Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2554
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
25 สิงหาคม 2554
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้.....มีตะพาบ : รถไฟสายรัตติกาล





ถนนสายนี้...มีตะพาบ:รถไฟสายรัตติกาล





โจทย์คือ






บทสนทนา บนขบวนรถไฟสายเหนือ ในเดือนธันวาคม









มีน กุสุมา เขียนคำ












จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ











ต่อจากนั้นเสียงคล้ายเนื้อกระทบกับเนื้อดังติดๆกันขึ้นสามครั้ง








เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ





เมื่อรถไฟรอดอุโมงค์ที่มืดสนิทเมื่อโผล่พ้นอุโมงค์มาได้



หญิงสาวสูงวัยคิดไปว่า”สงสัยทหารหนุ่มรูปหล่อที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
จะลามปามมาจูบลูกสาวของเธอ จึงโดนตบไปสามเพี๊ยะ”



ส่วนสาวเจ้าขวยเขินเมินออกไปนอกรถ
คิดว่าชายหนุ่มคงจะอดใจไม่ไหว แอบจูบเธอ
แต่ว่าพลาดไปจูบคุณแม่ที่นั่งอยู่ข้างๆเจอคุณแม่แจกขนมเปี๊ยะไปสามฉาด”



ผู้พันชำเลืองมองหน้าทหารหนุ่มผู้ใต้บังคับบัญชา พลางนึกในใจ
“หนอย..ดูมัน ยังจะมาทำหน้าระรื่น
นี่คงแอบไปจูบสาว เขาเลยตบให้สามฉาด แต่ดันพลาดมาโดนเรา”


ทหารหนุ่มกระหยิ่มอยู่ในใจ” แค่จูบหลังมือตัวเอง
แต่ได้ตบหน้าผู้พันไปสามฉาด วันนี้สะใจดีแท้ๆ”



หญิงสาวอมยิ้มกับเรื่องราวในความทรงจำ
ที่เคยได้ฟังจากคนแปลกหน้าที่เป็นเพื่อนร่วมทางในครั้งก่อน
มองไปจนสุดตาเห็นทิวเขาลิบๆที่อยู่เบื้องหน้า
หลังจากฝนพร่างพรมลงมาหลายวันในช่วงปลายปี
บรรยากาศสองข้างทางจึงสดเขียวยิ่งนัก ลมเย็นๆปะทะผิวหน้า
ได้กลิ่นไอดินและกลิ่นธรรมชาติ เธอสูดอากาศสดๆเข้าไปจนเต็มปอด



หนังสือที่อ่านค้างไว้ยังคงวางอยู่บนตัก
ปล่อยใจไปกับทิวทัศน์สองข้างทางอย่างเพลิดเพลิน
จู่ๆความทรงจำใหม่ก็แทรกเข้ามาในความคิดคำนึง
เสียงเขายังแจ่มชัดนัก คล้ายๆเรื่องราวได้เกิดขึ้นเมื่อวันวาน




“เราจากกันครั้งนี้ อาจเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้นะ
ครั้งหน้าเมื่อเราพบกันอีกครั้ง เราอาจไม่ต้องจากกันไปไหนอีกเลย”




คำพูดประโยคนี้..ทำให้สตรีนางนั้นยิ้มได้
เพราะความเยาว์วัย ไม่รู้สักนิดว่า..
เมื่อวันเวลาผ่านไปและได้กลับมาเจอกันใหม่อีกครั้ง
สุดท้ายความตายก็มาพรากเขาไปในที่สุด”





“กระซิก กระซิก กระซิก “


เสียงร่ำไห้ดังแผ่วๆหญิงสาวตื่นจากพวังค์ มองไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้าม
ที่บัดนี้มีสตรีแรกรุ่นดรุณีนางหนึ่งมานั่งอยู่ แม้ว่าจะสวมแว่นตาดำอำพรางไว้
ไหลบางๆยังไหวสะท้าน เธอพยายามกักเก็บความร้าวรานเอาไว้
แต่น้ำตาก็ยังคงไหลหลั่งออกมาไม่ขาดสาย”




หญิงสาวที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกว่าไม่อยากคาดเดา
ว่าสาวเจ้าร้องไห้ด้วยเรื่องราวใด
ยื่นผ้าเช็ดหน้าส่งให้ ไม่มีวลีปลอบโยนใดใด
หลุดออกมาจากปากสักประโยคเดียว



สาวอ่อนวัยกว่า รับผ้าเช็ดหน้ามาถือไว้
กล่าวขอบคุณเบาๆ
เธอลอบทอดถอนใจและเบือนหน้าหนีไปอีกทาง
ปล่อยหญิงสาวผู้นั้นร่ำไห้ต่อไป




สาวเอย..เจ้าจงเรียนรู้กับความทุกข์ของตนเองเถิด


หวังให้ความทุกข์นั้นสอนเธอ
ให้เธอนั้นแข็งแรง ในเร็ววัน…ในสักวัน





แอมอร




ท้ายเรื่อง และแล้วก็ปลีกเวลามาเขียนจนได้
ขอฝากบ้านอีกสักวันสองวันนะคะ
แล้วจะตามไปอ่านและทักทายกันเหมือนเดิมค่ะ
ขอบคุณค่ะ




Create Date : 25 สิงหาคม 2554
Last Update : 25 สิงหาคม 2554 23:06:05 น. 18 comments
Counter : 503 Pageviews.

 
เจิมอ่านครับ


โดย: panwat วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:22:38:10 น.  

 
เจิมต่อค่ะ


โดย: nini (ST2Wonder ) วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:23:24:27 น.  

 
ดีจ้าเพื่อนรัก
ไม่ได้คุยกันนานมาก สบายดีรึเปล่าจ๊ะตะเอง?

กลับมาคราวนี้ฝีปากกาคมขึ้นเป็นกองเลยนา
การฝึกฝนและประสบการณ์ทำให้คนเราเชี่ยวชาญขึ้นจริงๆ เนอะ

คิดถึงเสมอนะแล้วจะแวะมาใหม่
ดูแลสุขภาพด้วย

บายๆๆ





โดย: ดอกหญ้าพันงู วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:3:26:03 น.  

 
ดีจ้าเพื่อนรัก
ไม่ได้คุยกันนานมาก สบายดีรึเปล่าจ๊ะตะเอง?

กลับมาคราวนี้ฝีปากกาคมขึ้นเป็นกองเลยนา
การฝึกฝนและประสบการณ์ทำให้คนเราเชี่ยวชาญขึ้นจริงๆ เนอะ

คิดถึงเสมอนะแล้วจะแวะมาใหม่
ดูแลสุขภาพด้วย

บายๆๆ





โดย: ดอกหญ้าพันงู วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:3:26:03 น.  

 
อุ้ยแม่...แวะมาเร็วเกินควร (ส่งเบิ้ล 555)

ขออภัย ยังไงก็พินาลบทิ้งด้วยเด้อ

แทงกิ้วหลาย


โดย: ดอกหญ้าพันงู วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:3:27:49 น.  

 
มอร์นิ่งจากแดนไกล

ทำไมหล่อนไม่ลบคห.ซ้ำของฉาน หา...??
แน่ะๆๆ...อย่าบอกนะว่านิสัยเหมือนชั้นอยากให้ดูมีหลายคห.หลอกตาชาวบ้าน คริๆๆๆ

เห็นบอกยุ่งมาก ชั้นเลยแวะเอามะม่วงน้ำปลาหวานมาฝาก กินแล้วจะได้จิ๊ดจ๊าดชาร์จพลัง แต่ไม่อยากอัพรูปให้รกบล็อกเธอ อปว. (เอาเป็นว่า) จินตนาการเองละกันนะ อยากได้มะม่วงมันเปรี้ยวสุกดิบแค่ไหนก็จัดเองละกัน อิอิ

ชั้นก็ไม่รู้อะไร..ยุ่งได้ยุ่งดี เรื่องของตัวเองไม่พอยังเอาเรื่องชาวบ้านมาทำให้ปวดกบาลอีก บ้าจิงๆ

เรื่องบล็อกเนี่ย จริงๆก็ใจรักชอบขีดๆเขียนๆ (แม้ฝีปากกาจะคมเหมือนเธอก็เหอะ) แต่ก่อนไม่มีเวลาอัพบล็อกก็ยังมีเวลาเข้ามาอ่านมาทิ้งเม้นท์ เด๋วนี้ถ้าไม่เข้ามาอัพบล็อกตัวเองละก็ ไม่มีทางเข้ามา 555 เธอยังดียังมีน้ำใจโหวตให้คนอื่น ฉันสิ ไม่ไหวๆๆๆๆ แต่เด๋วจะทำตัวใหม่แระ ถึงไม่ว่างก็จะเข้ามาโหวตให้เพื่อนๆ

เอาล่ะๆๆ แค่นี้ก่อนนะ ไปแปรงขนให้แมวก่อน วุ้ย...!


โดย: ดอกหญ้าพันงู วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:13:22:13 น.  

 
ชอบเรื่องที่เขียนเกริ่นในตอนแรกครับ ทหารหนุ่มทำไปได้


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:14:02:24 น.  

 
เขียนเก่งจังค่ะ อ่านไปยิ้มไป งงนิดๆ
สุดท้ายก็จบด้วยความเศร้า...

ขอชื่นชมในผลงานค่ะคุณเอมอร


โดย: tui/Laksi วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:7:06:15 น.  

 
สวัสดีค๊าพี่แอม

ขึ้นต้นตอนแรกแพมนึกว่ามันอ๊ะอะ
กันตอนรถไฟจะออกหรือเป็นเสียงอะไร
อ่านๆไปค่อยเข้าใจว่า...มันเป็นเสียง
ที่เวลาที่มีผู้คนทำ.....อยู่บนรถไฟ...

เกรินนำเรื่องแบบนี้ก้อได้อารมณ์อีก
อารมณ์หนึ่งชอบอ่ะอ่านระพริ้วๆดีค่ะพี่แอม





พี่แอมก้าว ที ละก้าว ...ถ้ามันยังเหนื่อยอยู่
เราก็เอาไว้ครึ่งก้าว...หรือพักก่อนก็ได้นะค่ะ
แพมอ่ะคิดถึงพี่แอมเสมออยู่แร๊นนน!!!!
รักษาสุขภาพด้วยน๊าจุ๊บบบ




โดย: mastana วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:10:47:54 น.  

 
แวะมาอ่านก่อนหนีไปนอนเหมือนกันครับ พี่แอม
ขอให้หายป่วยในเร็ววันครับ
ดื่มน้ำอุ่นครับ จะได้หายไวๆ

ฝันดีครับ


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:22:08:19 น.  

 
มาขอบคุณค่ะ อ่านเม้นท์ข้างบนว่าไม่สบายเหรอค่ะ
เป็นกำลังใจขอให้หายป่วยโดยเร็ววันด้วยนะค่ะ
คุณแอมอร ดูน้องๆเอเอฟ ช่วงเวลาพักผ่อนด้วยรึปล่ะค่ะ
หายไวๆค่ะ ดูแลและใส่ใจในสุขภาพดีๆนะค่ะ


โดย: tui/Laksi วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:0:14:07 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแอมอร

ค่ะได้ดูคลาสแอ็คติ้งบ้างก็สนุกมากค่ะได้เห็นศักยภาพของน้องๆ ดีที่ทำให้เราขำหัวเราะด้วย

ตอนคอนเสริทก็ลุ้นดีนะค่ะว่าใครไม่ได้ไปต่อ !!

อย่างไรก็รักษาสุขภาพ ออกกำลังกายก็ช่วยได้ดีค่ะคุณแอมอร ขอให้สุขภาพแข็งแรงๆขึ้น
ห่างโรคภัยไข้เจ็บทั้งหลายนะค่ะ


โดย: tui/Laksi วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:8:19:35 น.  

 
และแล้ว...
เรื่องในความมืด(อุโมงค์)...ก็เป็นความมืดต่อไปแต่ก็ทำให้แต่ละคนยิ้มได้เหมือนกัน

เป็นเรื่องสั้นที่ดีนะครับ แถมทำให้คนอ่านยิ้มได้อีกด้วย


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:9:35:34 น.  

 
.....ครูแอมครับ.....ชอบเรื่องแรก ที่มีเสียง
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ............................
เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ........................
นั่นมากๆเลยครับ คลาสสิคที่สุดเลย....
ให้เลย 5 ดาวเลยครับ
แต่ไม่ชอบตอนท้ายครับ เศร้าเกินไปครับ สงสาร ผู้หญิงครับ....อิ อิ


โดย: พายุสุริยะ วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:10:21:31 น.  

 
แวะมาสวัสดีค่ะ...

ความทุกข์บางทีก็เป็นเหมือนเพื่อนสนิท

ไม่เคยจางหาย..ห่างไกล

เรียนรู้ที่จะอยู่กับเค้าอย่างสงบ

และมีความสุขกับสิ่งที่เป็น...


โดย: Calla Lily วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:11:07:13 น.  

 

ทานด้วยกันนะคะ


โดย: โสมรัศมี วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:11:25:37 น.  

 
ฮ่าๆ.....ตามมารังควาน

เฮ้ย...ข้างบนนั่น เราพิมพ์ตกไปคำนึงว่ะ โห..ความหมายงี้เปลี่ยนเป็นตรงข้ามเลย เรากะจะบอกว่า "แม้ฝีปากกาจะไม่คมเหมือนเธอก็เหอะ"

แต่พิมพ์ตกก็ดี เราจะได้เก่งๆเหมือนเธอ คริๆๆ

กลับไปแปรงขนให้เจ้านายก่อน

สุขสันต์วันอาทิตย์ย่ะ

(ปล. เซ็งมาก ชั้น login ไม่ได้ ไม่รุเป็นไร)


โดย: ดอกหญ้าพันงู IP: 2.49.141.202, 195.229.236.216 วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:14:00:29 น.  

 
แวะเข้ามาอ่านเมื่อเวลาผ่านไปถึงสามเดือน

ขอติงนิดนึงครับว่า ท่อนนำเรื่อง ไม่คล้องจองกับ ตัวเรื่องเลยครับ

ต่างก็ขัดความรู้สึกกันและกันครับ

ถ้าแยกออกจากกันเป็นคนละเรื่อง
จะน่าอ่านทึ้งสองเรื่องครับ.


โดย: เจียวต้าย วันที่: 17 พฤศจิกายน 2554 เวลา:6:11:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

peeamp
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 51 คน [?]




บางที ปลายทางก็ไม่ได้สำคัญมากไปกว่า


.....

สิ่งที่อยู่ระหว่างทาง


..............^^....
และความสุขในปัจจุบัน

ก็เป็นสิ่งที่เราจับต้องได้

....^^.....^^......


โดยไม่ต้องรอคอย

ความสุขของอนาคต



ปูปรุง








New Comments
Friends' blogs
[Add peeamp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.