กุ๊ดจัง
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 75 คน [?]




ไม่มีสาระ...จริงๆ นะ..

แต่ถ้าหลวมตัวมาแล้ว จะแอบอ่านก้อไม่ว่ากัน ถ้ารับแนวเถื่อนนิดๆ ถ่อยหน่อยๆ แต่จริงใจได้ ^_^

คิดถึง ถูกใจ ก้อเจิมกันสักนิดนุง แต่ถ้าไม่ถูกใจ มาทางไหนเชิญกลับไปทางนั้น ไม่ต้องเม้นไว้ให้เปลืองมือนะ ฮ่าๆๆ
HighStudio

สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์
บทความ โดย littlemiumiu.com อนุญาตให้ใช้ได้ตาม สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ต้นฉบับ.
อยู่บนพื้นฐานของงานที่ www.littlemiumiu.com.
การอนุญาตนอกเหนือจากที่ระบุไว้ในสัญญาอนุญาตนี้ อาจมีอยู่ที่ www.littlemiumiu.com
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
16 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add กุ๊ดจัง's blog to your web]
Links
 

 
ไม่มีสาระ และสาระ เลี้ยงลูกด้วยวินัยเชิงบวก

ก็ชีลกันไป...กล้อง มูลค่า 3000 เรา ตอนนี้ ล่าสุด เห็นวางขายสักทีโลตัส คาร์ฟูหรือไรนี่แหละ เหลือ 2500 แล้น....ถูกได้อีกอะ

ใช้ให้คุ้ม!!! อย่าหันหลังไปมองราคามันใช่ปะ 5555555

นี่พุงรึอะไร..คุณย่าคุณยายทักว่า ไปรร. ดูมีเนื้อมีหนังขึ้นนิดนึง เลยยังไม่พาไปหาหมอตรวจเลือด เย็นใจได้อีกนะคุณแม่


มอมแมม เพราะปั่นจักรยานไป กินไอติมไปด้วย หกรดเสื้อบานเบอะสิคับทั่น


แย่งแม่กินอีกง่ะ ยึดไปเลย


หางหมาเกว่งไกว


เครื่องตรวจวัตถุระเบิดในมือ



เจ้าหนูจำไมยังคงไม่เลิกรา..ตามมาด้วยคำถามมากมาย...ประหลาดขึ้นทุกวันๆ
ถามทุกสิ่งอย่างรอบตัว สงสัยไปหมด...ชอบให้อ่านหนังสือให้ฟัง เกี่ยวกับชีวิตสัตว์ ชอบบีเวอร์มากมาย...ชอบโลมา ชอบวาฬ
หนังสือที่ชอบ อ่านทุกคืน


และอื่นๆ อ่านจนแม่ลืมตาไม่ขึ้นทุกคืน...เป็นรูทีนมาก แปรงฟัน อ่านนิทาน นอนหลับคร่อกๆ ตื่นเช้ามาไปโรงเรียน
กิจกรรมที่ชอบก็ยังเหมือนๆ เดิม ต่อจิ๊กซอ แต่แม่เพิ่มระดับความยากให้เป็น 16 ชิ้น ก็ต่อสำเร็จเสร็จสิ้นไปได้หลายรอบ (ต้องเสียตังค์ซื้อใหม่อีกละหรอ T-T)
และเพิ่งจะเริ่มขึ้นมาเป็น 3 มิติ บ้าง นิดๆ หน่อยๆ เพราะแม่เพิ่งซื้อมา เล่นเองยังไม่รอดเลยฟร่ะ
ร้อยเชือก ก็เพิ่มโจทย์ให้ยากขึ้น เป็น สี เป็นจำนวน ขนาดรู ขนาดเชือกเล็กลง
ลากเส้นตรงๆ ยาวๆ วาดรูป ดูซับซ้อนขึ้น ขีดๆ เขียนๆ
แกะสติ๊กเกอร์ แปะๆ ไรนี่ โปรกันอยู่แล้วมั้งเด็กๆ ทุกคน
ต่อรางรถไฟ ไรเป็นเรื่องเป็นราว
บลาๆๆ พัฒนาการปรกติ

ชอบชวนแม่เล่น...คุณแม่ มาเล่นกะมิวมิวไม๊..ได้ยินแล้วใจอ่อนทู๊กกที..


เวลาไปข้างนอก บางทีมิวมิวอยากลองเข้าไปเล่น ไปจับ ของอันโน้นอันนี้ ก็ปล่อยให้ไปเล่นๆ จับๆ ลูบๆ คลำๆ แล้วก็มักจะลาจากกันด้วย ประโยคที่ว่า ไว้วันหลังค่อยมาซื้อนะ ไม่ใช่งก ไม่ใช่ไม่อยากซื้อนะ แต่คือ ของที่บ้านยังเล่นได้ไม่ครบเลย หรือบางทีไม่สะดวกจะถือ ไปกันสองคนถือไม่ไหวบ้างไรบ้าง รอพ่อมาพร้อมกันมีคนถือให้ค่อยมาซื้ออีกทีไรงี้แล้วบางสิ่งบางอย่างก็ไม่ประเทืองปัญญา จะซื้อมาทำไมกะโหลกกะลาเต็มบ้าน แค่ 1 ชั่วอายุ ของเด็กสองขวบกว่า ตอนนี้ สะสมของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ได้ประมาณ 3-4 ตะกร้าใหญ่ ที่มีแต่จะรกๆๆๆๆๆๆๆๆ

หรือไม่ก็ บอกลูกว่า อันนี้มิวมิวมีแล้ว อันนี้ เดี๋ยวเราไปทำเล่นกันที่บ้านก็ได้ nature ของเด็ก อะไรที่ตัวเองไม่มีล่ะตื่นตาตื่นใจอยากได้ไปซะหมด แต่พอได้มา เล่นแป๊บๆ เดี๋ยวก็เบื่อบ้างไรบ้าง

วันก่อน พาไปเดินเล่นเมืองทอง เห็นมี Book fair เลยบอกมิวมิวว่า..เดี๋ยวไปเดินซื้อของแม่กันแป๊บนึง แล้วจะพามิวมิวไปซื้อหนังสือนะ
มิวมิวบอก "หนังสือมิวมิวมีแล้ว ไม่ต้องซื้อ"
แม่ "อ่อ หรอ...งั้น ดีเหมือนกัน เดี๋ยวแม่ไปซื้อเครื่องสำอางค์ดีกว่า..ไม่เอาก็ดีนะประหยัด โฮะๆๆๆ"
มิวมิว "คุณแม่ เครื่องสำอางค์ก็มีแล้ว ซื้อทำมายยยยย"

ฮืออ..ทำร้ายจิตใจกันนะเนี่ย ของเซลล์ ไม่ได้มีกันทุกวันนี่นา (ดึงดันจะเสียเงินต่อไปนะแม่นะ)

เมื่อวาน พาไปเลือกหนังสือที่ร้าน
แม่ก็หยิบอันโน้นอันนี้มาให้เลือก มิวมิวก็ตาลุกวาวเป็นประกาย ว่านี่มันอะไรนะ แปลกดี หยิบๆ จับๆ แล้วก็ส่งคืน อันนี้ก็ไม่เอา อันนั้นก็ไม่เอา

"อันนี้มีแล้ว แบบนี้ที่บ้านก็มี" (ก็ถูกของเค้าอะ แต่มันไม่เหมือนกันนี่นา)
"จิ๊กซอแบบนี้มิวมิวมีแล้ว น้าแก๊บซื้อให้ไงคุณแม่" (เออ รู้ แต่ที่บ้านมัน little einstein อันนี้มันเอลโม่ ไม่เหมือนกันเฟ้ย ฉานต่อกะเธอทุกวัน เบื่อแล้วอะ)
"อันนี้ไม่เอา เดี๋ยวน้องมิวทำหาย"
สรุป ไม่เสียตังค์...พ่อแม่แอบเซ็ง อยากเอากลับมาเล่นเอง 5555

มากเกินไปละเนี่ย รู้สึกผิดเล็กน้อย ที่ลูกไม่รู้สึกอยากเหมือนชาวบ้าน
เด็กคนอื่น ไม่รู้ต้องวัยไหนนะ ถึงจะลงไปดิ้นกะแด่วๆที่พื้นจะให้ซื้อของให้อะ
แต่ก็ดี ที่เขารู้คุณค่าของของ...รู้ว่า ของทุกอย่าง ไม่จำเป็นต้องซื้อ เมื่ออยากได้ รู้ว่าของบางอย่าง ทำเองก็ได้ เล่นสนุกได้เหมือนกัน นี่คือสิ่งที่เราฝึกเขามาให้เป็น..ไม่น่าเชื่อว่าแค่ 2 ขวบกว่า จะซึมซับได้ขนาดนี้อะ

(หนังสือ มากกว่าศิลปะ ของ รร.รุ่งอรุณ นี่สนับสนุนกระทู้ทำของให้ลูกเอง หรือให้ลูกทำของเล่นประดิษฐ์อะไรเองอย่างแรง ไม่ว่าจะมาเถียงว่า ไม่มีหัวครีเอท ไม่มีปัญญาทำเลยต้องซื้อ ของที่ซื้อก็ดีเหมือนกัน บลาๆๆๆ ตกประเด็นไปเลย เมื่อวันก่อนไปยืนอ่าน แล้วแบบ นี่แหละ ใช่เลย..เเราต้องทำก่อน ทำให้ลูกดู แล้วเขาจะซึมซับไปเรื่อยๆ เดี๋ยวรื่องมันจะยาวนอกประเด็นวันนี้เกินไปละ เก็บไว้เม้างวดหน้าละกัน)


เข้าเรื่อง...วินัยเชิงบวก เคยอ่านมาหลายรอบละ เจ้าของเว็บเค้าเคยมาโพสไว้ในพันทิบก็ตามเข้าไปอ่าน แล้วก็ลืมๆ เลือนๆ ไปบ้าง รื้อฟื้นโดยพี่เก่งเมื่อวานนี้ ลิงค์ไปที่บล็อคแม่สักคน คราวนี้มาเป็นคลิป เห็นว่าดีมากๆๆๆๆๆๆ เลยเอามาแปะไว้ ตัวเองจะได้กลับมาดูแล้วดูอีก เวลาปรี๊ดแตก

แต่ก็รู้สึกดีใจ ที่ทำมาแล้วเกือบทุกข้อ ประมาณ 70% แต่ก็ยังมีตีลูก(บางทีก็ต้องโดนบ้างละนะ) และ เสียงดัง (ออกแนวข่มขู่ให้หยุดการกระทำที่อาจจะเป็นอันตราย พินาศเสียหายแก่ทรัพย์สินของแม่และคนอื่น) ตั้งเงื่อนไข ถึงจะพยายามหลีกเลี่ยง แต่บางทีก็คิดวิธีไม่ออกจริงๆ เอาวะ..ถ้าไม่ทำอันนี้ จะไม่ได้อันนั้น...สุดท้าย ก็สำเร็จบ้างไม่สำเร็จบ้าง..แย่ๆ

เรื่องทำโทษ เวลาเด็กทำของเสียหาย เช่น น้ำหก แก้วแตก ไรงี้ เราจะซีเรียสมาก....ไม่ว่าปั๋ว หรือผู้ใหญ่ที่บ้าน จะโดนดิชั้นย้อนกลับไปเสมอว่า..จะไปว่าลูก จะไปตีทำไม...เด็กอะ ไม่ผิด คนผิด คือคนเอามาวางเกะกะ ตรงนี้มันที่วางหรอ แล้วถึงจะเป็นที่วาง รู้แล้วว่ามีเด็ก ทำไมไม่เก็บให้มิดชิดปลอดภัย
มีดน่ะ มันแค่เปิดลิ้นชัก ก็หยิบมาเล่นได้แล้ว ทำไมไม่คิด
น้ำอะ ใส่เยอะๆ เต็มแก้ว แล้วเด็กมือนิดเดียว จะถือไหวไม๊ ถ้าเขาถือไม่ไหว ถ้าบังเอิญเดินสะดุด และ ทำหก สมควรโดดเอ็ดไม๊ ไม่ลื่นหกล้มหัวฟาด ก็บุญละ ถ้าเด็กโวยวายได้ก็คงโวยละ ผู้ใหญ่อะ ไม่ดีเอง ไม่รอบคอบ
ลูกทำเราเจ็บตัว เราดุลูก แต่พอเราเผลอ เราลืม เราไม่ระวัง ทำลูกเจ็บตัว..เราบอกขอโทษๆ โอ๋ๆๆ ลูกร้องไห้ๆๆ แล้วเขาก็ให้อภัย วิ่งมาหาเราตลอด

ลูกจะไปโรงเรียนสาย เร่งๆๆ กลัวรถติด อืดอาด ลีลา มัวแต่โน่นนี่..บางทีก็มีปริ๊ดในใจว่า เฮ้ยจะลีลาอะไร นี่มันสายแล้วนะ ยังจะเรื่องมากอีก จะเอาโน่น จะเอานี่ แต่คิดได้อีกที ไม่ใช่ว่าเด็กช้าเอง เขาก็ทำอะไรช้าๆ แบบนี้อยู่แล้ว ลีลาโอ้เอ้ อยากดูการ์ตูน มึนๆ งงๆ ง่วงๆ อยู่เป็นปรกติ ทำไมเราไม่เผื่อเวลา ทำไมเราตื่นสายเองอะ

ที่มา : //www.101thaikids.com
Thai positive disciplines ปิยวลี-ปนัดดา ธนเศรษฐกร - 01
หลักการสอนของ 101 วิธี การสร้างวินัยเชิงบวกและความเกี่ยวข้องทางจิตวิทยาเด็ก



หลักการเบี่ยงเบนกิจกรรม
Thai positive disciplines ปิยวลี-ปนัดดา ธนเศรษฐกร - 02
หลักการเบี่ยงเบนกิจกรรม - ทำอย่างไรไม่บังคับแต่เจ้าตัวน้อย สะกดอารมณ์ ข่มความรู้สึกด้วยการกระซิบ



ให้ทางเลือกเชิงบวกแก่เด็ก
Thai positive disciplines ปิยวลี-ปนัดดา ธนเศรษฐกร - 03
ให้ทางเลือกเชิงบวกแก่เด็ก ลดความกดดัน ทำให้เด็กไม่รู้สึกโดนบังคับ ช่วยลดแรงต่อต้านจากเด็ก


ชมเชยช่วยสร้างเสริมวินัยเชิงบวก
Thai positive disciplines ปิยวลี-ปนัดดา ธนเศรษฐกร - 04
ชมเชยเสมอช่วยสร้างเสริมวินัยเชิงบวก การสร้างกำลังใจเป็นการสร้างภูมิคุ้มกันแห่งความรักและลดช่องโหว่แห่งการต่อต้าน


หลักการตั้งเวลาอย่างถูกต้อง
Thai positive disciplines ปิยวลี-ปนัดดา ธนเศรษฐกร - 05
หลักการตั้งเวลาอย่างถูกต้อง สร้างความสนุกและวินัยความรับผิดชอบ
หลักการให้ความสำคัญ


ปู่ ย่า ตา ยาย ก็ใช้หลักการ101ได้
Thai positive disciplines ปิยวลี-ปนัดดา ธนเศรษฐกร - 06
ปู่ ย่า ตา ยาย ก็ใช้หลักการ 101 วิธีการสร้างวินัยเชิงบวกนี้ได้ไม่ขัดเขิน



ทำให้ได้นะจ๊ะทุกคน....ตีนกาจะได้ไม่ถามหา....ฮิฮิฮิฮิ




Create Date : 16 มิถุนายน 2553
Last Update : 16 มิถุนายน 2553 12:36:51 น. 10 comments
Counter : 782 Pageviews.

 
บังเอิจัง เพิ่งปรึกษากุ๊ดเรื่องนี้ ในวันนี้อยู่พอดี เปงประโยชน์มาก
ปลื้มเนอะ เวลามีลูกสาวตัวน้อยน่าัรักๆ รู้จักคิด คิดเผื่อตัวเอง คิดเผื่อคนอื่นด้วย

ปลื้มด้วย


โดย: แม่อิ IP: 58.8.221.48 วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:13:41:11 น.  

 
ลูกน่ารักจังเลย ถ้าลูกชายโตขึ้นจะสอนให้เค้าเป็นแบบน้องมิวมิว นะคะ


โดย: แม่น้องเรโน่ (แม่นางจ้า) IP: 58.147.68.2 วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:13:46:40 น.  

 
กุงเกงน่ารัก ไปหลังการบินไทยก็เจอแบบใส่ยางยึดด้วยน่ะ

เรื่องสอนลูก ก็สอนแนวๆๆนี่แหละ เมื่อก่อนน้องต้นก็เคยว่าคุณยายว่าไม่ยอมปิดไฟ ทั้งๆที่ไฟตรงนั้นไม่ได้ใช้ประโยชน์ ว่าตั้งแต่พูดยังไม่ค่อยเป็นเลย เพราะคุณยายเคยสอนว่า ไฟในห้องไม่มีคนอยู่ไม่ต้องเปิดน่ะลูก สดท้าย หลานสอนยายกลับ 5555

แอบขำมิว คุณแม่ห้ามซื้อเครื่องสำอางค์ เอาน่ะ อีกหน่อยโตมา มิวมิวจะอดใจซื้อได้หรือป่าว


โดย: kizz_j วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:14:52:24 น.  

 
จริงจังนะคะคุณแม่

อ่านแล้ว ทำให้นึกออกว่า นี่อิชั้นเป็นแม่ที่แย่บรมเลยแฮะ...

ฮึดใหม่เว๊ย เพื่อขาหมู


โดย: แม่ขาหมู IP: 61.90.23.151 วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:17:49:41 น.  

 
มิวๆ น่ารักมากค่ะ ไม่ใช่แง่รูปลักษณ์หน้าตานะค่ะ

แต่มิวๆ น่ารักมาจากข้างในจริงๆค่ะ

แต่จริงๆ มิวๆ ก็ขี้สงสัย ช่างถามมาตั้งแต่ ไคอะๆ แล้ว ตอนนี้ก็ยังช่างถาม น่ารักจริงๆค่ะ


โดย: neppen วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:5:17:13 น.  

 
ดูจบแล้วค่ะ ชอบแนวคิดการเลี้ยงดูแบบนี้มากมาย

เอามาประยุกต์ใช้สำหรับชีวิตประจำวันของผู้ใหญ่ก็ได้เหมือนกันนะค่ะเนี๊ยะ


โดย: neppen วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:6:51:38 น.  

 
ดูมิวมิว มีเนื้อมีหนัง ขึ้นจิงจิงนะ มี๊เกด แก้มออยเลยอ่ะ...

มิวมิว เหมือน น้องไอซ์ เลยอ่ะค่ะ ไปซื้อของที่ห้างวันก่อน ได้ของมาแร๊ว 1 อย่าง พอเจออีกอย่างแม่ให้อีกอัน ดั๊น วิ่งเอาอันแรกไปเก็บ บอกว่าเอาอันเดียว 555...

สงสัยอยู่ที่เราสอนนะ มี๊เกดว่ามั้ย ชอบเข้ามาอ่าน จบบล๊อคทีไร ได้ความรู้เพียบ ...

เห็นวันก่อนมี๊เกดเขียนไว้ที่ blog ไหนไม่รู้ ว่าจะงัดกรุ เอาของ ซ้ำ ๆ มาขายหรอ ขายเมื่อไหร่ ตามพี่เอ คนแรก นะ พี่เอ จอง ...


โดย: บ้านสามออ วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:10:48:56 น.  

 


โดย: ริวคิ-mawin-maji-minic วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:22:15:26 น.  

 
สาระได้ถ้วย..จริงๆ
เอามาปรับใช้ได้แยะทีเดียวจ้า...ขอบคุณนะค๊า

ปล. เป็นสาวสองแกละ เหมือนพี่ต้นฝนเลยยยยย


โดย: ปลายดินสอ วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:22:50:05 น.  

 
ชอบมากมาย จะพยายามปรับใช้ให้ได้มั่งอะค่ะ

ตอนนี้เข้าโหมดปรี๊ดเกือบทุกวันเลย แย่จัง T T


โดย: PorBua (PORBUA ) วันที่: 22 มิถุนายน 2553 เวลา:14:25:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.