หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
17 กุมภาพันธ์ 2550
 
All Blogs
 
ต่างเหตุผล - ต่างความคิด

วานนี้ฉันเกิดข้อขัดแย้งกับคุณสามี
ด้วยเรื่องของพี่ๆเขา เราขัดแย้งกันตรงที่ว่า
สามีฉันไม่ชอบให้ฉันพูดถึงพี่สาวเขา
ส่วนฉันก็ไม่ชอบให้เขาพูดถึงพี่ชายเขาเช่นกัน
วานนี้เรื่องเลยจบลงไม่สวย คือเราต่างก็เงียบไป
ไม่เอ่ยถึงมันอีก



เช้านี้ พี่ชายสามีเขาโทรมาที่บ้าน
ทุกครั้งที่ฉันรับโทรศัพท์ของเขาฉันไม่เคย
แสดงมรรยาทถามไถ่อะไร บอกแต่ว่า แป๊บนะ..
แล้วก็ถือสายไปให้สามีพูด และเช้านี้หลังจากที่
สามีฉันจบบทสนทนากับพี่ชายของเขา
เขาเดินมาถามฉันด้วยคำว่า...
ทำไมแสดงอาการไม่สุภาพกับพี่ของเขา
(คงฟ้องกันมาเรียบร้อยแหละ)



ฉันก็ตอบด้วยความใจเย็นว่า....



"ฉันจะพูดครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายว่า..
นี่เป็นมรรยาทที่ดีที่สุดที่ฉันจะมีให้พี่ยู
ยูไม่ชอบพี่สาวยูที่เขาก้าวก่าย
ไม่อยากให้ฉันพูดถึงเขา
แต่ฉันมองเห็นว่าพี่สาวยูเป็นคนที่มีอะไร
ก็พูดออกมาตรงๆ ต่อหน้า...
ส่วนพี่ชายยูกี่ครั้งกี่หนที่มันหักหลังเรา
กี่ครั้งกี่หนที่มันทำความเจ็บช้ำน้ำใจให้แก่เรา
ฉันไม่เคยลืม ที่ฉันเลี่ยงออกมา
ก็ดีเท่าไหร่แล้ว หรือเธออยากจะให้ฉัน
ด่ามันต่อหน้า หรือเธออยากให้ฉัน
แสดงความก้าวร้าวต่อหน้ามันล่ะ
ฉันทำดีได้เท่านี้จริงๆ หวังว่ายูคงเข้าใจว่าเพราะอะไร"



ฉันรู้ว่า เราสองคนอารมณ์แรงพอกันในช่วงนั้น
แต่อย่างน้อยๆเขาก็รับฟัง และบอกฉันว่า
โอเค..ผมเข้าใจ ซึ่งฉันรู้ว่าเขาเพียงแต่
พูดตัดบทเท่านั้นเอง



จากนั้นสามีฉันก็ออกไปเดินสวนหลังบ้าน
ฉันก็มองเห็นแล้วล่ะว่าเขาอารมณ์เย็นพอ
ที่จะรับฟัง และเข้าใจความรู้สึกของฉันดี
ชงแกแฟได้แก้วนึง ฉันก็ตามออกไป
พูดให้มันหมดความคาใจไปซะ
(เพราะมันเป็นโอกาสที่ดี)ว่า...



"ฉันอยากพูดให้ยูเข้าใจไว้ว่า
ฉันไม่ได้คิดจะเกลียดพี่ชายยู
และเราก็รู้กันดีว่า เมื่อเราต่อแขนขา
ให้เขาก้าวเดินได้แล้ว แน่นอนว่า
เขาจะถีบหัวเราส่ง ซึ่งฉันไม่เคยใส่ใจในข้อนั้น
เพราะเราทำทานกับคนอื่นมามากกว่านี้
แล้วนี่มันเป็นพี่ยู ฉันจะถือว่าทำทานไป
ยูจะไปรับไปส่ง ฉันก็ไม่เคยว่า
ยูจะพาลูกไปฉันก็ไม่เคยห้าม
รู้ด้วยซ้ำไปว่ายูแอบช่วยเหลือด้านการเงิน
ฉันเคยว่าหรือปล่าว.. ก็ไม่เคย ฉันรู้ทั้งนั้นแหละ
อยู่ที่จะพูดหรือไม่พูด ที่ฉันอยากขอ...
ก็เพียงแค่ ให้มันไปให้พ้นหน้าฉันเท่านั้น
เพราะฉันไม่ใจดีพอที่จะปั้นหน้าเสแสร้งทำดี
และทนมองหน้าคนที่หักหลังฉันได้ตลอดมา
ได้อย่างสนิทใจ

ใกล้ฉันมากๆ ฉันเผลอตัวลืมตนขึ้นมา
มันจะยุ่งซะปล่าวๆ อยู่ให้ห่างๆฉันไว้แหละดี"



สามีฉันจ้องหน้ารับฟังฉันอยู่นิ่งๆ
ฉันจึงถามเขาเป็นการตบท้ายว่า
"ฉันทำอย่างนี้ แฟร์พอมั๊ย?"
ก่อนที่เขาจะตอบ ฉันมองเห็นความเข้าใจ
และการยอมรับในคำพูดของฉัน
ผ่านดวงตาของเขาๆตอบฉันว่า
"ผมเข้าใจ" นั่นแหละเรื่องก็เลยจบว่า
เราสองคนเข้าใจกัน เมียก็เลยแจกกอดคุณสามี
ไปหนึ่งครั้งด้วยความรัก บอกคุณสามีว่า
"ขอบคุณค่ะ ที่เข้าใจคนอย่างเมีย"





Create Date : 17 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2550 4:03:08 น. 15 comments
Counter : 296 Pageviews.

 
บ้านนี้เข้าใจกันง่ายดีนะคะ ไม่ทะเลาะกันมากมาย ถ้าเปรียบเทียบกับบ้านเรานี่ฝ่ายภรรเมียจะเป็นจอมโวย เรื่องจบยากหน่อยค่ะ แล้วต้องโวยกับสามีคนเดียวด้วยนะ กับคนอื่นทำไมเราใจเย๊นใจเย็นก็ไม่รู้แฮะ หลายๆ คนน่าจะเป็นเหมือนกันนะ

แวะมาบอกพี่แมว (ขอเรียกตามคนอื่นๆ นะคะ) อัพบล็อกแล้วนะคะ คลอดแล้วแต่เพิ่งหายบ้าน่ะค่ะ เพิ่งจะปรับตัวได้ว่ามีลูก เหนื่อยจริงๆ เลยค่ะ


โดย: สร้อยสายรุ้ง วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:4:21:49 น.  

 
ดีใจด้วยที่พูดกันเข้าใจค่ะ อ่านไปก็กลัวคุณสามีจะโวยขึ้นมาแทบแย่


โดย: the Vicky วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:5:40:03 น.  

 
อิแม่ยังดีที่มีโอกาสได้พูดได้คุยกัน
แต่กับบางคนที่เราขัดแย้งกัน
เรากลับพูดอะไรไม่ได้......
ทั้งที่เรารู้อยู่เต็มอก คำพูดเต็มปาก
แต่มันพูดไม่ได้

อิแม่เข้าใจแม่นก่อเจ้า???



ป.ล. หมั่นไส้จดหมาอิแม่สองฉบับแรกมากๆ เรียกตัวเองว่าพี่ๆๆๆๆ อ่านไปๆๆปอจะก๋ำขว้าง หยังมาห่างเหินวะ อิแม่ฮาหายไปไหน.....อิอิอิ
อู้เล่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
คิดถึงเจ้าอิแม่ น้องคิดว่าน้องฮู้จักอิแม่ดีพอ และมั่นใจ๋ในอิแม่ ในหัวใจ๋อิแม่
ไปแอ่วปายเน้อเจ้า ..... พูกปิ๊กเจ้า


โดย: กกซ อีโมชั่นหยังเป๋นอั้น ผ่อบ่หันเลย ตัวเท่ามด.. IP: 203.150.102.136 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:6:12:45 น.  

 
คุณสร้อย

พี่แวะไปแล้วนะจ๊ะ

คุณวิกกี้

ไม่โวยหรอกค่ะ แต่ก็ขอบคุณที่กลัวแทน

หนูหน่อย

เข้าใจ๋เจ้าคุณลูก

แต่อย่างอิแม่ ต้องอู้เพราะเฮาอยู๋
ต้องอยู่ร่วมเป๋นครอบครัวไปแหมเมิน
มีหยังต้องอู้หื้อเคลียร์ จะได้สบายใจ๋
กั๋นทั้งสองฝ่าย

แม่ฮู้ว่าคนอย่างลุงไอ่นิก
ก๋ำลังเล่นสงครามประสาทกับแม่อยู่
แต่ตราบใดที่มันบ่เข้ามาบ้าน
แม่ก่ปล่อยมันเล่นไป


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.147 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:8:02:54 น.  

 
อุ้ย เพิ่งมาอ่านบลอคนี้ครั้งแรกค่ะ เดี๋ยวขอตัวไปอ่านบลอคก่อนหน้านี้ก่อนนะคะ จะได้เข้าใจหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น

ใจเย็นๆนะคะ อย่าให้คนอื่นมาทำให้ครอบครัวแตกแยกเลยนะคะ


โดย: kanu_memphis วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:43:12 น.  

 
เป็นเรื่องในครอบครัว ถ้าคุยกันเข้าใจก็จบ... แล้วเรื่อง ไม่วุ่นวายต่อ
แต่กับคนที่ไม่ใช่ครอบครัว บางทีเราก็ต้องทนฝืนปั้นหน้าว่าดีต่อกันเพื่อรักษาบรรยากาศโดยรวม
มันยากเหมือนกันนะคะ แต่ว่าหลายๆ ครั้งที่เราต้องทำเพื่อคนอื่น

-----------------------------------------------

พี่แม่น้องนิกคะ อาร์ตได้"จดหมา" ฉบับล่าสุดแล้ว เย็นนี้อาร์ตกลับโคราช
คืนนี้คงได้นอนทำใจนิ่งๆ ชิ้มๆ แล้วก็เขียนจดแมวตอบล่ะจ้ะ


โดย: อาร์ตค่ะ IP: 58.10.128.245 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:26:23 น.  

 
จดแมว เพราะเขียนหาพี่แมว


โดย: อาร์ต - จิ้มอีโมมั่วๆ ค่ะ IP: 58.10.128.245 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:28:58 น.  

 
แม้ว่า อ่านแล้ว จะเครียดไปนิด...แต่ก้อ... เรื่องจริงนี่นะ
ปั่นบล๊อคคุณให้ Hot สุดๆ ที่ BlogYellow.com คลิ๊กโลด
กราบเรียนเชิญครับ เขียนได้ดีจิงๆ


โดย: เนส (NEZ ) วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:26:11 น.  

 
อาร์ต

ถ้าเป็นการรักษามรรยาทโดยรวมต่อหน้า
คนอื่นก็ต้องทนล่ะนะ

มันจะยากก็ตรงที่ต้องทนนี่ล่ะพี่ว่า
ทนมองข้ามบางเรื่องไปบ้าง นึกว่ามันไปธาตุ
อากาศไปไง เพราะถึงอย่างไรเขาก็
ไม่ได้มาร่วมชีวิตอยู่กับเรา เนาะ

พี่ยังสงสัยว่า เวลาเขียนจดแมว
จะทำใจนิ่งเขียนได้อยู่เหรอจำได้มั๊ย พี่ชอบอีโมตัวนี้น่ะ

คุณเนส

แล้วจะตามไปดูค่ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.253 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:23:10:23 น.  

 




โดย: Bee1st วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:13:33 น.  

 
จดแมว เขียนให้แมว
แล้วจดหมาล่ะ???


เวิ้งงงงงงงงงงงงงงงง


โดย: กกซ เสาะอีโมที่ต้องการบ่ปะเล้ยยยยยแง้ๆๆๆๆๆ IP: 61.7.174.109 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:16:01:41 น.  

 
ในที่สุดก็จบลงด้วยความชื่นมื่น..........
อ่านไป อ่านไป ลุ้นจะตาย.....ว่าสุดท้ายจะเป็นไง เฮ้อ.....แล้วไป


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 210.246.144.19 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:16:12:16 น.  

 
กกซ ชั้นว่าแล้ว...&*(@%$*(&@*)$^(*)

พี่แม่น้องนิกขา วันนี้โทษทีนะ อาร์ตเดินไปดึงยา ขึ้นมาอีกทีคอมมันเดี้ยงๆ ไป _/\\_


โดย: อาร์ตค่ะ IP: 58.10.128.199 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:04:24 น.  

 
เราว่า เราไม่ตอบแล้วนะ
มันยังกลับมาตอบจนได้... นะอาร์ต

ไม่เป็นไรจ่ะอาร์ต ตอนนั้นพอดี
ต้องพาลูกเข้านอน


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.192 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:21:49:41 น.  

 
เฮ้อ...ลุ้นๆ แต่จบลงตรงความเข้าใจ
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ จริงเลยเนาะ...ชีวิตคู่และครอบครัว


โดย: pu IP: 203.150.103.150 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:37:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.