มีนาคม 2559

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
เกมกาเหว่า / ภัสรสา

 

  เกมกาเหว่า / ภัสรสา

จำนวน 459 หน้า ราคา 315 บาท

พิมพ์ครั้งที่1 : ตุลาคม 2558  สนพ.รักษ์วลี

โปรยปกหลัง...

‘ฟุ้งฟ้า’ กาฝากที่ถูกเลี้ยงมาเพื่อส่งต่อมรดกให้ลูกที่แท้จริง ตลอดมาเธอเอาตัวรอดด้วยการแกล้งโง่และรอยยิ้มเสแสร้ง
 
‘แสงฉาน’ คือผู้กระชากมันออก ก่อกวนจนเธอไม่อยากเสวนา แต่เมื่อเธอถูกปองร้าย คอกม้าของเขากลับกลายเป็นที่พึ่งพิง
 
ทรัพย์สมบัติ... จุดเริ่มต้นของแผนร้ายหมายชีวิต เกมที่ถูกวางหมากด้วยกิเลสในใจคน แต่เกมนี้แท้จริงเป็นของใคร
 
มรดก ความรัก ความตาย...ท้าทายให้ตามลุ้นใน “เกมกาเหว่า”

ความเห็น...
แอบเห็นเฟสบุ๊คคุณภัสรสาแว้บๆว่าเธอกำลังอินอยู่กับม้า ยังว่าเลยว่าสงสัยต้องมีนิยายเกี่ยวกับม้าแน่ๆ ที่แท้มันคือเรื่องนี้นี่เอง! Smiley (หรือมีเรื่องก่อนหน้าก็ไม่แน่ใจนะคะ)
นี่เป็นนิยายเล่มแรกในบ้านใหม่ของนักเขียนที่เราอ่าน เป็นนิยายรักแนวฟีลกู้ดที่มีกลิ่นสืบสวนนิดๆ โดยมีพล็อตหลักตามชื่อเรื่องเลยค่ะ 'เกมกาเหว่า' ถ้าใครไม่รู้จักเพลงกล่อมเด็กเพลงนกกาเหว่า เพลงนี้ก็ร้องแบบนี้ (เขียนไม่จบนะคะ ใครอยากฟังจนจบลองเสริชหากันดูนะคะ)

 เจ้านกกาเหว่าเอย ไข่ไว้ให้แม่กาฟัก แม่กาก็หลงรัก คิดว่าลูกในอุทร คาบเอาข้าวมาเผื่อ ไปคาบเอาเหยื่อมาป้อน ถนอมไว้ในรังนอน ซ่อนเอาเหยื่อมาให้กิน.....  

 

เพลงกล่อมเด็กนี้ ก็เอามาจากนิสัยของนกกาเหว่านี่แหละค่ะ เนื่องจากนกกาเหว่าเวลามันจะจะออกไข่ มันจะไม่สร้างรังเอง แต่มันจะลอบเอาไข่ตัวเองไปวางไว้ในรังนกตัวอื่นให้ช่วยกกไข่และเลี้ยงลูกให้มัน  (ซึงรังอีกานี่เหมาะมาก เพราะสีขนกาเหว่าก็สีดำๆแบบอีกานี่แหละ) แถมไข่ของนกกาเหว่าจะฟักเร็วกว่าไข่ของนกกา พอเจ้ากาเหว่ามันฟักออกมา มันก็พยายามผลักไข่ทำให้ไข่ของนกกาตกจากรัง ประมาณว่าชั้นจะเป็นลูกรักคนเดียววว บางทีถ้าผลักไม่ได้ มันก็อยู่กับลูกนกกาได้ แต่มันจะแย่งอาหารได้เร็วกว่าเพราะแข็งแรงกว่า แถมยังพาลจิกลูกกาให้อ่อนแอและตายไป (เลวจริงๆนะแกSmiley) แต่พอลูกนกกาเหว่าโต แม่กาจะจำได้ว่านี่ไม่ใช่ลูกตัวเองเพราะเสียงร้องไม่เหมือนกัน และเจ้าลูกนกกาเหว่าที่ยังไม่โตเต็มที่ก็จะถูกขับไล่ไปทั้งๆที่ยังไม่แข็งแกร่งพอนี่แหละ ก็ต้องไปเผชิญโชคชะตาเองแบบไม่มีรัง ไม่มีใครคุ้มครอง ส่วนแม่กาเหว่าก็สบายไป ไม่ต้องฟักไม่ต้องเลี้ยงลูกเอง (อันนี้อ่านมาจากเว็บอีกทีนะคะ ไปๆมาๆเล่าเรื่องนกเฉยเลย 555 ) 

 'ฟุ้งฟ้า' ต้องส่งต่อมรดกให้กับลูกที่แท้จริง เนื่องจากเธอเป็นลูกติดท้องแม่ที่ไม่มีใครรู้มาก่อน แม่เกลียดที่เธอเกิดมา พ่อที่มอบความรักและเลี้ยงดูก็ไม่ใช่พ่อที่แท้จริง ฟุ้งฟ้าจึงตั้งใจที่จะทำความฝันของพ่อให้เป็นจริง และ 'แสงฉาน' ก็คือจุดหมายนั้น!

เกริ่นเรื่องย่อๆเท่านี้ เพราะอ่านเองจะสนุกกว่าค่ะ เรืองนี้อ่านแล้วชอบตรงลักษณะบุคลิกของตัวละคร เนื่องจากฟุ้งฟ้ารู้ว่าตัวเองไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของ 'ปริยากุล'  เพื่อความอยู่รอดจึงทำให้เธอมีบุคลิกแบบเสแสร้งนิดๆ และแสงฉาน (ซัน) ก็เห็นในสิ่งนั้น......ทำให้พระเอกในช่วงแรกๆ ไม่ชอบนางเอก คือมันมีเหตุให้ฟุ้งฟ้าได้ไปอยู่กับครอบครัวพระเอกชั่วคราวค่ะ แต่แสงฉานไม่ไว้ใจจึงต้องการไล่ฟุ้งฟ้าออกไปจากบ้าน เพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของป้านภา ผู้หญิงที่เก็บเขามาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แสงฉานนี่จะมีมีบุคลิกแบบตรงๆ โหดๆหน่อย ไม่ค่อยสนิทกับใครง่ายๆ ขี้ระแวงและพูดน้อย เขาเป็น
เจ้าของคอกม้า ซันแอนด์สกาย (ไม่แปลกใจแล้วที่เห็นคุณอ้น ภัสรสาไปมุ้งมิ้งกับม้ามา 5555) เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ก็จะมีเรื่องราวที่เกี่ยวกับม้าแน่นอน โดยนางเอกก็ได้ไปเป็นผู้ช่วยจำเป็นช่วยพระเอกเลี้ยงมาด้วย การอยู่ท่ามกลางครอบครัวของแสงฉาน แม้ไม่สมบูรณ์แต่กลับอบอุ่น ความตรงไปตรงมาของเขา การเลี้ยงม้าที่ต้องอาศัยความจริงใจเพราะม้าเป็นสัตว์ที่รับรู้ความรู้สึกของคนเลี้ยงได้ง่าย ทำให้ฟุ้งฟ้าเป็นได้เป็นตัวของตัวเองและรู้สึกอิสระ เธอเริ่มทลายเปลือกที่ห่อหุ้มมาตั้งแต่เล็ก และนั่น..ทำให้แสงฉานได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอ.....

เรื่องนี้ดีงามตรงที่นักเขียนไม่ยัดเยียดความรู้ในการเลี้ยงม้าเข้ามาในหนังสือ หากแต่แต่งเรื่องราวความรักโดยมีม้าเป็นสื่อได้อย่างสนุกค่ะ ทั้งยังลุ้นเรื่องราวของพ่อนางเอกว่าจะสามารถพบกับคนรักเก่าได้หรือไม่ พระเอกจะเกลียดนางเอกไม๊ ถ้ารู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอ เหล่านี้ทำให้เราอ่านแล้ววางไม่ลงเลยทีเดียว เรียกว่าเป็นนิยายรักที่ไม่มีตัวอิจฉา แต่รู้สึกอิ่มใจไปกับความรักที่ค่อยเป็นค่อยไปของพระนาง นางเอกจะเซี้ยวๆ พระเอกจะกวนๆโหดๆหน่อย น่ารักด้วยกันทั้งคู่ >///>  
'ทายาหรือยัง'  (นางเอกถามเพราะพระเอกฟกช้ำจากการกระแทกรั้ว)
'ทาถึงที่ไหนล่ะ' (นี่อาจจะเป็นแผนการของผู้ชายที่ร้ายกาจบางคน Smiley) แต่พอฟุ้งฟาทาเสร็จพระเอกก็รีบบอก 
'เสร็จแล้วหรอ...กำลังเพลิน'
'งั้นทาต่อหันหน้ามา'
'ข้างหน้าไม่มีรอยช้ำ' (แสงฉานงงเล็กน้อย)
' มี ช้ำจนดำแล้ว'
' ตรงไหน '  ???
' ใจ'     SmileySmileySmiley (ก่อนหน้าพระเอกใจดำกับนางเอกมากเลยค่ะ โดนเอาคืนซะ 55555555+++)

จุดที่ชอบคือบทสนทนาของพระนาง มันให้อารมณ์ไม่เหมือนอ่านนิยายดีค่ะ แต่จุดนี้ก็เป็นจุดสะดุดของเราเหมือนกัน เพราะเนื่องจากนักเขียนใช้ภาษาที่เป็นตัวของตัวเอง มีเสน่ห์ แต่หลายๆประโยคเราก็อ่านไม่เก็ทว่ากำลังพูดกับใคร หรือพูดถึงใคร หรือใครพูด ทำให้อ่านๆไปก็สะดุดเป็นระยะๆค่ะ กับตอนจบที่ไม่อาจคาดหวังได้ในนิยายรักปนสืบสวน คือการจบแบบเฉลยทุกอย่างในตอนสุดท้าย ไม่มีการทิ้งปมไว้เป็นระยะๆ เราชอบจุดหักมุมที่เกี่ยวกับเกมกาเหว่า แต่การหักมุมในเรื่องของตัวละครบางตัวก็ไม่ได้ชอบเท่าไร เพราะแทนที่จะทำให้ซาบซึ้ง กลับรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย คิดว่าเรื่องนี้ทำได้ดีในมุมของนิยายรักมากกว่าค่ะ
 
สรุปแล้ว การนำเสนอด้านความรักของเรื่องนี้น่าติดตามมาก แม้เราจะบ่นๆบ้าง แต่บอกได้เลยว่าเรื่องนี้ดีกว่านิยายรักปนสืบสวนอีกหลายเล่มที่เคยอ่านมามากๆ (มีหลายเล่มเราอ่านแล้วไม่ได้รีวิวนะคะ คือแบบไม่สามารถรีวิวได้เลย Smiley) เล่มนี้อ่านรวดเดียวจนจบโดยไม่รู้สึกเบื่อเลย เรื่องราวของเจ้าม้าแต่ละตัวก็น่ารัก เล่มนี้ออกมาตั้งแต่ตุลาปีที่แล้วค่ะ (2558) ไม่ใหม่กิ๊ก แต่ไม่เก่ามาก ยังไงใครที่ชอบแนวนี้ ลองอ่านกันดูนะคะSmiley



Create Date : 12 มีนาคม 2559
Last Update : 12 มีนาคม 2559 20:27:34 น.
Counter : 1320 Pageviews.

3 comments
  
บทสนทนาน่ารักจังค่ะ น่าอ่านมาก ขอบคุณที่รีวิวนะคะ
โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 12 มีนาคม 2559 เวลา:21:27:21 น.
  
เรื่องนี้พระนางน่ารักมากครับ 5555
แล้วก็ชอบเวลาพี่ซันกับพี๋โรมแบทเทิลกันนนน
โดย: อุ้มสม วันที่: 14 มีนาคม 2559 เวลา:15:55:04 น.
  
บอกเกี่ยวกับม้าเลยเพิ่งสังเกตม้าบนปก ยังไม่เคยอ่านผลงานของคนเขียนตั้งแต่ย้ายมาเปิดรักษ์วลีเลยค่ะ

แอบอยากให้ปกมีมิติกว่านี้จัง
โดย: ออโอ วันที่: 14 มีนาคม 2559 เวลา:17:24:07 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13



Sab Zab'
Location :
ปทุมธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 33 คน [?]