ถ้าขจัดความกลัวออกไปได้ ไม่นานความสำเร็จก็จะตามมา
Group ตัวอย่าง
<<
พฤษภาคม 2555
>>
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
22 พฤษภาคม 2555
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 24
จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ 9
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๘
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๗
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๖
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๕
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๔
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๓
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๒
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๑
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 32
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 31
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 30
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 29
นวนิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 28
นวนิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 27
อดีตรักเหมืองป่า บทที่ 26
อดีตรักเหมืองป่า บทที่ 25
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 24
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 23
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 22
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 21
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 20
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 19
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 18
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 17
นิยาย /อดีตรักเหมืองปา ตอนที่ 16
นิยาย /อดีตรักเหมืองปา ตอนที่ 15
เรื่องสั้น/ไม่มีวันนั้นอีกแล้ว
นิยาย อดีตรักเหมืองปา ตอนที่ 14
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 13
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 12
เรื่องสั้นตกรอบครับ
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 11
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 10
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 9
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 8
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 7
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 6
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 5
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 4
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 3
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 2
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 1
เรื่องสั้น/คืนวันล่องไหลชั่วกะพริบตา
เรื่องสั้น-ดักไซแห้ง
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 24
"ดูท่าทางพี่คนนั้นน่าจะเป็นสหายนำ" สาวบัวหมายถึงพี่โสภาส หล่อนปรารภขณะชวนกันเดินเก็บผักป่าริมคลองตอนขากลับ "แต่ถ้านับระยะเวลาที่ออกจาก วค. พร้อมกับนุ้ย เพียงไม่ถึงปีแกได้รับมอบภารกิจจากพรรคสูงระดับนั้นแสดงว่ามันสมองและความสามารถเข้าขั้นทีเดียว"
ผมเด็ดยอดจิกอวบอ้วนสีน้ำตาลเข้มสำหรับเอาไปจิ้มน้ำพริกได้มากำมือหนึ่ง ส่งให้สาวบัว พูดให้หล่อนฟังว่า "เท่าที่รู้ ทุกคนที่ ขึ้นเขา ต้องศึกษาทฤษฎีและแนวทางการปฏิวัติในโรงเรียนการเมืองการทหารให้จบหลักสูตร จึงจะได้รับมอบภารกิจเคลื่อนไหวตามสภาพ และตามถนัดของแต่ละคน แต่พี่โสภาสมีพื้นฐานการศึกษาด้านลัทธิการเมืองมาพอสมควร จึงน่าจะผ่านหลักสูตรที่ว่าในเวลาอันรวดเร็ว และน่าจะได้รับมอบภารกิจด้านมวลชนมากกว่าภารกิจด้านการรบ..."
"เหมือนอย่างนุ้ย ถ้าเข้าป่าจับปืนก็น่ากลัวจะอยู่ฝ่ายนำในไม่ช้าเหมือนกัน"
ผมหัวเราะ "ผมมันสุขนิยม ขืนเข้าไปยุ่งด้วยก็รังแต่จะทำให้สภาพกองทัพของเขาตกต่ำเสียเปล่า ๆ ว่าแต่บัวไม่กลัวคอมมิวนิสต์หรือ? เห็นนั่งฟังเฉย ไม่สะทกสะท้านเลย"
"เมื่อก่อนนู้นก็กลัว แต่หลังจากซึมซับสิ่งต่าง ๆ ที่นุ้ยพูดให้ฟังมากเข้า ก็ไม่นึกกลัวเลย เพราะรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร"
"เก่งมาก" ผมว่า "แต่เรื่องที่เราไปพบพวกเขาวันนี้ยังไม่ควรบอกให้ใครรู้ ปล่อยไปตามธรรมชาติ ถ้ามีการเคลื่อนไหวเกิดขึ้นจริง เราควรอยู่เฉย ๆ ไปก่อน"
"บัวก็ว่าอย่างนั้น" หล่อนคล้อยตาม
ก็อย่างที่บอก แม้ผมจะศรัทธาในแนวทางของคอมมิวนิสต์อยู่บ้าง แต่ลึก ๆ แล้วผมไม่เชื่อว่าเมื่อพวกเขาปฏิวัติล้มล้างระบอบทุนนิยมชนชั้นสำเร็จ ปัญหาความเลื่อมล้ำในสังคมมนุษย์จะหมดไป เพราะผมคิดว่ามนุษย์ปุถุชนนั้นเต็มไปด้วยกิเลส เงื่อนไขและแรงจูงใจที่จะทำให้เกิดความขัดแย้งในรูปแบบอื่นในอนาคตยังมีอีกมากที่พวกเขายังเข้าไม่ถึง และสลัดออกไปไม่ได้
เรากลับมาถึงทับก่อนพลบค่ำ ได้ผักหญ้ามาพอสมควร ไม่มีใครสงสัยเรื่องกลับผิดเวลา เพราะลุงทองและเพื่อน ๆ ของผมกำลังตั้งก๊วนกัญชากันอย่างเพลิดเพลิน เสียงเพลงสลับกับรายการโฆษณาสินค้าจากลำโพงทรานซิสเตอร์ที่วางอยู่ใกล้พวกเขาดังลั่น ป้าพัวนั่งตะบันหมากกุก ๆ อยู่ด้านอก หญิงหมอนตำเครื่องแกงโปก ๆ อยู่ในครัว ท่าทางพวกเพื่อน ๆ ของผมจะเอาเนื้อรมควันมาฝาก เพราะเมื่อวันสองวันที่ผ่านมา มีอีเก้งตัวเขื่องพลาดท่ามาติดแร้วไอ้หมึกตัวหนึ่ง หลังจากเอาเนื้อสดแจกจ่ายไปยังพวกชาวเหมืองที่สนิทสนมกันในวันนั้นครบถ้วนทุกคนแล้ว ที่เหลือพวกมันก็ย่างรมควันเก็บไว้
ผมกับสาวบัวเดินตามหลังกันขึ้นกระไดขนำ สาวบัวเดินหายเข้าไปในครัว ผมหย่อนตัวนั่งฟังพวกขี้กัญชาพุดคุยกันข้าง ๆ วง
"ลองสักบ้องไหมนุ้ย" ไอ้พริ้งยื่นบ้องกัญชาส่งให้
"ตามสบายเถอะ ของหายาก" ผมว่า
"ต่อไปถ้าแร่ในป่านี้หมด เราถางไร่ปลูกกัญชากันดีกว่า" ลุงทองเปิดประเด็น
"แถวนี้ดินดี กุหลีเท่าหัวแม่มือแน่นอน" ไอ้บองหลาฝันไกล
"ว่าแต่เวลาขนออกไปขายนี้ซิ จะทำอย่างไร?" ลุงทองปรารภขึ้นอย่างจริงจัง "เพราะถ้ารอดไปได้รวยแน่ แบกขนก็ง่าย ไม่หนักเหมือนแร่ ราคาก็แพงกว่า แม่-ง-แร่หนักอุบาทว์-โลละเจ็ดแปดสิบ แต่กัญชาเบากว่า--โลตั้งร้อย"
"เฮ้ย!" ไอ้หมึกร้องขึ้น แล้วมันก็หัวร่อก๊าก "มันหนักเท่ากันแหละลุง กิโลหนึ่งก็สิบขีดเท่ากันแหละ นุ่นกับเหล็ก หรือกัญชากับแร่ กิโลละสิบขีดเท่ากันหมด"
"เออ จริง" ลุงทองหัวเราะแหะ ๆ
ในวงกัญชาก็มักมีมุขขำ ๆ ให้ได้หัวเราะกันเรื่อย โลกของพวกเขาเต็มไปด้วยความสุขสดชื่นอย่างน่าอิจฉา ถ้าไม่ติดว่าโทษที่จะเกิดขึ้นภายหลังจะรุนแรง น่ากลัว ควันกัญชาก็ช่างเป็นสิ่งที่น่าพิศสมัยอยู่บ้างเหมือนกัน ผมเคยสูบหลายครั้ง แต่ละครั้งช่างเพลิดเพลิน สมองโล่ง มองสิ่งรอบข้างสวยงามสดใส เวลาเปิดวิทยุหรือแผ่นเสียงนอนฟังเพลง รู้สึกเคลิบเคลิ้มราวกับเห็นปากนักร้องมายืนร้องให้ฟังอยู่ใกล้ ๆ ทำให้มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก แต่ครั้นได้รู้ถึงพิษร้ายของมันก็ต้องใส่เกียร์ถอย... กัญชาเป็นยาเสพติดให้โทษ ที่ออกฤทธิ์หลายอย่างต่อระบบประสาทส่วนกลาง คือทั้งกระตุ้นประสาท กดและหลอนประสาท สารออกฤทธิ์ที่อยู่ในกัญชามีหลายชนิด แต่สารที่สำคัญที่สุด มีฤทธิ์ต่อสมองและทำให้ร่างกาย อารมณ์ และจิตใจเปลี่ยนแปลงไป คือ เตตราไฮโดรแคนนาบินอล (Tetrahydrocannabinol) มะเร็งปอด ถุงลมโป่งพอง เป็นโรคที่มาจากพิษกัญชา ทรมานและน่ากลัวทั้งนั้น และที่สำคัญกัญชามีพิษร้ายต่อจิตประสาท ทำให้สมองเลอะเลือน เป็นสิ่งที่ผมกลัวที่สุด ภายหลังจึงพยายามหลีกเลี่ยง ใครชวนก็มักบอกปัด จนกระทั่งระยะหลัง ๆ จะไม่ค่อยมีใครชวนอีกเลย
ได้เวลาเย็นย่ำจวนเข้าไต้เข้าไฟ ริ่งเรไรในป่าส่งเสียงระงมทั่วทุกทิศทาง พวกคอกัญชายังคงหมุนเวียนสูบบ้องท่องสวรรค์ของพวกเขาอย่างรื่นรมย์ พร้อมทั้งเสาะหาเรื่องราวตลกขบขันมาพูดคุยหัวร่อกันคิกคัก จนทำให้ผมพลอยหัวเราะไปด้วย แต่พอถึงบทจะเงียบ พวกเขาก็พากันนั่งตาปรือ มองเปลวไฟตะเกียงน้ำมันก๊าดที่วางอยู่กลางวงแล้วยิ้ม ราวกับพบเห็นลายแทงขุมทรัพย์ผุดพรายอยู่ในนั้น จนเมื่อเพลงมาร์ชต้นตระกูลไทยซึ่งเป็นเพลงไตเติ้ลก่อนข่าวต้นชั่วโมงกระหึ่มขึ้นจากลำโพงทรานซิสเตอร์ ไอ้บองหลานั่งใกล้ ๆ ทำท่าจะเอื้อมมือไปปิด แต่ผมห้ามไว้
"ยัดแม่ ฟังแต่เพลงกับนิยาย มันถึงได้โง่เหมือนควายเพราะอะไร" ผมด่ามัน
"รำคาญ" บองหลาเถียง "หัวทอ ยิ่งข่าวการเมืองกูยิ่งเกลียดเหมือนขี้... แม่-ง แต่ละตัว- -ตัวเองดีอยู่คนเดียว คนอื่นเปรตทั้งเพ... ยัดแม่ มึงชอบฟังหรือ เรื่องเปรต ๆ พรรค์นั้น"
"ก็ฟังไปพลางด่าแม่พวกมันไปพลางซี้ หนุกดี" ผมว่า
"หัวทอ ฟังนกการ้องฉาวอยู่ในป่ายังเพราะหูกว่าเสียงเปรต ๆ พรรค์นั้นเป็นไหน ๆ "
ไอ้บองหลาหันไปมองวิทยุถ่านแห้งเครื่องนั้น แล้วทำจมูกฟุตฟิตด้วยความรังเกียจ คล้ายกับว่ามีของเหม็นตั้งอยู่ตรงหน้า กระทั่งผู้ประกาศข่าวเริ่มอ่านข่าวส่งกระจายเสียง ทุกคนจึงนั่งเงียบ
"...เมื่อเวลาสิบห้านาฬิกาสามสิบนาที ของวันนี้ ผู้สื่อข่าวกรมประชาสัมพันธ์ประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี รายงานว่า ได้เกิดการปะทะกันระหว่างกองกำลังผสมของเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจตระเวนชายแดนหน่วยที่ 14 บ้านสองพี่น้อง อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี กับกองกำลังผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์จำนวนหนึ่ง เหตุเกิดริมถนนหมายเลข 401 หรือถนนสายมหาดไทย ตรงบริเวณกิโลเมตรที่ 102 บ้านสองพี่น้อง ตำบลคลองสก อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ทั้งนี้ จากการได้รับรายงานข่าว ผู้สื่อข่าวกรมประชาสัมพันธ์ประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานีได้รายงายต่อไปว่า สืบเนื่องจากการออกลาดตระเวนและติดตามข่าวของฝ่ายเจ้าหน้าที่ เพื่อติดตามกวาดล้างกลุ่มผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ ที่กำลังเคลื่อนไหวปลุกระดมมวลชนอยู่ระหว่างรอยต่อของอำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี กับ อำเภอทับปุด และอำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา ได้เกิดการปะทะกันขึ้นเมื่อเวลาดังกล่าว นานประมาณ 1 ชั่วโมง โดยที่ทั้งสองฝ่ายได้ใช้อาวุธปืนและเครื่องยิงระเบิดยิงถล่มเข้าใส่กันอย่างหนัก และว่ากันว่าการปะทะกันในครั้งนี้ เป็นการปะทะที่รุนแรงที่สุดในรอบปี
ต่อมาทางฝ่ายเจ้าหน้าที่ได้วิทยุขอกำลังสนับสนุนจากหน่วยปฏิบัติการเฉพาะกิจที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงให้ยกกำลังมาช่วยเหลือ จนทำให้ผู้การร้ายต้องล่าถอย เมื่อเสียงปืนสงบลง ทางฝ่ายเจ้าหน้าที่ได้เข้าทำการเคลียร์พื้นที่ ทราบว่าฝ่ายเจ้าหน้าเสียชีวิต 3 นาย บาด 18 นาย ส่วนผู้ก่อการร้ายก็คาดว่าน่าจะบาดเจ็บและเสียชีวิตจำนวนมาก เพราะบริเวณพื้นที่ที่ปะทะกันนั้น พบรอยเลือดและเครื่องยังชีพจำพวกหม้อสนาม แปลนอน และเป้ประจำตัวของพวกผู้ก่อการร้ายจำนวนหนึ่ง นอกจากนั้นทางฝ่ายเจ้าหน้าที่ยังได้ยึดปืนอาก้าและปืนคาร์ไบน์ได้อย่างละหนึ่งกระบอก
และในขณะนี้ก็ได้รับรายงานเพิ่มเติมว่า ทางฝ่ายกองกำลังของเจ้าหน้าที่ชุดดังกล่าว กำลังติดตามไล่ล่ากลุ่มผู้ก่อการร้ายชุดนี้ไปอย่างกระชั้นชิด คาดว่าอีกไม่นานก็คงเกิดการปะทะสู้รบกันอีกระลอกอย่างแน่นอน หากมีผลคืบหน้าอย่างไร ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ ก็จะนำมารายงานให้ท่านผู้ฟังได้รับทราบกันอีกครั้ง สวัสดีครับ"
หลังจบข่าว ไอ้หมึกพูดขึ้นว่า "พวกเขาเขยิบมาใกล้จมูกพวกเราแล้ว"
"อย่ามายิงกันแถวนี้ก็แล้วกัน" ไอ้บองหลาว่า
"ไม่มาหรอก" ลุงทองพูด "ถ้าพวกคอมฯมันฉลาด ก็ต้องหลอกล่อให้ติดตามไปทางอื่น ป่าแถบนี้เหมาะที่จะกันไว้เป็นฐานที่มั่นในอนาคต เพราะเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ มีทางออกหลายทาง จะขนเสบียงมาตุนไว้ก็ทำได้สะดวก"
"แหม-ลุง" ไอ้หมึกหัวเราะ หึ หึ "อย่างนี้ต้องส่งไปอยู่หน่วยวางแผน"
"หัวทอ มีด้วยหรือ- -หน่วยวางแผน" ไอ้บองหลาขัดคอไอ้หมึก แล้วหันมาทางผม "มีไหมสหายนุ้ย?"
สิ้นเสียงไอ้บองหลา พวกคอกัญชาด้วยกันก็หัวเราะ ฮา ฮา
"หัวทอ กูไม่ใช่คอมฯ เว้ย" ผมว่า
ไอ้บองหลาส่ายหน้า
"แต่โคตรมึงอยู่บ้านส้อง...คอมฯทั้งเพ- -น่าจะรู้บ้างละนา ยัดแม่-ง-ห้องขังก็เคยมุดหัวเข้าไปนอนมาแล้ว...นั่นก็เรื่องคอมฯเหมือนกัน ของแค่นี้ไม่รู้ก็ผิดไปล่ะ"
"ก็มึงหัดใช้หัวคิดเสียบ้างซี" ผมว่า "แม้แต่โจรกระจอก ๆ จะออกปล้นแต่ละครั้ง ก็ยังต้องคิดวางแผนเสียก่อน แล้วนี่งานสำคัญระดับชาติ ไม่มีการวางแผน ก็แพ้ตั้งแต่อยู่ในมุ้ง--จริงไหม?"
"ไอ้นั่นรู้ล่ะ" บองหลายกมือขยี้ปลายคางตัวเอง "แต่ที่อยากรู้ เขาเรียกหน่วยงานนั้นว่าอะไร"
"อ้าว- -ยัดแม่ ก็บอกแล้วไง กูไม่ใช่คอมฯ กูจะไปรู้แม่-งเรอะ! ไอ้เปรต อยากรู้นักก็ไปซี้ ไปขึ้นเขาช่องช้าง หรือไม่ก็บ้านเหนือคลอง ที่บ้านคุณตากูโน่น ไปไหม-กูจะพาไป"
ไอ้บองหลามองผมตาเขียว
"ไอ้ผี- -มึงไปเองเถอะ"
ก็นั่นแหละ ! เกี่ยวกับความเคลื่อนไหวตามแนวทางปฏิวัติล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยของกองทัพแดงในระหว่างนั้น เป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าคนอย่างผม หรือใคร ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องจะมีโอกาสซึมซับได้ง่าย โดยเฉพาะผมก็เพียงแค่เคยสัมผัสพูดคุยกับผู้ที่มีประสบการณ์ เหมือนอย่างพูดคุยกับพี่โสภาสเมื่อช่วงบ่ายมาบ้างเท่านั้น แต่ถ้าเป็นตำรับตำราเกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็พอจะพูดได้ว่า ผมได้อ่านและได้ศึกษามาพอสมควร ทว่าเรื่องแบบนี้กับคนบางคนเราไม่อาจแลกเปลี่ยนความคิดเห็นหรือพูดคุยเรื่อยเปื่อยกันได้ เพราะเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม อย่างน้อยก็เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์
หลังจากนั้นอีกสองวัน สถานีวิทยุกระจายเสียงฯกรมประชาสัมพันธ์ ก็รายงานข่าวการปะทะกันระหว่างเจ้าหน้าที่ตำรวจทหารกับผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ถี่ยิบ ผมคอยติดตามข่าวและประเมินสถานการณ์การสู้รบของพวกเขาอยู่ทุกระยะ จนทำให้รู้ว่า กองกำลังทั้งสองฝ่ายได้ขยับพื้นที่ประจันหน้าถอยห่างออกจากพื้นที่เก่าไปเรื่อย ๆ กระทั่งครั้งสุดท้ายที่ได้ฟังข่าวก็เป็นการปะทะกันย่อย ๆ แถวอำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งอยู่ห่างจากดงเขายาพอสมควร แสดงว่าพวกกองกำลังปฏิวัติคงล้มเลิกการเคลื่อนพลสู้รบผ่านมาทางนี้ เพราะฉะนั้นการที่เขาคิดสงวนพื้นที่นี้ไว้ใช้ประโยชน์ในอนาคตเหมือนที่ลุงทองว่าไว้ก็คงเกิดขึ้นได้จริง
ในขณะเดียวกัน หน่วยจรยุทธ์ของคุณสุภาพก็หายไปจากปากคลองเขายาอย่างไร้ร่องรอย...
หรือการปรากฏขึ้นของพวกเขา คือการสืบสภาพพื้นที่นี้แต่เพียงอย่างเดียว?
ผมสงสัยอีกแล้ว...
****************************************
Create Date : 22 พฤษภาคม 2555
Last Update : 25 พฤศจิกายน 2555 18:32:15 น.
20 comments
Counter : 1595 Pageviews.
Share
Tweet
ขออภัยแฟน ๆ ทุกท่าน ที่ห่างหายไปนานก็เนื่องจากผมต้องขัดเกลานิยายเรื่องนี้เพื่อส่งพิมพ์ครับผม และตอนนี้พิมพ์เสร็จแล้ว 100 เล่ม แล้วก็จำหน่ายหมดเกลี้ยงเลยครับ
หากแฟน ๆ ท่านใดสนใจก้ขอให้รอการสั่งพิมพ์ครั้งที่ 2 นะครับ
โดย:
หลวงเส
วันที่: 22 พฤษภาคม 2555 เวลา:6:52:35 น.
โดย:
papisong
วันที่: 22 พฤษภาคม 2555 เวลา:7:17:43 น.
มาแล้วแก้วตา สัญญาให้ไว้ยังจำ บุญนี้บาปนำพี่มาไม่เจอนวลนาง....ฮ่า ๆๆๆๆๆ
เสร็จภาระแล้วครับ เชิญติดตามอ่านิยายเช่นเดิมนะครับ
โดย:
หลวงเส
วันที่: 4 กรกฎาคม 2555 เวลา:18:14:00 น.
อยากเห็นหนังสือจังเลย พิมพ์ที่ไหนคะ ถ้าพิมพ์ครั้งที่าองขอจอง 1 เล่มนะ
คะ ภ้าลืมอีก คราวนี้โกรธกัยเลยละ 5555
โดย:
ดอยสะเก็ด
วันที่: 5 กรกฎาคม 2555 เวลา:0:13:38 น.
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
-------------------------------------
โหว....หายไปตั้งนานคิดถึงจังเลย แวะมาทักทายกันยามค่ำค่ะ สบายดีนะคะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 5 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:55:09 น.
อรุณสวัสดิ์ยามเช้าวันอาทิตย์ค่ะ คุณหลวงเส ไม่ได้เข้ามาทักทายกันนานเลย ดีใจจังที่คุณหลวงเส ยังจำต้อยได้สบายดีนะค่ะ ช่วงนี้ภาคใต้ฝนตกบ่อย ต้องระวังเรื่องสุขภาพด้วยน๊า
โดย:
KeRiDa
วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:7:34:33 น.
สร้างกริตเตอร์
########################
มาทักทายเหมือนเช่นเคย วันหยุดได้นอนเต็มที่กันไหมคะ วันนี้ที่อ่างทองอากาศเย็นสบายมาก ฝนตกติดต่อกันมาหลายวันแล้ว หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณหลวงเส คงสบายดี
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:19:18 น.
Rose
----------------------------
แวะมาทักทายตอนเช้าวันจันทร์ เมื่อวานเข้าหน้าหลักbloggangไม่ได้เลย วันนี้เช้ามาเปิดลองเลยปรากฏว่าเข้าได้เลยรีบมาทักทาย คิดถึงเสมอนะคะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 16 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:13:59 น.
[เกศสุริยง]
---------------------------
แวะมาทักทายวันที่อากาศขมุกขมัวทั้งวันเลย ช่วงๆนี้มาๆหายๆอย่าว่ากันนะคะ ซ้อมงานแสดง 60พรรษามหหาวชิราลงกรณ์ค่ะ เหนื่อยจนหัวหมุนในบางคร้ง แต่ก้สู้ค่ะใจเต็มร้อยอยู่แล้วในเรื่องนาฏศิลป์ ระลึกถึงอยู่เสมอค่ะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 เวลา:15:48:16 น.
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
-----------------------------------
ทักทายยามเย็นๆ วันนี้นอนทั้งวันรู้สึกได้ถึงความคล่องตัวกลับคืนมาอีกที อิอิอิ(ที่แท้แอบขี้เกียจ)ตื่นมาก็หิวเลยอ้อนแม่ว่าอยากกินปลาร้าสับ แม่กำลังจักให้อยู่ วันนี้ขอเป็นหนูแดงสักวันนิ คิดถึงคร่าาาาาาคิดถึงเลยแวะมาทักทายกัน มีความสุขนะคะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 22 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:59:21 น.
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
------------------------
ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 31 กรกฎาคม 2555 เวลา:21:22:31 น.
มาแล้วครับ หลังจากขัดข้องทางเทคนิกเข้าบล็กตัวเองไม่ได้เสียนาน
โดย:
หลวงเส
วันที่: 12 สิงหาคม 2555 เวลา:0:21:44 น.
Thanks:
ฝากรูป
>
โดย:
หลวงเส
วันที่: 12 สิงหาคม 2555 เวลา:1:19:15 น.
เจ้าคนโต.ตัวใหญ่.กว่าคนรอง
เจ้าคนน้อง.ตัวเล็ก.กว่าคนพี่
แม่พร่ำบอก.รักเค้า.เท่าชีวี
แต่คนดี.กลับบอกแม่.รักแค่ฟ้า
.........
...สุขสันต์วันแม่ค่ะ...
โดย:
go far far
วันที่: 12 สิงหาคม 2555 เวลา:23:40:32 น.
More How Are You Comments
--------------------------
สวัสดียามเย็นค่ะ วันนี้อากาศดีทั้งวันเลย แวะมาเยี่ยมด้วยความคิดถึงค่ะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 14 สิงหาคม 2555 เวลา:18:09:50 น.
ขอบคุณมากครับ
โดย:
หลวงเส
วันที่: 16 สิงหาคม 2555 เวลา:5:18:53 น.
More How Are You Comments
--------------------
มาทักทายยามค่ำ ช่วงนี้งานเยอะจนพันตัวเลย หายไปบ้างแว๊ปไปแวีปมาบ้างอย่าว่ากันนะคะ บางครั้งออกเม้นท์ไม่ทั่วก็เกรงใจเพื่อนๆมากเลย วันนี้พอมีเวลาเลยมาเคลียร์ตัวเองสักหน่อย คิดถึงเสมอจริงๆค่ะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 เวลา:19:56:13 น.
ครับผมเช่นกันครับ
โดย:
หลวงเส
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 เวลา:22:33:32 น.
More Sunday Comments
----------------------------------------------
มาทักทายวันครอบครัว อ่างทองเมื่อคืนฝนตกหนักวันนี้อากาศเลยไม่ค่อยร้อนค่ะ คิดถึงอ่ะค่ะ เลยแวะมาเยี่ยมให้หายคิดถึงกันค่ะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 2 กันยายน 2555 เวลา:12:11:36 น.
More Good Luck Comments
-------------------------
โอยยยยยยยทำไมวันนี้ถึงร้อนได้เพียงนี้ ไปช่วยงานบวชมา ร้อนแทบจะขาดใจเลยค่ะ หนีกลับมาบ้านผึ่งแอร์เปิดคอมเล่น bloggang ให้สบายใจ ระลึกถึงเสมอค่ะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 13 ตุลาคม 2555 เวลา:15:50:16 น.
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
หลวงเส
Location :
สุราษฏร์ธานี Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
?
]
ดอยสะเก็ด
diamondsky
บ้าได้ถ้วย
ยาชมภู
เกศสุริยง
KeRiDa
วัวป่าหลงเงาจันทรา
nonguide
Webmaster - BlogGang
[Add หลวงเส's blog to your web]
Bloggang.com
หากแฟน ๆ ท่านใดสนใจก้ขอให้รอการสั่งพิมพ์ครั้งที่ 2 นะครับ