หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
13 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
วันแห่งความสุขของมาเรีย

มาเรีย แม่ของซินเธียซึ่งเป็นเพื่อนของนิกลูกชายฉัน เรารู้จักกันแบบมองผ่านกันไปมาตั้งแต่ลูกเรียนเกรดหนึ่ง กระนั้นก็ตาม ความเป็นเพื่อนระหว่างฉันกับเธอมีให้กันมากเป็นลำดับเมื่อลูกเข้าเรียนเกรดสอง หลายครั้งที่ฉันช่วยแนะนำเรื่องการเรียนของลูกให้กับมาเรีย หลายครั้งที่ฉันทักทายมาเรียกับพ่อของเด็กๆที่มารับลูกที่โรงเรียนด้วยกัน พ่อของเด็กกุมมือมาเรียก้าวเดินไปอย่างช้าๆด้วยกัน เหมือนเช่นคนที่รักกันปกติทั่วไป ไม่เคยรู้ว่า..สองคนนี้อยู่ด้วยกันมาจนมีลูกสามคน แต่ไม่ได้แต่งงานกัน

มารู้ก็วันหนึ่งที่มาเรีย แพ้ฝุ่นละอองและตาอักเสบ ฉันแนะนำหมอให้เธอ มาเรียบอกว่าเธอไม่มีประกันสุขภาพเพราะไม่ได้แต่งงานกับพ่อของเด็กๆ เป็นความแปลกใจสำหรับฉันไม่น้อย ที่คนสองคนอยู่ด้วยกันมานับสิบปี ลูกอีกสามแต่ไม่ได้แต่งงานกัน(นับสิบปีเพราะลูกคนโตของมาเรียอายุเท่าลูกชายฉัน) ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องแปลกในสังคมอเมริกันเท่าไหร่นัก ที่คนสองคนจะอยู่ด้วยกันแต่ไม่ได้แต่งงานกัน ที่ทึ่งคงจะเป็นว่า..มาเรียทำอย่างไรที่ประคับประคองชีวิตคู่ให้อยู่กันมาได้นับสิบปี โดยที่พ่อของลูกไม่เคยคิดขอเธอแต่งงาน แต่เธอก็อยู่กับเขามาได้อย่างดี อย่างมีความสุข ฉันดีใจตรงที่ มาเรียไม่ถือว่าการไม่ได้แต่งงานกับพ่อของเด็กๆนั้น เป็นความลับระหว่างเธอกับฉัน

วันหนึ่ง ฉันเจอมาเรียในช่วงเช้าขณะเดินกลับบ้าน เราต่างทักทายกัน ความสุขและรอยยิ้มฉายชัดออกมาจากใบหน้าของมาเรีย ฉันนึกสงสัยว่า..วันนี้วันดีอะไรหรือที่ทำให้มาเรียโปรยยิ้มอย่างสิ้นเปลืองแต่เช้า ทั้งๆที่น้ำก็ไม่ได้อาบ ทักทายกันเสร็จ มาเรียบอกฉันว่า.."My friend(เธอเรียกฉันอย่างนั้น)พ่อของเด็กๆขอฉันแต่งงานล่ะ" ฉันมีความสุขไปด้วยกับมาเรีย อย่างบอกไม่ถูก ฉันตื่นเต้นไปกับเธอจนลืมมรรยาทที่จะแสดงความยินดี ที่ตื่นเต้นเพราะรู้สึกสมหวังไปกับเธอ ตื้นตันไปกับการรอคอยอันยาวนานและความใฝ่ฝันว่าสักวันหนึ่ง พ่อของลูกของเธอจะขอเธอแต่งงานและอยู่กินด้วยกันไปจนแก่ ทำไมฉันจะไม่มีความสุขในเมื่อคนที่เรารู้จัก มีข่าวดีในชีวิตของเขามาบอกแก่เรา ทำไมฉันจะไม่มีความสุขล่ะ ในเมื่อมาเรียได้แสดงให้พ่อของเด็กๆเห็นแล้วว่า ผู้หญิงคนนี้แหละที่เขาอยากร่วมชีวิตด้วย

หากมีซักครั้ง ฉันเชื่อว่าผู้หญิงทุกคน ย่อมต้องการการแต่งงานและความมั่นคงในชีวิต มาเรียก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงทั่วไป บ่ายวันหนึ่งฉันเจอมาเรียขณะไปรับลูกที่โรงเรียน มาเรียยืนคอยฉันอยู่ตรงทางเดิน หิ้วถุงย่ามที่เป็นสัมภาระหอบหิ้วขนม น้ำ ไปให้ลูกทานหลังเลิกเรียน มาเรียค้นเข้าไปในถุงย่าม ดึงการ์ดใบนึงส่งมอบให้ฉัน เธอบอกว่า..

วันเสาร์ที่ 14 กรกฏาคม เป็นวันฉลองการแต่งงานของเธอที่จัดขึ้นที่บ้าน และเธอก็เชิญฉันและครอบครัวไปเป็นเกียรติด้วย




Create Date : 13 กรกฎาคม 2550
Last Update : 13 กรกฎาคม 2550 8:02:52 น. 23 comments
Counter : 301 Pageviews.

 
มะเกว๋น
มะเหนียงแร้ง
มะหนุนเลียน
มะคอแลน
มะหลอด
มะเกี๋ยง
มะตึ๋ง
มะขุ๋ย
มะนมแมว
มะแฟน
มะเกิ้ม
มะนะ
มะนอด
มะกอก
.........
แมลงทับ
แมงม้าฟัน
แมงก้นดาบ
แมงหมานีแมงอีกวัก
ขี้ตืกฟ้า
เวลาจะไปหะบวกก่จะปะ
ปลิงขี้แฮก
ปลิงควาย
............
ละอ่อนล้านนาสมัยใหม่จะฮู้จักก่หาแม่น้องนิก
บอกละอ่อนสองคนหื้อฮุ้จักพ่องเน้อว่าบ้านเฮามีอะหยังที่น่าฮักๆนักขนาด
..
ก๊ะว่าแม่มันก่อลืมไปพ่องแล้ว





โดย: หึ หึ โฮะ โฮะ กุ๊กๆๆๆ IP: 125.24.144.151 วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:39:25 น.  

 
การมีเพื่อนดีๆสักคนหนึ่งเป็นเรื่องที่หลายๆคนที่เกิดมายังไม่มีโอกาสเลยเนาะ.
.........
บางคนเกิดจนตายไม่เคยมีเพื่อนที่จริงใจเลย
.........
คุณโชคดีจัง


โดย: ชอลิ้วเฮียง IP: 125.24.144.151 วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:45:19 น.  

 
เป๋นดีใค่เซาะหาแฟนตางปู๊นดีก๊า แม่น้องนิก...


โดย: pu_chiangdao วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:05:08 น.  

 
กำเดียวเต๊อะนะป้อหนาน

ป้อหนานกับน้าชอก่คนเดียวกั๋นเนาะ
ไปไล่สืบเสาะมาแล้ว ลูกเล่นนักแหละป้อ

สาตุ๊เต๊อะป้อหนาน แม่น้องนิกฮู้จักแต่
มะกอก แมงทับ ปลิงควายนอกนั้น มะไม่รู้จัก

ป้อหนานขยายความก่ะป้อ มันหน้าต๋าอย่างใด เอามาปะหื้ออยากฮู้ยะหยังนะ
ต๋อนปานิกไปแอ่วเมืองไทย ธัมโม ลูกผ่งัว
ผ่ควายกล๋างต้งอ่ะ มันบ่เกยหันซักเตื้อ

ภาษาเจียงใหม่ กับภาษาเมืองแป้
ใจ้เหมือนกั๋นเมื่อใดละป้อหนานก่ะ



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.93 วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:07:39 น.  

 
คุณภู้

ระวังสายต๋าเพชรฆาตเน่อ ไค่มาหาแฟน
อยู่เมืองนอกอ่ะ สาวไทยเป่อเล้อยังบ่หา
มัวแต่กั๋วฝนหั้นก่ะ พอดีมีลูกยามแก่เน่อ
จะลักไค่หัวคน ฒ ลักเมาลูกตั๋วเก่า
ลูกยะหยังอย่างใดก่ว่าน่าฮักไปหมด

ได้ข่าวว่า หัดขับรถก่ะคุณภู
เต๋มที่ ไหลลงข้างตางพ่องก่บ่เป๋นหยัง
ปา อ.ว.น ไหลลงไปเลย ต๋ายก่อนเพื่อน


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.93 วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:10:27 น.  

 
ขออี่หล้าหน่อยส่งหนังสือ "แก้วลอดฟ้า"
ของป้อครูมาลา คำจันทร์ ไปฮื้ออ่านก่ะ
แล้ววัยเยาว์ของคุณจะกลับมา
...........
เมืองแป้...เฮามีต้นก๋ำเนิดตี้บ้านกาดใต้
อ.สูงเม่น ตึงวันนี้จะปิ๊กเดือนละครั้ง
คนเมืองแป้...แหล่อี่ไย้


โดย: ป้อหนาน IP: 125.24.144.151 วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:12:05:40 น.  

 
ขอบคุณเจ้าป้อหนานที่แนะนำ
แต่บ่กล้ารบก๋วนอี่หล้ามันหรอก
เกร๋งใจ๋คนหาเจ้ากิ๋นดึก
ไว้ไปจะไปหาซื้อหาเอาคนเดียว
มีป้อหนานเหียคนแล้ว หนังสือมันตึงไหล
ออกมาจากปากป้อหนานลึดๆ จะเอาเล่มใด
ก่ถามได้เนาะ ซักวันก่อนจะไปถล่มเจียงใหม่

แล้วป้อหนานไปอยู่หยังปู้น อ๋อ..ได้เมีย
คนเจียงใหม่อี้เต๊อะนะ เปิงก่อนน้อ
คารมมันข่มกั๋นบ่ลง คนเมืองแป้เหมือนกั๋น
..คนเมืองแป้นี่หลวกนะ ขอคารวะเน่อป้อเน่อ

เปิงใจ๋ป้อหนานฮ้องใย้ ขนาด
อิใย้คนเด่นใจ๋เจ้าป้อหนาน
มีน้องคนหนึ่ง เป๋นเพื่อนกับญาติ
มันก่มาอยู่แอลเอ ตึงวันนี้โทรหากั๋น
ไปมาหาสู่กั๋น น้องมันก่คนบ้านกาด
บ้านไม้ทรงไทย อยู่หัวสะพานก่อนเข้าบ้านกาดหั้น เวลาน้องมันมาหา มันก่ฮ้องใย้แมวๆ
เลยบ่ได้ลืมกำเมืองซักเตื้อ




โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.17 วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:24:12 น.  

 
ดีจังเลยครับ ตัวผมเองคงอีกนานนนนน กว่าจะมีข่าวดีแบบนี้มั่ง เอาแค่หาคนมาแต่งด้วยยังยากเลยครับ


โดย: Darth Trowa IP: 58.9.159.96 วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:12:55 น.  

 
อ่อ ๆ ๆ เป๋นว่ามาขบกั๋นอยู่ที่นี่
ฟีลขอแต่งงานแบบนี้บ่เคยเกิดขึ้นในสารบบชีวิตของอิลูกและก็บ่ใฝ่ฝันตวย
ออกแนวหวาดระแวงด้วยซ้ำไป
ยิ่งเป๋นบ่ะก้วยซ้ำฮ้ายยยย บึ๋ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ได้ยินไผใคร่ได้เมียตางปู้น เมียตางปู้นกะว่าเมียฝรั่ง????
ถ้าจะเอาเมียฝรั่งบ่ต้องไปเซาะถึงตางปู้น บ้านเฮาก็มีเป่อเลอะ
เมียฝรั่ง ฝรั่ง ฒ ต๋ายละหัว อยู่ตั๋วคนเดียวชื่อ อิก๋องคำ
สนใจ๋ก็ตะแล็บแก๊บมา


โดย: กากีซ่าส์ วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:39:11 น.  

 
ฟั้งๆๆๆฟังปากมันป้อหนาน
ปากเจ็บ..ว่าพี่ว่าเชื้อ
พี่บ่าว ฒ เปิ้นไค่ได้เมียก่ไปว่าเปิ้น
ฝรั่งไหนชื่อก๋องคำ ฮึสู


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.161 วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:13:57 น.  

 
น่าเอ็ม ซักวันคงเป็นวันของเอ็มหรอก
คู่หาง่าย แต่คนดีๆหายากนะเออ

++++++++


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.161 วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:23:30 น.  

 
เมียฝรั่ง ย่อมาจาก เมียของฝรั่งไงเล่าอิแม่
มันถึงได้ชื่อว่า อิก๋องคำ น่ะ
โอ๋ยน่อ ๆ


โดย: กากีซ่าส์ วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:12:28:31 น.  

 
สวัสดีครับแม่น้องนิก

หากเห็นคนอื่นมีความสุขแล้วเราพลอยมีความสุขไปด้วยนี่ถือว่ากำไรล้วนๆ

คนที่มีจิตใจดีก็เป็นเช่นนี้แหละ
เมื่อเห็นใครมีความสุขก็พลอยยินดีกับขาไปด้วย


แต่ก็มีบางคนที่เขาไม่รู้ความจริงในข้อนี้
เวลาเห็นคนอื่นแล้วมีความสุขแล้วจะเกิดความไม่ยินดีเกิดขึ้นในใจเป็นประจำ

เขาเรียกความรู้สึกนี้ว่า "ริษยา"
เมื่อเกิดขึ้นในใจเขาไม่รู้ว่าเป็นอะไร ปล่อยให้มันเติบโตขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นนิสัย

โดยที่เขาไม่รู้ว่ามันไม่ดี ถ้าไม่เคยเห็นตัวอย่าง ก็ดูในละครที.วี.ก็ได้ บทบาทนี้จะมีเรียกกันเฉพาะเลยว่า "นางริษยา"

ไม่มีอะไรหรอก...ก็พูดพล่ามไปอย่างนั้นแหละ

อยากบอกแม่น้องนิกว่า วันนั้นที่ไปสัมภาษณ์ ใส่กางเกงยีนส์ที่แม่น้องนิกส่งมาให้นั่นแหละ
ในบทสัมภาษณ์คนสัมภาษณ์กล่าวถึงด้วยนะ แต่ไม่ได้เอ่ยนามเท่านั้นเอง


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:12:39:37 น.  

 
มีก่าเจ็กใคร่เปลี่ยนจื้อเป๋นคนไทย
.................
มีฮั้นคนจื้อเจ็กหนานทาเป๋นป้อก้าขายของชำ

วันหนึ่งมีปี้น้องบนดอย(ชาวเขา)มาซื้อของ

" ลื้อจะเอาอาราย"

ปี้น้องบนดอยมันอู้บ่ชัดหยะ

"เฮาจะซื้อเข"(แต้ๆมันจะซื้อเข็ม)

เจ็กหนานทาบ่ฮู้จักเขเอาสบู่ฮื้อก่บ่ใจ้

เอาผงซักผ้าฮื้อก่อบ่ใจ้..เอาหยังฮื้อก่อบ่ใจ้


มันใจ๋ขึ้นขนาดบอกฮื้อปี้น้องบนดอยเลือกเอา

"งั้นลื้อเลือกเอาคงเลียว"

ปี้น้องบนดอยมันเดินไปซี่ ซี่เปี๋ยเอาเข็มขึ้นมา

ปู่เจ็กหนานทามันโขดไบ้โขดง่าว..เอ็กปั๊ดเข้า

ใส่ปี้น้องบนดอยว่า

"อังนี้เปิ้งบ่ฮ้องว่าเข...เปิ้งฮ้องว่าเขียม"

มันก่อู้บ่ใจ้ถูก



โดย: ป้อหนาน IP: 125.24.138.120 วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:42:38 น.  

 
เอาเรื่องสมบัติบ้าก่อน
สมบัติบ้าของขวัญก็คือพวกไดอารี่ตั้งแต่เด็กๆน่ะคะ ของจุกจิกแบบว่าของขวัญที่พ่อ+แม่ให้มา เพื่อนให้มา สมบัติในความทรงจำทั้งหลายนั่นแหละคะพี่แมว

และก็ขอแสดงความยินดีกับคุณมาเรียด้วยคะ
อ่านแล้วมีความสุขกับคุณมาเรียไปด้วย
ความรักที่คุณมาเรียมีให้สามี
วันนึงสามีก็รับรู้ได้และมอบสิ่งนั้นคืนแก่เธอคะ

กลับมาจากเที่ยวแล้วเหรอคะพี่แมว


โดย: miz u so much วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:16:15:15 น.  

 
คนเราถ้ามีความสุขแล้ว อะไร ๆ ก็ดีไปหมดเนาะ ขอให้คุณแม่น้องนิก มีความสุขนะค่ะ แวะมาทักทายเจ้าค่ะ


โดย: Aiko (Yushi ) วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:16:33:04 น.  

 
พี่ไม่ค่อยเข้าใจวัฒนธรรมของฝรั่งเท่าไรหรอกจ้ะ
อย่างที่ดูในหนัง ทำไมการขอแต่งงานถึงดูเป็นเรื่องแบบ..วิเศษสุดๆ
ในขณะที่ทางบ้านเรา การแต่งงานเหมือน..step หนึ่งของชีวิต
เป็นปรากฏการณ์ปกติที่มันต้องเกิด
ฉะนั้นเวลาที่ได้ทราบว่าใครจะแต่งงาน พี่ก็รู้สึกเหมือน เขามาบอกว่า เขาจะรับปริญญา นั่นแหละ
ก็ยินดีด้วยกับความสมหวังของมาเรียเพื่อนแม่น้องนิก



โดย: ตะเบบูญ่า IP: 58.8.59.65 วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:59:56 น.  

 
กกซ.

ก่ไผจะไปฮู้ว่า คุณเธอมีลูกเล่นแพรวพราว
อิแม่..อ่อนเดียงสาขนาดนี้ ตวยบ่ตันยะ
ศิษย์ป้อหนาน ก่ไปอู้กับป้อหนานปู้น
ตวยกั๋นตัน อิแม่อ่ะ..ไปช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม

ไปบอกภูชด คนเดียวเต๊อะ บ่ต้องมาบอก
แปะไว้นี่ กล้าก่ หรือต้องหื้ออิแม่ไปบอก
+++++++++++++
พ่อพเยีย

มาโปรยคำที่ทำให้หลายคนสะดุ้งนะคะ
เวลาที่เห็นผู้อื่นมีความสุข เราได้กำไร
คงเหมือนแม่น้องนิกเห็นพ่อพเยียก้าวหน้ายิ่งๆขึ้นไป ก็ถือว่าได้กำไรแล้ว

ดีใจค่ะพี่พ่อพเยียใช้ประโยชน์ของมันได้
ไว้ไปเที่ยวจะไปหาให้อีก ถ้ามีสวยๆนะคะ

++++++++++
ป้อหนาน

ตึงพี่ตึงน้องเปิ้นน่อ ลูกเล่นนัก
มุขนักๆนี่ สาววอด ไหนจะมีเพื่อน
เป๋นกวีแหม..ไค่หันเมียป้อหนานแต้เนาะ
ว่าเป๋นคนอย่างใด ท่าจะอดดดและทนนนน
ขนาดเลย คนท่องยุทธจักรอย่างป้อหนาน
ต้องได้เมียนิ่ง ใจ๋เย็น น้ำใจ๋งาม หายากก่ป้อ

++++++++++
แม่ขวัญ

พี่ไปตอบที่บล๊อกนะจ้ะ

+++++++++++++
คุณ Yushi

ขอบคุณที่แวะมาที่บล๊อกค่ะ

++++++++++
พี่ตะเบบูญ่า

ทำใจค่ะพี่ทำใจ ฝรั่งกับไทยก็ไม่ต่างกันหรอก
เดี๋ยวนี้ แต่ฝรั่งเวลาเขาขอแต่งงานก็คุกเข่า
ทุกที เป็นประเพณีมั้งพี่ พ่อของลูกมาเรีย
ก็คุกเข่าขอแต่งงานเหมือนกันค่ะ
เซอไพร์ซ์เมียน่าดู



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.145 วันที่: 15 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:44:39 น.  

 
อู๊คำเมืองกันหลายเน้อ อิอิ

แวะมาบอกว่าอัพบล๊อกแล้วคร๊าบ


โดย: DarthTrowa วันที่: 15 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:14:12 น.  

 
แล้วเอ็มเข้าใจกำเมืองหรือปล่าว
ที่อ่านๆเนี่ย แม้จะดูเสียมรรยาทสำหรับ
คนอ่านไปซักนิด แต่สำหรับคนเหนือ
ถ้าพูดภาษากลางด้วยกัน
ก็จะดูเหมือนว่า ดัดจริต

เดี๋ยวพี่แวะไปค่ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.170 วันที่: 15 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:56:51 น.  

 
แม่น้องนิก บล๊อคเราตรงfriend blog กับ link หายไป ไม่รู้ว่าแกลองดูของเราซิว่าขึ้นหรือไม่ ทำไง บอกหน่อย


โดย: แม่น้องกุ๊ก (แม่น้องกุ๊ก ) วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:20:56 น.  

 


โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 8 สิงหาคม 2554 เวลา:8:22:20 น.  

 


โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 12 สิงหาคม 2554 เวลา:3:06:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.