หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
21 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
เจ้าหมา..ยัมยัม

ราวเที่ยง..เสียงร้องของหมา ดังขึ้นที่หน้าบ้านอย่างไม่ปกติ เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดนั้น ดังขึ้นติดๆกัน และด้วยเสียงที่เล็กแหลมทำให้ฉันเอาได้ว่า..เป็นหมาตัวเล็ก ฉันรีบเปิดประตูบ้านวิ่งออกไปดูที่มาของเสียง ก็ได้เห็นเจ้าหมาเล็กสีขาวลักษณะคล้ายชิวาๆ นอนร้องอยู่ทางด้านขวาของถนน

ฉันรีบตะโกนบอกพ่อเจ้านิกให้หยุดพูดโทรศัพท์กับเพื่อน แล้วออกไปช่วยชีวิตหมาก่อน เราสองคนวิ่งออกไปถึงมันเป็นคู่แรก มันลากก้นพยายามลุกขึ้นเดิน แต่เดินไม่ได้ ฉันกับสามีไม่กล้าแตะต้องมัน กลัวจะทำมันเจ็บหนักยิ่งกว่าเดิม และความที่มันเจ็บ มันอาจจะกัดเราได้ เจ้าหมาน้อยมันเป็นหมาของเพื่อนบ้านฉันที่อยากมีหมาแต่ไม่ดูแลมันให้ดี ทิ้งมันไว้ที่บ้านอย่างไม่มีใครดูแล รั้วก็ไม่กั้นให้ดี บางที
มันก็หลุดลอดออกจากตาข่าย วิ่งข้ามถนนไป-มา บางทีก็ไล่งับรถที่วิ่งบนถนน ส่วนคนชน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชนแล้วหนี ชีวิตหมามันไม่มีค่าอย่างนี้เชียว

เราสองคน ตัดสินใจว่าจะเอามันใส่กล่องไว้ก่อน จะให้มันนอนคอยความตายอยู่บนถนนก็ใช่ที่ พอดีกับที่เพื่อนบ้านอีกคนเขามีเบอร์โทร.ยัยเจ้าของหมา โทรไปก็ไม่มีใครรับสาย ครั้นจะให้มันนอนคอยจนกว่าเจ้าของจะมา ฉันว่า..มันคงไม่รอด เพราะมันเริ่มสำลักเลือดออกมา แตะปุ๊บมันกัดทันที โชคดีของมันอีกที่วันนี้ เจ้าหน้าที่เก็บขยะมาเก็บขยะ เธอเห็นมันเจ็บจึงบอกกับฉันว่า เธอทนเห็นมันอยู่ในสภาพนี้จนกว่าเจ้าของจะมาไม่ได้ เธอตัดสินใจโทรหาซิตี้ ให้ส่งคนมาช่วยชีวิตมัน นำมันไปรักษา

แต่เท่าที่เห็นสภาพมัน ฉันเดาว่า ขามันคงหักและไม่น่ารอด เพราะเลือดออกทวารทั้งห้า ตัวมันก็สั่นอยู่ตลอดเวลา นึกๆถึงเจ้าของมันก็ให้เจ็บใจ อิยัยคนนี้ชอบนักที่จะซื้อหมามาเลี้ยงให้ลูกดูเล่น แต่ไม่มีเวลาดูแล กี่ตัวๆก็หาย หรือไม่ก็ตาย หล่อนก็ยังขยันซื้อมาเลี้ยง..หมามันก็เหมือนเด็ก อยากวิ่งเล่นนอกบ้าน ถ้าคิดจะมีมันก็ต้องดูแลเอาใจใส่ สามีฉันบอกว่า..น่าสงสารมันนะ ตัวมันขาว ถ้าเจ้าของอาบน้ำให้ดีๆ มันคงน่ารัก ตัวมันก็เล็กๆ ฉันบอกสามีฉันว่า..โอ๊ย!! ถ้าคิดจะให้หมาอิยัยคนนี้มันสะอาด เธอก็ดูลูกมันก่อนสิ สกปรกขนาดนั้น เธอจะไปคาดหวังให้หล่อนดูแลหมาดีกว่าลูกหล่อนได้ไง

เจ้าหน้าที่ มาขนยัมๆไปทั้งกล่อง ฉันอุตส่าห์กลัวมันหนาว ไปหาผ้ามาห่มให้มันๆหันมากัดผ้าเข้าให้ ฉันเลยขอโทษมัน..อุตส่าห์หวังดี จะกลายเป็นฆ่ามันทางอ้อมเพราะมันร้องด้วยความกลัว เราก็เลยกลัวตามมันไปด้วย

ฉันไม่ได้ถ่ายรูปมันเอาไว้..สงสารมัน..และไม่รู้ว่า เจ้าของมันจะรู้หรือยัง เมื่อรู้แล้วจะใส่ใจ หรือละเลย ฉันก็บอกไม่ได้ สำหรับคนบางคน..หมานั้นมีค่าในความรู้สึก เพราะได้เลี้ยงดูด้วยความรักและเอาใจใส่ แต่กับบางคนชีวิตหมาก็ไม่ได้มีค่าไปกว่าสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งเท่านั้นเอง




Create Date : 21 กันยายน 2550
Last Update : 21 กันยายน 2550 7:40:06 น. 8 comments
Counter : 301 Pageviews.

 
อ๊อ อ๊อย

เอ็นดูมันอะ



โดย: ชอลิ้วเฮียง IP: 125.25.17.133 วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:10:50:09 น.  

 
อิใย้ก่เอ็นดูมันแต้นะ ตั๋วมันน้อยล้ำ
โดนล้อรถทับจึ้กเดียว บ่ต๋ายก่เลี้ยงบ่ได้แล้ว
เพราะมาพันธุ์น้อยๆเนี่ย มันกระดูกเปราะ
เขามีไว้อุ้ม บ่ได้มีไว้เฝ้าบ้านอ่ะ

ถ้ากระดูกมันแตก มักจะค่อยรอดหรอก
ว่าแล้วก่เอ็นดูมันแหมเมาะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.236 วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:10:58:58 น.  

 
เศร้าอ่ะ


โดย: มรรคณิชา วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:13:07:49 น.  

 
แล้วมันจะรอดมั๊ยครับ น่าสงสารจัง เจอเจ้าของแบบนี้ แย่ๆๆๆๆ

ส่วนตัวผม เกลียดหมาอ่ะ


โดย: Darth Trowa IP: 58.9.162.77 วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:23:39:15 น.  

 
แม่หนูมรรค

เศร้าจริงๆนะ สงสารมันเพราะมันตัวเล็ก
เจ้าของมันไม่เห็นเดือดร้อนอะไรเลย
นิ่งเฉย เราช่วยหมาหล่อนก็ไม่เห็นหล่อน
จะมาขอบอกขอบใจอะไร ไม่ได้ต้องการ
การขอบคุณหรอกนะแม่หนูมรรค

แต่มันแสดงให้เห็นไง..ว่าชีวิตหมามันไม่มีค่า
เหมือนกับ ตายก็ช่างมัน ว่างั้นเถอะ
แม่หนูมรรครู้ใช่มั๊ย คนต่างประเทศโดยมาก
แคร์สัตว์เลี้ยงตัวเองมาก

++++++++++++
เอ็ม

พี่ก็ไม่ได้รักหมานะ ตอนเล็กๆพี่โดนกัดบ่อยๆ
แต่ก็ไม่ได้เกลียดหรอก

พี่ว่า มันไม่รอดหรอก รถคันนึงน้ำหนักตั้งกี่ตันล่ะ ทับมันล้อเดียว ตัวมันเล็กกว่าแมวอีก
จะเหลือเรอะเอ็ม มองหน้ามันพี่ยังนึกในใจว่า
ไปดีเถอะ ชาติหน้าอย่ามาเป็นหมายัยคนนี้เลย


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.131.156.39 วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:8:51:57 น.  

 
สงสารเจ้ายัมๆ แล้วตกลงมันตายไหม
ทำไมเจ้าของมันไม่รักมันหละ ไม่ห่วงใย อาลัยมันเลยหรือ
หมาฝรั่งก็โดนทอดทิ้งด้วยหรือนี่..
น่าเศร้าจังค่ะ ถ้ามันหายก็ย้ายมันมาเฝ้าบ้านแม่น้องนิกเลยสิ ..แต่จะเอาหรือเปล่าหว่า..


โดย: วีดวาด วันที่: 23 กันยายน 2550 เวลา:11:36:52 น.  

 
ไม่รู้เหมือนกันจ้ะวีดวาด
เจ้าของมันไม่เห็นมาถามอะไรนะ
เราก็ไม่สนใจจะถามเขาหรอก
คิดว่าเจ้าหน้าที่ที่มารับเจ้ายัมๆไป
คงติดต่อหล่อนแล้ว แต่ไม่เห็นยัมๆ
อีกเลยล่ะ คิดว่า ไม่รอดหรอก
ที่บ้าน มีหมาไม่ได้จ้ะ เวลาไปเที่ยว
ไม่มีใครดูแลมันให้ไง


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.80 วันที่: 23 กันยายน 2550 เวลา:12:18:57 น.  

 
น่าสงสารเจ้ายัมๆนะคะ

ป่านนี้คงไปวิ่งเล่นบนสวรรค์แล้ว

เจ้าของน่าจะดูแลเอาใจใส่มากกว่านี้นะคะ

อย่างน้อยเค้าก็คอยเฝ้าบ้านให้เราคอยเป็น

เพื่อนเราอยู่เสมอ


โดย: เจ้าเตี้ย วันที่: 24 กันยายน 2550 เวลา:8:12:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.