Group Blog
 
<<
มกราคม 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
9 มกราคม 2555
 
All Blogs
 
ถนนสายน้....มีตะพาบ#47:นิทานก่อนนอน




ถนนสายนี้...มีตะพาบ:โครงการ47


โจทย์โดยคุณเป็ดสวรรค์



เรื่อง





นิทานก่อนนอน







มีน กุสุมา เขียนคำ







ลมพัดกรรโชก ใบมะพร้าวไหวโอนไปมา ครูดกับหลังคาเสียงดังแกรกกราก
แพรวาขยับตัวเข้าไปซุกอยู่ในอ้อมแขนของผู้เป็นยาย
ลมและฝนเทลงมาเสียงฟ้าผ่าดังเปรี้ยง
เด็กหญิงเล็กๆนอนตัวสั่นร้องไห้ลั่นบ้าน ยายกอดกระชับไว้แน่น


“ขวัญเอ๋ยขวัญมา ๆๆๆ”


ตาจึงเอ่ยขึ้นมาว่า


”รามสูรขว้างขวานใส่นางเมขลาอีกแล้วล่ะยาย “

“เมขลาเป็นใครคะยาย”


แพรวาหยุดร้องไห้หันมาสนใจ


“นางเมขลาเป็นนางฟ้าที่สวยมากๆคอยดูแลน่านน้ำ
คอยช่วยเหลือคนดีที่ตกอยู่กลางทะเล
รามสูรเป็นยักษ์หลงรักนางเมขลา เมขลาไม่สนใจ เหาะหนีไป
รามสูรขัดใจขว้างขวานออกไปทำให้เกิดฟ้าร้องและฟ้าผ่า
นางเมขลาหยิบดวงแก้วออกมาจึงทำให้ฟ้าแลบ”


ตาเริ่มร้องเพลงให้หลานฟังเพื่อกลบเสียงของฟ้าที่กำลังพิโรธ
เพลงนั้นเธอพอจำได้ เผลอร้องออกมาเบาๆ



“ เมขลาสิมาล่อแก้วรามสูรเห็นแล้วขว้างขวานออกไป
ขว้างขวานมาถูกอกน้ำตาไหลตกลงธรณี
อื่อ อือ อื้อ อือ อือ อื่อ”



ความทรงจำมาสะดุดหยุดกึกอยู่ตรงท่อนสุดท้าย
เพราะเธอจำไม่ได้



"ท่อนสุดท้ายจำได้ไหมคุณ"



ใครอีกคนที่นอนอยู่ข้างๆร้องแทรกเข้ามาในทันที




"เมขลาทำท่าล่อแก้ว รามสูร เห็นแล้ว
ก็รีบตามออกไป
วันนั้นท้องฟ้าคำรน เมขลาหน้ามนเธอก็ไม่สนใจ
รามสูรชักหน้ามืด
น้ำลายก็ยืด อยากเห็นแก้วเม็ดใน
เมขลาเปิดๆปิดๆ (เมขลาเปิดๆปิดๆ)รามสูรหงุดหงิด
คว้าขวานวิ่งไล่"





"แถมให้อีกเวอร์ชั่น


.
.
.

เมขลาเจ้ามาล่อแก้วรามสูรเห็นแล้วขว้างขวานออกไป

ขว้างขวานไปถูก อก เมขลาร้องโอ๊ย.....


อ่ะสูงไปสูงไป


ขว้างขวานไปถูก สะดือ เมขลาร้องอือ.....


อ่ะเกือบใช่เกือบใช่


ขว้างขวานไปถูก ..ี เมขลาร้องอี๊.....



ลึกเข้าไปลึกเ้ข้าไป




แพรวาหัวเราะเสียงใส หันไปรัวกำปั้นใส่
เพราะเกรงว่าเจ้าตุ้งแช่ลูกชายจะร้องตาม
ผู้เป็นพ่อหัวเราะหึๆๆๆ
และพลิกตัวไปกอดหมอนข้างและบ่นงึมงำ



"ก็เค๊าอยากมีส่วนร่วม"



คืนนี้อากาศกำลังเย็นสบาย ฟ้าแลบแปลบปลาบ
คล้ายว่าฝนจะตกอยู่ไกลๆอากาศเย็นชืดๆในช่วงปลายฤดูหนาว
เสียงกบเขียดร้องระงม คล้ายว่าฝนจะเทลงมาอีกรอบ
เพื่อชะช่อมะม่วงช่วงต้นปี
หรืออาจหอบความหนาวเหน็บกลับมาอีกครั้ง
ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นร้อนอีกครา


เธอไม่กลัวฟ้าแลบฟ้าร้องและฟ้าผ่าอีกแล้ว
นอนฟังเสียงฟ้าคำรามมาแต่ไกลๆเธอเข้าใจว่ามันคือธรรมชาติ
เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้นึกถึงนิทานก่อนนอน
และนึกไปไกลถึงคุณตาคุณยายที่เคยผลัดกันเล่านิทาน




“แม่ฮับ ตุ้งจาฟังนิทานอีก”



เธอหยุดความคิดเรื่องเมขลาเอาไว้
หันมากอดลูกชายเบาๆ


“วันนี้เรื่องอะไรดีคะ”



“เรื่องไก่โต้งกับไก้แจ้ฮับ”เด็กชายรบเร้า
ทั้งๆที่เมื่อสักครู่เธอก็เพิ่งเล่าเป็นรอบที่สองไปแล้ว
เอาอะไรกับเด็กเล็กๆที่สมองยังเรียบเรียงอะไรได้ไม่มากนัก



“ เล่าอีกก็ได้จ้า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีไก่โต้งและไก่แจ้ อาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน
เช้าวันหนึ่ง ไก่โต้งตื่นมาก็ร้องปลุกทุกๆคนขึ้นว่า

“โอ้กอีโอ้กโอ้ก อยู่ไปก็รกโลก”


“มะช่ายๆๆๆเมื่อกี้มะช่ายแบบนี้”

เด็กชายตุ้งเอามือเล็กๆมาปิดปากแม่
แพรวาหัวเราะแล้วถามออกไป
ไก่โต้งร้องยังไงคะลูก


“โอ้กอีโอกโอ้กๆๆๆๆๆ” เด็กชายร้องเสียงยาว



”แล้วไก่แจ้ล่ะคะร้องยังไง"


แพรวาถามต่อ


“เอ้กอีเอกเอ้กๆๆๆๆๆ”



“แล้วยังไงต่อครับ ไหนลองเล่าให้แม่ฟังหน่อยสิครับ”


เด็กชายสั่นหน้า ให้เธอเล่าต่อ



“ไก่โต้งตัวใหญ่กว่าไก้แจ้ ไก่แจ้สู้ไม่ได้ก็เลยได้กินข้าวน้อยกว่า
ไก่แจ้โกรธไก่โต้งมาก หาหนทางจะกำจัดไก่โต้งเสีย
จะได้ไม่มีใครมาแย่งอาหารกิน
อยู่มาวันหนึ่งไก่แจ้ไปตามหมาป่ามันเสนอให้มากินไก่โต้ง
บอกว่าไก่โต้งตัวใหญ่และเนื้ออร่อยกว่า


หมาป่าจับไก่โต้งไปกินแต่ยังไม่อิ่ม
จึงหันกลับมาจับไก่แจ้ไปกินอีกตัว มันจึงพูดว่า

"เจ้าหมาป่า เราอุตส่าห์ไปแจ้งข่าวเรื่องเจ้าโต้ว มากินเราทำไม"
หมาป่าจึงบอกว่า
เรากินไก่โต้งต่างของคาวแล้ว แต่กินเจ้าต่างของหวานบ้างละ"



เสียงลูกบอกว่า"จบแล้ว"

ตามด้วยเสียงมือกระทบกันดังเปาะแปะอย่างถูกใจ
แพรวาเอ่ยถามลูกชายเหมือนที่เคยถาม
เมื่อนิทานจบลง


“นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า…อะไรคะ”


"ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัวฮับ”


”เก่งค่ะ”



เด็กชายตบมือเปาะแปะเมื่อผู้เป็นแม่บอกว่าเก่ง
และรบเร้าให้เล่าอีก


"ดึกแล้ว อีกเรื่องเดียวนะครับลูก"


"ฮับ"



เด็กชายตอบรับอย่างว่าง่าย หาวกว้างๆตามมา



แพรวาไม่เคยเบื่อที่จะเล่านิทานให้ลูกเธอฟัง
เพราะเธอเชื่อว่าสามารถสอดแทรกสิ่งดีดีลงไปในสมองเด็กๆ
โดยผ่านการเล่านี่เอง
คุณตาคุณยายแยบคายนัก สอดใส่คำสอนไว้ในนิทานทุกเรื่อง
ครั้งหนึ่งแพรวาวิ่งเล่นกับเพื่อน เผลอด่าคำหยาบคายออกมา
คุณตาคุณยายไม่ดุสักคำ
คืนนั้นแพรวาได้ฟังนิทานเรื่องกระเช้าสีดา



“กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีเด็กหญิงคนหนึ่ง
เดินเข้าไปในสวน ได้ยินเสียงกระซิบเบาๆบอกให้เธอหลับตา
จากนั้นมีอะไรเย็นๆมากระทบที่เปลือกตา
พอเธอลืมตาจึงเห็นนางฟ้าตัวเล็กๆบินไปบินมา
และกำลังเก็บดอกไม้ใส่ลงไปในกระเช้าสีดาเล็กๆ
และแบ่งดอกไม้ให้เธอหนึ่งกระเช้า
นางฟ้าบอกว่าเพราะเด็กหญิงเป็นคนพูดจาอ่อนหวานน่ารัก
เหล่านางฟ้าจึงอนุญาตให้สามารถมองเห็นพวกเธอได้



ส่วนเด็กๆที่พูดจาหยาบคาย จะไม่สามารถมองเห็นนางฟ้าได้เลย
ตั้งแต่วันนั้น เธอไม่พูดคำหยาบคายอีกเลย
เพราะกลัวว่านางฟ้าจะไม่รัก
เธอหวังว่าสักวันนางฟ้าจะให้กระเช้าสีดาและดอกไม้สวยๆกับเธอบ้าง”




เธอนอนลืมตาในความมืด รู้สึกคิดถึงคุณตาคุณยายขึ้นมาจับใจ
บัดนี้เสียงเจ้าตุ้งแช่เงียบไปแล้ว
ได้ยินเสียงลมหายใจยาวๆและเสียงกรนเบาๆ
เธอหอมที่แก้มยุ้ยของลูก
และหันไปซุกตัวเบียดกระแซะใครอีกคนในผ้าห่ม
คนที่นอนอยู่ข้างๆพลิกตัวมากอดเธอไว้



“กู๊ดไนท์จ้ะ”



เธอกระซิบเบาๆ




”กู๊ดไนท์”




แอมอร



Create Date : 09 มกราคม 2555
Last Update : 9 มกราคม 2555 6:14:14 น. 29 comments
Counter : 1349 Pageviews.

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่แอม

ผมจำได้ว่าได้เรียนเรื่องรามสูรตอนเรียน
แต่จำเรื่องราวอะไรไม่ไ้ด้เลยครับ 555


ตอนนี้อ่านนิทานให้หมิงหมิงฟังทุกวัน
หลายเรื่องแต่งเองเลยครับ
ไม่ง้อหนังสือแล้วล่ะครับ 5555








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:6:17:03 น.  

 
น้องดีเม้นท์ไว้ว่า

มดงาน หัวใจแมงปอ

ผมว่าเป็นประโยคที่ดีมากๆเลยล่ะครับพี่แอม





หรือจะแมงปอหัวใจมดงานก็คงไม่เลวครับ 555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:6:58:27 น.  

 
รู้สึกว่าตอนเด็กๆมีหนังไทยเรื่องรามสูรหรืออะไรสักอย่างที่ใช้เพลงจบนี้เลยใช่ไหมครับ
สมัยอ่านรามเกียรติ์บทนี้ผมสะใจรามอสูรจับพระอรชุนฟาดภูเขาหักชักแงกๆ เชียร์ยักษ์ - -b

ไก่โต้งกับไก่แจ้แบบไหนอร่อยกว่ากันหว่า เดี๋ยวเที่ยงนี้ต้องพิสูจน์


โดย: ชีริว วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:8:33:08 น.  

 
รามสูร คงอยากฟันเมขลาเป็นแน่แท้เลยพี่แอม

อุตสาห์มายั่วก็แล้ว

รู้งี้ถ้าตอนนั้นมียาสลบก็จะแนะนำให้รามสูรโป๊ะยาสลบแล้วลากเข้าถ้ำซะเลย

พวกมาทำให้อยากแล้วจากไปเนี่ยตัวดีนัก

555555+




โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:13:22:22 น.  

 

ชอบเรื่องกระเช้าสีดาค่ะ น่ารักดี คิดถึงเรื่องสาวน้อยได้รับพรจากนางฟ้า มีดอกไม้หอมร่วงหล่นจากปาก...ส่วนพี่สาว พูดจาหยาบคาย มีแต่สิ่งของเน่าเหม็นร่วงหล่นมาแทน...

เอ...ชักงงๆ เรื่องเป็นแบบนี้รึป่าวน้อ....






โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:14:45:10 น.  

 

เข้ามานี่ต้องลากปรู้ดลงมาดูก่อน
.. ยาวดีเจงเจงเลย ยี่ห้อพี่แอมเนี่ย
ว่าจะอ่านซักหน่อยนุงก่อน ค่อยไปต่อที่บ้าน
อย่าเพลินซะงั้นค่ะ

เมฆขลาของพี่นี่หลายเวอร์ชั่นจัง ฮี่ๆ

พี่แอม แล้วทำไมไก่โต้งถึงขัน โอ้กอีโอกโอ้กๆๆๆๆๆ ล่ะคะ
.
.

นั่งนี่นานไปแระค่ะนิค
ไปทำงานก่อน






โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:15:53:15 น.  

 
เด๋ววิ่งมาอ่านนะคะพี่แอมอร
ขอแชร์ไปกลุ่มก่อนค่ะ อิอิ
คิดถึุงนะคะ จุ๊ฟๆๆ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:18:09:35 น.  

 
ผมไม่ได้เล่านิทานกะเขาเลยงวดนี้
เลยแวะมาอ่านนิทานหนุกๆแถวนี้ครับ


โดย: panwat วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:18:39:04 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแอมอร

เรื่องราวน่ารักมากๆ เลยค่ะ .. และทำให้เราเห็นภาพ
ได้เลยกับการเล่านิทานให้เด็กฟังแล้วเด็ก
ก็ได้อะไรจากการได้ฟังนิทานเพราะมักจะแฝงแง่คิด
ให้เด็กๆ ได้เรียนรู้กันเสมอๆ แม้กระทั่งผู้ใหญ่ด้วยเหมือนกัน
นะค่ะ เพราะว่าเล่าไปแล้ว มันก็เหมือนเตือนตัวเองได้ดี
อีกเหมือนกันค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:19:19:25 น.  

 
สวัสดีครับพี่แอมอร

อ่านสนุกอ่านเพลินเชียวครับ มีแอบทะลึ่งนิดหน่อย ฮาฮา

อ่านจบทั้งหมดแล้วได้อารมณ์อบอุ่น หวานซึ้งจนอยากจะมีลูกบ้างจะได้นอนอ่านนิทานให้ฟังมั้งครับ


โดย: เงามืดในประวัติศาสตร์ วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:19:37:57 น.  

 
อ่านเพลิยเลยครับ เปนนิทานสอนใจที่ดีจริงๆ โดยเฉพาะเรื่องที่สอง ไม่น่าเลยโดนซะเอง เรื่องแรกเคยได้ยินตอนเด็กๆ แต่ไม่ได้ได้ยินในรูปของนิทาน ได้ยินในรูปแบบของเรื่องเล่ามากกว่า เรื่องที่สามพึ่งเคยฟังครับ เป็นเรื่องที่ดีจริงๆ สงสัยที่ผู้ใหญ่อย่างเราๆ ท่านๆ ไม่เห็นนางฟ้าแล้วเพราะพูดหยาบคายนี่เอง

ที่บล็อกในถ้วยกาแฟไม่มีกาแฟครับ ไม่งั้นจมกาแฟแน่นอน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 มกราคม 2555 เวลา:23:34:25 น.  

 
น่ารักตอนจบนี้ละคะ...

พี่แอมเขียนนิทานก่อนนอนสนุก
อ่านตอนดึกไม่ง่วง เพราะลุ้นอยู่ว่า
พี่เราคงไม่หักมุมตอนจบน้า...อิอิ

อะไร....

ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว ฮับ....

^
^
^
ชอบท่อนนี้คะ




ฝันดีคะพี่แอมอร


โดย: aenew วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:0:22:56 น.  

 
เมื่อเป็นเด็กมีแต่ความทุกข์ยาก
ไม่มีโอกาสได้ฟังนิทานเลยครับ

แต่พอโตขึ้นเป็นเด็กชายวัยรุ่น
เมื่อเข้านอนก่อนหลับได้คิดแต่งเรื่องให้ตนเองฟังจนหลับไปทุกคืน
คงอยากเป็นนักเขียนตั้งแต่หนุ่ม

ครั้นโตขึ้นไม่สามารถเรียนสูงขึ้นไปได้ นิทานก็วนเวียนอยู่แต่ในวิถีชีวิตระดับที่ตนเองได้พบเห็น จึงไม่สามารถเป็นนักเขียนได้ดังใจหวังครับ.


โดย: เจียวต้าย วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:6:01:20 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่แอม







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:6:09:21 น.  

 
หลายเรื่องเลยครับ กว่าจะหลับได้

สวัสดีปีใหม่ครับ พี่แอม


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:8:04:22 น.  

 

มาแว้วววว

นำงานตะพาบกลับมาวางหน้าหลัก
ต้องขอโทษด้วยค่ะ


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:18:25:53 น.  

 
สวัสดีตอนค่ำครับ

โอ้โห หลายเวอร์ชั่นมากครับ สนุกๆทั้งนั้น
อ่านกันเพลินไปเลยครับ คนไทยสมัยก่อนนี่
เข้าใจเอาเรื่องธรรมชาติ มาโยงกับวรรณคดีได้นะครับ เก่งจัง

เรื่องอาหารในบลอกนี่ ผมเข้ามาทีไรก็หิวทุกทีเลยครับ

หลับสนิทแบบไม่ต้องฝันก็ดีเหมือนกันนะครับ


โดย: multiple วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:22:16:00 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณเอมอร ขอบคุณนะคะที่ไปอ่านงานตะพาบกิ่ง ตามมาอ่านนิทานบ้านนี้ด้วยค่ะ เขียนดีมากเลยค่ะ กิ่งอ่านเพลินเลยค่ะ เด็กเล่าให้ฟังเท่าไหร่ไม่เคยพออยากฟังต่อจนหลับไปเลย น่ารักมากค่ะ

หลับฝันดีนะคะ




More Flowers Comments


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:22:49:32 น.  

 
มาอ่านนิทานก่อนนอนจริงๆ สนุกทุกเรื่อง
ได้ยินเรื่องแรกมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ตอนจบอ๊ะ ไม่เหมือนกันเล๊ย (ขำกลิ้งเลยค่ะหมอแอม 555!)

- ขอบคุณนะค่ะ ที่มอบความสุขเล็กๆน้อยๆมาให้ก่อนนอนกัน
ผู้ใหญ่อย่างเรา ยังอ่านไปยิ้มไป เรื่องน่ารักดีจัง
2 เรื่องหลัง ไม่เคยได้ยิน ๆ แต่คล้ายๆกันค่ะ
(ยิ้มก่อนนอนแร๊ะวันนี้)


โดย: tui/Laksi วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:22:51:00 น.  

 

มาฟังนิทานก่อนนอนค่ะพี่แอม
แล้วหนูจาหลับสบาย.. แล้วฝันถึงนางฟ้ามั๊ยคะ

.. ง่ ว ง ง ง ง..
ลาพี่แอมไปนอนเลยละกันค่ะ

Zzzz ..



โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 10 มกราคม 2555 เวลา:23:20:36 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่แอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:6:09:20 น.  

 


สวัสดีค่ะพี่แอม..

ส่งของขวัญไปแล้วตั้งแต่เมื่อวานนะค่ะ

คาดว่าจะได้รับเร็วๆนี้ค่ะ

วิธีเล่น เขียนไว้ที่หลังกล่องพัสดุนะค่ะ

ใว่ถ่าน 3 ก้อนค่ะ ..

เวลาเล่นดึงปลาที่มือน้องแมวออกเบาๆ

น้องแมวจะร้องและดิ้นไปมา

ถ้าเอาปลาสีส้มใส่มือ(เป็นแม่เหล็กดูด)

เสียงร้องก็จะเปลี่ยนเป็นแนวอ้อนๆค่ะ

เด็กๆเห็นจะชอบมากๆค่ะ




โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:6:18:21 น.  

 
สวัสดีค๊าฟฟฟฟพี่แอมอร^___^

อ่านระน่ารักดี คริๆพี่แอมพร๊อดเรื่องสไตล์
คล้ายๆแพมเรยคิคิ..แบบนอนเล่านิทานกัน
แล้วลากความคิดจากนิทานอุ่นๆไปล้อมรอบ
แต่พี่แอมมีหลายเรื่องรวมกันมีเสียงร้องลีลา
โย๊กเย๊ก...โอ๊ะ..อ๊ะ...ประกอบด้วย..น่าร๊ากกก

HAVE A NICE DAY NA Ka.....





โดย: mastana วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:9:00:00 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมกัน ยินดีเช่นกันกันค่ะ
แอบเซฟ bookmark คุณแอมเอาไว้อ่าน
ว่าง ๆ จะเข้ามาอีกนะคะ เพลินดีค่ะ

ปล.ขออนุญาติ add เป็น Friends' blogs
จะได้มั๊ยคะ..


โดย: Llodanihc วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:10:28:00 น.  

 
เมขลาล่อแก้วนี่ปายร้องได้อยู่น๊า
เคยได้ยินคุณยายร้องอ่ะพี่แอม
พูดนี่ยังนึกออกเลย คุณยายเค้าจะมีท่าทางด้วยนะ
แต่ให้คุณตาเป็นคนทำอ่ะ เราสามคนพี่น้องชอบกันทุกคน
ชอบจังที่พี่แอมเขียนนิทานเรื่องนี้
แล้วมีแถมให้อีก อ่านเพลินเลยค่ะ อิอิ


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:10:52:39 น.  

 
นิทานก่อนนอน

บางเรื่องสอน บางเรื่องสร้าง ความในฝัน

ให้นิทรา อิ่มเอม กายใจกัน

หวนถึงวัน ยามฉันเล็ก เป็นเด็กชาย

แม่กล่อมฉัน เป็นนิทาน ฝันหวานยิ่ง

แม้เรื่องจริง จะไม่เป็น เช่นดั่งหมาย

ฉันรับรู้ จากวันนั้น จนชีพวาย

รับรู้ได้ แม่รักฉัน ... นั้นความจริง

..............................

หลายครั้งที่มีเวลาเฮียมักจะเปิดบล็อคเก่า ๆดูไปดูมา อ่านคอมเมนต์เดิม ๆในวันวานซ้ำ ๆ

รับรู้ได้ถึงคำว่า... คิดถึง

เจ้าของบ้านนี้สบายดีไหมเอ่ย ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะค่ะ



โดย: tiensongsang วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:11:19:30 น.  

 
โหนิทานเรื่องนี้มันนานมากแล้วนะคะ เมขลาทำท่าล่อแก้ว

อ่านแล้วก็นึกถึงสมัยเด็กเลยล่ะค่ะ

ตอนเด็กก็หลงเชื่อเหมือนกันค่ะ ว่ามันเป็นรามสูรกับนางเมขลาที่ทำให้ฟ้าร้องค่ะ

อ่านแล้วย้อนวันวาน ย้อนความทรงจำได้เลยค่ะ



โดย: maitip@kettip วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:11:22:33 น.  

 

เมฆเหมือนจะสูงขึ้นจริงๆ ค่ะ แต่หมอกเริ่มช้าแล้วค่ะ ลุ้นๆ อยากให้เค้าซัก 165 cm. สงสัยจะไม่ถึงมังคะ โด๊บนมทุกวันอย่างน้อย วันละ 2 กล่อง ทั้งพี่ทั้งน้อง ได้แค่นี้เองค่ะ


ขอบคุณมากค่ะ หลานๆ ชอบนะคะ หน้าบานกันเลย



สวัสดีวันพุธค่ะ





โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:13:48:44 น.  

 
สวัสดีครับพี่แอม

หวังว่าเมื่อคืนคงหลับสบายนะครับ ผมหลับตาแล้วคล้ายได้ยินเสียงขว้านที่ขวางออกมาโดยรามสูร..ลืมตามาถามใครๆก็ไม่ได้ยิน

หลับตาอีกครั้งพอลืมตามาก็เช้าแล้วครับ :D


โดย: เงามืดในประวัติศาสตร์ วันที่: 11 มกราคม 2555 เวลา:14:15:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

peeamp
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 51 คน [?]




บางที ปลายทางก็ไม่ได้สำคัญมากไปกว่า


.....

สิ่งที่อยู่ระหว่างทาง


..............^^....
และความสุขในปัจจุบัน

ก็เป็นสิ่งที่เราจับต้องได้

....^^.....^^......


โดยไม่ต้องรอคอย

ความสุขของอนาคต



ปูปรุง








New Comments
Friends' blogs
[Add peeamp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.