Group Blog
 
<<
มกราคม 2559
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
23 มกราคม 2559
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้ มีตะพาบ 147 "ที่เธอถาม"




มีน กุสุมา เขียนคำ



 โจทย์ที่เธอถาม วางอยู่ตรงหน้า สิ่งแรกที่วิ่งผ่านเข้ามาในสมอง
 คือคำถามที่ผู้คนรอบข้างมักถามฉันอยู่เป็นประจำ
ที่วันๆเมื่อมีเวลาว่างฉันจะนั่งอ่านหนังสือเล่มโตๆ
ศึกษาหาข้อมูลโดยไม่รู้สึกเบื่อหน่าย
และไปอบรมสัมมนาปีละหลายครั้ง 
ทุกครั้งที่มีโอกาสจะเข้าคอร์สนั่นนี่โน่นไม่ได้หยุดหย่อน

"ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ"

แม้กระทั่งสมาชิกในครอบครัวก็ยังสงสัย

"เพิ่งค้นพบตัวเองเหรอ"

เจ้าตัวป่วนถามแบบไม่ปี่มีขลุ่ย ฉันเงยหน้าจากหนังสือ

"อยากพัฒนาตัวเอง แต่เพิ่งจะมีเวลา"

เขาทำหน้างงๆ"แล้วทำไมเพิ่งจะมาสนใจล่ะ"

ฉันมองสบตาเจ้าคนช่างสงสัย

"ก็เพิ่งจะว่างไง และอยากทำตัวมีประโยชน์กับเพื่อนร่วมโลกด้วย
พอมีครอบครัวก็ต้องทุ่มเทเวลาไปกับการดูแลครอบครัว
ให้เวลาอบรมสั่งสอนลูกเต้า  ไหนจะงานนอกบ้าน
ไหนจะงานในบ้าน ทำกับข้าวกับปลา  
ไม่เหลือเวลา มาคิดพัฒนาเรื่องอื่นหรอก"


"เหนื่อยมาเยอะแล้ว อยากให้หยุดได้แล้ว
ไม่เบื่อเหรอ ที่มีคนมาหาไม่ได้หยุด
 มีเวลาพักผ่อนสบายๆไม่ดีกว่าเหรอ พักได้แล้ว"


ฉันหันไปกอดเขาเบาๆแทนคำขอบคุณ
"ไม่ต้องห่วง แม่ไม่ได้รู้สึกเบื่อหรือว่าเหนื่อยเลย
แต่รู้สึกสนุกและมีความสุขมากกว่า"

ทุกครั้งที่เราไปห้างสรรพสินค้า
 เมื่อเดินผ่าน ชั้นเครื่องแก้ว เขามักจะดึงมือหรือโอบไหล่เอาไว้
และล้อเลียนว่า "อย่าทำแก้วแตกนะ"

ฉันยินยอมแต่โดยดี "แม่ดูแก่ขนาดนั้นเชียว"

แต่ก็รู้สึกตื้นตันใจ

"แต่ตามหลักจิตวิทยา อายุมากขึ้นสมองจะเริ่มเฉื่อยชา น่าจะจริง
 แม่ไม่อยากทำตัวเฉื่อยชา หากขาดความสนใจในการเรียนรู้
จะทำให้สมองไม่ได้ออกกำลัง จะกลายเป็นคนแก่ที่หมดไฟ


สามีได้ยินแม่ลูกคุยกัน ก็เดินมาร่วมวง
"เขามีสูตรที่ทำให้เราอ่อนเยาว์อยู่เสมอด้วยนะ
โดยนำอายุจริง หารด้วยสอง แล้วบวกด้วยเจ็ด 
แล้วเราก็ถอยอายุตัวเองลงมา
จะทำให้เรารู้สึกว่ายังเป็นหนุ่มเป็นสาวเสมอไง"


ลูกจึงเสริมขึ้นบ้าง

"เหมือนกับที่ Steve Jobs ว่าไว้นะแม่
จงอยู่อย่างหิวกระหายความรู้
จงอยู่อย่างน้ำชาพร่องถ้วยจะได้เติมเต็มความรู้
เราจึงต้องเรียนรู้สิ่งใหม่ๆตลอดเวลา
วันนี้เราออกไปหาอะไรแปลกๆกินกันดีไหมแม่


"ตามตำราบอกว่าการกินอาหารซ้ำซากจำเจ
 อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
 คือศัตรูตัวสำคัญของสมอง 
เพื่อเป็นการฝึกสมองให้ได้ออกกำลังไปอาบน้ำแต่งตัวกันเลย"


เราพูดขึ้นพร้อมๆกัน

"วันนี้แม่เลี้ยง ,วันนี้พ่อเลี้ยง, วันนี้ลูกเลี้ยง

จากนั้นการสนทนาก็เป็นไปในเรื่องพ่อเลี้ยง แม่เลี้ยง ลูกเลี้ยง
 เมื่อรถสตาร์ท จึงตกลงกันได้
ลูกอาสาเติมน้ำมันเต็มถัง พ่อขอจ่ายค่าอาหาร 
ส่วนแม่จ่ายค่ากาแฟและขนม
เรื่องที่เธอถาม จึงมาจบลงที่ พ่อเลี้ยง แม่เลี้ยง ลูกเลี้ยง 
เพราะต่างคนต่างแย่งกันเลี้ยง ฮา ฮา

จบ


==============

แอมอร




Create Date : 23 มกราคม 2559
Last Update : 23 มกราคม 2559 12:00:04 น. 23 comments
Counter : 570 Pageviews.

 
แวะมาอ่านค่ะ พ่อแม่ลูก น่ารักมาก


โดย: comicclubs วันที่: 23 มกราคม 2559 เวลา:13:17:33 น.  

 
ไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับการเรียนรู้จริงๆนะครับพี่แอม

คนเราเปลี่ยนตัวเองได้เสมอจริงๆครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 มกราคม 2559 เวลา:15:42:47 น.  

 
อย่างคุณก๋าว่าค่ะ
ไม่มีคำว่าสายสำหรับการเรียนรู้

โลกกว้างใหญ่สรรพสิ่งมากมายค้นหาใม่จบสิ้นค่ะ
แต่ค้นหาไงสุดท้ายมาจบตรงครอบครัว
มีความสุขจริงค่ะ พ่อแม่ลูก


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 23 มกราคม 2559 เวลา:22:55:43 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพี่แอม..

แวะมาอ่านงานตะพาบด้วยคนค่ะ..

อ้อมแอ้มมีแจกหนังสือด้วยนะคะ..

ถ้าสนใจ ติดตามได้ที่บล็อค คนผ่านทางมาเจอ ได้เลยค่ะ


โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 23 มกราคม 2559 เวลา:23:52:02 น.  

 
สวัสดีค่า พี่แอม ^^
ตะพาบพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงลูกเลี้ยง น่ารักจริงด้วยค่ะ
ปกติจะเห็นพี่แอมเขียนออกแนวซึ้งๆ
ชอบอ่าน
แต่วันนี้มาแนวน่ารัก จบด้วยฮา นี่ไม่เคยเห็น อิอิ
แต่น่ารักดีค่ะ

ความรักของคนในครอบครัวนี่ดีแบบนี้เองนะคะ
อบอุ่น มีความสุข

ขอบคุณสำหรับตะพาบน่ารักๆ ค่า
มีความสุขมากๆ ในวันหยุดค่า



โดย: lovereason วันที่: 24 มกราคม 2559 เวลา:1:19:46 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่แอม




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 มกราคม 2559 เวลา:7:04:00 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นไปกับพี่แอมอรเลยค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 24 มกราคม 2559 เวลา:9:04:59 น.  

 
ครอบครัวน่ารักจังเลยค่ะ แต่ตอนจบนี่มีฮา
พ่อเลี้ยง/แม่เลี้ยง/ลูกเลี้ยง อ่ะแย่งกันใหญ่
เรื่องแย่งกันเลี้ยงนี่นึกออกเลย ของนิคเจอมุกแบงค์ปลอมค่ะ

// กาวอิพ็อกซี่ อันนี้ต้องถามพวกงานช่างเนาะ
นิคไม่ค่อยรู้หรอกค่ะพี่แอม


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 24 มกราคม 2559 เวลา:10:56:04 น.  

 
ไม่อยากแก่ก็ต้องเรียนรู้จริงๆ แหละครับ การเรียนรู้มันไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 24 มกราคม 2559 เวลา:17:01:52 น.  

 
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
peeamp Diarist ดู Blog


ครอบครัวน่ารักมากครับคุณแอม


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 24 มกราคม 2559 เวลา:17:54:05 น.  

 
แวะมาเยี่ยมบ้าง ครอบครัวน่ารักนะคะ
และคนเราก็ไม่มีลาภใดจะประเสริฐเท่า
มีครอบครัวดี ยินดีด้วยค่ะ

ยากจนแล้วค่ะ กลับไปรอตกเบิกก่อน อิอิ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 24 มกราคม 2559 เวลา:19:26:28 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่แอม

เช้านี้หนาวจริงจังเลยครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 มกราคม 2559 เวลา:6:28:40 น.  

 
น่ารักอ่ะ♥

เป็นครอบครัวที่น่ารักมากเลยค่ะ
เห็นด้วยจริงๆที่ว่าแก่แล้วสมองมักจะเฉื่อยชา เฮ้อ..!!


โดย: ugly princess วันที่: 25 มกราคม 2559 เวลา:10:32:37 น.  

 


รักษาสุขภาพกันด้วยนะค่ะ..เป็นห่วงค่ะ




โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 25 มกราคม 2559 เวลา:14:03:05 น.  

 
สวัสดีค่ะ มาอ่านงานตะพาบ เห็นด้วยเลยค่ะ ว่าสมองต้องพัฒนาตลอด จึงดี อ่านแล้วยิ้มเลย


โดย: sawkitty วันที่: 25 มกราคม 2559 เวลา:18:52:51 น.  

 
ขอบคุณที่แวะมาครับพี่แอมอร มาคนแรกๆแต่ก็อ่านจนจบได้นะเนี่ย คนเขียนนี้ปลื้มใจ
ตะพาบบ้านนี้ชอบบรรยากาศครอบครัวอบอุ่นครับ วัยเพิ่งเกษียณที่มีลูกหลานที่เลี้ยงตัวเองได้แล้วอยู่ด้วยนี่เป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดจริงๆ
ทำไมเอาอายุหารสองแล้วต้องบวกด้วยเจ็ดด้วยเนี่ย หารเฉยๆได้ป่ะครับ เด็กกว่า :D


โดย: ชีริว วันที่: 25 มกราคม 2559 เวลา:20:09:31 น.  

 
ครูแอม ครับ วันนี้ พายุสุริยะ ไม่ดองบล็อกอีกแล้วนะครับ ฮิ ฮิ
แต่ว่าวันนี้หนาวหลือเกินครับ คงได้ไม่เกี่ยวกับการเปลี่ยนบล็อกนะครับ.......... 555
รักษาสุขภาพนะครับ ...



โดย: พายุสุริยะ วันที่: 25 มกราคม 2559 เวลา:20:26:03 น.  

 
แหม่...ดีเลย สรุป ได้เลี้ยงกันทุกคน ไม่มีใครยอมใคร 55555

สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายกันเช่นเคยค่ะ




โดย: kae+aoe วันที่: 26 มกราคม 2559 เวลา:17:15:30 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่แอมมาอ่านตะพาบบ้านนี้สัมผัสได้ถึงความรักความอบอุ่นและความสุขในครอบครัวมากค่ะ ต้องเรียกว่าครอบครัวสุขสันต์นะคะ

ถ้าเราได้ฝึกสมองบ่อยๆเหมือนเราได้ฝึกความจำด้วยนะคะ

ไว้กิ่งมาใหม่นะคะวันนี้โหวตหมดแล้วค่ะ แหะ แหะ

หลับฝันดีค่ะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 27 มกราคม 2559 เวลา:22:18:20 น.  

 
กลับมาส่งกำลังใจค่ะ
นอนหลับฝันดีนะคะ

peeamp Literature Blog ดู Blog



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 28 มกราคม 2559 เวลา:23:07:46 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ peeamp เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 3 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ

ส่งความรักมาให้ค่ะพี่แอม


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:14:33:56 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพี่แอม..

ขอที่อยู่ ส่งมาทางหลังไมค์ได้ไหมค่ะ

จะจัดส่งหนังสือไปให้ค่ะ

ขอบคุณนะค่ะ..อ่านแล้วติชมได้ค่ะ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:16:19:12 น.  

 



ส่งความรักค่ะพี่แอม

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ peeamp เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 3 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:21:48:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

peeamp
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 51 คน [?]




บางที ปลายทางก็ไม่ได้สำคัญมากไปกว่า


.....

สิ่งที่อยู่ระหว่างทาง


..............^^....
และความสุขในปัจจุบัน

ก็เป็นสิ่งที่เราจับต้องได้

....^^.....^^......


โดยไม่ต้องรอคอย

ความสุขของอนาคต



ปูปรุง








New Comments
Friends' blogs
[Add peeamp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.