หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
7 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
เปิดเรียนวันแรก

วันนี้..เป็นวันแรกของการเรียนของอลีนา..แม่ตื่นแต่เช้าอาบน้ำ จัดการตัวเองเรียบร้อย จึงปลุกลูกๆขึ้นมาเตรียมตัวก่อนไปเรียน เราสามแม่ลูกเดินไปโรงเรียนด้วยกัน เนื่องจากว่าวันนี้ แม่จะต้องไปอยู่ช่วยครูในห้องเรียนอลีนาเป็นวันแรก เพราะทางโรงเรียนมีข้อบังคับให้ผู้ปกครองของเด็ก Pre-K ต้องไปช่วยครูเดือนละสองครั้งเป็นอย่างน้อย

ได้เวลาแปดโมง ครูมารับที่โรงอาหาร แจกป้ายชื่อห้อยคอเด็กๆทุกคน ในห้องเรียนมีเด็ก 15 คน ต่อครู 1 คน ครูผู้ช่วย 2 คน และแม่ของเด็กๆร่วมด้วยอีก 2ความเป็นผู้ใหญ่ 5 ต่อนักเรียน 15 คน เพียงแค่เริ่มก้าวเดิน เพื่อจะเดินไปยังห้องเรียน..คุณแม่ๆทั้งหลาย ทำท่าจะร้องไห้แทนลูก หล่อนๆส่งสายตาละห้อยหาลูกอย่างกับเขาจะเอาลูกไปฆ่างั้นล่ะ เดินมาถึงห้องเรียน เจ้ามานูเอล ร้องไห้นำขึ้นมาทันที จะหาแม่..แง้ๆๆๆ!!!! อย่างอื่นไม่เอาล่ะค่ะ ปลอบยังไงก็เอาไม่อยู่ เลยโยนไปให้อีกแม่ ที่พูดภาษาเสปนปลอบไป สงสัยมานูเอลไม่เก็ทภาษาอังกฤษ

โชคดีที่วันนี้ ฉันได้ทำงานร่วมกับ อีวา แม่ของสตีฟเด็กที่เรียนห้องเดียวกันกับนิกมาสามปีซ้อน ลูกคนเล็กของเราก็ได้มาเรียนห้องเดียวกันอีก แม่ก็ลงเลือกวันช่วยเหลือครูวันเดียวกัน โชคดีไป..ที่ไม่ต้องทำความคุ้นเคยกันมากนัก เพราะต่างเห็นหน้ากันอยู่เป็นประจำตอนไปรับลูกคนโต เราเลยแบ่งหน้าที่กันง่ายๆว่า อันใดที่ต้องใช้ภาษาเสปนเธอรับไป อันใดที่เป็นภาษาอังกฤษฉันรับเอง แต่ส่วนมากเด็กๆในห้องต้องใช้ภาษาเสปนล่ะ

มานูเอล ไม่ยอมเรียน ร้องไปเกือบครึ่งชั่วโมง จนครูพาไปเล่น ถึงได้หยุดร้องแต่ก็ไม่นั่ง ไม่ฟังครู พี่แกเดินรอบห้อง เด็กๆเรียนไปได้หนึ่งชั่วโมงเริ่มไม่นิ่ง บ้างเอาเท้าเขี่ยเพื่อนที่กำลังฟังครูอยู่ คุณแม่อลีนาก็สะกิดค่ะ แล้วดุ..นี่ๆ ฟังครู ถ้าไม่ฟังอย่ากวนเพื่อน หันไปข้างขวา อ่ะ สาวน้อยล้มตัวลงนอน (ลูกเราเอง)แม่บอกว่า หนูขา..ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะจ๊ะ ฟังครูจ้ะ บางคนล้มตัวลงนอนจนเกือบหลับ ฉันก็ปลุกให้ลุกขึ้นมา บางคนคุยลูกเดียว ข้าไม่ฟังครูละวะ บ้างนั่งเหม่อไปกับแอร์เย็นฉ่ำ เพราะกินอิ่มกับขนมขบเคี้ยวพร้อมน้ำผลไม้ที่ครูแจก เลยพาลง่วง ฉันก็คอยพยุงหัวเอาไว้ สะกิดๆว่า อย่าหลับ!!!

ส่วนมาก ครูไม่ได้ให้เด็กนั่งฟังครูเล่านิทานนานๆ กิจกรรมส่วนใหญ่คือการร้องเพลงที่สอนให้เรียนรู้ถึงส่วนต่างๆของร่างกาย พร้อมทั้งสอดแทรก กฏระเบียบต่างๆไปด้วย

เนี่ย..เด็กเล็ก กับเวลาแค่สองชั่วโมงครึ่ง วันนี้ที่ฉันได้เห็นและเรียนรู้ก็คือ ผู้ใหญ่อย่างเราต้องอดทนกับเด็กแต่ละคนที่มีความต่างกัน แม้ไม่ใช่ลูกเราก็ตามที เราต้องช่วยครูสอนให้เด็กเรียนรู้ระเบียบวินัย รวมถึงกฏของห้องที่เด็กจะต้องปฏิบัติตาม และไม่พยายามที่จะช่วยเด็กไปทุกเรื่องจนเด็กไม่เรียนรู้อะไรเลย

เลิกเรียนสิบโมงครึ่ง..เราสองแม่ลูก เดินกลับบ้าน อลีนาพูดว่า..คุณแม่ขา..หนูขอโทษค่ะที่โกรธในห้องเรียน แม่บอกว่า..ทีหลังถ้าหนูจะขอโทษแม่หลังเลิกเรียนอย่างนี้นะ หนูระงับความโกรธตอนอยู่ในห้องเรียนดีกว่าลูก

กลับมาถึงบ้าน..เธอพูดว่า..คุณแม่ขา ขอบคุณค่ะที่พาหนูไปเรียนและพาหนูกลับบ้าน..แม้ๆๆๆ..ดูน่ารักน่าเอ็นดูกับคำพูดช่างเจรจาของเธอ แต่อีตอนเธอไม่ฟังคำขอร้องของแม่ในห้องเรียนนี่สิ อีตอนนั้นน่ะ แม่อยากหวดให้ซักป๊าบนึง

และตอนนี้ลูกสาวตัวน้อย คงเพลียเต็มที นอนหลับกรนคร่อกกกกๆไปซะแล้ว





Create Date : 07 กันยายน 2550
Last Update : 7 กันยายน 2550 3:24:44 น. 23 comments
Counter : 298 Pageviews.

 









ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นและความอดทนคือ กุญแจรักษาความสัมพันธ์ให้ยืนยาวนะคะ


สวัสดีค่ะ แวะมาส่งอลีน่าไป รร ค่ะ น้องต้องชอบ รร แน่เลยค่ะรับรอง

สบายดีนะคะ คิดถึงเสมอ

เทคแคร์นะคะ






โดย: PinkLotus วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:5:06:14 น.  

 
ไปเข้าคลาสกะลูกเหมือนกันค่ะ สนุกดี ว่าแต่อลิน่าพูดเก่งเหมือนกันนะคะ พูดไทยใช่มั๊ยคะที่ขอโทษน่ะค่ะ


โดย: PinkLotus วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:5:09:12 น.  

 
คุณ PinkLotus

อลีนาพูดอังกฤษค่ะ ออกนอกบ้านเธอพูดอังกฤษ อยู่ในบ้านเธอพูดไทย แต่แม่น้องนิกเล่าด้วยภาษาไทย เลยถ่ายทอดออกมาให้ฟัง



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.245 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:5:29:10 น.  

 
อลีนาไปโรงเรียนวันแรกไม่ร้องไห้ใช่มั้ยคะ สงสัยเพราะแม่ยังอยู่ด้วย

แล้ววันที่แม่ไม่อยู่ที่โรงเรียนด้วยจะร้องไห้หรือเปล่าเอ่ย

เอ้ไม่ชอบเด็กค่ะ โดยเฉพาะเด็กดื้อ ๆ พูดไม่รู้เรื่องนี่ ไม่ขอเข้าใกล้เลย


โดย: น้องเอ้ IP: 125.25.203.41 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:8:39:28 น.  

 
ไม่ร้องหรอกค่ะเอ้ ไม่มีแม่เธอไม่เคยร้อง
มีแม่สิ ร้องไห้ กลับมาบ้านพี่ต้องมาสอนใหม่
คือ..แม่ถาม..ถ้าจะตอบต้องยกมือก่อนตอบ
ทำเหมือนครูเด๊ะ ฝึกกันกับพี่นิกน่ะ

ตอนนี้เอ้อาจจะไม่ชอบเด็ก ไว้มีของตัวเมื่อไหร่ ก็คงชอบ และบางทีก็เกิดความเมตตาต่อเนื่องไปหาลูกคนอื่นด้วยล่ะจ้ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.58 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:8:50:39 น.  

 
วันแรกก็ดีนี่นา ไม่ค่อยเท่าไหร่ วันที่ไม่มีแม่ไม่รู้จะเป็นไง ใครจะมาจ้ำจี้จ้ำไช


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 203.146.201.10 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:9:40:00 น.  

 
จ้ำจี้จ้ำไชไปทำไมล่ะแม่น้องกุ๊ก
ครูหรือผู้ช่วยคนอื่นเขาก็บอกอลีนาเองแหละ
เด็กน่ะ กลัวคนอื่น ฟังคนอื่นยิ่งกว่าพ่อแม่อีกละแก ไม่ต้องกลัวหรอก


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.58 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:9:43:59 น.  

 
ผอมด่วน!!!4อาทิตย์พิชิตไขมัน มีหลายคอร์สให้เลือก สนใจดูรายละเอียดได้ที่
active.ws/foodhealth
(ก๊อบปี้แล้ววาง---กดenter)
(โทร.081-3405551)


โดย: วิมลมาศ IP: 124.120.121.159 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:9:51:48 น.  

 
สาวน้อยล้มตัวลงนอน แจ๋วจริงอลีนาเอ๋ย


เจื้อยแจ้วน่าฟัดจัง อยากมีลูกสาวอย่างอลีนาแฮะ


โดย: นางสาวอาร์ต วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:10:14:59 น.  

 
วิมลมาศ อิฉันไม่คิดจะผอมด้วยการจ่ายเงินหรอกจ้ะ ไปบล๊อกคนอื่นละกัน

บล๊อกนี้ลดความอ้วนด้วยตัวเอง


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.58 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:10:16:15 น.  

 
แจ๋วไรจ้ะอาร์ต พี่บอกเลย คุณลูกขา
นี่ไม่ใช่ playground นะจ้ะ ถึงนึกจะนอนก็
นอนได้ไม่เลือกที่น่ะ ลุกเด๋วนี้ แอบกระซิบข้างหูด้วยล่ะ กลัวครูหาว่าแม่ดุ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.58 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:10:18:39 น.  

 
ตายแย้ว ทำไมอลีนา พูดจาน่ารักงี้ละคะ ...เอ อายุพอๆ กะนู๋มรรคนะ (นู๋มรรคสองขวบครึ่งฝ่าๆ แล้วคะ) ...เลี้ยงเก่งมั่กๆ เลยคะ

บล็อกวันนี้มีประโยชน์สำหรับดิฉันสุดๆ จะได้เตรียมรับสถานการณ์ อือม์ กะจะอาสาทำหน้าที่ผู้ช่วยสังเกตุการณ์ คือ ทำบันทึกพฤติกรรมของเด็กทุกๆ คนอ่ะคะ (ด้วยภาษาปะกิตแบบงี้แหละ หุหุ) ที่จริงอยากเป็นช่วยช่วงงานอาร์ต แต่นึกถึงต้องซักล้างเด็กๆ แล้วก็ ...เหอ เหอ แค่ล้างนู๋มรรค แม่ก็แทบบ้าละ 55
แม่น้องนิกทำแค่ 2 ครั้งต่อเดือน ของดิฉันต้องทำตั้ง 4 ครั้งอ่ะคะ ...โหดๆๆๆ... ประชุมครูเดือนละครั้ง ประชุมผู้ปกครองอีก และก็มีงานทำความสะอาด ...เรียกว่า ใช้คุ้มคลั่งกันไปข้าง
อ้อ เรื่องร้าน เค้าเลื่อนไปให้คำตอบเดือน ตค. คะ ตอนนี้ ก็เลยเล่นขายขนมจีบกันไปๆ มาๆ ยังไม่กล้าเผยธาตุแท้ว่า เราจะต่อเค้าขาดใจ หุหุ


โดย: มรรคณิชา วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:12:17:57 น.  

 
ไม่รู้สิคะ คนอื่นเขาอยากมีลูกกัน แต่เอ้ไม่เห็นนึกอยากจะมีเลย เลี้ยงเด็กไม่เห็นน่าสนุกตรงไหน เคยช่วยเลี้ยงหลานยังช่วยเป็นพัก ๆ ได้ เบื่อก็เลิก แต่ถ้าเป็นลูกตัวเองขึ้นมาจะเอาไปทิ้งให้ใครเลี้ยงก็ไม่ได้ แล้วก็ต้องทำให้เองทุกอย่าง ถ้าจะมีลูกเป็นของตัวเอง คงต้องคิดหนักเลยล่ะค่ะ



โดย: น้องเอ้ IP: 125.25.200.22 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:12:25:39 น.  

 
น่ารักเพราะเป็นลูกคนอื่น
ถ้าเป็นลูกเราน่ะหรือ???

กุอี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


โดย: กากีซ่าส์ วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:13:02:30 น.  

 
กุอิ๊ดดดดดดดดดดดด!

ลดความอ้วนด้วยตัวเอง

ปากต๊วงยุบ ยุบ ยับ ยับ เกี๊ยวซ้ายกำขวากำ

ก๋งยิงปอบ่ถูก หึ หึ หึ

...........
กี่ตันแล้วเค้อะ!





โดย: กูอิ๊ดดดดดดดดดด!อิ อิ อิ IP: 125.24.145.231 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:13:24:21 น.  

 
แม่หนูมรรค

ย้าๆๆๆ...หย่าๆๆๆ ขอจงอย่าได้อาสา อันใดที่เขายังไม่ได้ถาม และคุณแม่ไม่ได้ไปสัมผัสด้วยตัวเองนะจ้ะ ขออย่าได้เอ่ยปากoffer
ไม่งั้นล่ะทุกข์ใจ เดี้ยงเลยนะขอบอก

ไม่ใช่แม่น้องนิกไม่เคยคิดอย่างแม่หนูมรรค
แต่ด้วยประสบการณ์ ฝรั่งนี่ ถ้าเรา offer มันรีบตะครุบหมับ เราแหละจะตายเอา เพราะไหนจะลูก ไหนจะบ้านอีกล่ะ ลำพังเจอวันแรก เด็กร้องงอแง ซ้ายขวาเขาไม่แคร์เนี่ย
เหนื่อยนะเออ..

ต้องเรียกว่า..ทำแบบพอเพียง ทำเท่าที่ศักยภาพของเราจะมีทำให้เขา ไม่งั้นเราจะหงุดหงิดกับครอบครัวเราซะเองแหละ มันเหนื่อยไงแม่หนูมรรค กับลูกเราคนเดียวที่บ้านเรายังบ่นแทบไม่ได้หยุดปากน่ะ นี่ไปเจอตั้งเท่าไหร่ ต่างนิสัยกันอีก

เรื่องธุรกิจถ้าเขายังไม่ขายให้ใคร ก็รอได้จ้ะ
การคุยธุรกิจเงินเป็นแสนๆ ไม่ใช่เล่นขายของที่จะพูดปั๊บจ่ายปั๊บ มันต้องใช้เวลาอ่ะแม่หนูมรรค ก็ค่อยๆอ้อนเขาไป ถ้าทางได้มันอยู่ที่เราก็ดีสิ

+++++++++++++++
เอ้

นั่นล่ะจ้ะ เลี้ยงเด็กความอดทนต้องสูง
เอ้อาจจะอยากทำอะไร ไปไหนด้วยตัวเอง
ที่เรียกว่า ยังอยากมีความเป็นส่วนตัวอยู่มาก
ก็ยังไม่ต้องคิดหรอกจ้ะ

+++++++++++

กกซ.

บ่ดีอู้เล๊ย พอถึงเวลามีขึ้นมาเต๊อะนะ
อย่างสูน่ะ ฮักลูกเหลือไผก่อนละ
ทำเป๋นกุอิ๊ด

+++++++++++
ป้อหนาน...ถามตั๋วเก่าแหละ
ปากต้วงน่ะ..ป้อหนาน..บ่ใช่อิใย้
เสียใจ๋เจ้า เปิ้นน่ะ 40 up
เปิ้นก่ยังบ่อ้วนยะ ป้อหนานก่ะ ขึ้ปุ๋มหลวง
ก๋งยิงบ่ถูก อย.อุ้มไปกิ๋นหมั่นแก่

ปากก่ต้วง มือก่ยก เอาเต๊อะ...ซักวันก่อน
เฮาจะซ้ำ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.189 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:23:21:34 น.  

 
โหอลีนาน่ารักจัง ขอโทษแม่เองด้วย เด็กสมัยนี้หาแบบนี้แทบไม่ได้เลยครับ ยิ่งอายุแค่ 4 ขวบ หายากมากๆๆๆ เหอๆๆๆ

เด็กๆ ที่ร้องไห้โยเยตอนเข้าโรงเรียน ผมว่ากลัวการเปลี่ยนแปลงมากกว่า เด็กเคยใช้ชีวิตกับที่บ้านมาตั้งแต่เกิด อยู่ๆ ให้จับมาอยู่กับใครก็ไม่รู้ ก็ต้องกลัวเป็นธรรมดา

ตอนผมเข้าโรงเรียน ก็ร้องนะ เฉพาะวันแรก แต่ตอนอยู่ ป.1 ย้ายโรงเรียน ก็ร้องอีกอ่ะ เพราะคิดถึงเพื่อนเก่าๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าสภาพแวดล้อมใหม่ๆ เราจะทนได้รึเปล่า

แฟนเก่าผมย้ายมาเรียนตอนป.4 ยังร้องไห้เลย แบบว่านั่งๆ อยู่ ก็ร้องไห้ออกมา เพราะคิดถึงตากับยายที่โคราช (รายนั้นอยู่กับตาและยายมาตั้งแต่เกิด พอย้ายมาอยู่กับพ่อแม่ที่กรุงเทพ ก็เลยเหงา)


โดย: Darth Trowa IP: 58.9.156.190 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:23:28:44 น.  

 
เอ็ม

พี่เห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติธรรมดานะจ้ะ
เพราะคำว่า Please กับ Thank you
เราสอนเขาเป็นประจำ ให้พูดเวลาขออะไร
และเมื่อได้ก็ต้องพูดอย่างนี้

ส่วนคำว่าขอโทษ ไม่ว่าพี่ว่าน้อง ถ้าตีกัน
ใครผิด ก็ต้องขอโทษให้เป็นนิสัย ถ้าอลีนา
ขอโทษแม่..พี่ก็ไม่แปลกใจ เพราะเขาชิน
ที่จะขอโทษเมื่อสำนึกผิด

เอ็ม..ที่แฟนเก่าร้องไห้เนี่ย เขาเล่าให้ฟังใช่มั๊ยแต่พี่อ่านๆ ฟังแล้วดูเหมือนคุณเอ็มจะมีแฟนตั้งแต่ปอสี่นิ

พี่ก็เข้าใจนะกับการเปลี่ยนแปลงของเด็ก
แต่แม่เด็กบางคนอาจจะไม่คุยกับลูกให้เข้าใจ
เพื่อเตรียมความพร้อมให้เด็กก่อนเรียนน่ะพี่ว่า..อย่างอลีนา แม่พูดซะจนคอยที่จะไปเรียน
แต่ก็ต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยล่ะที่จะอยู่ร่วมกับคนหมู่มาก


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.147 วันที่: 8 กันยายน 2550 เวลา:6:21:42 น.  

 
อ่านแล้วขำ...
ตั้งแต่จินนี่ไปโรงเรียนวันแรก จนถึงวันนี้
พี่บอกครูว่า ถ้าเขาง่วงให้นอนไปเลยค่ะ
อะไรก็ได้ ขอให้มีความสุขที่จะอยู่โรงเรียนก็แล้วกัน
แต่จินนี่ก็ไม่เคยหลับ นอกจากเวลานอนกลางวัน
และไม่เคยบอกว่า ไม่อยากไปโรงเรียนเลย

อลีน่าเข้าโรงเรียน สบายแล้วล่ะสิ
อีกหน่อยเรียนเต็มวันแบบนิก
แม่น้องนิกกลับมาเป็นเจ้าของบ้าน
สบายตัวคนเดียว แม้จะต้องทำงานบ้านสารพัด
แต่มันก็โปร่งใจโล่งหูนะ
ได้มีเวลากลางวันอยู่คนเดียวบ้าง
เป็นเรื่องที่แสนวิเศษจริงๆ
รอตอนเย็นกลับมารบกันใหม่



โดย: ตะเบบูญ่า IP: 58.8.62.48 วันที่: 8 กันยายน 2550 เวลา:18:10:39 น.  

 
พี่ตะเบบูญ่า

น้อ..พี่ โรงเรียนจ่ายตัง เราก็ขอร้องครูให้
จัดการลูกเราได้สิพี่ นี่ฟรีอ่ะ เราต้องทำตาม
ระเบียนวินัยเขา เด็กคนนึง แกล้งเพื่อนขณะครูสอนโดยเอาเท้าเขี่ยเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างหน้า
ยังโดนครูทำโทษเลย ไม่ใครก็ใคร จะโดน
ครูมีจดหมายถึงพ่อแม่ให้ช่วยอบรมลูกที่บ้าน

ถ้าครูเขาขอความร่วมมือจากพ่อแม่
ให้ช่วยอบรมลูกที่บ้าน ในเรื่องใดๆก็ตาม
แล้วไม่ได้เรือง เขาจะเชิญออกเลยนะพี่
เขาไม่ให้เด็กคนหนึ่ง มาทำให้เด็กทั้งห้อง
เรียนไม่ได้หรอกค่ะ พ่อแม่ต้องไปอบรมกันให้ดีเลยล่ะ

เด็กข้างบ้านแมวคนนึง เรียนเตรียมปอหนึ่ง
ขยันพูดคำหยาบ แจกลูกฟักครูกับเพื่อน
ครูมีจดหมายเตือนพ่อแม่ เด็กก็ยังเหมือนเดิม
ตอนนี้..โดนให้ออก วิ่งเล่นไปมาอยู่หน้าบ้าน
น่าสงสารอ่ะพี่ เขาควรจะไปเรียนแต่ก็ไม่ได้ไป สงสัยแม่เขาจะให้เป็น home school หรือไงไม่รู้

เด็กคนนี้เปลี่ยนโรงเรียนมาสองครั้งแล้วล่ะค่ะ
เห็นหน้าแม่มัน แล้วมองหายๆ แทบไม่อยากจะทักทาย ใจดำทนเห็นลูกวิ่งเล่นอยู่ได้ทุกวัน ตอนนี้เด็กควรจะอยู่ปอหนึ่งแล้วอ่ะพี่
แมวคิดว่า..เรียนในระบบ ดีกว่าเรียนอยู่ที่บ้าน
อย่างน้อยๆเด็กก็มีสังคม ได้เรียนรู้ถึงความต่างแล้วก็เรียนรู้ระเบียบวินัยด้วยอ่ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.36 วันที่: 8 กันยายน 2550 เวลา:23:34:26 น.  

 
ต้องนับถือเลยครับว่าสอนลูกได้ดีจริงๆ สมัยนี้เด็กไทย หาที่มีพฤติกรรมแบบนี้ยากขึ้นทุกวันๆ

แฟนเก่าผมเรียนด้วยกันตอนป.4-5 ครับ แต่เรื่องตอนนั้นอ่ะผมไม่รู้หรอกเพราะตอนนั้นไม่ได้สนใจใครๆ เท่าไหร่โดยเฉพาะพวกผู้หญิง (เป็นพวกมีเพื่อนน้อย)

แต่สมัยเด็กตั้งกะป.4-6 เราไม่เคยคุยกันเลย หรือถ้าเคย ผมก็จำไม่ได้ เพราะมันน้อยครั้งมากจริงๆ


โดย: Darth Trowa IP: 58.9.156.229 วันที่: 9 กันยายน 2550 เวลา:4:38:43 น.  

 
เอ็ม

ขอบคุณค่ะที่ชม แต่เรื่องอย่างนี้เป็นเรื่องปกติของทางบ้านสามีพี่ ที่จะพูดกันให้เป็นนิสัย
สอนกันตั้งแต่เด็กๆเลย ในเมื่อพี่เห็นว่า
มันดี พี่ก็นำมาใช้กับลูก มรรยาททางสังคม
อย่างนี้ พี่ว่ามันน่ารักที่เด็กควรพูดให้เป็นนิสัย

ส่วนคำขอโทษเนี่ย..เป็นนิสัยคุณสามีพี่
ที่ทำผิดในเรื่องเล็กๆน้อยๆ เขาก็มักจะขอโทษเสมอ โดยไม่คิดว่า ตัวเองจะต้องเสียหน้าอะไร คนเรา..ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่
ถ้าทำผิดแล้วรู้จักขอโทษ พี่ว่าเป็นสิ่งที่ดีนะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.46 วันที่: 9 กันยายน 2550 เวลา:10:22:38 น.  

 
หวัดดีค่ะ ดีใจจังที่ โปสการ์ดถึงเมืองไกลแล้ว
จะรับฟังคำติชมนะคะ ไว้จะไปแก้ไข ปรับปรุง ว่าแต่มันแยกแตกออกเลยหรือคะ ว้า..

อ้อ ฮาเรื่องคุณสามีพี่อะ เค้าก็เห่อ มากกว่าเมียอีกเหรอคะ


โดย: วีดวาด วันที่: 9 กันยายน 2550 เวลา:14:24:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.