คุณแม่น้องแฝด ฮานากะฮารุ ^^
ยา...กับวัคซีน รักษาโรคทางใจ......

สองอาทิตย์ที่ผ่านมา เรามีอันต้องปวดหัวกับการทำงานมาก
เพราะนิสัยเก่าๆที่เราเป็นนี่แหล่ะ
ไอ้การที่ชอบจัดการอะไรเอง ไม่สั่งงานใครทำให้เราปวดหัว
จนมันสุดๆ มันถึงพีคของมันแล้ว....ก็ต้องระเบิด
แล้วคนที่ถูกระเบิดลงของเราก็คือ
หัวหน้าแผนกตรวจสอบภายในอันแสนเฮี๊ยบของรพ.
เมื่อมาสั่งให้ทำงานฉุกเฉินที่ไม่แจ้งเราล่วงหน้า
(ก็พี่แกจะมาตรวจสอบเรา เค๊าก็ไม่ยอมบอกล่วงหน้าเรานะซิ)


เราบอกเลยว่า "ไม่ทำ ไม่ทำ ไม่มีเวลา(โว๊ย) ใครอยากจะไปฟ้องผู้ใหญ่ก็เชิญ"

พอทำไปแล้วก็รู้สึกไม่ดีเลยนะ เพราะรู้เลยว่าพี่แกไม่พอใจมากกก
เราก็ไม่แคร์...ช่างมัน ไม่อยากทำงานแล้ว

แต่ทั้งๆที่รู้สึกว่าไม่แคร์ มือก็หยิบโทรศัพท์มากด
เมื่อเวลาที่เรามีปัญหาเรื่องงาน เราจะโทรหาป๊าเราก่อนเป็นคนแรก
แต่เมื่อโทรไปหา มันก็ไม่ได้เป็นเหมือนอย่างที่เราหวัง.....

"ป๊าๆ ทำไมเค๊าต้องมาเซ้าซี้กะหนูอย่างนี้ หนูเบื่อ หนูรำคาญ แค่นี้งานหนูก็ท่วมหัวอยู่แล้ว ฮือๆ"

"ใจเย็นๆ ไหนเล่าให้ป๊าฟังซิว่ามันเป็นยังไง"

เราก็เล่าๆๆๆๆรายละเอียดให้ป๊าฟัง ป๊าฟังแล้วก็พูดว่า

"แต่ป๊าว่าหนูแบ่งงานไม่เป็นเองนะ ทำไมหนูต้องทำอะไรทุกอย่างเองละ ลูกน้องหนูก็มีไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมไม่ให้เค๊าทำ"

โอ จี้ใจดำอย่างจัง
จริงๆมันเป็นสิงที่เรารู้อยู่แก่ใจ แต่ไม่อยากรับความจริง
ว่าเราเป็นหัวหน้าที่ใช้คนไม่เป็นจริงๆ
เราก็เลยพาลโกรธป๊ามากมายที่มาว่าเราแทนที่จะปลอบใจเรา

"ฮือ ป๊าก็มาว่าหนู มาว่าหนูทำไม แค่นี้หนูก็เสียใจจะแย่อยู่แล้ว หนูทำอะไรผิดเหรอ โฮๆๆ"

เซ็งเลย นอกจากไม่ได้รับการปลอบใจ ยังถูกแทงใจดำจนปี่แตก
น้ำตาร่วงเลย อุบาทว์ตัวเองมาก
ทำไมชั้นงี่เง่าอย่างนี้วะ โทรไปเล่าให้เค๊าด่าแท้ๆ ฮือ

สักพักหม่าม้าโทรมา คงรู้จากป๊าว่าเรามีปัญหา

"หนู ถ้าหนูมีปัญหา หนูลาออกเลยนะ ไม่ต้องแคร์ ไม่ต้องมานั่งเครียดแล้ว "

โอ้..นี่แหล่ะ ที่ดิชั้นต้องการ คนที่เข้าใจความรู้สึก และสนับสนุนให้ทำในสิ่งที่เราอยากทำ เลิ่ศๆๆๆ ขอบคุณคะ คุณแม่ขา


เรารู้สึกเลยว่า คำพูดแม่ที่บอกเรา มันให้ความรู้สึกดีอย่างรวดเร็ว
เปรียบไปเหมือนยานะคะ (นี่! มิเสียแรงเป็นเภสัช)
มันเยียวยาให้เราฟื้นจากอาการเจ็บปวดได้เร็วทีเดียว
เรารู้สึกดีขึ้นทันตาเลยค่ะ เมื่อรู้สึกว่ามีแบ็คที่อยู่ข้างหลังเรา
คอยเป็นกำลังใจให้เรา

จนแม้เมื่อตอนบ่าย ป๊าจะโทรมาหาเราอีกรอบ
และก็บอกเราว่าถ้างานไม่ไหวก็ลาออกได้นะ
แต่เรากลับรู้สึกว่าไม่เป็นไร มันไหวแล้ว
ไอ้ความรู้สึกแย่ๆมันได้หายไปแล้ว

v
v
v
v

และก็...แปลกจังแฮ่ะ
เมื่อเราหันกลับมาทำงานต่ออีกระยะ
คำที่อยู่ในใจเรากลับไม่ใช่คำพูดของแม่ที่ให้เราลาออก
แต่กลับเป็นคำพูดของป๊า....
ที่บอกเราว่า ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เพราะเราไม่รู้จักใช้คนเอง

เราจึงหันมาดูงานของเรา
ว่ามีอะไรที่เราแบกรับไว้เองบ้าง
แล้วเราก็ตกใจ...ที่มันมีเยอะมาก
ที่เราทำเอง เพราะกลัวว่าคนอื่นจะทำได้ไม่ดีเท่าเรา
ที่คิดว่าเดี๋ยวจะสอนๆ แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้สอน

แล้วเราก็ได้เข้าใจ...
ว่าสิ่งที่ป๊าพูด ถูกโคตรๆๆๆๆเลยคร่า


เรารู้แล้วว่า สิ่งที่ป๊าพยายามบอกเรา
มันคือความจริง แต่เป็นความจริงที่เจ็บปวดเกินกว่าสมองน้อยๆของเราจะรับได้ในสภาวะหน้ามืดตาลาย
ตอนนั้นเป็นช่วงที่เรารับอะไรไม่ได้เลย
แม้แต่เรื่องง่ายๆที่คนไม่ได้ทำงานกับเรายังดูรู้
แต่ตัวเราเองแท้ๆกลับดูไม่ออก...เฮ้อ

เรามีความรู้สึกว่าถ้าคำพูดของแม่ที่ปลอบประโลมให้กำลังใจเราในวันนั้น
เป็นยารักษาโรคเสียใจ หมดกำลังใจได้อย่างชะงัก
คำพูดของป๊าที่แทงใจดำอย่างจัง ก็ไม่ต่างอะไรกับวัคซีนที่ป้องกันโรคในระยะยาว
ไม่ได้เห็นผลทันทีหลังการฉีด
แต่เป็นภูมิคุ้มกันที่ทำให้เราทำงานได้อย่างมีความสุขมากขึ้น
ทำให้เราเข้าใจ...และเห็นความจริงที่เกิดขึ้น
ภายหลังที่จิตเราสงบลง...
ช่วยให้เราทุกข์ทนจากการทำงานน้อยลง
เป็นภูมิต้านทานดีๆที่เกิดขึ้นไม่ได้จากการกินยาครั้งเดียว

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ายารักษาโรคจะไม่ดีนะ
ยาของแม่มีประโยชน์ในการรักษาภาวะจิตใจของเราอย่างเร่งด่วน
แต่วัคซีนของป๊าก็ทำให้เราทำงานอย่างมีความสุขในระยะยาวได้อย่างดี
เราโชคดีจัง ทีมีทั้งยาและวัคซีนอยู่ใกล้ตัวแบบนี้

และเพราะทุกคนมีคนสำคัญไม่เหมือนกัน
ไม่แน่หรอกนะ...หากกำลังทุกข์ใจ
หาทางออกอะไรไม่ได้
ลองสำรวจดูนิดนึง.....
บางที"ยา" กับ "วัคซีน" รักษาโรคทางใจแบบนี้ อาจจะอยู่ใกล้มือเราก็ได้....

ใครจะไปรู้



Create Date : 13 กันยายน 2552
Last Update : 19 มกราคม 2557 15:48:24 น. 1 comments
Counter : 325 Pageviews.

 
แฮ็ก เรารู้ว่าแกเหนื่อย สู้นะ ^_^


โดย: ติ๊กกี้ IP: 125.27.6.4 วันที่: 18 กันยายน 2552 เวลา:20:53:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

hi hacky
Location :
ชลบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]




Life is a journey....
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add hi hacky's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.