Valentine's Month


 
กุ๊ดจัง
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 75 คน [?]




ไม่มีสาระ...จริงๆ นะ..

แต่ถ้าหลวมตัวมาแล้ว จะแอบอ่านก้อไม่ว่ากัน ถ้ารับแนวเถื่อนนิดๆ ถ่อยหน่อยๆ แต่จริงใจได้ ^_^

คิดถึง ถูกใจ ก้อเจิมกันสักนิดนุง แต่ถ้าไม่ถูกใจ มาทางไหนเชิญกลับไปทางนั้น ไม่ต้องเม้นไว้ให้เปลืองมือนะ ฮ่าๆๆ
HighStudio

สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์
บทความ โดย littlemiumiu.com อนุญาตให้ใช้ได้ตาม สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ต้นฉบับ.
อยู่บนพื้นฐานของงานที่ www.littlemiumiu.com.
การอนุญาตนอกเหนือจากที่ระบุไว้ในสัญญาอนุญาตนี้ อาจมีอยู่ที่ www.littlemiumiu.com
Group Blog
 
<<
เมษายน 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
15 เมษายน 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add กุ๊ดจัง's blog to your web]
Links
 

 
ปิดเทอมแรกของมิวมิว

ปิดเทอมมาได้เกือบเดือนแล้ว เจ้ามิวก็ถูกหนีบไปออฟฟิสด้วยเกือบทุกวัน ปั่นจักรยาน ระบายสี โน่นนี่ ไปตามเรื่อง




แม่ตั้งใจไว้ว่า จะไม่ลงซัมเมอร์ให้ ค่อยกลับไปเรียนตอนเปิดเทอมเดือน พค.เลยทีเดียว (แต่เจ้ามิวมิวดันร่ำร้องจะไปโรงเรียนซะงั้น....เทอมหน้าเลยอาจจะดูอีกที)

เงินที่จะต้องเอาไปจ่ายค่าเรียนซัมเมอร์ ตั้ง 15000 สำหรับ 2 คอร์ส เลยกะว่าจะเอาไปเปลี่ยนเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่ให้เจ้ามิวมิวแทน

เริ่มจาก ช็อบหนังสือในงานสัปดาห์หนังสือ ก็จัดหนักไปแล้ว
เรียนปั้นดินในห้าง....
เรียนดนตรี
เรียนเปียโน
เรียนวาดรูป
(เฮ่ย นับไปนับมา เกินงบนะน่ะ)

ขาดเรียนเทควันโด้ เพราะอายุคงไม่ถึง ตัวก็จิ๋ว โดนฟาดก้านคอกลับมาแน่ๆ ถึงจะเหมาะกับเจ้าตัวสุดๆๆๆๆก็เถอะ


ลูกไม่ได้รีเควสจะเรียน บางอันแม่ก็หลอกล่อ แกมบังคับให้ไป พอไปแล้วชอบบ้าง ไม่ชอบบ้าง
บางอันลูกก็อยากไปเอง แต่พอไปเรียนจริงๆ ก็ไม่ชอบ บางวันชอบ บางวันไม่ชอบ เอาแน่ไม่ได้

ไม่ได้อยากให้เก่งเวอร์ๆ รอบด้าน ไม่ได้อยากให้เป็นนักดนตรี ไม่ได้อยากให้เป็น artist ไม่ได้อยากให้เป็นนักกีฬา จะเป็นไรก็เป็นๆ ไป

แต่อยากให้ลูกได้ลองหลายๆ อย่าง เจอคนใหม่ๆ สถานที่ใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ (ไม่เคยมีปัญหาเรื่องการปรับตัวอยู่ละนิ)
อาจจะเหมือนยังเด็กเกินไป....แต่ ก็ไม่รู้ว่า ถ้าไม่เริ่มตอนนี้ เวลาไหนที่จะเรียกว่าเหมาะสม พอดี ที่จะให้เค้าทดลองสิ่งใหม่ๆ
ลองตอนนี้ไม่ชอบ โตๆ ไปสักพัก อาจจะอยากลองใหม่ ก็ว่ากันไป ลองก่อน เจอก่อน

แม่ชีลมาก...ไม่คาดหวังอะไรเลย
อยากให้ หัดฟังคำสั่ง มีสมาธิ มีวินัย ตั้งใจบ้าง...เป็นสกีลเบสิก แต่โคดยาก....เพราะ nature คุณมิวมิว ไม่อยู่นิ่ง จินตนาการเตลิดเปิดเปิงมาก พูดคุยคนเดียว อยู่ในโลกส่วนตัว ไม่ฟังคำสั่ง ดุก็ไม่กลัว (แต่ขู่ กลัวนะ ซึ่งก็ไม่อยากทำบ่อย แต่ก็ทำบ่อยไปแล้วงิ ฮืออออ)

เธอสามารถมองหลายๆอย่างเป็นภาพอะไรสักอย่าง ที่แม่ต้องแปรความหมายตามแบบงงๆ

เข้าห้องน้ำ พื้นห้องน้ำเป็นลายๆ มิวก็บอกว่า อันนี้ เป็นก้อนหิน เราต้องเดินหลบนะ อย่าไปเหยียบ
เมนูอาหาร มีหอยวางเรียงๆ กัน 5 ตัว เธอบอก เหมือนมือ นั่นรูปมือ
ต่อบล็อค สี่เหลี่ยม เป็นคล้ายๆ ตัว T มิวบอก นี่ช้าง (เออ เหมือนก็ได้)
ปั้นดินน้ำมัน เป็นช้างๆๆ แล้วบอก ช้างเจ็บ ไม่สบาย ปั้นพลาสเตอร์มาแปะเต็มตัวช้างเลย ละมีการโอ๋ๆๆๆๆๆ เป็นตุเป็นตะ!!
ตอนนี้ เธอมีเพื่อนซี้ชื่อ pony ม้าน้อยที่ไปไหนไปด้วยกันทุกที่ จะขรี้ ต้องวางไว้หน้าส้วม จะกิน ต้องเอามาวางบนโต๊ะ จะเรียนหนังสือกะแม่ ต้องเอามานั่งเป็นนักเรียนด้วย จะนอนต้องเอามาเบียดที่แม่นอน จะไปเดินห้าง เผลอๆ ต้องมาแหกกระเป๋าจีบันดิชั้น ยัดเข้าไปอีก (โชคดีมากที่กระเป๋าใส่ของได้จุ)
และอีกหลายสิ่งหลายอย่าง ที่โม้เป็นเรื่องเป็นราว แม่ก็ไม่รู้จะหาทางออกให้จินตนาการของเด็กคนนี้ยังไง....ออกมมาแบบไหน

เปลี่ยนจินตนาการ มาเป็นเสียงดนตรี อยู่ในขั้นเบสิก ที่ ต้องบังคับขู่เข็ญกันบ้าง เธออยากจะเล่นเป็นเลย กางโน๊ตเล่น โดยไม่ต้องเรียน
เปลี่ยนจินตนาการ มาเป็นดินปั้น เธอก็อยากปั้นเป็นเลย โดยไม่ต้องรู้พื้นฐาน
ผลงานนี่ออกมา สุโค่ยมาก ไม่สามารถปล่อยให้ครู handle เธอตามลำพังได้ เพราะ ครูจะต้องเป๊ะๆๆ ตามสเต็บ เป๊ะๆ
เปลี่ยนจินตนาการ เป็นรูปวาด.....เธอไม่อยากร่างด้วยดินสอ แต่อยากใช้สีละเลงเลย......

นอกจากจินตนาการเลิศล้ำ...เชาวน์พอไหว แม่คิดว่า เธอโง่เลขแบบสุดโต่ง+ความจำปลาทองในการอ่านหรือเชื่อมโยงตัวเลข ตัวอักษรเป็นคำ คือถ้าเป็นนิทานมิวมิวจะสามารถจำเรื่องราวที่เป็น main idea+detail ได้หมด ลำดับได้ก่อนหลัง แต่ จะไม่สามารถชี้นิ้วอ่าน หรือจำคำง่ายๆ ได้เลย

(เอาใครมาวะ แม่ ได้ A cal/app math/finance/account นะเฟ้ย)

วางบล็อค...นับบล็อค เอ้า "นับพร้อมๆ กันน๊า หนึ่ง...สองงง สามมม สี่่ ห้า...."
มีบล็อคกี่อันคะ "มีสองอัน"

อะนับใหม่..."นับพร้อมๆ กันน๊า หนึ่ง...สองงง สามมม สี่่ ห้า...."
มีกี่อันคะ "มีเจ็ดอัน"
แม่ "เมื่อกี้นับได้เท่าไหร่นะมิว....นับใหม่ๆ อะ 1 2 3 4 5 พูดตามคุณแม่นะคะ มีบล็อคทั้งหมด 5 อัน"

อะนับใหม่...ทำซ้ำ...มีบล็อคกี่อันคะ "มีสองอัน" วน loop อีกรอบ....

หึหึหึหึ...โง่จริง หรือแกล้งโง่ บอกมานะ!!!! อยากจะกรี๊ดดดดดดดด

ลองทดสอบเลเวลง่ายๆ ดู โดยการเรียนรู้ผ่านการเล่น ไม่ได้บังคับ แต่มิวมิวจะชอบมากกกกให้แม่เป็นครูเนี่ย แม่ล่ะเหนื่อย

ให้ทำแบบฝึกหัด เรียงลำดับรูปภาพ เกิดก่อน-หลัง ทำได้ชีลๆ
อ่านเรื่องให้ฟังแล้วให้ตอบคำถาม ก็ตอบได้หมด
ให้ทำแบบฝึกหัดรูปคลี่ ครั้งแรก แบบไม่เคยพอพานมาก่อนในชีวิต ถูกประมาณ 70-80 เปอร์เซ็นต์ (สลับ 2 ตัวสุดท้าย)
ให้หารูปเงา ถูกหมด
ให้แยกรูป จากรูปซ้อน ถูกหมด
ใหดู เล็กกว่า ใหญ่กว่า สั้นกว่า ยาวกว่า อะไรพวกนี้ ก็ได้อยู่ (ไม่แน่ใจว่ามากกว่า น้อยกว่า หนักกว่า เบากว่า รู้จักไม๊)
maze ก็พอโอเค
ให้ รูปทรง 3 มิติ ครั้งแรก ก็พอไหว ไปได้เรื่อยๆ ในระดับหนึ่ง


จะเอาไงกะเค้าดี ใครคิดวิธี ดีลกับเด็กแบบนี้ออก ช่วยบอกด้วย หลอกล่อจนปากจะฉีก สมองทำงานข้างเดียวป่าวฟระ...อีกข้างนอนตะแคงมากไปเลยไม่ค่อยทำงาน -_-''

ก่อนหน้านี้ ไม่ได้สอนอะไรมากมาย...เล่านิทาน เที่ยวเล่น ต่อจิ๊กซอ วาดรูป ต่อบล็อค ไรไปตามเรื่อง ชีลๆ มาก
แต่หลังๆ เริ่มรู้สึกว่า เจ้ามิวมิวขาดความอดทน ฟังคำสั่งและตั้งใจจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง โง่เลขเอามากๆ เลยต้องเริ่มทำตัวเป็นคุณครู หาเรื่องสอนๆ ไปงั้น เพื่อพัฒนาความอดทน(ของลูกหรือของตัวเอง??) สร้างวินัย ที่หย่อนยาน ยานหย่อน (เอาวะ 3 ขวบ ยังไม่สาย)

เปียโน น่าจะมีส่วนช่วยในหลายๆด้าน เรื่องกล้ามเนื้อมือ (ต้องฝึกเยอะมากกก) และวินัย (มีครูอุ๊ช่วยกดดัน 5555) การฟังคำสั่ง สมาธิ การฟัง การควบคุมน้ำหนัก บลาๆๆๆ


โว๊ะ..แต่เรื่องเตะต่อย นี่สุดยอดนะคะ หน่วยก้านไม่ให้ แต่ท่าชนะเลิศนะขอบอก ออกหมัด เตะขาสูง ตั้งการ์ด ทำได้ ไม่ต้องสอน!!
(พยายามจะถ่ายคลิปมาแต่ไม่สำเร็จอะ)


ปิดท้าย....รูปเก่าๆ หลายสัปดาห์ก่อน




พามาวาดรูปเล่น


หัวข้อวันนี้ คือใต้ทะเล มิวมิวไม่สนใจจะร่างด้วยดินสออยากระบายสีเลย ครูตู่เลยช่วยร่างให้ก่อน แล้วมิวมิวเป็นคนระบาย
วาดรูปเสร็จ ปั้นดินต่อ เละ เละ เละ....


ก็ไม่ได้อะไร แค่หากิจกรรมไว้ทำวันหยุด พาลูกมาวิ่งเล่น เจอต้นม้งต้นไม้


ครูตู่บอกว่า...อย่ามองที่ผลลัพธ์ ให้มองที่กระบวนการ รูปออกมาเน่าๆ นี่แหละนะ แต่กระบวนการวาด เด็กได้เรียนรู้แล้ว อย่าไปคาดหวังว่าจะได้รูปออกมาสวยเหมือนเด็กโตๆ

นั่นแหละ





Create Date : 15 เมษายน 2554
Last Update : 15 เมษายน 2554 2:44:44 น. 8 comments
Counter : 908 Pageviews.

 
อ่านแล้วเพลินดีค่ะ..ชอบ ๆ...

เห็นด้วยกับครูตู่ค่ะ..ที่ว่า..อย่ามองที่ผลลัพธ์ ให้มองที่กระบวนการ อิอิ


โดย: top IP: 92.28.201.157 วันที่: 15 เมษายน 2554 เวลา:3:35:22 น.  

 
ชอบเหมือนกันคะ..
แอบมาอ่านบล็อคน้องมิว มิว ประจำ..
ได้ข้อคิด แง่คิด มากมาย..
น้องมิวมิว สมองซีกซ้ายของหนู เยี่ยมยอดมากๆเลย..
โตขึ้นมาเป็นศิลปิน ชื่อก้องโลก แน่นอน...


โดย: น้องเวียงพิงค์จ๊ะ IP: 93.229.216.198 วันที่: 15 เมษายน 2554 เวลา:4:43:51 น.  

 
เมื่อเร็วๆนี้ เพิ่งได้อ่านหนังสือเล่มนึงค่ะ เป็นหนังสือของครูศิลปะคนนึงที่มาเขียนเกี่ยวกับการสอนศิลปะให้กับเด็ก....ผู้เขียนจะพยายามเน้นย้ำมากค่ะว่า "หัวใจของการเรียนศิลปะสำหรับเด็กนั้น อยู่ที่กระบวนการคิดของเด็กระหว่างทำชิ้นงานจนเกิดเป็นภาพขึ้นมา....อย่าไปดูว่าผลงานสุดท้ายนั้นจะสวย/ไม่สวย....สำคัญอยู่ที่กระบวนการต่างหาก"

พอดีจำชื่อหนังสือไม่ได้ ไว้หาเจอจะมาบอกนะคะ ^ ^






โดย: พี่เอเธนส์+น้องเอเชีย IP: 125.25.3.27 วันที่: 15 เมษายน 2554 เวลา:7:14:02 น.  

 
ดูน้องจะสนุกเชียวค่ะ
ชอบการถ่ายรูปจัง สวยค่ะ
นางแบบก็น่ารักเชียว
กิจกรรมดีจังเลยค่ะ


โดย: Gunpung วันที่: 15 เมษายน 2554 เวลา:7:56:58 น.  

 
ดีจังเลยค่ะ


โดย: แม่น้องกะบูน วันที่: 15 เมษายน 2554 เวลา:8:26:03 น.  

 
ว้าว ว้่าว ว้าว ไม่ได้เข้ามาเที่ยวหา มิวมิว ซะนาน ...



555 ขำ นับหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า ทั้งหมดมีกี่อ้ัน สองอัน 555+


โดย: ป้าเอ IP: 118.172.197.92 วันที่: 15 เมษายน 2554 เวลา:20:20:36 น.  

 
มิว มิว กลายเป็นเด็ก Art ไปแล้ว ^_^


โดย: iamnerisa วันที่: 15 เมษายน 2554 เวลา:20:55:15 น.  

 
มิวมิวติสต์กระจาย


โดย: Eve Shiotani IP: 124.121.11.79 วันที่: 16 เมษายน 2554 เวลา:13:12:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.