนก เราไม่หวังจะเจออะไรหรอก เจอก็เจอ ไม่เจอก็ไม่เป็นไร นิสัยแบบนี้สั่งสมมาพอสมควร นับว่าได้มาจากการมาดูนกส่วนหนึ่ง เรานัดนกไม่ได้ ดวงล้วน ๆ อย่างน้อยก็สอนเรื่องไม่ควรคาดหวัง แต่จะให้เราเลิกหวังคงไม่มีทางล่ะนะ เพียงแต่ไม่ร้อนรนในใจเท่านั้นเอง ไหน ๆ ก็ออกมาพักผ่อนแล้ว ระหว่างรอนกก็เพลิดเพลิน ได้พักจากการงานประจำวัน

พอถึงวัดบ้านสันพัฒนา ก็เห็นรถจี๊ปแคริบเบียนสีขาว รถที่เจอบนดอยช้างมูบเมื่อเช้านี้ แต่ไม่เจอเจ้าของรถ เราถามชาวบ้านว่าน้ำตกอยู่ที่ไหน เขาบอกที่ทางแล้วเราก็เดินตามหา จนเจอที่หมายจนได้ ดีใจที่ได้เจอคุณลุงสุรพลอยู่ที่นี่ก่อนแล้ว ท่านดีใจและหาเก้าอี้ให้เราเฝ้านกกัน ส่วนคุณลุงขอตัวไปทานข้าว

นกที่นี่แวะเวียนเข้ามาเล่นน้ำตรงน้ำตกเล็ก ๆ ตลอดเวลา นกขี้ร้อนทั้งหลาย แม้จะเป็นนกแสนธรรมดา แต่ตอนที่เขาเล่นน้ำนี่เหมือนเด็กเล็ก ๆ ไม่ว่าจะนั่งแช่ สะบัดก้น ดำน้ำ สะบัดหัว สะบัดปีก เอาหัวจ้วงลงไปจนน้ำแตกกระจายไปทั่ว ไม่ต้องเก็บภาพใด ๆ หรอก แค่นั่งดูก็คุ้มค่าแล้ว ความสุขเหมือนน้ำเย็นกระเซ็นมาถึงใจเรา


เช็คลิสต์นกที่เจอในวันนี้

1. นกจับแมลงสีฟ้าท้องขาว Blue and white Flycatcher
นกอพยพผ่าน มาเร็วไปเร็ว พบไม่บ่อย
2. นกปรอดคอลาย Stripe-throated Bulbul
3. นกปรอดเหลืองหัวจุกหรือไอ้ตึ๋ง Black Crested Bulbul
4. นกปรอดหัวสีเขม่า Sooty-headed Bulbul
5.นกกระจิ๊ดธรรมดา Yellow browed warbler
6.นกเอี้ยงถ้ำ Blue Whistling thrush
7. นกจาบปีกอ่อนสีน้ำตาล Chestnut Bunting
8.นกแซงแซวหางปลา Blavk Drongo
9. นกกินแมลงอกเหลือง Pin striped Tit Babbler
10.นกจับแมลงคอแดง Taica Flycatcher
11.นกแว่นตาขาวสีทอง Oriental white eye
12. นกจาบปีกอ่อนหัวแดง Red headed Bunting
เป็นนกอพยพหรือนกพลัดหลง หายากมาก
13. นกปลีกล้วยลาย Streaked spiderhunter
14. นกกระจิบน้อยธรรมดา Common Tailorbird

มีนกอีกสองสามชนิดที่ยังนึกชื่อไม่ออก เคยเจอแล้วแต่ไม่ค่อยแน่ใจ
ต้องเช็คชื่อให้ถูกต้องก่อนค่อยมาบอกอีกที

แต่วันนี้เกินคาด ไม่คิดว่าจะเจอนกมากมายขนาดนี้
อยากจะหาเวลาดูนกมากขึ้น แต่เวลาเรามีจำกัดและต้องเลือก
ชีวิตไม่จำเป็นต้องได้ทุกอย่าง ทำทุกอย่าง
สนุกกับสิ่งที่ทำตรงหน้าก็พอ

















































ขอให้มีความสุขทุกท่านนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
7 เมษายน 2562

















Create Date : 09 เมษายน 2562
Last Update : 10 เมษายน 2562 15:17:03 น.
Counter : 240 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณnewyorknurse

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#15



ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]



  •  Bloggang.com