Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2567
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
3 มิถุนายน 2567
 
All Blogs
 
No. 1270 ค้างคืนในป่าแม่วิน เชียงใหม่ (ตอน 6)

No.  1270   ค้างในป่าแม่วินเชียงใหม่ (ตอน 6 )
 
เรากินข้าวในป่ากันอร่อย แต่ดูมือ ของนพ กับ เจ้าโต มีเม็ดข้าวเศษผักกูด เลอะเทอะชวนแหวะไงไม่รู้ซิ
 
มือของครูฉัตร กลับเกลี้ยงสอาด
ครูกินไง มือไม่เลอะ
คุณสองคนคงจะไม่เคยกินข้าวเจ้าด้วยมือซินะ
แหะ ๆ ใช่ครูเคย กินข้าวเหนียว ไม่เลอะมือ ครูทำได้ไง


 
เอานิ้วชี้ นิ้วนางเขี่ยข้าวที่ร้อนเข้าหาตัว ใช้หัวแม่มือดันสวนเป็นก้อนพอคำแล้วใช้นิ้วนางดันเข้าปาก
ครูไปอยู่กับ แม่คุณไวน์ตอน เข้าเรียนในตัวเชียงใหม่ แม่เขาสอนให้
555 ครูเป็นเด็กบ้านนอกมาก่อนเหรอ
เออ..ใช่ เป็นคนเชียงดาวเว้ย
 
เรานั่งคุยล้อมรอบกองไฟ แสงไฟวับแวม อากาศเย็นสบาย  นพรับเฝ้ายามดูแลกองไฟผลัดแรกคนละ 2 ขม
ต่างคนต่างนอนกันเงียบ ๆ น้ำในลำห้วยไหลกระทบก้อนหิน กิ่งไม้ริมน้ำเกิดเสียงเบา ๆ เสียงแตกของไม้ยามไฟลามเลีย
เลียดังเป็นระยะ ลองคลิ๊กข้างล่าง เสียงน้ำจะเป็นแบบที่ผมนอนฟังใจผมนึกถึงคำพูดของครูฉัตร เราไม่หลงทางแต่ยังหาทางกลับ
ไม่ได้ ปลากระป๋องหมด เนื้อย่างหล่นหาย เหลือข้าวอยู่บ้าง ปลาเนื้ออ่อนแห้งรมควันอีกแผง อากาศเย็นลงอีก จนต้องรูดซิบถุงนอน
ชิดกันน้ำไหลเบา ลง ๆ และทุกสิ่งก็เงียบสงบ ไปกับความมืด.....
นอนฟังเสียงไก่ป่าร้อง รับเช้ามืดที่เย็นสบาย น้ำในลำห้วยยังคงไหลไม่ขาดสาย
 
นึกถึงเมื่อวาน เราใช้เวลาวิ่งขึ้นดอย ลงดอยหนีไฟป่าทำเอาหมดแรงไปตาม ๆ กัน แสงไฟจากกองไฟเริ่มมอด โตเสือกท่อนฟืนใหญ่
เป็นไง โต ...นอนไม่หลับเหรอ
หลับครับพี่ไวน์ อากาศเย็นไปหน่อย ดีที่ครูฉัตรเอาผ้าขาวม้ามาให้อีกผืน ผมตื่นก่อนพี่ไวน์ครึ่ง ชม.ได้มั้ง
ปวดท้องฉีกเลยลุกไปฉี่ ตรงโน้นไม่กล้าไปไกล ชักเสียว....
โห้ย... ไม่มีไรแล้ว ใครอยากนอนก็นอน ปวดหนักก็ไปจัดการ 
ตัวหมูป่าหรือหมีกันแน่ที่มาครับครู
หมูป่าแน่มันเปิดไปไกลไม่กล้ามาแล้วที่หมูมา คงจะเคยได้กินอาหารคนที่เคยมาพักแถวนี้
ทำไมครูรู้...
โน่นเศษ กระป๋องปลากระป๋อง อยู่โคนต้นมะเดื่อ
เรานั่งคุยกันรอบกองไฟ เอามืออังไฟให้อุ่นขึ้น ไม่นานแสงแรกของวันเริ่มสาดมาเห็นหน้าผาหินที่สูงตระหง่านด้านหน้า
เราค่อย ลาดลงสู่ลำห้วย สีเขียวของใบไม้เริ่มเห็นชัดขึ้น
ตอนเช้าเรากินข้าวกับอะไรดี
มีให้เลือกเหรอครู
 
มีซิ ปลาย่างรมควัน กะกุนเชียง 555 กินได้ทีละอย่างนะ
ขอกุนเชียง ดีกว่านะพวกเรา ปลาย่างติดคอนะครู
ได้ซิ เดี๋ยวจะยำกุนเชียง หุงข้าว 2 หม้อสนามเลยนะ นพ
เอ้า โต ย่างกุนเชียงให้ครูหน่อย
 
โตใช้มีดผ่าไม้ไผ่สด เป็นง่าม หนีบกุนเชียง 3 แท่งใช้ตอกมัดปลายไม้หนีบปิ้งบนถ่านลุกแดง กลิ่นหอมโชยทำเอาแต่ละคนอยากกิน
ผมใช้มีดซอยฝาน มะหลอดสีแดงส้มเปรี้ยวเป็นชิ้นเล็กใส่กระทงใบตองกล้วยโปรยหอมซอยบาง ครูฉัตรฉีกเกลือป่นหยิบมือ
 ผมวางกุนเชียงที่ร้อน เยิ้มบนใบตองดึงใบพลวงสดหลายชั้นซอยแฉลบบางจนหมดหยิบใส่กระทงใช้มือเคล้า มะหลอดเปรี้ยว
ละลายปนกับเครื่องปรุง เยิ้ม โรยพริกขี้หนูสดแล้วหยิบชิมเปรี้ยวเค็มพอดี


 
นพกับโต กำลังราไฟ ดึงดุ้นฟืนออกจากกอง น้ำข้าวที่ไหลล้นจากหม้อนิดหน่อยช้าวเริ่มระอุแห้งไว้ระยะหนคาง
พวกเราต่างคน ไปล้างหน้าล้างตาที่ลำห้วย
ดวงอาทิตย์ส่องแสงสว่าง ไปทั่วบริเวณ อากาศเริ่มอุ่นขึ้น นพยกไม้แขวนหม้อข้าวสนามจากไม้ง่าม วางหม้อข้าวกับพื้น
 ใช้ปลายมีดแงะฝาหม้อที่ร้อนออก ไอร้อนกับกลิ่นข้าวหอมฟุ้งหอม ..โตใช้ช้อนสนามยาวตักข้าวแจกใส่ใบตองตึง(พลวง)



 ให้แต่ละคน ก็แบ่งข้าวเท่า ๆ กันหมดสองหม้อพอดี
เป็นไง นพ กินข้าวกับยำกุนเชียงฝีมือคุณไวน์
 
อร่อย หอมกุนเชียงเปรี้ยวด้วยมะหลอด พริกขี้หนู หอมแดงรสชาติดีจริง ยังไม่เคยกินอร่อยแบบนี้ครับครู
555 ครูให้ผมใส่มะหลอด ทีแรกคิดว่าคง ไม่ได้เรื่อง ปกติยำยำกุนเชียงจะใส่น้ำส้มสายชูอร่อยกว่ามะนาว
มันไม่มีทางเลือกนี่นา ครูเพิ่งเคยกินเหมือนกัน ว่าแต่ว่า โตไปเอาพริกมาจากไหน
อ๋อ...ผมเดินไป ลดน้ำหนัก อึ นะ ชายน้ำตรงโน้นนั่งยอง ๆ ไม่ถนัดเป็นตลิ่งเองเลยเอามือจับต้นไม้เล็กแต่สูงเพรียว กำลังเพลิน
แหงนดูยอดไม้ เฮ้ย ต้นคล้ายพริก พอเสร็จธุระ
 
เลยเขย่งเก็บเม็ดพริกมาได้ครับครู แต่ทำไมต้นมันโตแบบนี้ละ
ครูว่านะ 555 คนที่มาค้างแรมคงกินพริกเผ็ดเช้ามาเข้าป่าอึเม็ดพริกไม่ย่อยเลยกองแถวนั้นฝนตกเลยงอกนะ
แหวะ น่าเกลียดนะครู
 
ไม่เป็นไรหรอก เหมือนนกมันกินเม็ดไทร ไปขี้แล้วงอกขึ้นมาที้บ้านสวน อ.แก่งหางแมวจันทบุรีมีอยู่ต้น ขึ้นที่โคกพุดทรา
ไม่เห็นเป็นไรที่บ้านสวนพี่ที่ อ.แก่งหางแมว จันทบุรีมีต้น
พริกใหญ่ขึ้นที่โคก ต้นพุดทรา ไม่มีใครไปเก็บ ต้นใหญ่สูงท่วม
ทำไมเขาไม่กินพริกเหรอ
กินซิ แต่ไม่ค่อยมีใครกล้าไป ที่โคกนั่นเป็นที่อยู่ของงูจงอางตัวผู้ตัวเมียอยู่
เออ..เก็บพริกมาแล้วล้างเปล่า กลิ่นอาหารเก่ามันลอยขึ้นนา
ล้างแต่มือแล้ว ตอนไปล้างหน้านะ 555
 
เอาละกินข้าวเสร็จเก็บของเราจะเดินทางกลับต่อดีกว่า
นพ เอาน้ำราดไฟให้หมดนะป้องกันไว้ดีกว่า
คุณไวน์ผมขอ แผนที่ดาวเทียมดูหน่อย
นี่ครับครู มันยับเยิน ดูออกหรือเปล่าไม่รู้
อืม...มีแผนที่ ไม่มีเข็มทิศ อ้าวคุณไวน์ไม่ได้ทำเครื่องหมายจุดที่เราเดินผ่านเหรอแล้วเราจะรู้ไงว่าอยู่ตรงไหน
ไม่รู้นี่ครู ไม่เคยใช้ ครูไม่สอน 555 
งั้นดูดวงอาทิตย์ ข้างหน้าพระอาทิตย์ขึ้น เราเดินลงดอยไปทางนั้นถ้าเราเอาแผนที่ทิศเหนือตรงกับทิศน่าจะเดินไปสู่ถนน 1269
 อัตราส่วนไม่มี แต่ดูแล้วไกลมาก คงไม่เหมาะลงดอยไปทิศตะวันออก น่าจะเจอบ้านแม่ขานหรือไม่ก็บ้านห้วยมะนาว
เก็บเป้ใส่หลัง เดินต่อ
กว่าสาม ชม. ที่เราเดินลัดเลาะแอ่งดอย บางครั้งก็เดินตัดยอดดอยลงดอยให้เป็นเส้นตรง
เอาละ เราพักที่ลำห้วยนี้ เดี๋ยวกัดฟันเดิน
ขึ้นดอยสูงนั่น คงใช้เวลากว่า ชม.แน่ ที่นั่นน่าจะสูงพอมอง
เห็นทางที่เขาจะลงไปบ้าง ถึงยอดดอยน่าจะเกือบเที่ยง แต่เราจะ
ไม่มีอะไรกิน พวกเราจะหยุดหุงข้าว กินข้าวเปล่ากันที่นี่หรือ
จะเดินต่อ
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ  
 
 
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือนกรุณาเม้นท์ข้างล่างหรือทิ้งร่องรอยนิดผมจะได้กลับไปเยือนตอบแทนถูกครับ
 
Diarist



Create Date : 03 มิถุนายน 2567
Last Update : 3 มิถุนายน 2567 5:34:12 น. 19 comments
Counter : 309 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณปัญญา Dh, คุณกะว่าก๋า, คุณหอมกร, คุณtoor36, คุณmultiple, คุณทนายอ้วน, คุณสองแผ่นดิน, คุณปรศุราม, คุณhaiku, คุณtanjira, คุณThe Kop Civil, คุณmcayenne94, คุณร่มไม้เย็น, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณ**mp5**, คุณSweet_pills, คุณดอยสะเก็ด


 
สวัสดีครับคุณไวน์


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:6:08:42 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

กินข้าวด้วยมือไม่เลอะ
คือ คนอินเดียครับ
เขากินเก่งมาก
ขนาดกินกับแกงนะครับ

ผมชอบบรรยากาศนั่งคุยล้อมรอบกองไฟมากครับ
หนาวๆ มีกีตาร์สักตัว เพื่อนรู้ใจสักกลุ่มเล็กๆ
สุดยอดแห่งความสุขเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:6:09:50 น.  

 
อย่าพยายามดีกว่าพีไวน์
กินด้วยมือไม่เวิร์คหรอกจ้า
สมัยก่อนไม่มีช้อนสมัยนี้มีนะ



โดย: หอมกร วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:6:20:05 น.  

 
การพูด
โดยเฉพาะพูดจากผู้มีอำนาจนั้นสำคัญจริงๆครับ
มันคือการสื่อสารกับคนจำนวนมาก
และบางครั้งคือการสื่อสารกับโลกด้วย

ถ้าผู้นำล้มเหลวหรือไม่มีความสามารถในการอธิบาย
ก็นับว่าเป็นเรื่องยากเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:6:50:27 น.  

 
เล่าเรื่องอยู่ในป่า วิ่งหนีของหายหลายอย่าง อยากจะ
เสกแบบภาพยนต์ ขอช้อนข้าหน่อย แต่ไม่ได้ครับ

ในโลกแห่งความเป็นจริง.
วิธีการ กินข้าว ทำไมคนกินข้าวเหนียวจึงไม่มีข้าวเหนียว
ติดนิ้วมาก ฮา...

เหมือนคนอินเดีย แบ่งวรรณะ อาจจะไม่ดีหรือดีก็อยู่
ในเหตการณ์... คนมีวรรณจะกินเรียบร้อยข้าวไม่ติดมือ
แต่บางกลุ่ม ใช้มือขยุ้มข้าวอาหารใส่ปากเลอะเทอะ

ทำความแขยงแก่คนเห็น

บางกลุ่มทำอาหาร ขนมขายเทกับพื้นใช้เท้าเหยียบย่ำ
ถ้ามาขายไทย คงมีคนหลงซื้อบ้างแหละ 555

แม้แต่ในไทย มีคนต่างถิ่นกินข้าวล้อมวง เขามีช้อน
กลาง ใส่ชามแกง ทุกชาม
แต่ละจานข้าวของทุกคนมีช้อนอยู่แล้ว.

บางคนเขาไม่รู้ว่า ควรใช้ช้อนแบบไหน ฮา ก็ใช้ช้อน
ตัวเองตักข้าวในจานตัวเอง บางทีก็ใช้ช้อนตัวเองจ้วง
ลงชามแกง เม็ดข้าวร่วงใส่ชามแกง

บางคน เห็นช้อนกลางอยู่ ก็ใช้ช้อนกลางตักใส่ปาก
แล้ววางในชามแกงเดิม

แล้วใช้ช้อนตัวเองตักข้าวใส่ปาก

วัฒนธรรมไทย ดีเยอะนะครับควรรักษา และถ่ายทอด
ให้คนได้อ่านได้เห็น แสดงว่าคนไทยรู้ว่า รู้รสชาติ
การติดเชื้อจากปากต่อปาก คือช้อน คือมือตัวเอง
ขอบคุณที่เข้าใจถึงเจตนา


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:8:49:23 น.  

 
กินด้วยมือยังไงก็เลอะแต่จะมากน้อย ถ้าแบบที่คุณไวน์เล่ามันเลอะน้อยครับ

เรื่องนกกินแล้วอึออกมาน่าจะเป็นอย่างนั้นแหละครับ นกกินเมล็ดพันธุ์แล้วบนผ่านบ้านเราแล้วอึออกมามันก็มีพืชที่มันกินเข้าไปขึ้นที่บ้านเรา


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:9:14:30 น.  

 
อ.เต๊ะ มาลงชื่อ จองที่นั่งข้างสำรับกับข้าว ไว้ก่อนนะครับ
อ่านเจอ เรื่องหม่ำอาหาร มือจก เค็มๆมันๆ เลยหิวมากๆ
เดี๋ยวต้องหาของเปิปก่อน เดี๋ยวมาใหม่นะครับ 555



โดย: multiple วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:20:37:08 น.  

 
ตอนเด็กๆ เห็น ย่า ป้า น้า กินด้วยมือเหมือนกันครับ มีอไม่เลอะ ข้าวก็ไม่หกครับ เลยหัดจาก ย่า ป้า น้า จนเปิบข้าวด้วยมือเป็นครับ ป้าสอนว่าพยายามใก้มือเปื้อนจนถึงข้อนิ้วแรกเท่านั้น ... แล้วป้าก็สอนให้ใช้สามนิ้วจีบข้าวเข้าปาก เหมือนชาววังด้วยครับ ฮ่าๆๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:20:45:15 น.  

 
ผมก็กินข้าวเจ้าด้วยมือไม่ได้ครับ ข้าวเหนียวไก่ย่างพอได้ครับ แต่ก็ติดมือบ้าง


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 3 มิถุนายน 2567 เวลา:21:19:16 น.  

 
เปิบมือนี่ สมัยเด็กๆ เคยกินครับ
โดยมาก หยิบกับข้าว ถ้าไม่ใช่น้ำแกง ก็จกเอาเลย
แม่เห็น ยายเห็น ก็โดนตุ๊บ โดนเอ็ดบ้าง
คนแก่สมัยก่อนก็ชอบเปิบมือกัน กินช้อนไม่ถนัดนะครับ
น้ำกิน สมัยก่อนก็รองน้ำฝนใส่ตุ่ม
เวลากินก็ใส่ขัน หรูหน่อยก็หยด น้ำยาอุทัย สีชมพู
วนกินกันทั้งวงเลยนะครับ ถ้ายุคนั้นมี โควิด
คงจะติดกันทั้งหมู่บ้าน แหงๆ555

เดินทางเข้าป่านี่ ต้องหาของกินง่ายๆ
เนื้อย่าง ปลาแห้ง ปลาป๋อง กุนเชียง
ทำกับข้าวก็หาเครื่องเคียงเอาแถว ลำธาร
ยามหิว กินอะไรก็อร่อยนะครับ
แต่มะหลอด นี่ อ.เต๊ะ ไม่รู้จักครับ

ส่วนการเดินบนเขา 3 ชม นี่ ไม่เหมือนเดินไปปากซอยไปร้าน 7แน่ ไม่แกร่งจริง ขาไม่แข็งนี่ มีเข่าอ่อนแน่ๆเลยเชียวครับ555



โดย: multiple วันที่: 4 มิถุนายน 2567 เวลา:5:05:49 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 มิถุนายน 2567 เวลา:5:18:59 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไวน์

กินข้าวกับมือนี่เคยค่ะ สมัยเด็กๆ ชอบกินข้าวขยำปลาทู
เมนูนี้ต้องกินมือเท่านั้นค่ะ ข้าวกับไข่เจียวอีกนะคะ
รสชาติอร่อยจริงๆค่ะ แต่ก็กินแบบไม่เลอะมือเท่าไหร่ค่ะ

ยำกุนเชียงนี่ของชอบของแม่เลยค่ะ
น้องสาวยำให้แม่กินบ่อยๆค่ะ หลังๆมานานๆครั้งค่ะ

แมวที่บ้านธัญเลี้ยงปิดค่ะ กลัวหมารังแกเอาค่ะ
แถวบ้านแมวจรก็เยอะค่ะ ดีที่มีน้องหมา แมวเลยไม่กล้ามาป่วนค่ะ

ขอให้คุณไวน์มีสุขภาพแข็งแรงๆนะคะ




โดย: tanjira วันที่: 4 มิถุนายน 2567 เวลา:6:40:10 น.  

 
ผมมีคนรู้จักเคยรับซื้อขยะ
ทำจนรวยเลยนะครับพี่
อย่างคอมฯเก่าๆ
เค้าเลาะเอาทองคำในนั้นได้ด้วยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 มิถุนายน 2567 เวลา:13:44:02 น.  

 
ขอบคุณพี่ไวน์แวะไปเยี่ยมเยียน คุยยาวไม่เป็นอะไรสนุกดีค่ะ
ข่าวพี่ไวน์ไม่สบายกระดูกสะโพกแตก กว่าจะผ่านได้คงจะลำบากมาก
และคงจะหายสนิทดีแล้วนะคะ จริงอย่างพี่ไวน์บอกถ้ารวมพลังหลายๆคน
ก็จะช่วยอุทิศบุญกุศลให้จิตวิญญาณได้มาก ไปไม่กี่คนทำได้แค่ไหนก็แค่นั้นค่ะ
เรื่องแคมปิ้งในป่าจริงๆ คนสมัยรุ่นพี่ไวน์หรือเย็นยังพบเห็นอยู่มาก
ส่วนเย็นไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่ เวลาได้ยินก๊วนเหล่านี้ เพราะส่วนใหญ่ไม่ได้รักป่า
หรือสัตว์ป่า แต่ไปหาล่าสัตว์ป่า และทำลายระบบนิเวศน์ของป่า
ดังนั้นการห้ามเข้าไปรบกวนป่าก็เป็นทางที่ดี เพราะเราไม่ทราบพฤติกรรมของใครได้
แม้แต่คนที่สังคมไม่คาดคิด ก็ยังมีรสนิยมแปลกๆ
ส่วนการรับประทานด้วยมือ และมือไม่เลอะนั้น เป็นเรื่องปกติของคนสมัยก่อน
ที่ยังไม่มีการใช้ช้อน ชาววังก็รับประทานด้วยมือ แต่ทานคำเล็กๆ และไม่เกินข้อนิ้วมือแรก
ถ้ามือเลอะเทอะไปหมดก็ต้องถูกอบรมสั่งสอน ขอบคุณพี่ไวน์อีกครั้งและขอให้แข็งแรง
หายสนิทปกติในที่สุด ไปหัวหินคิดถึงพี่ไวน์เสมอ ว่าอาจจะพบได้กลับมาปกติขี่จักรยานอีกค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 4 มิถุนายน 2567 เวลา:18:20:08 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 มิถุนายน 2567 เวลา:5:11:57 น.  

 
แก๊งคอลฯทำงานขยันมาก
ได้เงินเยอะด้วยนะครับ
ลูกน้องเก่าของผมคนนึงข้ามฝั่งไปทำงานกับคนจีน
หลอกคนจีน
เค้าบอกว่าได้เงินเดือนนึง 5-7 หมื่น
พอผมเปิดร้านเรียกกลับมา
เค้าไม่ยอมกลับเลยครับ
ผมเตือนแล้วว่าระวังนะ
เวลาตำรวจจับโทษหนักเน้อ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 มิถุนายน 2567 เวลา:13:05:03 น.  

 
สวัสดียามบ่ายค่ะ พี่ไวน์

จันทร์หายไปแปปเดียว พี่ไวน์ เขียนมา6ตอนแว้ววววว
เดี๋ยวไปตามไล่อ่านตั้งแต่ตอนแรกค่ะ

ตอนนี้พี่ไวน์แข็งแรงดีแล้วนะคะ


โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 5 มิถุนายน 2567 เวลา:13:35:10 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 มิถุนายน 2567 เวลา:5:31:14 น.  

 
❤ ประโยชน์บางประการของศาสนาอิสลาม 💙

💙 ประตูสู่สรวงสวรรค์ชั่วนิจนิรันดร

❤ การช่วยให้พ้นจากขุมนรก

💙 ความเกษมสำราญและความสันติภายในอย่างแท้จริง

❤ การให้อภัยต่อบาปที่ผ่านมาทั้งปวง

💙 สิทธิมนุษยชนและความยุติธรรมในศาสนาอิสลาม

❤ านภาพของสตรีในศาสนาอิสลามเป็นอย่างไร?

💙 ครอบครัวในศาสนาอิสลาม

❤ ชาวมุสลิมปฏิบัติต่อผู้สูงอายุอย่างไร?

💙 ชาวมุสลิมมีความเชื่อเกี่ยวกับพระเยซูอย่างไร?


https://justpaste.it/b790p


โดย: ศาสนาอิสลาม IP: 176.16.111.34 วันที่: 9 มิถุนายน 2567 เวลา:15:55:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 92 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.