หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
14 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
มิตรภาพที่ยั่งยืน

วันนี้ได้รับใบเสร็จรับเงินจ่ายค่าดูแลสถานที่ของคอนโดจากพี่แหม่ม..เพื่อนที่เคยทำงานร่วมกันเมื่อครั้งเราเคยทำงานร่วมกันที่สำนักงานสภาสถาบันราชภัฏ พี่แหม่มมีน้ำใจไปจ่ายเงินและส่งมาใบเสร็จให้เช่นนี้ทุกปี ปัจจุบันพี่แหม่ม ย้ายไปทำงานเป็นหัวหน้าธุรการที่คณะๆหนึ่งในสถาบันราชภัฏสวนสุนันทา เราไม่ค่อยได้ติดต่อกันบ่อยครั้งนัก ไม่ว่าจะเป็นอีเมล จดหมาย หรือโทรศัพท์ แต่ความรัก ความห่วงหาอาทร ความมีน้ำใจที่เรามีต่อกันนั้นไม่เคยห่างหาย ถ้าฉันไม่ไหว้วานพี่แหม่มให้ทำอะไร ฉันก็ไม่ค่อยจะโทรหรือติดต่อ ส่วนพี่แหม่ม ถ้าเห็นฉันหายไปนานนักเป็นสองเดือน ก็ดุด่าว่ากล่าวมาซะทีนึง ครั้นมีธุระต้องไหว้วานพี่เขา ฉันก็เอ่ยเอื้อนด้วยความเกรงใจก็จะโดนดุมาทุกทีว่า..ป่านนี้แล้ว..หล่อนยังเกรงใจฉันอยู่เหรอยะ..นี่แหละคำพูดของพี่แหม่มที่ปากร้ายแต่ใจดี

พี่แหม่มอายุแก่กว่าฉันสี่ปี เท่าๆสามีฉัน ทุกครั้งที่ไปเมืองไทยฉันจะต้องไปเจอพี่เขาเสมอ เพราะคอนโดของฉันอยู่ใกล้บ้านพี่แหม่ม..ที่อยู่ราชเทวี สะดวกที่จะไหว้วานและไปมาหาสู่กัน ความที่พี่แหม่มยังเป็นโสดเลยง่ายสำหรับฉันที่จะจิกพี่เขาไปไหนต่อไหน เคยมีหนุ่มมาจีบพี่แหม่มๆปรึกษาฉันข้ามประเทศ ฉันบอกว่า..พี่..ดูให้มันแบบไม่มีหนี้นะยะ ไปตรวจสอบหน่อยว่า รายได้หลังหักค่าใช้จ่ายแล้ว มันเหลืออยู่ในใบเสร็จซะเท่าไหร่ ไม่ใช่อะไรหรอก ฉันกลัวพี่แหม่มแต่งงานไปแล้วต้องไปช่วยเขาใช้หนี้น่ะ..ฉันบอกพี่แหม่มว่า..อยู่มาป่านนี้ กลัวอะไรกับการไม่มีแฟน ถ้ามันยากนัก ฉันเลี้ยงพี่ก็ได้วะ อยู่เป็นศักดิ์เป็นศรีให้น้องดูเล่นไปเหอะ พี่แหม่มเลยไม่มีแฟนมาจนป่านนี้ แท้จริงแล้วบ้านพี่แหม่มมีตัง เปิดหอพักให้คนเช่า ฉันก็เลยไม่ต้องเลี้ยงพี่แหม่มไง

ความมีน้ำใจของพี่แหม่ม เป็นสิ่งที่ฉันระลึกถึงอยู่เสมอ มิตรภาพที่ไม่ต้องการการตอบแทน เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น แม้ว่าเราจะต่างต้องแยกย้ายและมีภาระหน้าที่ของตนเองก็ตาม แต่ทุกครั้งที่เราต่างต้องการความช่วยเหลือ เราไม่เคยละเลยที่จะให้คำปรึกษากัน..ส่วนมากก็เป็นหน้าที่การงานของพี่แหม่ม จำได้..ครั้งพี่แหม่มยังทำงานธุรการที่สำนัก พี่แหม่มเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง ไม่กล้าเอ่ยปากถาม ไม่กล้าตัดสินใจอะไร เมื่อมาเจอฉันโลกของพี่แหม่มเปลี่ยน กลายเป็นสาวมั่น..เพราะคำพูดที่ว่า..กลัวอะไรวะพี่ มีปากก็ถามไปสิ ไว้มันด่าเราๆค่อยด่ากลับถ้าเธอไม่กล้าเธอจะรู้มั๊ยว่า ไอ้ที่คิดอยากทำ มันจะสำเร็จมั๊ย ที่ไหนพี่แหม่มไม่เคยเข้า ไม่เคยไปเพราะมันหรู ฉันก็พาพี่แหม่มไป อยากกินอะไรที่ไหนฉันพาไปให้รู้ไว้ ฉันกับพี่แหม่มเลยผูกพันธ์กันมาตั้งแต่นั้น

เพื่อนน่ะมีได้หลายคน..แต่เพื่อนที่ให้ความรักเราราวกับเราคือคนในครอบครัว เพื่อนที่เมื่อไหร่ๆก็ไม่เคยทิ้งเรา หวังดีกับเราเสมอน่ะ หาได้ยากนะฉันว่า..และพี่แหม่มก็คือหนึ่งในนั้น




Create Date : 14 สิงหาคม 2550
Last Update : 14 สิงหาคม 2550 7:09:26 น. 7 comments
Counter : 329 Pageviews.

 
หวัดดียามเจ้าครับไย้
.............
ตางปู้นกี่โมงกี่ยามแล้วหา
โจ้คดีครับตี้มีเปื้อนแต้
.............
ครั้งหนึ่งได้ยินเรื่องเล่าจากวงเหล้า
.............
หลังจากที่ร่วมกันสัมมนาเสร็จที่โรงเรียนหนึ่งใน อ.เทิง จ.เชียงราย กลุ่มนักเขียนจากเชียงใหม่ต่างคนต่างอยากกลับบ้านแต่ละคนก็มีภาระหน้าที่ที่ตนคิดว่า แต่มีนักเขียนเชียงรายท่านหนึ่ง(ตอนนี้ท่านล่วงลับไปแล้ว)
ในฐานะเจ้าบ้านซึ่งนานๆจะพบเจอพรรคพวกร่วมวงการน้ำหมึกด้วยกันท่านอยากจะเป็นเจ้ามือสักมื้อ แต่พรรคพวกก็อิดออดอยากกลับกัน...
............
แต่ว่าทุกคนก็ต้องอยู่กันอย่างเต็มใจและพูดไม่ออก เมื่อนักเขียนท่านนั้นกล่าววจีออกมาประโยคเดียวว่า
...........
"ไอ้......เพื่อนตายกูยังแทบหาไม่ได้อยู่แล้วนี่เพื่อนกินกูยังจะไม่มีอีกเหรอ"
...........
เจ้าของคำพูดนี้ท่านล่วงลับไปนานแล้วแต่ถ้ามีโอกาสผมจะทำบุญให้ท่านทุกครั้ง ด้วยความรักและศรัทธา
......


โดย: ชอลิ้วเฮียง IP: 125.24.138.85 วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:8:12:05 น.  

 
ท่านชอ..

อ่านแล้วอมยิ้มไปตวยน่ะ เปิงอู้เนาะ เพื่อนต๋ายยังหาบ่ได้ เพื่อนกิ๋นกูก่ยังบ่มี สมัยนี้มีแต่เพื่อนกิ๋นตึงนั้นน่ะ เพื่อนต๋ายเขาบ่อยากเป๋นกันหรอก เขากั๋วต๋าย แม่นก่ท่านชอ

อิท่านชอนี่ เป๋นคนมีน้ำใจ๋เนาะ คนเฮาเพื่อนอย่างใดนี่ สามารถผ่ได้ด้วยก๋านกระทำ
อิใย้เชื่อว่า ท่านชอก่เป๋นคนดีคนหนึ่งเลยทีเดียว ไผน้อ..ได้ท่านชอไปเนี่ย..

น้ำใจ๋งาม คนต๋ายไปแล้ว ก่ยังทำบุญหื้ออยู่เสมอ..นับถือเน่อป้อ



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.100 วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:9:38:11 น.  

 
วันแม่ที่ผ่านมา เราไปเด่นชัย ไปไหว้แม่และเอาของกินไปให้ แป๊บเดียวก็กลับ เอาข้าวหน้าไก่ไปฝากพอดีไปดถึงตอนเที่ยง เรากินเรียบร้อยแล้วตอนสาย เพราะตื่นสายกัน เราไปสองคนกับกุ๊ก ทิ้งให้พี่ไก่เขียนงานอยู่บ้าน ก็ซื้อข้าวเผื่อตาเลื่อนด้วย เอาไปให้เขาแล้ว และตาเลื่อนก็เดินขึ้นมาคุยกันบนบ้าน แบ่งลองกองให้ด้วย แกบอกว่าขอนิดเดียวเพราะเข็ดฟัน กินมากไม่ได้ แม่บอกว่าเมียพี่วิทยา(ป้าสว่าง) มาบ้าน จะกลับกทม.พรุ่งนี้เราก็เลยฝากให้แม่ซื้อหน่อไม้และลำไยไปให้ด้วย เรากลับจากเด่นชัยก็แวะโลตัส เจอปุ๋ยและครอบครัวด้วย ก็ได้ความว่าหนีจากบิ๊กซีเพราะคนเยอะไม่มีที่จอดรถก็เลยมาโลตัส เราก็เหมือนกัน แวะทักทายกันแป๊บเดียวก็แยกกันกลับ
เออ....เราอัพบล๊อคแล้วนะ


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 203.146.201.1 วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:10:14:56 น.  

 
คงทำบุญร่วมกันมาหรือเปล่าคะ ชาตินี้ถึงได้อุดหนุนเกื้อกูลกัน...
อดแวะเขียนทักทายอะไรสักหน่อยไม่ได้...นี่ว่าจะเข้าไปอ่านบล็อกมะวานของแม่น้องนิกเสียหน่อยคะ... ขอบคุณนะคะ ที่กรุณาแวะไปบอกกล่าวเล่าความให้ถึงบ้าน...ขอบคุณจริงๆ คะ ...อ่านไปแล้วก็เข้าใจนะ ว่าแม่น้องนิกพูดความจริง แหม๋ม ความจริงเกี่ยวกับการใช้ชีวิตคู่นี่ มานนนยอมรับยากกกเจงๆๆ ค๊า


โดย: มรรคณิชา วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:15:28:46 น.  

 
ปิ๊กละเด้อครับไย้
....
แลงนี้ตี้บ้านลาบไก่จนก๊าน
....
เมาแห๋มแล้วแลงนี้

โอะ โฮะ โฮะ


โดย: ชอกี..(ตากล้องตั้งฮื้อ) IP: 125.24.138.85 วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:16:30:06 น.  

 
สวัสดีค่ะ แม่น้องนิก
ดีใจกับมิตรภาพที่ยั่งยืนด้วยคนค่ะ

และดีใจมากที่บอกว่าให้มาแปะที่อยู่ไว้
อยากเห็นภาพถ่ายฝีมือแม่น้องนิกจัง
เล่าให้แม่ฟังด้วยเรื่องที่แม่น้องนิกเข้ามาคุยที่บลอค ตอนแรกแกยังไม่เข้าอ่านที่บลอค เพราะแกติดบลอคลูกเขย มากกว่าบลอคลูกสาวตัวเองน่ะ อย่าไปบอกแกหละว่านินทาแม่..หุหุ นี่นะ ตั้งบลอคพ่อพเยียเป็นหน้าแรกเลย เวลาเข้าเน็ต ของเรายังไม่ตั้งก่อนเลยค่ะ
ที่อยู่นะ คะ

7/26 ม.2 ต.บางนายสี อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา 82110 ส่งมานะคะ ช่วงเห่อทำเอามากๆ แม่น้องนิก เอาที่อยู่ให้ด้วยสิ จะได้แลกกันชม


โดย: วีดวาด วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:19:48:02 น.  

 
แม่น้องกุ๊ก

ขอบคุณว่ะ ที่แวะไปดูพ่อเราให้ด้วยซื้อของกินไปเผื่ออีกต่างหาก หวังว่า..คนแก่ทั้งหมด
คงสบายดีนะเว๊ย พี่น้องเนาะแก จุ้มกันอยู่ตรงนั้นล่ะ แง้ดๆงัดๆกันมั่ง แต่ก็ไม่พ้นกันหรอกวะ
เราก็หวังให้แม่แก ดูแลพ่อเราให้มั่งเท่านั้น
เผื่อ เป็นอะไรกลางดึกก็ยังเรียกหากันได้ว่ะ

++++++++++++++++

แม่หนูมรรค

ความจริง..เป็นเรื่องที่เข้าใจและทำใจได้ยากแต่มันก็ไม่ยากเกินไปสำหรับคนที่เรารักหรอก
ลดอัตตาลงนิดนึง..มันก็พอกล้อมแกล้ม

แม่หนูมรรคคิดถึงอีตอนรักกันใหม่ๆสิ ทุกอย่างดูดีหมดล่ะ แต่พออยู่ร่วมกัน เป็นความเคยชินขึ้นมา เจ้าความเคยชินนี่แหละที่มันไม่ดี ชินเพราะคิดว่าเขาต้องอภัย ชินเพราะคิดว่าเขารัก วันนึงเลิกรักขึ้นมา ความเคยชินก็จะหายไปหนา..แม่หนูมรรค

++++++++++++
ป้อหนาน

หมั่นกิ๋นแต้เนาะ เหล้านิ ง่อมแก่เต๋มทีก่ะ
ตกแลงมา ยอกเหล้าเนี่ย กับข้าวอันใดก่เป๋น
ดีเหมาะแกล้มเหล้าตึงนั้นเลยนะเธอ

นึกถึงอิป้อแม่น้องนิก สมัยที่ป้อยังทำงาน
ตกแลงมา กรึ้บเหล้าเหียน้อย ก่อนไปทำโอที
หันจ๋นชินต๋าเลยอ่ะ ยิ่งวันหยุดแป๋งกับข้าวชวนหมูเพื่อนที่ทำงานเปิ้น ลูกน้องเปิ้นพ่องมา
จุมเหล้าที่บ้าน..ก้ายยยยยย

ดีหนาป้อไอ่นิกเปิ้นกิ๋นเล็กๆน้อยๆ บ่ปอเมา
บ่าเดี่ยวนี้..เปิ้นว่า..วายน์ถูกๆกิ๋นแล้วปวดหัว
อี้ว่ะป้อหนาน สลิดกิ๋นวายน์จังง่าว เฮาบ่ได้กิ๋นตวย วายน์แปง..กิ๋นไปยะหยัง เสียดายตัง เรื่องนี้เป๋นเรื่องที่พี่จ่มบ่หายเน่อ

จ่มนักกำเดียวผัวละแหม..ก้ายยยยย

++++++++++++
วีดวาด

เดี๋ยวตามเอาไปให้นะจ้ะ
แอบมานินทาคุณยายบล๊อกนี้เหรอ
น้อ..ก็ลูกเขยขวัญ ต้องติดตามกันหน่อยสิ
นี่..อย่าบอกว่าอิจฉาพี่เชยนะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.125 วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:23:35:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.