ถ้าขจัดความกลัวออกไปได้ ไม่นานความสำเร็จก็จะตามมา
Group ตัวอย่าง
<<
สิงหาคม 2554
>>
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
21 สิงหาคม 2554
นิยาย /อดีตรักเหมืองปา ตอนที่ 16
จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ 9
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๘
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๗
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๖
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๕
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๔
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๓
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๒
นวนิยาย จะลองรักอีกสักครั้ง บทที่ ๑
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 32
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 31
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 30
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 29
นวนิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 28
นวนิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 27
อดีตรักเหมืองป่า บทที่ 26
อดีตรักเหมืองป่า บทที่ 25
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 24
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 23
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 22
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 21
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 20
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 19
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 18
นิยายอดีตรักเหมืองป่า บทที่ 17
นิยาย /อดีตรักเหมืองปา ตอนที่ 16
นิยาย /อดีตรักเหมืองปา ตอนที่ 15
เรื่องสั้น/ไม่มีวันนั้นอีกแล้ว
นิยาย อดีตรักเหมืองปา ตอนที่ 14
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 13
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 12
เรื่องสั้นตกรอบครับ
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 11
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 10
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 9
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 8
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 7
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 6
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 5
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 4
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 3
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 2
นิยาย/อดีตรักเหมืองป่า ตอนที่ 1
เรื่องสั้น/คืนวันล่องไหลชั่วกะพริบตา
เรื่องสั้น-ดักไซแห้ง
นิยาย /อดีตรักเหมืองปา ตอนที่ 16
ตอน : คอมแกลบ
"เมื่อคืนได้ข่าวว่าไม่ได้นอนที่หอใน?" อาจารย์พิเชฐ พูดพลางจ้องจับพิรุธผม
หอในหมายถึงหอพักของวิทยาลัย หอนอกเป็นหอเอกชน หน้า วค.
"ครับ อาจารย์"
"ได้แจ้งไว้หรือเปล่าว่าจะออกไปค้างที่ไหน กับใคร?"
คำถามนั้นทำให้ผมหูอื้อ แม้พัดลมเพดานเหวี่ยงใบพัดวับ ๆ อยู่บนหัวจะส่งเสียงลั่นไปทั้งห้อง ผมกลับไม่ได้ยิน...
แต่ในที่สุดก็ฉุกคิดขึ้นว่า การไม่แสดงที่อยู่ให้ชัดแจ้งระหว่างเกิดเหตุฆ่ากันตาย เป็นสิ่งไม่ดีสำหรับผม โดยเฉพาะผู้ตายคือ ยามสุชาติ ที่เคยสาดอารมณ์ใส่กันต่อหน้าอาจารย์ท่านนี้มาแล้ว
"ผมค้างที่หอน้าเจียร ครับ"
หลังคำตอบของผม ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยันผุดพรายที่มุมปากของอาจารย์ผู้ทำการสอบสวน ราวกับผู้กำชัยชนะ
"ครูคิดไว้ไม่ผิด" อาจารย์พิเชฐเอนหลังพิงพนักเอามือข้างหนึ่งลูบปลายคางถูไถไปมา "พวกเธอหมกมุ่นกับสิ่งไร้สาระเกินไปแล้ว รีบไปตามตัวนายโสภาสมาหาครู ประเดี๋ยวเราจะไปค่ายทหารด้วยกัน"
"หมายความว่าอย่างไรครับอาจารย์"
"เธอไม่มีสิทธิ์มาย้อน" อาจารย์ฝ่ายปกครองขึ้นเสียง "หรือเธอจะลองดีกับครู"
"ผมเพียงแค่สงสัยครับ ทำไมอาจารย์จะต้องพาผมกับพี่โสภาสไปยังค่ายทหาร"
ปลายนิ้วชี้มู่ทู่ของอาจารย์พิเชฐพุ่งเข้ามาเกือบถึงหน้าผากผม
"ครูเคยเตือนและคาดคั้นเธอไว้บ้างแล้วใช่ไหม? นายรัฐพล"
น้ำเสียงของท่านแข็งกร้าวสมกับเป็นอาจารย์ฝ่ายปกครอง
แต่ในกรณีที่ผมตกเป็นผู้ต้องสงสัยของท่าน ผมกลับเชื่อในความบริสุทธิ์ของตัวเอง...
แม้ผมจะสะใจที่ยามสุชาติถูกยิงตาย เพราะผมเกลียดมันเหมือนขี้ แต่ผมไม่เคยคิดเกินเลยไปกว่าอยากด่าแม่ หรือไม่ก็ขอกระแทกหน้ามันสักทีสองทีพอให้หายหมั่นไส้-แค่นั้น
ระหว่างเดินกลับมาจากหอพักของพี่โสภาส ผ่านจุดที่มันถูกสังหาร ผมก็ได้ตั้งจิตอธิษฐานอโหสิกรรมให้มันไปแล้ว
ที่สำคัญสิ่งที่เกิดขึ้นก็ยังไม่มีใครรู้สาเหตุแน่ชัด!
แม้จะมีการกล่าว "จงเจริญ จงเจริญ " ออกจากปากมือปืนผู้ลั่นไกสังหารมันก็ตาม ทว่าของแบบนี้ใครก็คิดวางแผนโยนความผิดให้ผู้อื่นรับเคราะห์แทนกันได้ทั้งนั้น
หนุ่มสาวหลายคู่ถูกเรียกไปทำทัณฑ์บนก็เพราะฝีปากไอ้ชาติ อีกทั้งคอกัญชา ขาไพ่ และพวกที่เล่นการพนัน ซึ่งถูกอาจารย์ฝ่ายปกครองเรียกพบและคาดโทษทำทัณฑ์บน ก็เพราะยามสุชาติเป็นคนคาบข่าวไปบอกฝ่ายปกครองทั้งนั้น
เพราะฉะนั้นการตายของมัน อาจารย์พิเชฐจึงไม่ควรที่จะด่วนปักใจไปที่เรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างรวดเร็ว อีกทั้งไม่ควรจะวกมาที่ผม ซึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลย
"ผมว่า อาจารย์กำลังเข้าใจพวกผมผิด ๆ นะครับ" ผมพยายามชี้แจง
ฝ่ามือหนา ๆ ของอาจารย์พิเชฐตบโต๊ะปัง!
"หุบปากเดี๋ยวนี้- -ไอ้รัฐพล! กูให้เวลามึงหนึ่งชั่วโมง กินข้าวกินน้ำเสร็จแล้วไปตามไอ้เพื่อนของมึงคนนั้นมาพบกู ไม่อย่างนั้นกูจะเอาเจ้าหน้าที่ไปจัดการลากคอพวกมึง, ไป๊- - กลับไปจัดการตามที่สั่ง"
ผมเดินตัวปลิวออกมาจากสำนักงานแผนกปกครองและควบคุมความประพฤตินักศึกษา หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า "ฝ่ายปกครอง" ภายในสมองมีแต่คำถามระคนน้อยใจ เพราะก่อนหน้านั้นผมคิดถึงสถานภาพของตนเองอย่างตื้น ๆ แต่เพียงว่า นอกเหนือไปจากวิชาความรู้ในตำรับตำราเรียน ผมในฐานะนักศึกษาก็ควรจะเป็นผู้แสวงหาสิ่งอื่นเพิ่มเติมไม่ใช่หรือ... สิ่งไหนที่ยังไม่รู้และอยากรู้ ก็ควรที่จะต้องศึกษาค้นคว้าให้รู้แจ้งให้จงได้-ใช่ไหม? เพื่อจะได้เก็บเกี่ยวความรู้นั้นเอามาเป็นประสบการณ์ หรือนำไปประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและสังคมในอนาคต
ผมคิดถึงหนังสือต้องห้ามหลายเล่มที่เคยผ่านสายตาผม นอกเหนือไปจากสองเล่มของพี่โสภาสที่โดนยึดไปโดยไม่ได้เปิดดูข้างในดังที่ท่านได้ทราบกันมาแล้ว ก็อาจมีใครล่วงรู้... แล้วพาลคิดว่าผมฝ่าฝืนคำสั่ง และอาจจินตนาการเลยเถิดกันต่อไปว่า ผมฝักใฝ่ลัทธิต้องห้ามจนกลายเป็นแนวร่วมของพรรคคอมมิวนิสต์ไปแล้วก็ได้?
หรือว่าเหนือไปจากนั้นอาจารย์พิเชฐกำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมอาจารย์ไม่ติดต่อไปยังผู้ปกครองของพวกเรา แล้วเรียกมาทำทัณฑ์บน? ทำไมท่านไม่ขอความร่วมมือไปยังอาจารย์ที่ปรึกษาของเรา เพื่อสอบถามความประพฤติให้แน่ชัด? เพราะอาจารย์ที่ปรึกษาก็เปรียบเสมือนครูประจำชั้นของนักเรียนชั้นประถม-มัธยม ท่านใกล้ชิดกับเรามากกว่าอาจารย์แผนกใด ๆ หรือถ้าจะลงโทษกันจริง ๆ ทำไมไม่ทำหนังสือร้องเรียนไปยังสำนักอธิการบดีฯให้ลงโทษด้วยการสั่งพักการศึกษา หรือไล่ออกตามกฎระเบียบ ถ้าเห็นว่าเราผิดจริง? จากนั้นจึงค่อยลงโทษกันตามระบิลเมือง... แต่นี่อาจารย์กลับลัดขั้นตอนจะส่งเราไปให้เขาสอบสวนยังค่ายทหารเสียทีเดียว ผมคิดว่าเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง
หรือว่ากระบวนการเคลื่อนไหวทางการเมืองจากภายนอก ได้รุกล้ำเข้าสู่เขตรั้ววิทยาลัยของเราแล้วจริง ๆ ?
ผมสงสัยเหลือเกิน
"เมื่อเป็นเช่นนี้ เราสองคนเห็นท่าจะต้องขอดรอปกันสักเทอมครึ่งเทอมเสียแล้วล่ะ ไข่นุ้ย"
ดรอป หรือ Drop หมายถึงขอพักการศึกษาชั่วคราว อาจเป็นรายวิชา หรือเหมาหมดไปทั้งเทอมก็ได้ถ้ามีเหตุจำเป็น
"เราไม่ต้องเสียเวลาไปอีกสามสี่เดือนหรือ--กว่าจะจบ?" ผมไม่เห็นด้วยกับแนวทางขจัดปัญหาของพี่โสภาส
จะลาพักไปทำไม ในเมื่อในที่สุดพอหมดเวลาก็ต้องหวนกลับมาอีก?
"เรากำลังตกอยู่ในอันตราย ถอยไปตั้งหลักสักเดือนสองเดือนก็ยังดี"
"ผมไม่เข้าใจ"
"อาจารย์พิเชษฐเป็นมือตีน กอ.รมน. เพราะฉะนั้นไม่ช้าก็เร็วในหมู่พวกเรา--ไม่คนใดก็คนหนึ่ง" พี่โสภาส หมายถึงเพื่อนฝูงที่สนิทสนม และมักไปไหนมาไหนดัวยกัน หรือมักร่วมทำกิจกรรมด้วยกันประจำ "...อาจเป็นไข่นุ้ย หรือพี่ หรือใครก็ได้จะต้องกลายเป็นไก่ที่โดนเขาจับเชือดให้ลิงดู"
"จริงหรือ?"
"พี่คิดว่าไข่นุ้ยระแคะระคายบ้างแล้ว"
"ขอโทษเถิดพี่" ผมว่า "สำหรับการเมืองในเวลานี้ ผมสนใจแต่ในตำรับตำราอย่างเดียว"
พี่โสภาสรีบใส่เสื้อติดกระดุมและชวนผมเดินออกจากหอของแก บ่ายหน้าสู่สำนักงานฝ่ายปกครองภายใน วค. ด้วยกัน เมื่อเราไปถึงก็พบว่าอาจารย์พิเชฐได้นั่งรอเราอยู่ที่โต๊ะประจำตำแหน่งของท่านอยู่ก่อนแล้ว พระบรมสาธิตลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระราชินีฯแขวนอยู่ที่ผนังเหนือศีรษะท่าน
อาจารย์พิเชฐนั่งพิงพนักเก้าอี้มองเราสองคนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ไม่รับไหว้ เพียงแต่บอกให้นั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม พัดลมเพดานเหนือหัวเราหมุดปับ ๆ ๆ ไม่หยุดนิ่ง นอกจากเสียงพัดลมที่กำลังหมุนดังก็ไม่มีเสียงอื่นสอดแทรกมา อาจารย์ปกครองมองเราสองคนสลับไปมาอีกครั้ง แล้วส่ายหน้าคล้ายคนผิดหวัง ซึ่งผมไม่รู้ว่าท่านกำลังคิดอะไรอยู่
"นายโสภาส ครูว่าเธอกำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบาก" สายตาของอาจารย์พิเชฐ จ้องเขม็งไปที่ใบหน้าพี่โสภาสเหมือนโกรธแค้นเสียเต็มประดา หากแต่น้ำเสียงแปรเปลี่ยนไปจากเดิม คล้ายรันทดหมดหวัง "เธอก็รู้ว่าครูปกป้องพวกเธอมาตลอด แต่เที่ยวนี้การต่อสู้ของพวกเธอมันข้ามขั้นไปแล้ว มันไม่ใช่การเคลื่อนไหวธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่มันเป็นความรุนแรง เป็นปฏิบัติการณ์จิตวิทยามวนชนที่สร้างแรงกดดันมาสู่สถาบัน-ซึ่งครูไม่อาจเพิกเฉยได้ เพราะฉะนั้นครูจำเป็นต้องพาเธอและนายรัฐพล ซึ่งอาจเป็นบุคคลที่ไม่เคยรับรู้อะไรเลยไปยังค่ายทหาร ให้เขาสอบสวนล้างคราบคาวสกปรกให้สะอาด เพื่อให้เกิดผลดีแก่ตัวเธอ หวังว่าเธอคงเข้าใจ หลังจากนั้น-ก็แล้วแต่เธอทั้งสองคนจะตัดสินใจอย่างไร"
ผมนั่งฟังอาจารย์พิเชฐพูดกับพี่โสภาสอย่างตั้งอกตั้งใจ กระทั่งเริ่มจะมองเห็นอะไร ๆ ขึ้นมาราง ๆ
เออหนอ---ความลึกลับซับซ้อนมันช่างมีอยู่ทั่วทุกหนแห่ง?
ด้วยความสัตย์จริง! จะเอาผมไปสาบานที่วัดไหนก็ได้ ผมไม่เคยระแคะระคายมาก่อนว่า ขณะนี้ภายใน วค. ของเราจะมีแนวร่วมกองทัพปลดแอกฯในคราบของคณาจารย์และนักศึกษา คืบคลานเข้ามาแทรกซึมอยู่บ้างแล้ว หรืออาจเต็มไปหมดแล้ว... ผมก็ไม่แน่ใจ แต่ถึงอย่างไรผมก็เริ่มคิดได้แล้วว่า อาจเป็นเพราะท่าทีของผม ที่ทำให้พวกเขามิอาจแสดงตัว อีกทั้งหลายคนยังหายหน้าหายตาไปจากผม และไม่ยอมพูดจาวิสาสะกันเหมือนก่อน-ก็มี
แต่ที่แน่ ๆ พวกเขาคงไม่คิดว่าผมเป็นปฏิกิริยา เพราะไม่อย่างนั้น-ไหนเลยพี่โสภาส (ซึ่งบัดนี้ผมเชื่อว่าแกต้องเป็นแนวร่วมให้กับพวกเคลื่อนไหวทางการเมืองที่อยู่บนภูเขาโน้น) ยังจะคบหากับผมอยู่
"คุณไม่รู้จริง ๆ หรือว่าคำสั่งนั้นมาจากเขตงานไหน?" นายพันตรีทหารบก- ผู้ทำหน้าที่สอบสวน ซึ่งประจำการอยู่ ณ ฐานที่มั่นภายในค่ายทหารแห่งนั้น สอบถามพี่โสภาสด้วยน้ำเสียงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ก่อนเรียกพลทหารรักษาการซึ่งเฝ้าเวรยามอยู่ใกล้ ๆ นายหนึ่งให้มาพาผมออกไปรออยู่ข้างนอก
และสักประมาณยี่สิบนาทีพี่โสภาสก็เดินยิ้มแต้ตามออกมา
เป็นสิ่งปรกติที่ยิ้มของพี่โสภาสมักไม่ใช่ยิ้มธรรมดา บางครั้งในรอยยิ้มของแกเหมือนมีความหม่นเศร้าซุกซ่อนอยู่ และบางคราวก็เหมือนมีคราบความแค้นฝังแน่น นาน ๆ สักครั้งที่จะได้เห็นรอยยิ้มอันเปิดเผยของแก และผมก็โง่เกินกว่าจะระแวงกับสิ่งนั้น...
"จงเป็นลูกผู้ชายเหมือนอย่าง เช กูวาร่า"
เป็นคำพูดหลังรอยยิ้มที่ติดปากอยู่เสมอเมื่อแกต้องการปลอบใจใคร
หากแต่ผมก็เลินเล่อเกินกว่าเฉลียวใจ ว่านั่นคือคำพูดที่ผุดออกมาจากส่วนลึกภายในใจของแก
เราสองคนกลับจากค่ายทหารด้วยรถสองแถวรับจ้าง ไม่ได้นั่งรถตู้ของ วค. มากับอาจารย์พิเชฐเหมือนขาไป
เมื่อถึงหน้า วค. ใกล้ ๆ กับหอพักของพี่โสภาส เราลงจากรถแล้วก็ชวนกันเข้าไปนั่งในร้านก๋วยเตี๋ยว สั่งก๋วยเตี๋ยวต้มยำกับแม่ค้าคนละถ้วย
ระหว่างแม่ค้ากำลังลวกเส้นและปรุงส่วนผสมใส่ลงในถ้วยให้เราอยู่หลังตู้กระจกเครื่องก๋วยเตี๋ยวของหล่อน ใครคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ก่อนที่โต๊ะข้าง ๆ กับพรรคพวกของเขาอีกสองคนก็ร้องถามหล่อนด้วยสุ้มเสียงที่ดังขึ้นเกินพอว่า
"ได้ข่าวหมู่นี้มีพวกคอมฯ เต็ม วค. ไปหมดมิใช่หรือ?"
แม่ค้าหันมาทำหน้าฉงน และว่า "ไม่ทราบเหมือนกัน วัน ๆ ฉันขายแต่ก๋วยเตี๋ยวไม่ได้ออกไปไหน เลยไม่รู้เรื่องรู้ราวกับเขา"
"ผมอยากดูหน้ามันสักที หน้าตาของมันเหมือเราไหม?"
คนที่พูด- ถ้าจะให้เดาก็คงเป็นเจ้าหน้าที่บ้านเมือง อาจเป็น อส. หรือไม่ก็ตำรวจ หรือทหารนายสิบ ส่วนอีกสองคนเป็นนักศึกษาชายรุ่นเดียวกับพี่โสภาส หุ่นสำอาง แต่งกายจิ๊กโก๋เต็มบรรทัด เสื้อ-กางเกง ทั้งลีวายและแรงเลอร์ยีนรุ่นที่พวกเขาสวมใส่อยู่นั้น แพงกว่าค่าลงทะเบียนเรียนของผมทั้งเทอม
"วันไหนถ้าเจ๊เห็นหน้าช่วยชี้ให้ดูหน่อยนะ"
พูดเสร็จก็เขาเรียกเก็บเงิน และชวนกันออกไปจากร้าน
ตอนที่เดินผ่านโต๊ะเราก็ทำเป็นหันมามอง แต่มิได้พูดจาว่าไร
***********************************
Create Date : 21 สิงหาคม 2554
Last Update : 22 สิงหาคม 2554 19:16:57 น.
34 comments
Counter : 1043 Pageviews.
Share
Tweet
เคยตีพิมพ์ที่ไหนบ้างหรือยัง
โดย:
pantamuang
วันที่: 21 สิงหาคม 2554 เวลา:18:55:03 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์ค่ะ คุณหลวงเส
โดย:
KeRiDa
วันที่: 22 สิงหาคม 2554 เวลา:8:44:47 น.
ตอบอาจารย์ไพบูลบ์ พันธ์เมือง
ยังเลยครับ กำลังขัดเกลางวดสุดท้ายอยู่ครับ เมื่อเป็นที่พอใจก็ค่อยว่ากันอีกที เคยมีพรรคพวกแนะนำ สนพ.แห่งหนึ่งให้แล้ว แต่ยังไม่ตัดสินใจ กลัวขาดทุน-ครับผม
โดย:
หลวงเส
วันที่: 22 สิงหาคม 2554 เวลา:19:10:56 น.
โดย:
หลวงเส
วันที่: 22 สิงหาคม 2554 เวลา:19:12:25 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันอังคารค่ะ คุณหลวงเส แวะทักทายกันด้วยความห่วงใย
โดย:
KeRiDa
วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:8:36:06 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันพุธค่ะ คุณหลวงเส จงใช้สติปัญญาในการทำงาน และใช้ความเมตตาต่อผู้คน
โดย:
KeRiDa
วันที่: 24 สิงหาคม 2554 เวลา:9:06:44 น.
[widget.sanook.com - *More Feel*]
หายไปเสียหลายวัน ด้วยงาน ด้วยไม่สบายนิดหน่อย เลยไม่ได้เข้าblogเลย พรุ่งนี้ต้องเตรียมซ้อมการแสดงชุดใหม่ที่จะต้องแสดงในงาน"กินขนม ชมแม่น้ำ"ที่ตลาดเก่าศาลเจ้าโรงทอง วิเศษฯ งานเข้ามาเยอะทีเดียว วันนี้ว่างเลยรีบมาทักทายหวังว่าคงสบายดีนะคะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 24 สิงหาคม 2554 เวลา:9:52:54 น.
- - คนทางนี้มองเดือนที่เกลื่อนฟ้า
- - กระทบสายธาราเหมือนคูณสอง
- - ท่ามแขไขดารดาษหาดป่าตอง
- - เห็นคู่ครองเดินเคียงคิดเพียงเรา
- - น่าจะมีเธออยู่.ได้ดูด้วย
- - เพื่อจะช่วยส่งข่าวถึงดาวเสาร์
- - ขอวงแหวนสักวงให้นงเยาว์
- - เพลงเบาเบาอธิษฐานผ่านหัวใจ
..............ดาวเสาร์....(ลุลา)...................
(อยากให้อจ. ได้อ่านค่ะ...."ระลึกถึงเสมอ"นะคะ)
โดย:
go far far
วันที่: 24 สิงหาคม 2554 เวลา:10:31:10 น.
- - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- - ก็ยอมรับว่า...เปิดบ้านรอ..อจ.ไปเยี่ยมไงคะ
- - และอาจต้องรบกวน...ต้องขอคำแนะนำ..ในการไป Thai Writer...บ้าง
- - ยังหาจุดยืน..ตัวเองไม่ได้ค่ะ
- - รักและนับถือค่ะ
โดย:
go far far
วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:5:22:30 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันศุกร์ค่ะ คุณหลวงเส ถ้าอยากจะประสบความสำเร็จต้องกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง
โดย:
KeRiDa
วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:8:35:33 น.
สวัสดีเช้าวันเสาร์ค่ะ คุณเสฯ กำลังเกลาเรื่องั้นหรือคะ ิม์เมื่อไหร่อย่าลืมแจ้งกันบ้าง เรื่องหนังสือความจริงิมพ์ตาม ode ของคนซื้อ หรือิมพ์เล่มเดียวเก็บเอาไว้ก็ไม่ขดทุนหรอกนะคะ อยกให้ิมพ์จังเลยค่ะ คิถึงเสสมอนะคะ
โดย:
ดอยสะเก็ด
วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:8:29:57 น.
ขอส่งอีกที อันบนข้อความตกๆหล่นๆ ช่วยลบอันก่อนให้ด้วยนะคะ
สวัสดีเช้าวันเสาร์ค่ะ คุณเสฯ กำลังเกลาเรื่องสั้นอยู่หรือคะ พิมพ์เมื่อไหร่อย่าลืมแจ้งด้วยนะคะ ความจริงเรื่องหนังสือ ถ้าพิมพ์เท่าจำนวนที่มีผู้จองมา หรือพิมพพ์เล่มเดียวเก็บไว้ก็ไม่ขาดทุนหรอกค่ะ อยากให้พิมพ์จังเลยจะได้ซื้อ คิดถึงเสมอนะคะ
โดย:
ดอยสะเก็ด
วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:8:37:28 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันเสาร์ค่ะ คุณหลวงเส
โดย:
KeRiDa
วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:8:50:22 น.
- - หนูกราบสวัสด๊ อีกครั้งนะคะ
- - หนูแจ้งหลังไมด์เพิ่มเติมนะคะ
>
...ด้วยความเครรพค่ะ
โดย:
go far far
วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:15:43:47 น.
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
แวะมาเยี่ยมยามบ่ายค่ะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 29 สิงหาคม 2554 เวลา:13:50:25 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันอังคารค่ะ คุณหลวงเส
โดย:
KeRiDa
วันที่: 30 สิงหาคม 2554 เวลา:9:08:55 น.
สวัสดีคุณหลวงเสค่ะ
เอิงเพิ่งกลับมาจากเที่ยวเมืองไทย คราวนี้อยู่ทางภาคใต้หลายวัน
สามีชอบทะเลค่ะ ภูเขาก็ชอบ แต่อิตาลีทางเหนือติดภูเขา พวกเราเที่ยวกันบ่อย นานๆ จะได้ไปทะเลในเมืองไทย
ภาคใต้มีทะเลสวยๆ หลายที่นะคะ
ถ้ามีเวลายังอยากอยู่ต่ออีกนิด ช่วงที่ไปฝนตกน้อย ไม่มากเท่าไหร่
ได้ข่าวว่าช่วงนี้ฝนตกเยอะ ไว้วันหลังจะนำภาพมาฝากกันอีกค่ะ
โดย:
diamondsky
วันที่: 31 สิงหาคม 2554 เวลา:21:33:49 น.
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
ชื่อเพลง"นกจาก"ค่ะคุณหลวงเส ฝันดีนะคะ
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 1 กันยายน 2554 เวลา:23:18:16 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันศุกร์ค่ะ คุณหลวงเส แวะมาทักทายด้วยความคิดถึงน๊า
โดย:
KeRiDa
วันที่: 2 กันยายน 2554 เวลา:9:09:56 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์ค่ะ คุณาหลวงเส ช่วงนี้ยังมีฝนตกอยู่ ระวังรักษาสุขภาพกันด้วยนะค่ะ
โดย:
KeRiDa
วันที่: 5 กันยายน 2554 เวลา:8:33:45 น.
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
มาทักทายยามเลิกงาน อ่างทองฝนตกทุกวันเลย ไม่รู้ว่าที่บ้านจะรอดน้ำท่วมหรือเปล่า ขณะที่มาเยี่ยมคุณหลวงเส ฟ้าก็เขียวครึ้มอีกแล้ว สบายดีนะคะ
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 5 กันยายน 2554 เวลา:17:14:05 น.
เอากาแฟมาฝาก
โดย:
ดอยสะเก็ด
วันที่: 6 กันยายน 2554 เวลา:9:10:30 น.
สร้างกริตเตอร์
สวัสดีวันอังคารค่ะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 6 กันยายน 2554 เวลา:9:35:03 น.
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
สวัสดีค่ะคุณหลวงเส ขอโทษที่หายไปเสียสองสามวัน งานยุ่งมากๆค่ะ งานแสดง งานสอน ร้านกาแฟ ทำเค๊กจนมือหงิกแล้วเพิ่งหมดออร์เดอร์วันนี้เอง อยากจะเข้ามาทักทายก้เพิ่งจะปลีกตัวได้ตอนนี้เอง น้ำเริ่มเอ่อมาฝั่งบ้านครูเกสแล้วค่ะ งงไปหมดไม่รู้จะทำอะไรก่อนหน้าหลังดี หวังว่าคุณหลวงเส คงสบายดีนะคะ
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:23:38:16 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันพุธค่ะ คุณหลวงเส
โดย:
KeRiDa
วันที่: 14 กันยายน 2554 เวลา:9:38:48 น.
ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 14 กันยายน 2554 เวลา:21:48:39 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันศุกร์ค่ะ คุณหลวงเส
โดย:
KeRiDa
วันที่: 16 กันยายน 2554 เวลา:8:59:50 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันอังคารค่ะ คุณหลวงเส
โดย:
KeRiDa
วันที่: 20 กันยายน 2554 เวลา:8:32:27 น.
เก็บดอกไม้มาฝาก หวังว่าคุณหลวงเส คงสบายดีนะคะ
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 21 กันยายน 2554 เวลา:9:50:40 น.
โอ้โฮ แฟนเยอะเลยนะหลวงเส ที่เฟซบุ๊คก็ไม่เบา ส่วนผมระยะนี้ชักถอย ๆ ครับ ื สงสัยมันจะอิ่ม
โดย:
pantamuang
วันที่: 21 กันยายน 2554 เวลา:20:25:45 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันพฤหัสบดีค่ะ คุณหลวงเส
โดย:
KeRiDa
วันที่: 22 กันยายน 2554 เวลา:8:08:54 น.
อรุณสวัสดิ์เช้าวันศุกร์ค่ะ คุณหลวงเส วันนี้ได้เห็นแดดรำไรแล้วน๊า
โดย:
KeRiDa
วันที่: 23 กันยายน 2554 เวลา:8:39:14 น.
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
เอาดอกไม้มาฝาก อัฟblogไว้แต่วันวาน เพิ่งจะได้มาเยี่ยมค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 24 กันยายน 2554 เวลา:22:15:44 น.
สวัสดียามสายๆ เมื่อเช้าดูข่าวน้ำท่วมเชียงใหม่ตกใจมากทำไมน้ำมาไวมากพัดบ้านหายไปทั้งหลังเลย ที่ลพบุรีก็น่าสงสารมาก น้ำจะท่วมหลังคากันอยู่แล้ว ส่วนอ่างทองน้ำระลอกใหม่มาอีกแล้ว วัดขุนอินทประมูลกลายเป็นทะเลไปแล้วน้ำเริ่มระบายออกมาทางบ้านครูเกศอีกแล้ว.....เฮ้อ!เกิดเป็นคนทำไมถึงเหนื่อยจัง......ขอบคุณน้ำใจของเพื่อนที่เป็นห่วงนะคะ ขอให้มีความสุขนะคะคุณหลวงเส
โดย:
เกศสุริยง
วันที่: 29 กันยายน 2554 เวลา:9:45:29 น.
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
หลวงเส
Location :
สุราษฏร์ธานี Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
?
]
ดอยสะเก็ด
diamondsky
บ้าได้ถ้วย
ยาชมภู
เกศสุริยง
KeRiDa
วัวป่าหลงเงาจันทรา
nonguide
Webmaster - BlogGang
[Add หลวงเส's blog to your web]
Bloggang.com