No. 835 เที่ยวพัทลุง (หมาป่า)
No.  835  เที่ยวพัทลุง (หมาป่า)



หมาป่าเดียวดาย ลาพักร้อนครึ่งเดือนจากกรุงเทพด้วยจักรยานคนเดียว
เพื่อตามหา ตัวละคร มหาลัย เหมืองแร่ของ คุณอาจินต์ ปัญจพรรค์ได้พบแล้ว แต่ตอนนี้ เข้าสู่ ตรัง กำลังจะไปพัทลุง เป็นตอนสุดท้ายของทริปนี้


 (ตอนที่ 22)

///////

แหมมันเป็นถนนสายสงบงดงามอีกสายหนึ่งครับ บ้านเรือนมีสวนเขียวตลอดทาง หมาป่าไม่เคยมาพัทลุง มาครั้งนี้ครั้งแรกก็จับใจว่าบ้านเมืองดูอุดมสมบูรณ์ดีจริงๆ ขี่วันไม่มีฝนก็คงดี แต่ขี่วันฟ้าฉ่ำฝนนี้ก็เยี่ยมครับ บางช่วงฝนหยุดหมาป่าก็หยุดกดภาพ เห็นเมฆที่เคลียภูเขานั่นไหมครับ ง้ามงาม



ถนนไม่เปลี่ยวมากนักนะครับ มีบ้านเรือนคลออยู่ตลอดทาง ช่วงไหนเป็นเขตชุมชนถนนก็กว้างหน่อย ช่วงไหนบ้านเรือนห่างถนนมันก็แคบ

ที่ว่าไม่เปลี่ยวเพราะพอหมาป่าขี่ตากฝนมาไกลอากาศเย็นก็เริ่มปวดปัสสาวะ จำได้ว่าหาที่หยุดปัสสาวะข้างทางยากมาก ด้วยพอเลยบ้านริมถนนฝั่งซ้าย จะแวะลงป่ายืนแอ่น

ก็จะเหลือบเห็นบ้านด้านขวาตั้งอยู่ในสายตา พอจะแอ่นด้านขวา ก็เห็นบ้านอยู่เฉียงทางซ้าย เป็นอย่างนี้สลับซ้ายขวาไปเรื่อย จนท้องน้อยเริ่มปวดแล้วล่ะครับ แหมกว่าจะหาที่ที่ไม่มีบ้านมาตั้งวางสนุ๊กได้นี่ก็ต้องขี่ไกลมากครับ

ฝนพร่ำฉ่ำตลอด ไม่หนักเหมือนบนเขาพับผ้า แต่ก็ไม่ซาถึงขั้นว่าตกหยิมๆ หมาป่ายังเปียกไปทั้งตัวอยู่ครับ ผ่านทางเข้าน้ำตกมาสองสามแห่ง คิดว่าฝนแรกอย่างนี้เข้าไปคงไม่มีน้ำ

แต่พอมาถามครูหมูตอนคืนนั้นครูหมูบอกว่าทางใต้นี้เขาเที่ยวน้ำตกหน้าแล้งกัน เข้าไปเหอะมีน้ำงดงามตาทุกแห่งแหละ หน้าฝนจัดๆเขาจะไม่เที่ยวกันเพราะมีโอกาสเจอน้ำป่า

ขี่มาเรื่อยแวะจิบน้ำเกลือแร่บ้าง ช่วงหลังบ้านเรือนเริ่มห่างกันขึ้นครับ เลยกงหรามาแล้วก็ขี่ต่อไปเรื่อยตามที่ครูหมูบอกทิศทางให้ไว้ ไปถึงแยกโหล๊ะจังกระ ตรงจุดนี้แหละครับหมาป่าหลง



หยุดรถเปิดโทรศัพท์เห็นมิสส์คอลล์ของครูหมู โทรกลับถามครู ครูบอกผมรออยู่ที่บ้านนี่แหละถึงไหนแล้ว หมาป่าบอกจวนแล้วเห็นป้ายบอกทางไปตะโหมด กับแม่ขรีข้างหน้าแล้ว เดี๋ยวขี่เข้าไปหา ครูหมูบอกมามาเข้ามาเลยรออยู่ ครูหมูบอกว่าเข้ามาสัก 300 เมตรจะเห็นบ้านครูหมูอยู่ขวามือ

หมาป่าขี่เข้าไปตั้งไกลก็ไม่เห็นบ้านไหนจะใกล้เคียงบ้านครูหมูเลยครับ ขี่เข้าขี่ออก ช่วงที่เข้าไปลึกที่สุดนั้นร่วมสักสองกิโลเห็นจะได้ มีเห็นบ้านนึงที่ดูใกล้เคียงที่สุดจากภาพโปรไฟล์ของครูในเวป

หมาป่าเข้าไปในบ้านชั้นล่างไม่มีคน ต้องตะโกนถาม แต่ก็เอะใจว่าเอเห็นครูหมูบอกว่าตัวเองเป็นคนอีสาน แต่ในบ้านมีภาพประดับเป็นภาษาอารบิกแบบข้อเขียนในพระคัมภีร์กุรอ่าน

อืมม์คนอีสานส่วนใหญ่ที่เจอไม่เคยมีใครนับถือศาสนาอิสลาม เอ๊ะหรือเมียครูหมูเป็นมุสลิมหว่า ตะโกนจนเจ้าบ้านออกมาถามว่าบ้านครูหมูหรือเปล่า เขาบอกไม่ใช่และไม่รู้จักครูหมูด้วยครับ

จนโทรถามอีกรอบ ครูหมูบอกว่ากลับไปรอตรงแยกแหละเดี๋ยวจะขับปิคอัพมารับ รออยู่นานพอควรเกินกว่าที่คาดไว้ จนเห็นครูหมูขับรถมาและขนจักรยานขึ้นรถท้ายรถ

ตอนแรกหมาป่าจะขอขี่ตามครูหมูไป แบบว่าขี่มาตลอดทางแล้วก็อยากขี่เข้าบ้านครูหมูให้โอ่อ่าสมศักดิ์ศรี ไหนๆฟ้าท่านก็เซตซีนส่งฝนมาทำให้การเดินทางมาอลังการในความรู้สึกมากแล้ว ครูหมูบอกว่าเอาเหอะน่าอย่าไปถือเรื่องพรรค์อย่างนี้เลย จักรยานคือยานพาหนะ ปิคอัพก็คือพาหนะ นั่งอะไรไปก็ถึงเหมือนกัน

นั่งรถไปเรื่อยๆก็ร่วมสิบกิโลนะครับ ก่อนจะไปหักขวาเข้าบ้านครูหมู หมาป่าออกจะเริ่มเห็นงามกับครูหมูว่าถ้าจะขี่ตามรถมาคงอีกร่วมครึ่งค่อนชั่วโมง แถมเหนื่อยและเย็นอย่างนี้คงลำบาก



คือหมาป่ากะพิกัดผิดน่ะครับ เหมือนกับว่าถ้าเราขี่มาตามเส้น 4122 มันจะมาเจอถุงกาแฟข้างหน้า แยกที่หมาป่าหลงเข้าไปนั่นเป็นปลายขอบปากถุงกาแฟข้างหนึ่ง

ก้นถุงกาแฟคือตะโหมด แต่เส้นที่ที่ครูพาหมาป่านั่งปิคอัพบรรทุกจักรยานไปนั้นมันจะเลาะตรงปากถุง และเมื่อถึงบ้านครูหมูก็จะเป็นปลายขอบปากถุงกาแฟอีกข้างหนึ่ง

ถึงบ้านครูหมูเย็นมากแล้วครับ ฝนหยุดสนิทอากาศค่อนข้างเย็น ขนรถขึ้นบนบ้าน

บ้านครูหมูอยู่กันสี่คนคือครูหมู และแฟนครูหมูชื่อครูเกียบ พ่อและแม่ครูเกียบ มีบ้านน้องสาวและน้องเขยครูเกียบอยู่ติดในบริเวณเดียวกัน ครูหมูกับแฟนไม่มีลูกครับ
ครอบครัวครูจัดเตรียมผ้าเช็ดตัวและน้ำอุ่นในห้องน้ำให้หมาป่าเข้าไปสระสรงล้างกรวดตามเนื้อตามตัวจากที่โดนฝนมาจากเขาพับผ้าและตลอดบ่ายวันนี้

ครูบอกให้ถอดเสื้อผ้าและเอาของที่ต้องการซักออกมาให้หมด จะเข้าเครื่องซักและเข้าเครื่องอบผ้าให้คืนนี้เลย พรุ่งนี้เช้าสบายเพราะว่าเครื่องอบผ้าอบผ้าแห้งผากไม่ต้องตาก

จังหวัดฝนชุกอย่างพัทลุงนี้มีเครื่องอบผ้าแล้วสบายใจครับ ส่วนรองเท้านี้ต้องถอดกองไว้นอกบ้านและใส่รองเท้าแตะแทนครับ เข้าเครื่องไม่ได้ หมาป่าต้องห่อใส่ถุงพลาสติกกลับมา ถึงกรุงเทพความชื้นฝนที่หมมมาก็กลิ่นเน่าโชยครับ

ครูหมูกับครูเกียบพาหมาป่ามาเลี้ยงข้าวเย็นที่ในตัวตำบลแม่ขรี โรงเรียนที่ครูหมูสอนก็อยู่ที่นี่ครับ มื้อค่ำอาหารถูกปาก วันนี้หมาป่างดเบียร์แต่รับบรั่นดีรีเยนซี



ที่ครูหมูหอบติดมือมาผสมกับโซดาแทน นั่งฟังครูหมูเล่าให้ฟังถึงชีวิตวัยเด็ก ความรักดนตรี พี่สาวที่ส่งเสริมให้เรียนดนตรี จนสอบติดที่หนึ่งครูดนตรีของประเทศ

เรื่องคุณแม่ที่เลี้ยงลูกมาสี่คนหลังจากคุณพ่อครูหมูเสียตั้งแต่ครูหมูอายุแค่ 6 ขวบ เรื่องครูหมูเจอกับครูเกียบที่อีสานและแต่งงานกัน ครูหมูย้ายจากอีสานมาตั้งครอบครัวอยู่กับบ้านครูเกียบที่พัทลุงนี่

ครูหมูเป็น handyman ครับ ชอบซ่อมชอบประกอบเครื่องยนต์กลไกต่างๆ จักรยาน หรือแม้แต่รถยนต์ครูหมูก็ลงแรงซ่อมเอง อันนี้ครูหมูเป็นคนละไฟลั่มกับหมาป่าครับ เพราะหมาป่านั้นแค่ปรับจูนเกียร์จักรยานเองก็ทำไม่ได้เสียแล้ว

สามทุ่มกว่าเราก็กลับบ้านกันครับ นั่งคุยกันสักพัก งัดอุปกรณ์ติดตัวที่เปียกน้ำฝนระหว่างทางแต่ธรรมชาติไม่ชอบความชื้นออกมาเช็ด หมาป่าก็ต้องขอน้ำมันของครูมาชะโลม สักพักก็ง่วง ครูหมูจัดให้หมาป่านอนในห้องรับแขกเลย อากาศเย็นสบาย นี้เป็นความอารีย์ของมิตรบนเวป ที่หมาป่าได้มารู้จักตัวจริงหลังจากคุยกันแต่ตัวหนังสือมาหลายปี

อาทิตย์ที่ 16 มีนาคม 2557 วันที่สิบเจ็ด วันปิดทริปเพื่อขึ้นรถไฟกลับกรุงเทพ

หมาป่าตื่นมาจิบกาแฟที่ครูหมูเตรียมไว้ให้แต่เช้า นั่งคุยกันและกินข้าวเช้าที่ครูเกียบเตรียมไว้ให้เช่นกัน อาหารใต้และผักหลายเมนูครับ นี้รูปครูหมูบนระเบียงหน้าบ้านยามเช้า



เสร็จข้าวเช้าแล้ว ครูเกียบจะขับรถปิคอัพพาคุณพ่อเข้าไปฟอกไตที่ต้องฟอกประจำที่โรงพยาบาลในตัวจังหวัดพัทลุง หมาป่าจะติดรถไปลงที่โรงพยาบาลและแยกกันตอนสาย ช่วงบ่ายนั้นจะเที่ยวเล่นอยู่ในเมืองพัทลุงรอรถไฟเที่ยวค่ำกลับกรุงเทพ ครูหมูมาร่ำลาส่งหน้าบ้าน ขอบคุณนะครับครูหมูและครอบครัว ขอบคุณอีกครั้ง ณ ที่นี้ ขอบคุณครับที่ต้อนรับหมาป่าเป็นอย่างดี

แยกจากครูเกียบและคุณพ่อที่โรงพยาบาล หมาป่ามีเวลาอีกตั้งแต่สายถึงเย็นน่ะครับ ครูหมูแนะว่าควรไปขี่รถเล่นที่หาดแสนสุขลำปำ หาดใกล้เมืองที่คนพัทลุงชอบไปเที่ยวรับลมกัน หมาป่าขี่เข้าไปที่หาดห่างจากเมืองราว 8 กม.



ก่อนถึงหาดมีวัดเก่าวัดหนึ่งชื่อวัดวิหารเบิกสร้างมาตั้งแต่ปี 2353 สองร้อยกว่าปีแล้ว สัดส่วนและลวดลายปูนปั้นของโบสถ์เก่าของวัดนี้สวยงามมากครับ



ขี่ต่อเข้าไปถึงหาดลำปำ วันนี้ลมแรงมากครับ น้ำทะเลฝั่งอ่าวไทยออกสีขุ่นใกล้สีโคลนเลยครับ ลมพัดฝอยน้ำปลิวขึ้นมาถึงบนเขื่อนเลย เห็นไปไกลๆในทะเลนั้นเป็นสะพานยาวไปในทะเลของวัดป่าลิไลย์ที่อยู่ติดๆกับเขื่อนของหาด



จากเขื่อนริมหาดหมาป่าเลยขี่เข้าไปในวัดป่าลิไลย์ วัดนี้เน้นต้นไม้สงบร่มเย็นมากครับ
เข้าวัดมาก็กะจะมาดูสะพานที่ทอดยาวไปในทะเลที่เห็นจากริมเขื่อนไกลๆครับ บนกระเบื้องหลังคาต้นทางสะพานเขียนว่าสร้างเป็นที่ระลึกเมื่อคราวในหลวงมีพระชนมายุ 72 พรรษา

ศาลาปลายสะพานมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ คนน้อยครับ มีหนุ่มสาวมานั่งดูทะเลกันอยู่หนึ่งคู่เท่านั้น รวมกับหมาป่าก็เป็นแค่สามคนในช่วงเวลานั้น กันสาดศาลาโดนคลื่นลมซัดเปิดหมดอาจจะดูไม่ค่อยงามตาเท่าไหร่นะครับ
เสร็จจากสะพานวัดป่าลิไลย์หมาป่าขี่มาหาข้าวทานตรงร้านแถวแนวเขื่อน



กินรอเวลาให้บ่ายแก่ๆหน่อยแล้วหมาป่าก็ลาจากหาดลำปำขี่เข้าตัวเมืองพัทลุง

ยามบ่ายนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรทำแล้วล่ะครับ ขี่ชมเมืองแล้วก็มานั่งจิบกาแฟรอแถวสถานี วนไปดูในเมืองอีกรอบ



เห็นมีห้างชื่อโคลีเซียม แล้วพอใกล้ๆห้าโมงหมาป่าก็พาอีเขียวมาซื้อตั๋วสัมภาระให้ตัวอีเขียวเพื่อเอาขึ้นตู้สัมภาระกลับกรุงเทพด้วยกัน ตั๋วอีเขียวราคา 146 บาทครับ

รถไฟไม่ได้เริ่มต้นออกเดินทางจากพัทลุงแต่จะวิ่งขึ้นมาจากสุไหงโกลก กำหนดนั้นจะถึงพัทลุงตอนทุ่มกว่า หมาป่าซื้อเบียร์มาจิบรอตรงชานชาลา จิบเบียร์ก็ปวดห้องน้ำเข้าห้องน้ำอยู่ 5 รอบกว่ารถไฟจะมา รถเสียเวลาไปราวๆสองชั่วโมงน่ะครับ กว่าจะเข้าชานชาลาจริงๆก็ร่วมสามทุ่มกว่า

ตอนที่มาอยู่บนชานชาลาหมาป่าถ่ายรูปไมล์อีเขียวเอาไว้ เลขขึ้น 423 กม. รวมกับที่ขึ้น 1,000 กม. ตรงก่อนเข้าตะกั่วทุ่ง ทริปนี้หมาป่าขี่ไป 1,423 กม.ครับ


......



หมาป่าถ่ายรูปถุงมือไว้เป็นรูปปิดท้ายของทริปนี้ ถุงมือนี้ใส่มาตั้งแต่เริ่มหัดขี่จักรยาน ไปกับหมาป่ามาทุกทริปทางไกล ความจริงตอนนี้มีสำรองอีกคู่หนึ่งใส่สลับกันเวลาขี่ไปทำงานในกรุงเทพ



แต่เจ้าเพื่อนยากชิ้นเก่านี้ขึ้นเหนือไปเชียงใหม่มาด้วยกัน เลยเอามาใช้กับทริปลงใต้ด้วยเพื่อให้ได้ชื่อว่า ขึ้นเหนือล่องใต้ถึงไหนถึงกัน จบทริ
นี้ก็ต้องปลดระวางเอาเก็บไว้ลูบคลำเป็นที่ระลึก สภาพนั้นเหมือนทหารผ่านศึกมีบาดแผลรอบกายครับ

หมาป่ากลับถึงกรุงเทพตอนใกล้เที่ยงวันรุ่งขึ้น มีสวัสดิภาพมานั่งเขียนสรุปทริปนี้ให้อ่านกัน เป็นสรุปทริปที่ยาวมากกว่าที่เคยเขียนมา ยาวกว่ามากจริงๆ ขอบคุณทุกท่านที่อุตส่าห์อ่านมาถึงตรงนี้ คงมีหลายท่านเลิกกลางทางไปเสียก่อน เพราะฉะนั้นท่านที่อดทนอ่านมาจนจบหมาป่าขอขอบคุณอีกครั้งครับ

ท้ายสุดหากจะมีเพื่อนนักจักรยานท่านใดที่ไม่เคยอ่านหนังสือชุดเหมืองแร่ หรือไม่เคยดูหนังมหา’ลัยเหมืองแร่ แต่หลังจากอ่านสรุปทริปนี้แล้วไปหยิบหามาลองอ่าน



ลองดูจนติดใจเหมือนกับที่หมาป่าเคยเป็นและยังเป็นอยู่

กลายเป็นอีกคนที่ประทับใจกับเหล่าชีวิตในเหมืองกระโสม ทิน เดรดยิง

และงานหนังสืออันยิ่งใหญ่ของลูกผู้ชายชื่ออาจินต์ ปัญจพรรค์....แม้สักแค่ท่านเดียว...นี้หมาป่าก็จะดีใจเป็นที่สุดครับ


แต่เดี๋ยวก่อน  555  เลียนแบบโฆษณาขายเห็ดหลินจือซะหน่อย ที่เพื่อนหลายคนคิดว่า หมาป่าคือ ไวน์กับสายน้ำนี่ครับ
หมาป่านั่งใส่แว่นตาคนที่สองจากล่าง กับยืนเดี่ยวขวามือใส่สูทใช่เลยครับกาลเวลาทำให้สีผมเปลี่ยน 555




บล๊อกแก๊ง No. 799  หมาป่าเดียวดาย บรรยายไว้ว่า


 ท่องเที่ยวด้วยจักรยานจะจบลงในตอนนี้ หมาป่าเดียวดายเขียนไว้เมื่อ พศ. 2557
ทำให้นำมาลงในบล๊อก ไวน์กับสายน้ำเลย อู้ เขียนมา 22  ตอน 



ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ
L                                1,586,553

st.Counter ผู้เข้ามาชม  1,584,872
=                                       1,681

ขอบคุณเพื่อนผู้เข้ามาชม  กรุณาเม้นท์สักนิด จะได้กลับไปเยือนครับ



Create Date : 29 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 2 ธันวาคม 2562 9:20:59 น.
Counter : 1377 Pageviews.

25 comments
ชวนเป็นเจ้าภาพบวชพระ บวชเณร และเที่ยวัด ไหว้พระ ตอนที่ 2 อาจารย์สุวิมล
(19 พ.ค. 2565 22:44:07 น.)
ร้านหมูย่างผู้ใหญ่มุ่ย จังหวัดนครปฐม นายแว่นขยันเที่ยว
(13 พ.ค. 2565 00:17:08 น.)
คนอะไรจะแห้วได้ถึงสองหน : จากบางปูถึงสวนสมเด็จฯ ผู้ชายในสายลมหนาว
(12 พ.ค. 2565 15:12:45 น.)
แม่ฮ่องสอน - ถ้ำปลา, พระตำหนักปางตอง สายหมอกและก้อนเมฆ
(11 พ.ค. 2565 11:00:18 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเริงฤดีนะ, คุณSweet_pills, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณสองแผ่นดิน, คุณหอมกร, คุณตะลีกีปัส, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณkatoy, คุณJinnyTent, คุณtoor36, คุณRananrin, คุณtuk-tuk@korat, คุณnewyorknurse, คุณทนายอ้วน, คุณKavanich96, คุณhaiku, คุณกาปอมซ่า, คุณเนินน้ำ, คุณพันคม

  
สวัสดีครับพี่ไวน์ อ่านแล้ว ดูภาพแล้ว ประทับใจมาก สุดยอดเลยครับพี่
โดย: สมยศ แก้วภูทอง IP: 58.11.26.217 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:7:43:11 น.
  
บอกได้คำเดียวว่า"สุดยอด"ค่ะ
โดย: แมกไม้ปลายนา IP: 182.232.126.114 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:7:46:31 น.
  
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
พี่ไวน์สมัยหนุ่มๆ ดูดีมิใช่น้อยจ้า
ป.ล. พัทลุงมีเขากลางเมืองแปลกตาดีจัง


โดย: หอมกร วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:9:09:46 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

ภาพขาวดำจักรยานทางโค้ง สวยมากค่ะ ชอบจัง
ขอบคุณกำลังใจด้วยค่ะ
ไข่เค็มยำกับผัดผักบุ้งไฟแดง เมนูด่วนและบ่อยมากๆค่ะ
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:9:45:14 น.
  
คุณหมาป่าวิธีเขียนไม่เหมือนพี่ตูนนะ มีคนคิดว่าเป็นพี่ตูนด้วยเหรอคะ?

อ่านแล้วน่าจะแยกได้นา แหะๆ

เพิ่งกลับมาค่า มารายงานตัว
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:11:07:18 น.
  
ตามรอยหมาป่าฯ มาเที่ยวพัทลุงด้วยค่ะ
โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:11:27:49 น.
  
ตามน้องปั่นมาพัทลุงต่อค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:11:41:15 น.
  
สวัสดีครับ หมาป่าเดียวดาย ขอขอบคุณทุกท่านที่มาติดตามอ่านเรื่องราวครับ
มันย้าววยาวนะครับ หวดเข้าไปตั้ง 22 ตอนแน่ะ

เพื่อนสมาชิกของคุณพ่อส่วนใหญ่ก็น่าจะทราบแล้วว่านี้เป็นเรื่องราวของลูกชาย
คุณไวน์กับสายน้ำ คือคุณพ่อของหมาป่าครับ

ช่วงนั้นพ่อไม่ค่อยสบาย เลยขอผมว่าจะเอาเรื่องมาลงสลับการเขียนของตัวเองได้ไหม เพื่อไม่ให้ขาดตอนกับเพื่อนสมาชิกในบล๊อกแกงค์นี้น่ะครับ
พ่อจะหารูปประกอบให้ เสริมกับรูปที่ผมถ่ายเป็นขาวดำ
หมาป่าบอก "ตามสบายเลยพ่อ"
จึงได้มีเรื่องแสนยาวยี่สิบสองตอนนี่แหละครับ

เรื่องนี้เขียนไว้ตั้งแต่ปี 2557 แล้วครับ
ตั้งแต่ลุงอาจินต์ยังไม่เสียชีวิต
เขียนไว้ในเวปนักจักรยาน ชื่อ Thaimtb น่ะครับ
เป็นการเขียนทำนองสรุปทริป

ถ้ามีเวลาว่างสามารถเข้าไปอ่านที่ต้นฉบับตามลิงค์นี้ได้นะครับ
"หมาป่าเดียวดาย..ตามรอยเหมืองแร่ ทรัพย์จากพื้นแผ่นดิน สินแห่งชีิวิต ของ อาจินต์ ปัญจพรรค์"
//www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=1097501

เพราะยังมีท่อน อารัมภกถา และภาพที่คุณพ่อยังไม่ได้นำมาลงในนี้ครับ

และถ้าหากชอบสำนวนหมาป่า ก็มีอีกสองเรื่องให้อ่านครับ
ดังลิงค์

"หมาป่าเดียวดาย กับความไม่รู้เรื่องเขาใหญ่"
//www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=379368

"หมาป่าเดียวดาย...สวนหลวง ร.9 - พระธาตุดอยสุเทพ"
//www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=541198

ขอบพระคุณอีกครั้งครับ
โดย: a lone wolf IP: 203.209.93.114 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:15:00:32 น.
  
thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=1097501

thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=379368

thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=541198

ลิงค์ในโพสต์ก่อนหน้าอาจมีปัญหาเลยเทสต์โพสต์ใหม่อีกทีนะครับ

ถ้ายังมีปัญหาอีกก็อาจต้องใช้ copy ตั้งแต่คำว่า thaimtb ไปจนสุดแล้วเอาไปแปะในอีก window นะครับ
โดย: a lone wolf IP: 203.209.93.114 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:15:07:03 น.
  
สวัสดีเจ้าคุณไวน์
สวัสดีเจ้าคุณหมาป่า

ก่อนอื่น ขอชื่นชมคุณหมาป่าก่อนนะเจ้า
ที่ตั้งใจทำ และทำได้สำเร็จ มีความมุ่งมั่น
อดทน มานะ พยายาม ทำในสิ่งที่ชอบและทำมันได้สำเร็จ

1,423 กม. บะใจ๊หน้อย ๆ เลยนะเจ้า
เพราะมันบะใช่แค่ระยะทาง
มันหมายถึง สุขภาพจิตใจที่ปั่น ที่จะต้องเจออุปสรรค์
เช่น สุขภาพของเฮา สภาพถนนหนทาง สภาพดินฟ้อากาศ
และผู้คนระหว่างทาง มีทั้งดีและบะดี
บะรวมสิ่งที่บะคาดฝันที่อาจจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา

ทั้งหมดนี้ คุณหมาป่าฟันฝ่า มุมานะ ทำได้
ตามที่ใจหวังไว้ ขอชื่นชมและปลาบปลื้มใจ๊ตวยแต้ ๆ เจ้า

ตอนแรกจินกะเข้าใจ๊ผิดว่า
หมาป่าเดียวดาย คือ อีกหนึ่งนามปากกาของคุณไวน์
จ๋นคุณไวน์มาเฉลย เลยฮู้ว่าตัวเองเข้าใจผิด
มันกะน่าเข้าใจผิดเน้อ เพราะคุณไวน์กะชอบปั่นจักรยานเหมือนกั๋น

ภาพคุณหมาป่ารูปเดี่ยวขวามือ
ถ้าผมสั้น เหมือนคุณไวน์อยู่เน้อเจ้า 555
โดย: JinnyTent วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:16:23:36 น.
  
นึกว่าจะขี่ปิ๊ก กทม.เจ้า
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:16:24:26 น.
  
....

จบซีรี่ย์ยาวนี้แล้ว เป็นงั้นไปนึกว่าคุณไวน์

โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:16:28:00 น.
  
ว้าวพี่ไวน์มาพัทลุง สาวก็ชอบค่ะ พัทลุง

ปล.ขอบคุณที่แนะนำ แก้ไขบางส่วนแล้วสำหรับข้อความที่ยาวไป
โดย: sawkitty วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:21:29:54 น.
  
ไปเที่ยวน่านมาหลายวัน + คอมเสีย อีกอาทิตย์นึง กลับมาตามอ่านเหมือนเดิมครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:22:15:30 น.
  
ขอบคุณนะคะคุณไวน์
รินไปหาข้อมูลเพิ่มเติมมา
งานของ คุณนักเขียน "อีแร้ง"
น่าสนใจมากเลยค่ะ
คิดว่าเป็นคนละคนกัน
กับที่เขียนเรื่องนี้นะคะ
^______^
โดย: Rananrin วันที่: 29 พฤศจิกายน 2562 เวลา:22:19:13 น.
  
ขอบคุณที่แบ่งปัน
โดย: Kavanich96 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2562 เวลา:3:56:42 น.
  
สวัสดีค่ะพี่ไวน์

พี่ไวน์ลบคอมเมนท์ต๋าได้นะคะ เข้าใจผิดกลางอากาศค่ะ แหะแหะ
อย่างไรก็ขอชื่นชมความตั้งใจจริงและขอบคุณสำหรับประสบการณ์ของลูกชายพี่ไวน์
เขียนเก่งอ่านสนุกมากค่ะ

ขอบคุณพี่ไวน์สำหรับกำลังใจนะคะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 30 พฤศจิกายน 2562 เวลา:9:58:31 น.
  
ที่บางพระมีแหมร้านที่กิ๋น น่าจะชื่อชายทะเลบางพระ เจ้า
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 30 พฤศจิกายน 2562 เวลา:10:20:20 น.
  
ได้ครับคุณต๋า... ผมเขียนไม่ละเอียดพอ หลายคนคิดว่า หมาป่ากับไวน์เป็นคนเดียวกัน
บางคนยังบอกว่า เป็นน้องชายไวน์ ฮ่าๆๆๆๆ ผมยิ้มเลยจะได้ไม่ แก ร่..
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 30 พฤศจิกายน 2562 เวลา:11:45:06 น.
  
ขี่จักรยานตากฝน กลับมาต้องสระผมนะคะคุณไวน์


ไม่งั้นอาจเป็นหวัดได้ค่ะ
โดย: กาปอมซ่า วันที่: 30 พฤศจิกายน 2562 เวลา:20:00:50 น.
  
เข้าใจผิดมาตลอดเหรอเนี่ย
คิดว่าหมาป่าคือพี่ไวน์นะคะ
จนมาเฉลยรูปตอนท้ายนี่เอง

อ้าว..ตะพาบไม่มี voucher ให้แล้วเหรอคะ แปลกใจจัง
เห็นมีคนร่วมกิจกรรมเยอะอยู่นะคะ
บล็อกอาหาร ปีนี้ยังมีรางวัลต่อเนื่อง แต่ปีหน้ายังไม่รู้ว่าจะยังไงค่ะ
โดย: เนินน้ำ วันที่: 30 พฤศจิกายน 2562 เวลา:20:06:20 น.
  
อรุณสวัสดิ์เช้าวันอาทิตย์
ขอให้หมาป่าฯ+ จขบ.
มีสุขภาพแข็งแรงๆค่ะ
Happy Sunday
โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 1 ธันวาคม 2562 เวลา:6:54:50 น.
  
พูดถึงพัทลุงแล้วนึกถึงความหลัง สมัยหนุ่มมีแฟนเป็นคนพัทลุง
แต่คลาดแคล้วกันไปนิดเดียว..เสียดายๆ
โดย: พันคม วันที่: 1 ธันวาคม 2562 เวลา:20:30:45 น.
  
5555

หนูก็งง

คนที่อ่านงานพี่ตูนเขียนกับหมาป่าเขียนแล้วแยกไม่ได้ว่าคนละคนนี่...อืมม์...สงสัยอ่านฉาบฉวยไปหน่อยอะค่ะ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 1 ธันวาคม 2562 เวลา:20:51:47 น.
  
ขอบคุณพี่ไวน์มากค่ะ
ราตรีสวัสดิ์นะคะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 1 ธันวาคม 2562 เวลา:23:28:08 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Rimtarn.BlogGang.com

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]

บทความทั้งหมด