Group Blog
 
<<
กันยายน 2557
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
8 กันยายน 2557
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้..มีตะพาบ (113)ตั้งแต่วันนั้น


ถนนสายนี้..มีตะพาบ (113)




ตั้งแต่วันนั้น...ฉันยังรักเธอ




มีน กุสุมา เขียนคำ









ณ ค่ำคืนหนึ่ง 



แสงไฟจากหัวเตียงดับลงเมื่อเกือบค่อนคืน
ความเงียบเข้าปกคลุม
ไศลศักดิ์ไม่อาจข่มตาให้หลับลงได้
เตียงไหวยวบทุกครั้งที่ขยับตัวไปมา
ชิดชมัยที่นอนอยู่ข้างๆตกใจตื่น..ลืมตาในความสลัวลาง


"นอนไม่หลับเหรอพ่อ"




แสงจันทร์ข้างแรมสาดส่องรอดช่องหน้าต่างเข้ามา 
เธอเอื้อมมือเปิดไฟหัวเตียงอีกครั้ง
ชิดชมัยหันหน้าไปมอง
เห็นสามีนอนเอามือก่ายหน้าผาก



“พ่ออยากมีเงินสักก้อนเอาไว้ให้หลานๆ
จะได้เรียนสูงๆ
จะได้ไม่ลำบากเหมือนปู่”




“เราก็ทำหน้าที่ในส่วนของเราแล้ว
ส่วนที่เหลือให้เป็นหน้าที่ของพวกเขาเถอะค่ะ
แล้วพ่อคิดว่าหลานๆของเราเขาจะชอบเรียนเหรอ
เขาอาจอยากเป็นพ่อค้า นักธุรกิจ ชาวนา คนทำบ่อกุ้งก็ได้”



ไศลศักดิ์หันมาสบตา




“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ..อย่างน้อยๆ
เวลาที่หลานๆมาหาปู่ 
หรืออยากเรียนต่ออะไร เราจะได้มีให้เขาไง”



ชิดชมัยลูบแขนสามีเบาๆ



“มีก็ดีไม่มีก็ไม่เห็นเป็นไร ชีวิตเป็นเรื่องสบายๆอยู่แล้ว”
ผู้ใหญ่ขาดแคลนอะไร ทำไมชอบคิดว่า
ลูกหลานต้องการสิ่งเดียวกับตัวเอง"


ไศลศักดิ์ถอนหายใจเบาๆ
ยกมือที่ก่ายหน้าผากมากอดภรรยาไว้



"ยังไงเหรอแม่"


ชิดชมัยกระแอมเบาๆ


"ก็เช่น พ่อแม่ขาดแคลนเรื่องการศึกษา
ก็พยายามเคี่ยวเข็ญให้ลูกหลานเรียน 

พ่อแม่ขาดแคลนอาหารอดๆอยากๆ
ก็ขุนลูกหลานจนอ้วน


พ่อแม่ขาดแคลนของเล่น 
ก็ประเคนของเล่นให้จนเต็มบ้าน
ลูกหลานก็ทุบเล่นไม่เห็นคุณค่า


คนที่เคยขาดความรักความอบอุ่น 
ก็ให้เวลากับลูกๆทั้งอบและอุ่นจนร้อนระอุ


ผู้ใหญ่ตอนเล็กๆเคยขาดอะไร
ก็พยายามหามาเติมเต็มให้เด็กๆจนเกินพิกัด


บางสิ่งบางอย่างในชีวิต 
เราไม่จำเป็นต้องไปคิดแทนเขาก็ได้
เขาต้องการอะไร..ให้เขาไขว่คว้าด้วยตัวเขาเอง 
เติมเต็มในส่วนที่ขาดด้วยตัวของตัวเอง
ได้ลิ้มรสชาติของชีวิตที่แท้จริง”


ไศลศักดิ์พลิกตัวไปกอดหมอนข้าง
ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ


"ฉันอาจพูดเหมือนไม่เป็นห่วงลูก
แต่ภายในใจไม่ใช่อย่างนั้นแม้แต่นิดเดียว
ตั้งแต่วันนั้น วันที่รู้ว่ามีสิ่งเล็กๆกำเนิดอยู่ในท้อง
แม่ก็วาดฝันไว้มากมาย วางแผนการณ์ในอนาคต
ในที่สุดก็พบคำตอบ
เราก็ทำหน้าที่ในส่วนของเราแล้ว
ชีวิตของเขาควรปล่อยให้เขาได้ลิขิตด้วยตัวของเขาเอง"



ก่อนที่เรื่องราวจะบานปลายจนดึกดื่น
ไศลศักดิ์หัวเราะเบาๆ




“อย่างที่แม่ว่า.จะกังวลล่วงหน้าไปทำไม
เรื่องของวันพรุ่งนี้
ขอให้เป็นของวันพรุ่งนี้ดีกว่า
นอนเถอะแม่..
เช้าจะตื่นไปทำงานไม่ไหว
ก่อนที่จะคิดไปไกลถึงเรื่องหลานๆ
หาลูกสะใภ้ให้ได้ก่อนเถอะแม่มึง ฮา ฮา”



แอมอร







Create Date : 08 กันยายน 2557
Last Update : 8 กันยายน 2557 22:15:33 น. 15 comments
Counter : 642 Pageviews.

 
มาส่งยิ้มก่อน พรุ่งนี้มาอ่าน
ตอนนี้อ่านรัยก็ไม่เก๊ตแล้ว

แหะๆ อีโม้ไม่ขึ้นสักตัว


โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 8 กันยายน 2557 เวลา:22:58:26 น.  

 
อ่านงานของคุณแอม แล้ว อมยิ้มเลย....

ใช่เลย....ตอนเด็กเราขาดอะไร มักจะหามา
ทดแทนตอนที่เราทำงาน หาเงินเองได้

แต่บางครั้ง ปมด้อย ก็ทำให้ชีวิตพบแต่ ปมเด่น

แต่อีกละครับ.... บางคนขาดแคลนอาหารพอ
โตมา ก็รูดบัตรกินอาหารหรู แต่ต้องใช้เงินตาม
บัตร เป็นหนี้ไม่รู้จักหมดสิ้น..


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 9 กันยายน 2557 เวลา:5:30:28 น.  

 
สวัสดีค่ะแวะมาอ่านงานตะพาบค่ะ อ่านเพลินเลยเขียนเหมือนนิยายเลยนะคะ คงมีตอนต่อแน่ๆเลยไว้มาอ่านต่อนะคะ

มีความสุขวันสีฃมพูค่ะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 9 กันยายน 2557 เวลา:10:07:12 น.  

 
สวัสดีค่า คุณแอม ^^

มาอ่านตะพาบค่ะ
อ่านจบน่ารักจัง
วางอนาคตให้หลาน แต่ตอนจบยังไม่มีสะใภ้เลย
ท่าทางจะอีกนานแน่ๆ

ขอบคุณตะพาบน่ารักๆค่า



โดย: lovereason วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:0:08:33 น.  

 
ถูกเผ็งเลยค่ะ

มีเรื่องเล่าค่ะ

เจ้าสัวผู้ร่ำรวยไปนั่งพุ้ยข้าวต้มทุกวัน
จนคนขายต้องถามว่า
เจ้าสัวร่ำรวยออกอย่างนี้มานั่งพุ้ยข้่าวต้มข้างถนน
เห็นลูกชายเจ้าสัวขับรถสปอร์ตกินข้าวภัตตาคารหรูอาหารแพง
เจ้าสัวทำไมถึงชอบพุ้ยข้าวต้มล่ะ

เจ้าสัวตอบว่า
"ผมมันลูกคนจน ไอ้ลูกชายมันลูกคนรวย"



โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:20:35:56 น.  

 
เข้ามาอ่านด้วยคนนะครับ...
สำหรับ แพนิค วันนี้คงดีขึ้นมากแล้วนะครับ ครู แอมครับ
เอาใจช่วยครับ


โดย: พายุสุริยะ วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:20:40:44 น.  

 
แวะมาอ่านตะพาบค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:22:01:15 น.  

 
เราก็ต้องทำหน้าที่ของเราในวันนี้ก่อนอะนะ แต่ไม่ว่าใครก็อยากมีฐานะทั้งนั้นแหละครับ มันจะได้ไม่ลำบาก

มีทิ้งท้ายให้ยิ้มด้วยนะครับ

+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:23:37:44 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่แอม
เรื่องน่าอ่านฝุด ฝุด ค่ะ
ถ้ากำลังหาลูกสะใภ้ มาหาแถวนี้ก็ได้ค่ะ อิอิ
คิดถึงเหมือนกันค่ะ


โดย: raya-a วันที่: 12 กันยายน 2557 เวลา:19:16:28 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่แอม
พี่แอมงานเขียนสไตล์น่ารักๆอบอุ่นๆ
ตัวหนังสืออ่อนไหวแบบนี้ คิดถึงจังเลยอ่ะค่ะ ^^


โดย: mastana วันที่: 13 กันยายน 2557 เวลา:14:06:47 น.  

 
แวะมาอ่านค่ะพี่แอมอร
อุ้มแวะมาอ่านแล้วก็ 555


โดย: อุ้มสี วันที่: 13 กันยายน 2557 เวลา:17:57:16 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณพายุ

แพนิคหายหน้าไปตั้งสามปีแล้วค่าาา
แต่กลายเป็นที่ปรึกษาไปซะแล้ว
เวลาเข้าบล็อกจึงลดน้อยลงเรื่อยๆ
คนป่วยด้วยโรคเครียดเพราะพฤติกรรม
ในการใช้เทคโนโลยีมีมากจริงๆ

สบายดีนะคะ

แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 15 กันยายน 2557 เวลา:21:44:22 น.  

 

แวะมาโหวดค่ะ
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกนะคะ

เรื่องพ่อแม่มอบความรักความอบอุ่นให้ลูกจนร้อนระอุ ... เหมือนเป็นคุณหนูแล้วทำอะไรไม่เป็น
พอไปอยู่กับคนอื่นก็กลายเป็นที่รังเกียจ เห็นบ่อย
เด็กจบมหาวิทยาลัย (บางราย)มาเรียนที่เมกา แต่ทำอะไรไม่เป็นเลยแม้แต่ซักผ้าด้วยเครื่อง มาพักบ้านญาติ ก็ลืมไปว่าที่นี่ต้องช่วยต้วเองกัน ทานข้าวจานก็ไม่ล้าง เขาทำครัวก็ไม่เคยมาแล เป็นคุณหนูแท้ๆ คนที่เขาให้พักด้วยก็เบื่อระอา อาบน้ำทีเป็นชั่วโมง ไม่รู้ว่าที่นี่หน้าร้อน ค่าน้ำราคาสามเท่า ต้วเองอาบน้ำฉ่ำใจ เจ้าของบ้านร้อนระอุคิดว่าค่าน้ำเดือนนี้จะเท่าไรหนอออ
โชคดี ไม่เคยมีใครมาอยู่ด้วย มีแต่ได้ยินคนเขาบ่นกัน

แต่สำหรับเด็กที่มาอยู่เอง ต่อให้เป็นคุณหนูอย่างไร ก็เห็นว่าเขาเปลี่ยนไปได้เหมือนกัน ต้องทำอะไรเองทุกอย่าง มีเพื่อนๆ พี่ๆคอยแนะนำ


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Close To Heaven Parenting Blog ดู Blog
ร่มไม้เย็น Dharma Blog ดู Blog
peeamp Literature Blog ดู Blog

newyorknurse


โดย: newyorknurse วันที่: 16 กันยายน 2557 เวลา:2:10:58 น.  

 
ตะพาบจะออกเดินอีกละล่ะ อย่าลืมเน้อ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 21 กันยายน 2557 เวลา:19:06:32 น.  

 
แหะๆ ถ้าไม่ไปเยี่ยม ลืมแล้วนะเนี่ย
สารภาพแต่โดยดี ยังไม่คุ้นกะการเล่น
กับตะพาบ อิอิ อ่านก็ไม่ทั่วถึง อ่าน
แล้วอยากโหวตก็แบ๊ะๆอีก วันนี้พอดี
เหลือหนึ่งเม็ด แปะเลย

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mambymam Music Blog ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
haiku Art Blog ดู Blog
blueberryblossom Photo Blog ดู Blog
peeamp Literature Blog ดู Blog

ตะพาบบ้านพี่ไม่ต้องโหวตน้าาา ไม่ได้
เล่นหมวดนี้อ่ะค้าบ เสียดายโหวตจิ


โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 21 กันยายน 2557 เวลา:20:51:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

peeamp
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 51 คน [?]




บางที ปลายทางก็ไม่ได้สำคัญมากไปกว่า


.....

สิ่งที่อยู่ระหว่างทาง


..............^^....
และความสุขในปัจจุบัน

ก็เป็นสิ่งที่เราจับต้องได้

....^^.....^^......


โดยไม่ต้องรอคอย

ความสุขของอนาคต



ปูปรุง








New Comments
Friends' blogs
[Add peeamp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.