วางแผนวันหยุด (งานตะพาบครั้งที่ 193)


ในวันหยุดวางแผนจะหยุดเขียน
แล้วนั่งเรียนนั่งอ่านไม่หยุดเฉย
เรียนรู้ความเป็นไปของโลกเหมือนที่เคย
ผ่านหน้าจอมือถือเอยอย่างเคยเป็น

ให้รู้ว่าแต่ละคนหยุดอย่างไร
หรือเคลื่อนไหวอย่างไรนั้นจะได้เห็น
ความรีบร้อนความเร่งรีบความใจเย็น
ต่างล้วนเป็นบทเรียนให้ได้รู้

วางแผนหยุด เลยให้หยุด หยุดให้คิด
วางชีวิต อย่างไรบ้าง นะหนูหนู
เปิดปีใหม่ แล้วอย่าลืม เขียนส่งครู
บอกให้โลก ได้รู้ คิดอย่างไร

เพราะครูนั้นต้องมีวันเกษียณ
ไม่ได้อยู่โรงเรียนอย่างสดใส
ในวันหนึ่งครูต้องห่างเธอไป
เธอจะอยู่กันอย่างไรเขียนไว้เลย



Create Date : 17 ธันวาคม 2560
Last Update : 17 ธันวาคม 2560 12:58:25 น.
Counter : 567 Pageviews.

ระลึกถึงในหลวงรัชกาลที่ ๙ (๒)


จากทวิตเตอร์ THE STANDARD






จากทวิตเตอร์ English_Everyday







จากทวิตเตอร์ Major Group
(Credit : facebook.com/ClassicCameraForAll)







จากทวิตเตอร์คุณ pernneymo.on 










จากทวิตเตอร์คุณ คูมลิซ่า







จากทวิตเตอร์ Major Group







จากทวิตเตอร์คุณ Charoen Watta







จากทวิตเตอร์ WeKorat

ดาวเรืองบานสะพรั่ง รอบบริเวณมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี หรือ มทส.






Create Date : 19 ตุลาคม 2560
Last Update : 19 ตุลาคม 2560 14:27:42 น.
Counter : 641 Pageviews.

ระลึกถึงในหลวงรัชกาลที่ ๙ (๑)


กำแพง ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ จากทวิตเตอร์คุณ Tinkerbellbliss

















กำแพง ม.ศิลปากร ฝั่งถนนมหาราช จากทวิตเตอร์คุณ Kowit_Boondham



















Create Date : 17 ตุลาคม 2560
Last Update : 19 ตุลาคม 2560 14:35:36 น.
Counter : 541 Pageviews.

‘แบ่งปัน’ หนังสือให้น้องๆ (งานตะพาบครั้งที่ 180)


‘แบ่งปัน’ ในที่นี้ของเราก็คือ บริจาค โดยในปีนี้เราได้บริจาคหนังสือให้กับห้องสมุดประชาชนเฉลิมราชกุมารี อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร มาตั้งแต่ต้นปี 





ภาพที่ลงนี้เป็นล็อตที่ 2 ส่วนล็อตแรกก็เป็นนิยายวัยรุ่นนี่แหละ เป็นซีรีส์ U-Prince (เราไม่ได้อ่านเรียงเล่มตามซีรีส์ที่ฉาย) ตอนนี้ที่ยังเหลืออยู่ คือ เล่มเซอร์เวย์ และเล่มรวม (รวมเรื่องราวของ 12 คู่ต่อจากเล่มหลัก) นอกจากนี้ก็ยังมีนิยายวัยรุ่นเรื่องอื่นๆ ที่เราส่งไปด้วย

และเราก็ตั้งใจว่าเราจะบริจาคหนังสือที่เป็นในลักษณะของการแนะแนว ความรู้ ให้กับน้องๆ ที่ศึกษาอยู่ในระดับมัธยมในโรงเรียน ทั้งโรงเรียนที่เราเคยเรียนจบมาและโรงเรียนที่มีโครงการรักการอ่าน เพื่อให้น้องๆ ได้ใช้เวลาว่างในการอ่าน บันทึกส่งคุณครู และเพื่อเป็นประโยชน์ในอนาคต

สำหรับใครที่อยากจะบริจาคหนังสือ สามารถบริจาคได้ที่ห้องสมุดประชาชนทุกจังหวัดนะคะ มีที่อยู่ตามลิงก์ทางด้านล่างค่ะ

https://sites.google.com/site/thaaneiybhxngsmudprachachn/prawati-rph-st



Create Date : 09 มิถุนายน 2560
Last Update : 9 มิถุนายน 2560 0:13:22 น.
Counter : 661 Pageviews.

กลัวทางลาด เพราะเคย 'พลาด' ลื่นล้ม (งานตะพาบครั้งที่ 177)


เรื่องความรักยังคงเขียนอยู่นะ แต่โจทย์นี้ขอเขียนใหม่ ขอมาเล่าประสบการณ์ชีวิตตัวเอง ที่จากคนที่ไม่เคยกลัวทางลาด กลับมากลัว จนอาจเรียกได้เป็น Bathmophobia โรคกลัวบันไดหรือทางลาดชัน (แต่เราไม่กลัวบันไดนะ เรากลัวทางลาด)

ต้องบอกก่อนว่าตอนเด็กๆ เราไม่เป็น ออกจะชอบมากๆ เลยด้วย รู้สึกสนุก เราชอบเดินตรงกลางๆ เชื่อว่าเด็กหลายๆ คนก็คงชอบ หลานเรานี่ถ้าเจอทางลาดนี่วิ่งเลย ต้องล่วงหน้าไปดัก

เรามากลัวทางลาดก็ตอนอยู่มหาวิทยาลัย จำไม่ได้ว่าชั้นปีไหน แต่เราจำจุดเกิดเหตุ และเหตุการณ์วันนั้นได้ ซึ่งวันนั้นเป็นวันที่เรามาที่เรียนตึกคณะมัณฑนศิลป์ (คณะโบราณคดีจะมีหลายวิชาที่มาขอใช้ห้องเรียนที่ตึกนี้) หลังจากเลิกเรียนเราก็เดินออกมาทางด้านหลังที่เป็นทางที่จะลงไปยังสวนแก้ว ซึ่งมันก็จะมีทางลาด เป็นทางลาดที่สั้นๆ และไม่ได้ชัน

แต่เราพลาด เราลื่น ลื่นเพราะรองเท้าผ้าใบของเราเอง คือ ใช้งานมานานจนยางลายกันลื่นมันสึก กลายเป็นพื้นเรียบๆ พอเราเดินทางลาดปุ๊บ เราก็ลื่น ลื่นแบบล้มก้นกระแทก อายก็อาย เจ็บก็เจ็บ แต่พอเพื่อนถาม ก็บอกไม่เป็นไร ลุกมาอย่างปกติ แต่ความจริงคือเจ็บก้นกบ วันนั้นก็ระบมไป

พร้อมกับมีความกลัวที่ในชีวิตไม่เคยกลัวมาก่อน นั่นคือ กลัวทางลาด กลายเป็นคนที่ค่อยๆ เดิน (จะมองว่าเป็นส่วนดีก็ได้นะ) ถ้าเห็นทางลาดปุ๊บ เราจะเดินช้ากว่าปกติ

ถ้าเป็นทางลาดที่ชัน และมีราว เราจะจับราว และค่อยๆ เดิน ส่วนทางลาดเลื่อนในห้างที่ไว้สำหรับรถเข็น ถ้ามันเป็นทางที่ต้องลง เพราะไม่มีทางอื่นให้ลงแล้ว เราก็จะจับราวและอยู่นิ่งๆ (ยืนตัวเกร็ง) ใครอยากเดินเดินไป แต่เราไม่เดิน ซึ่งต้องบอกว่าเราเป็นอย่างนี้อยู่หลายปีมาก อาการที่ว่ายืนตัวเกร็งเวลาลงทางลาดเลื่อน

เราเพิ่งมาดีขึ้นเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ เพราะพยายามฝึกตัวเองโดยลองปล่อยมือจากที่จับราว ลองยืนนิ่งๆ ให้ได้เหมือนคนอื่นๆ พอฝึกๆ ไป มันก็เริ่มอยู่ได้

ตอนนี้ก็พอที่จะเดินลงทางลาดนั้นได้แล้ว แต่บางครั้งก็ยังมีอาการเกร็ง หรือกลัวอยู่ เหมือนกลัวว่าถ้าลองเดินปล่อยมือ เดินตรงกลางๆ กลัวจะพลาดล้ม และเกิดเหตุอย่างวันนั้น

อย่างบิ๊กซี อ่อนนุช เราจะไม่ค่อยกลัว แต่ถ้าเป็นโลตัส สุขุมวิท 50 เราจะกลัว รู้สึกทางลาดเลื่อนมันชันกว่า เราเลยยังไม่กล้าเดินลง ได้แต่ยืนนิ่งๆ แต่ที่บิ๊กซีนี่เริ่มจะวิ่งได้ละ (ไม่ใช่~ ก็ยังต้องฝึกอยู่)

ก็แปลกดี ไม่รู้ว่ามีใครที่กลัวอะไรกันแปลกๆ กันบ้างไหม หรือมีเราที่แปลกๆ อยู่คนเดียว ที่เป็นโรคกลัวทางลาด เพราะเคย ‘พลาด’ ล้มมา...



Create Date : 25 เมษายน 2560
Last Update : 25 เมษายน 2560 0:29:47 น.
Counter : 863 Pageviews.

7 comment
1  2  3  4  5  6  7  8  9  

BlogGang Popular Award#16



comicclubs
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]



All Blog
  •  Bloggang.com