ราชินีชีบา/ลักษณวดี
* ขอสารภาพว่าตอนอ่านนิยายเรื่องนี้น่ะ ต้องมิบๆเม้มๆแอบอ่าน ไม่กล้าให้คนอื่นเห็น ก็ทั้งหน้าปกทั้งชื่อเรื่องอ่ะ มันแบบว่า “รับไม่ได้” อ่ะค่ะ ไม่บันเทิงใจเลย แล้วหากบังเอิ๊นบังเอิญมีคนเห็น ไม่ว่าใครก็ต้องทักว่าอ่านหนังสืออะไรอ่ะ เกี่ยวกับเสือชีบ้าหรือไง (ค้อนขวับ - เสือชีบ้ามีที่ไหนยะหล่อน) ก็ถึงได้บอกว่าต้องแอบอ่านไง

นอกเหนือจากความชอบนามปากกานี้ (ที่มีหลายคนบอกว่าเป็นสไตล์ลิเกฝรั่ง) เป็นการส่วนตัวแล้ว ยังอยากอ่านความคิดของคุณหญิงวิมล (ลักษณวดี) เกี่ยวกับกษัตริย์โซโลมอนและราชินีแห่งชีบาของพระองค์ด้วย อย่าหาว่าเอามะพร้าวห้าวมาขายสวนเลยนะคะ ขอแบ่งปันความรู้ทางเกร็ดประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเรื่องนี้นิดนึงละกัน เผื่อจะมีคนชื่นชอบเรื่องเล่าเล็กๆน้อยๆ (หากผิดถูกประการใด จะมีผู้ใจดีช่วยแก้ไข ก็จะเป็นพระคุณค่ะ) ขออภัยหากบล็อกนี้อาจจะยาวไปซักหน่อย และจะพยายามไม่ spoil นะคะ แม้ว่าจะทำได้ยากอยู่ซักหน่อย เพราะคุณหญิงวิมล (ลักษณวดี) แต่งหนังสือเรื่องนี้จากตำนานประวัติศาสตร์เหล่านี้ค่ะ

อันว่ากษัตริย์โซโลมอนแห่งเจรูซาเล็มนั้น เป็นกษัตริย์เรืองนามที่ใครๆก็รู้จักกันดีว่าเป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ และยังเป็นผู้สร้างมหาวิหารโซโลมอนอันยิ่งใหญ่ที่นับเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ น่าเสียดายค่ะ ที่ในปัจจุบันนี้แม้แต่ซากปรักหักพังก็ไม่มีเหลือให้เห็น (ในหนังสือเรื่องนี้ ลักษณวดีบอกมุมมองของเธอไว้ด้วยค่ะ ว่าเป็นเพราะอะไร)

ส่วนราชินีชีบานั้น เป็นราชินีและภิกษุณีแห่งเมืองชีบา (ที่จนบัดนี้ ก็สูญสลายไปแล้วเช่นกัน และยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเมืองนี้อยู่ตรงไหนแน่ ระหว่างเยเมนกับเอธิโอเปีย) และเดินทางไปยังเจรูซาเล็มของกษัตริย์โซโลมอน ที่อยู่ห่างไกลขนาดที่มีทะเลทรายอาราเบียอันกว้างใหญ่ขวางกั้นอยู่ (นับเป็นความอุตสาหะจริงๆนะคะ สำหรับคนในสมัยนั้น ที่ต้องเดินทางกันยาวนานขนาดนี้) ด้วยเหตุผลอันเนื่องมาจากเสียงร่ำลือถึงพระปรีชาอันปราดเปรื่องของกษัตริย์โซโลมอนและพระนางต้องการมาชื่นชมพระบารมีด้วยพระองค์เอง พร้อมนำของบรรณาการมาถวายกษัตริย์โซโลมอนแบบขบวนใหญ่ (บางตำราบอกว่านี่เป็นเพียงเรื่องเล่าโรแมนติกที่ถูกเสริมเติมแต่ง จริงๆแล้ว กษัตริย์โซโลมอนและพระราชินีชีบาทรงอภิเษกสมรสกันด้วยเหตุผลทางการเมืองและ/หรือการค้าล้วนๆ ว้า...ไม่โรแมนติกเอาซะเลย ตำรานี้)

มีคนเล่าถึงการส่งจดหมายโต้ตอบ (ผ่านผู้ส่งสาส์น) ระหว่างพระราชินีและกษัตริย์โซโลมอนในช่วงระหว่างที่พระราชินีพระราชดำเนินมายังเจรูซาเล็มด้วยค่ะ ซึ่งกษัตริย์โซโลมอนทรงพอพระทัยในพระปรีชาของพระราชินีมาก ถึงขนาดเตรียมจัดการต้อนรับพระราชินีเอาไว้แบบหรูหรา (พร้อมด้วยเหลี่ยมคมบางประการเพื่อทดสอบพระปรีชาขององค์ราชินีแบบประจันหน้าอีกด้วย - อันนี้ไปหาอ่านได้จากหนังสือเช่นกันค่ะ)

และประวัติศาสตร์ก็ยังมีการอ้างอิงกันด้วยว่า ในท้ายที่สุด องค์ราชินีชีบาก็ให้ประสูติบุตรชายที่เกิดจากกษัตริย์โซโลมอน นามว่า กษัตริย์เมเนลิคที่ 1 ซึ่งนับเป็นต้นราชวงศ์เอธิโอเปียค่ะ

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยทางประวัติศาสตร์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องคดีก้องประวัติศาสตร์ที่แสดงให้เห็นถึงพระปรีชาอันยิ่งใหญ่ ที่เป็นที่กล่าวขานกันมาอีกนับพันปีของกษัตริย์โซโลมอน (การตัดสินคดีแม่ 2 คนแย่งลูกกัน) หรือเรื่องความโรแมนติก (ที่มาพร้อมกับความเจ้าเล่ห์ของกษัตริย์โซโลมอน) ที่ใช้ขอความรักจากองค์ราชินี รวมถึงเรื่องเล่าในทางศาสนาคริสต์ที่ว่า ไม้ที่ใช้ตรึงกางเขนพระเยซูคริสต์ท่อนหนึ่ง เป็นไม้จากมหาวิหารโซโลมอนนี่แหละ ล้วนแต่เป็นรายละเอียดที่แทรกอยู่ในหนังสือเล่มนี้ทั้งสิ้นค่ะ ดูเหมือนเยอะนะคะ แต่การใส่มาแบบถูกที่ถูกเวลา ถูกจังหวะ มันก็ทำให้หนังสือเล่มนี้ น่าทึ่งมากๆค่ะ

ปล. ขออัพเรื่องปกนิดส์นึงค่ะ รู้สึกว่าฉบับพิมพ์ใหม่น่ะ สำนักพิมพ์เค้าเปลี่ยนปกแล้วล่ะ รู้สึกว่าจะดีกว่าเดิมเยอะค่ะ



Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 1 มีนาคม 2551 22:08:18 น.
Counter : 6241 Pageviews.

8 comments
สายน้ำที่ไหลกลับ : เพชรน้ำค้าง สามปอยหลวง
(19 มี.ค. 2563 16:28:36 น.)
Blog50/2563ส่งท้ายการเข้าโรงหนังครั้งสุดท้ายกับ#Bloodshot ของ Vin Diesel เริงฤดีนะ
(16 มี.ค. 2563 10:19:56 น.)
แนะนำหนังสือ กัลปาวสาน เพรางาย
(10 มี.ค. 2563 12:43:40 น.)
:: หนังสือที่อ่านในเดือนกุมภาพันธ์ 2563 :: กะว่าก๋า
(8 มี.ค. 2563 06:00:01 น.)
  
เรื่องนี้กับอีกเรื่อง (รู้สึกจะเกี่ยวกับกองเรือสเปน?) เป็นสองเรื่องที่ยังไม่อ่านค่ะ
แล้วก็จำไม่ได้ด้วยว่ามีเรื่องไหน รู้แต่มีหนึ่ง ไม่มีหนึ่ง แต่เรื่องไหนฟะ?
โดย: ยาคูลท์ วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:39:26 น.
  
ไม่อ่านเรื่องนี้ค่ะ เพราะรู้มาแล้วว่าตอนจบมัน.... แค่หลงไปอ่านเรื่องธุวตาราก็ทำเอาร้องไห้+คิดมากไปหลายวันเลยค่ะ (ไม่ใช่ไม่ชอบนะคะ แต่รับตอนจบไม่ได้จริงๆ )
โดย: หมูย้อมสี วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:57:07 น.
  
แม่มีอยู่ที่บ้านค่ะ

ต้องอ่านกองดองตัวเองก่อน แล้วถึงจะได้อ่านอะค่ะ แหะๆ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:09:49 น.
  
อ่านแล้ว"ทึ่ง" จริงๆ นะคะ ทั้งฝีมือของคุณนักเขียน แล้วก็"หัวใจ" ขององค์ราชินีชีบา
โดย: ning IP: 58.9.221.197 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:17:51:18 น.
  
ปกติชอบอ่านหนังสือของ ลักษณวดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วรู้สึกว่า อ่านเข้าใจยาก แล้วก็งง ๆ สรุปว่าไม่ชอบเลย ไม่สนุก
โดย: ขวัญ IP: 125.25.75.154 วันที่: 26 มีนาคม 2551 เวลา:10:47:08 น.
  
ส่วนตัวไม่ค่อยชอบเรื่องนี้เท่าไรเลยค่ะ อ่านจบแล้วก็เก็บเลย แต่เรื่องการสอดแทรกเกร็ดความรู้ เราว่าป้าอี๊ดใส่มาได้เหมาะสม ถูกที่ ถูกเวลาแทบทุกเรื่องเลยค่ะ
โดย: Kitsunegari วันที่: 23 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:34:57 น.
  
เรื่องนี้สนุกมาก

และทุกเรื่องก็สนุกหมดเลย
โดย: ลูกไม้ IP: 222.123.226.137 วันที่: 11 เมษายน 2553 เวลา:1:44:20 น.
  
เราชอบธุวตารา ถึงตอนจบจะรับไม่ค่อยได้ TT ฮัตน่ารัก เมมโรฟิสก็น่ารักก เรื่องนี้กำลังอ่านเล่มหนึ่งอยู่ ตอนจบเป็นยังไงคะบอกหน่อยๆ ถ้ามันเศร้าจะได้เว้นบทสุดท้ายไว้ๆ
โดย: ฟ้า IP: 182.53.25.241 วันที่: 22 มิถุนายน 2554 เวลา:20:41:57 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Wanyiwa.BlogGang.com

หวันยิหวา
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 43 คน [?]

บทความทั้งหมด