หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
12 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
เสมือนหนึ่ง นักจิตวิทยา

สองอาทิตย์ที่แล้ว ไม่มีความรู้สึกที่อยากจะเขียนบล๊อก เพราะกังวลเรื่องลูกไปสารพัด ฉันพยายามที่จะเข้าใจว่า เพราะลูกเริ่มโตเป็นหนุ่ม พฤติกรรมแกเลยเปลี่ยน พยายามสอนลูกในทุกๆวิถีทางให้ลูกเข้าใจคำว่า คน ฉันสอนให้ลูกรู้จักปรับใจ รู้จักแก้ไขปัญหา จนกลายเป็นว่าตัวเองนั้น ย้ำสอนลูกมากไป ลึกๆในใจ ฉันยังมีสิ่งที่ค้างคาอยู่ว่า ที่สอนลูกไปแม้จะดีขึ้นก็ยังไม่ได้ผลเท่าที่ควร และฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะทำอย่างไร แนะนำลูกอย่างไร ฉันไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ เหมือนอย่างลูก จึงไม่ได้เข้าใจความรู้สึกที่ลูกเผชิญ

ครูบอกฉันว่า นิกโกรธบ่อยพอโกรธแกจะแสดงอารมณ์ออกมาให้เห็นทั้งคำพูดและสีหน้าท่าทาง แกแยกออกมาจากกลุ่มเพื่อนทันที รวมถึงไม่ยอมทำงานที่ครู
มอบหมายในห้องเรียน ฉันพยายามพูดกับลูก สอนลูกอย่างไม่รู้ปัญหาที่แท้จริง
เพราะลูกไม่เคยเล่าถึงความรู้สึก ฉันได้แต่เดาสุ่มไปเรื่อย จับอะไรได้แค่ไหน ฉัน
ก็สอนได้เท่านั้น ซึ่งนิกก็ปรับตัวดีขึ้นพอสมควร ที่ปรับตัวดีขึ้นอาจจะเข้าใจถึง
เหตุผลว่าเพราะอะไร และสิ่งสำคัญคือ นิกรู้ว่าแม่รักและอยากให้แม่พอใจในการ
กระทำของตัวเอง ซึ่งมันก็ช่วยได้ในระดับหนึ่งเท่านั้นเอง

ฉันเข้าใจ ว่าโดยปกติของเด็กย่อมอยากพูดแต่ด้านดีที่จะทำให้พ่อแม่ภูมิใจ ส่วนในส่วนที่ไม่ดี ลูกฉันเก็บซ่อนลึกอยู่ในใจไม่ปริปากให้แม่รู้ และด้วยวัยเพียงเท่านี้
เด็กก็คงแก้ไขปัญหาเองไม่ได้ ถึงได้ ฉันก็คิดว่าย่อมเป็นไปในทางที่เข้าข้างตัวเอง
อยู่วันยังค่ำ ว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด คนอื่นสิผิด! ฉันไม่รู้ว่าเด็กอื่นจะมีความน้อยเนื้อต่ำใจ คิดอะไรเหมือนลูกฉันหรือไม่ แต่ที่สุด..เมื่อคืนตอนที่ทำรายงาน
กับนิก ลูกร้องไห้เมื่อฉันชี้ให้เห็นว่า เราเรียนเกรดนี้แล้ว การขึ้นต้นประโยคและลงท้ายประโยคนั้น ไม่ควรจะผิดพลาดอีกแล้ว ดูเหมือนว่า คำพูดของฉันจะไปจี้ความ
รู้สึกลึกของลูก แกเลยร้องไห้ออกมา แล้วเล่าความรู้สึกของแกให้ฉันฟังว่า แกรู้สึกเหมือนแกไม่เป็นที่ยอมรับของเพื่อนในกลุ่ม เพราะแกไม่เก่งเรื่องวาดรูป
แกไม่เก่งเรื่องเขียนเท่าคนอื่น ทำให้เพื่อนปฏิเสธแกเสมอมา เมื่อเพื่อนไม่ใส่ใจ
แกเลยไปนั่งที่โต๊ะไม่ช่วยเหลือเพื่อน

ฉันนั่งคุยกับลูกเมื่อคืน เล่าให้ฟังถึงชีวิตในวัยเด็กของตัวเองว่า แม่ก็ไม่ได้เก่งไป
ทุกเรื่องเหมือนกัน แม่ก็เคยรู้สึกว่าเพื่อนทิ้งเหมือนกัน แต่บางทีเพื่อนก็ไม่รู้ตัวว่า
สิ่งที่เขาทำนั้น ทำความน้อยใจให้กับนิก ฉันสอนให้ลูกเข้าใจคนอื่น ให้อภัยคนอื่น
และทำอย่างไรที่จะไม่ทำให้ตัวเองเสียใจ แม้เราจะไม่เก่งในการวาดแต่เราก็สามารถแสดงความคิดเห็นให้เพื่อนได้ การได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเมื่อคืน
ก็ดูเหมือนว่าลูกจะพอใจในความคิดเห็นของฉัน ลูกถามว่า แม่ก็เคยรู้สึกเหมือนนิกมาก่อนเหมือนกันเหรอ? ฉันบอก ใช่สิลูกไม่ใช่นิกคนเดียวที่รู้สึกอย่างนั้น มันอยู่ที่เราจะเข้าใจและจัดการกับความรู้สึกนั้นอย่างไรต่างหาก ฉันย้ำกับลูกว่า แม่ดีใจที่นิกเล่าปัญหาของนิกให้แม่ฟัง เราจะได้คุยทำความเข้าใจกับมันได้

ฉันอาจจะไม่รู้ไปทุกเรื่องในการแก้ไขปัญหาที่ลูกเผชิญอยู่ บางครั้งฉันกลัว บางครั้งท้อใจ บางครั้งการรอคอยผลที่เราอยากให้มันเป็นไปในทางที่ดีก็ทำให้เราเสียความมั่นใจไปบ้างเหมือนกัน ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่จะยอมรับได้ว่าลูกเรากำลังมี
ปัญหา แต่เมื่อมันเกิดขึ้นเราก็ต้องหันหน้าเผชิญกับมันอยู่ดี นึกถึงตัวเองในวัยเด็ก
สิ่งที่ฉันเคยรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ น้อยครั้งที่ฉันจะเล่าให้พ่อแม่ฟัง ได้แต่เก็บไว้กับตัว
ตลอดมา สิ่งที่ลูกขุดออกมาเล่าให้ฉันฟังเมื่อวาน ทำให้ฉันมองเห็นความจริงข้อหนึ่งว่า..ลูก ยังมีมุมที่ซ่อนไว้ที่ไม่อยากให้พ่อแม่รู้ เพราะกลัวพ่อแม่จะเสียใจ
เห็นสีหน้าพอใจของลูก ที่ได้คำตอบจากการพูดคุยกัน ก็ทำให้ฉันมีความสุขอยู่ลึกๆ และภาวนาว่า ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีเถอะ

แม่น้องนิก ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกคน ที่ห่วงใยด้วยน้ำใจไมตรีเสมอมา ถ้าอยู่เมืองไทย นิกก็คงมีความสุขมากกว่านี้ เพราะห้อมล้อมไปด้วยผู้ใหญ่ใจดี สังคมไทยเป็นสังคมโอบอ้อมอารี แต่เมื่อเราอยู่ในสังคมต่าง เราก็คงต้องผ่านพ้นมันไปให้ได้เช่นกัน คำแนะนำต่างๆไม่ว่าจะเป็นในบล๊อก ในเมล ในเอ็ม ก็ทำให้แม่น้องนิกมีกำลังใจสู้และนำมันมาปรับใช้กับลูกตัวเองอย่างเต็มที่ ทุกวันนี้แม่น้องนิกกลายเป็นคุณแม่ที่เป็นที่ปรึกษาให้ลูก เหมือนเป็นนักจิตวิทยาที่มีที่มาที่ไป จากเหล่ากัลยาณมิตรที่แวดล้อมดังที่กล่าวมา

นิกคงไม่รู้หรอกว่า..ที่นิกกับแม่จะผ่านทุกอย่างไปด้วยกันได้ ก็มีที่มาจากพี่ ป้า น้า อา เหล่านี้แหละ ซักวันจะบอกนิกเมื่อนิกแกร่งกว่านี้





Create Date : 12 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 12 พฤศจิกายน 2550 3:01:43 น. 22 comments
Counter : 327 Pageviews.

 
แล้วนิกโกรธเรื่องอะไรเหรอคะ ทำไมถึงโกรธบ่อย

ไม่มีประสบการณ์เลี้ยงเด็กโตค่ะ แต่รู้สึกว่าพอเด็กเริ่มโต จะเริ่มมีปัญหาต่าง ๆ เยอะขึ้น


โดย: น้องเอ้ IP: 125.25.206.192 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:02:14 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะ สู้และอดทนต่อไปนะแก อยู่ต่างแดนอย่างนี้ต้องอดทนสุดๆว่ะ ทำทุกวิถีทางเพื่อลูก.....


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 210.246.146.188 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:05:44 น.  

 
เอ้ ก็นิกสะสมความรู้สึกเรื่อยมาน่ะค่ะ
แต่พี่ไม่รู้ เพราะลูกไม่เคยเล่าให้ฟัง
พี่คิดว่าเป็นนิสัยที่นิกเห็นจากคนใน
ครอบครัวหรือเพื่อน ที่นิกไม่รู้ว่า ไม่ควรทำ

แต่ลึกๆแล้ว ลูกเก็บความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ
ไว้ในใจ กับปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมที่เขาอยู่
แล้วแกก็แก้ไขมันไม่เป็น และก็ไม่เล่าให้แม่ฟัง ทุกครั้งที่แกคิดว่า แกไม่เป็นที่ต้องการของกลุ่มงาน แกก็จะโกรธ แสดงออกมาให้คนอื่นเห็น เป็นแบบนี้ค่ะเอ้

++++++++++++++
แม่น้องกุ๊ก

เออว่ะ บางทีเราท้อๆ เราคิดว่ากลับไปเมืองไทยซะดีมั๊ย บ้านก็มีอยู่ งานจอห์นก็หาได้ไม่ยาก บ้านก็ขายซะ เรายังถามลูกเลย แต่ก็บอกนิกว่า นิกต้องไปเริ่มต้นใหม่ที่จะเรียน
ภาษาไทยนะ นิกบอก นิกอยากแก้ไขมันก่อน
เออว่ะ ลูกยังอยากสู้อยู่



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.138.215 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:31:05 น.  

 
อิป้อหนาน

กลับมาแล้วก่ะ รอดต๋ายกลับมาจ๋นได้เนาะ
เฮาก่นึกว่า กลิ้งตกน้ำไปเหียแล้ว
ยินดีต้อนฮับกลับบ้านเน่อป้อ
กึ้ดเติงหามาหลายวัน บ่มาช่วยกันรบรา
ฆ่าฟันอริราชศัตรูกับหมู่น้องๆเขาเลยน่อ
ได้หลายอารมณ์ ม่วนขนาดเลย

ป้อหนานกลับมา ได้ฟาดฟันคารมกั๋น

ม่วนแน่ๆ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.138.215 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:35:27 น.  

 
เอ้คิดเองนะคะว่า พ่อแม่ควรต้องทำตัวเป็นเพื่อนกับลูก เพราะจะทำให้เข้าใจปัญหา แล้วเด็กจะกล้าพูดคุยทุกเรื่องกับพ่อแม่

เอ้สังเกตว่าบ้านไหนที่พ่อแม่สนิทกับลูก ไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่น่ะค่ะ แต่บ้านไหนที่พ่อแม่ห่างเหินกับลูก ลูกจะหันไปหาเพื่อนเมื่อยามที่เขาต้องการที่ปรึกษา

พี่แมวดุเกินไปหรือเปล่าคะ นิกเลยกลัวที่จะพูดคุยด้วย


โดย: น้องเอ้ IP: 125.25.130.188 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:33:27 น.  

 
ประหลาดใจมากเลยที่นิกมีปัญหาเรื่องเพื่อน

ยังไงฝากบอกน้องนิกนะคะว่า คุณป้าเป็นกำลังใจให้น๊า น้องนิกเป็นเด็กดี ยังไงก็สามารถเอาชนะใจเพื่อนๆ ได้อยู่แล้วละ


โดย: null (มรรคณิชา ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:16:42 น.  

 
เอ้

พี่ไม่ดุซะจนลูกกลัวอย่างนั้นหรอกค่ะ
พี่กับนิกพูดกันเข้าใจในสิ่งที่แม่ดุ

แต่ที่ผ่านมา นิกไม่เคยเล่าอะไรให้ฟัง
เพราะแกมองว่า พี่ทำทุกอย่างในบ้าน
ด้วยตัวเองหมด งานบ้าน การไปรับไปส่ง
ทำอาหาร สอนการบ้าน ถ้าพี่พอจะมีเวลา
พี่จะหันไปอ่านหนังสือทันที

นิกเขาเห็น เขาก็รู้สึกว่า เขาไม่กล้ากวน
เวลาส่วนตัวของแม่ เขาคิดว่าแม่คงไม่มีเวลา
ที่จะฟัง อันนี้ นิกบอกพี่นะ ยังไงก็ตาม
นิกก็ไม่ใช่เด็กดื้อ เพียงแต่แกแก้ไขปัญหา
ไม่เป็นและแกไม่เลือกที่จะบอกพี่
พอแกได้เล่า ได้พูดอย่างที่รู้สึก แกก็ดีขึ้น

สังคมที่พี่อยู่ ที่แอลเอเนี่ยนะเอ้ ต่อให้ย้าย
ไปอยู่โรงเรียนไหน เราก็จะเจอแบบนี้
มันเป็นสังคมผสมหลายเชื้อชาติ
พี่อยากให้นิกเข้าใจ ว่าต่อให้พี่ย้ายเขา
เขาก็จะไปเจอคนประเภทนี้แหละ
ที่สุดคือ เขาต้องปรับใจ และเข้าใจพฤติกรรม
ของคน และไม่ใส่กับมัน พี่คิดอย่างนี้นะ

+++++++++++++
แม่หนูมรรค

ขอบคุณจ้ะ เด็กผู้ชายกับหญิงนี่ต่างกันนะ
ที่จริง เรื่องนิกไม่ใช่เรื่องใหญ่อย่างที่แก
จะไปทำร้ายใคร หรือทำลายของสาธารณะ
แต่แม่น้องนิกก็อยากให้แกเข้าใจ และเรียนรู้
ก่อนที่แกจะเข้าชั้นมัธยม เพราะระดับนั้น
แกจะเจอคนที่นิสัยยิ่งกว่าระดับประถม

เลยต้องเตรียมความพร้อมไว้ก่อน
ที่แกจะเข้าไปสู่สังคมหยาบ
แม่หนูมรรคคงเข้าใจนะว่าเป็นอย่างไร
ที่บ้านเราสอนลูกแบบไทยๆ แต่ลูกออกไป
เจอสังคมไร้น้ำใจ มันก็เกิดปัญหาอย่างนี้
เลยต้องมาแก้ไขกันใหม่





โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.76 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:25:05 น.  

 
ฟาดฟัน

หุ หุ

สวก แต้ แต้

เฮาบ่สวกเฮาบ่ฟาดฟัน

แต่เฮาจะ จิ้ม จิ้ม จิ้ม จิ้มผะเลิดเอา

เหอ เหอ เหอ



โดย: ได้เป๋นบ่าวแห๋มกำ มันม่วนจ๊ะอี้ล๊อ IP: 125.25.16.238 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:30:42 น.  

 
นิกท่าทางจะเป็นคนขี้เกรงใจนะคะ พอเห็นแม่ได้มีเวลาส่วนตัวบ้าง ก็ไม่อยากรบกวน

แต่เอ้ยังแปลกใจว่า เห็นงานต่าง ๆ ที่พี่แมวทำแต่ละวันแล้ว ไม่น่าจะมีเวลาส่วนตัวเลยอ่ะ


โดย: น้องเอ้ IP: 125.25.129.234 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:37:50 น.  

 
ช่วงประมาณ 10 ขวบ จะเป็นอย่างนี้แหละครับ จะเริ่มมีความลับกับพ่อแม่ อาจจะมีสาเหตุหลายประการแต่รวมๆ ก็คือ เรื่องบางเรื่องจะเก็บไว้คนเดียว และเริ่มที่จะแสวงหาการยอมรับจากเพื่อนมากกว่าแต่ก่อน เป็นช่วงที่จะเริ่มห่างจากพ่อแม่ไปเข้ากับเพื่อนนะครับ

พ่อแม่ที่มีลูกในช่วงระยะเวลานี้ ต้องเพิ่มสถานะเพื่อนเข้าไปด้วยนะครับ คือต้องลดช่องว่างของความเป็นพ่อแม่ลูกลง แล้วเพิ่มความสนิทสนมกับลูกมากขึ้น ให้เขารู้สึกว่า พ่อแม่เองสามารถที่จะรับฟังเขาได้ทุกเรื่องราวเหมือนที่เพื่อนของเขารับฟัง แต่สามารถให้คำแนะนำที่ดีกว่าเพื่อนจะให้ได้นะครับ พยายามอย่าทำตัวเหมือนว่าแม่มีงานต้องรับผิดชอบมากไม่มีเวลาใส่ใจเรื่องลูก ทำยังงั้นลูกยิ่งจะมีความลับมากขึ้นไปอีก และพอไม่มีที่ระบาย ความก้าวร้าวก็จะเกิดครับ

ลูกอาจจะเห็นพ่อแม่เป็นผู้ใหญ่ แต่พ่อแม่เองควรจะทำให้ลูกเห็นว่าพ่อแม่คือเพื่อนที่สามารถคุยได้ทุกเรื่องจะดีกว่านะครับ


โดย: Darth Trowa IP: 58.9.161.43 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:54:19 น.  

 
สวัสดีครับแม่น้องนิก


ไม่ได้แวะมาบล็อกนี้เสียนาน

มาอ่านบล็อกวันนี้รู้สึกเข้มข้นจริงจัง

โดยส่วนตัวเชื่อว่าความรักและความเข้าใจที่แม่มีต่อลูก

จะเป็นแรงหนุนอีกแรงหนึ่ง


ใหน้องนิกได้เรียนรู้สิ่งต่างๆรอบๆตัวเพิ่มขึ้น

ตามวัยของเขา


ด้วยปรารถนาดี


โดย: พ่อพเยีย IP: 222.123.102.85 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:24:26 น.  

 
เอ้

เวลาส่วนตัวก็เป็นเวลาที่ได้นั่งพักมังเอ้
แต่ทั้งวันไม่ค่อยจะได้นั่งหรอก เว้นแต่
ช่วงที่ลูกๆดูทีวี รายการที่ชอบ พี่จะได้
นั่งใช้เนทพักนึง

++++++++++++
อิป้อหนาน

จิ้มๆนี่..เอาของมีคมจิ้มปุ๋มเขา
ก่ะว่าจิ้มหยังป้อ หรือจิน้ำจิ้ม
อู้บ่เคลียร์ ฟังไปตามลามกปู้นน่ะ

ตะวาเฮายะคั่วแคไก่หรือป้อล่ะอ่อนกิ๋น
ลำขนาดเลย ป้อล่ะอ่อนมักขนาด
เมียบ่อยู่บ้าน ไผเซาะยอดข้าวหื้อป้อหนานกิ๋น

+++++++++++
เอ็ม

เออ..พี่ลืมนึกไปถึง ช่วงสิบขวบเนาะ
ช่วงนี้ กำลังเป็นช่วงของเพื่อนจริงๆด้วย
พี่คนนึงแกจบจิตวิทยา แกเคยบอกพี่
ถึงเรื่องนี้ แต่มันนานจนพี่ลืมอ่ะ

พี่คิดว่า..ตอนนี้นิกโตเป็นหนุ่มตอนต้น
แกคงอยากมีโลกของตัวเอง เห็นบางที
ลูกอ่านหนังสือ เรียกแกก็ยังไม่ได้ยิน
พี่ก็คิดว่าแกคงไม่อยากให้ใครกวน
พี่เลยไม่ค่อยจะได้ถามอะไรที่เป็นส่วนตัว
กับลูกมากนัก คิดว่าเขาคงจัดการอะไรๆได้
ด้วยตัวเอง พี่นึกไม่ถึงกับความรู้สึกของลูกนะ

ตอนเช้า แม่ๆเพื่อนนิกเขาก็มาถามพี่ว่า
ใบแสดงผลการเรียนของนิกเป็นไง
พี่ก็บอกเขาว่า ผลสอบอ่ะ ก็ดี แต่ความ
ประพฤติรุ่งริ่ง พวกเขาบอกพี่ว่าของลูกเขา
ก็รุ่งริ่ง ก็เลยรู้สึกว่า เอ๊ะ ไม่ใช่ลูกฉันคนเดียว
ที่เกิดปัญหาอย่างนี้ พี่ก็ไม่ได้มองข้ามปัญหา
ของลูกไปหรอกนะเอ็ม พี่ต้องพูดให้ลูกเข้าใจ
แต่พี่ได้คุยกับแม่ๆคนอื่น พี่ก็พอจะมองเห็น
ปัญหาแล้วล่ะ เสียดาย พวกแม่ๆทั้งหลาย
ภาษาอังกฤษเขาไม่ดี เลยคุยกันไม่รู้เรื่อง

+++++++++++++
คุณโดม

สวัสดีค่ะ ไม่ได้แวะไปบล๊อกคุณโดมนานแล้ว
เหมือนกัน พักนี้ แม่น้องนิกยุ่งกับลูกน่ะค่ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.67 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:6:34:33 น.  

 
จิ้ม

เป็นคำกริยา

มีหลายนัยยะในก๋านใจ้

ป้อหนานบ่มีเจ๋ตะนาในตางนั้น

จิ้มของป้อหนานคือ แหย่ แหย่ ด้วยกำอู้

แซว เพ้าะ แซว แพ่ะ

เอาม่วนเอางันอี้หยะคนเมืองแป้





แม่อิปิงปิงบ่อยู่กินข้าวกับเกลือกู้วัน



โดย: คนข้างโต๊ะเปิดซอของป้อคำปิง นุผายม่วนขนาด IP: 125.25.20.242 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:00:00 น.  

 
จะไปมาอู้ อิป้อหนาน กำว่าเมียบ่อยู่
กิ๋นข้าวกับเกลื๋อนี่หนา
เฮาตึงบ่เจื้อเลาะ

โป่ดโท้..ร่อนตึงวันก่บอกมาเหียดีๆ
ขะไจ๋ออกบ้านก่อนเมียกลับมาก่ว่าเต๊อะ
บ่อั้นก่เมา กับข้าวลืมซื้อ ตื่นขื้นมาเมื่อบ่าย
หิวข้าวอี้น่อ ฟาดข้าวซวกน้ำป๋าใส่กั๋นต๋าย
ตกเมื่อแลง ออกบ้านต่อไป

อี้แม่นก่ป้อ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.131.157.236 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:23:57 น.  

 
อัพบล๊อกแล้วนะครับ

ถ้ามีไรสงสัยเรื่อง DS ก็โพสต์บอกในบล๊อก หรือส่งเมล์ได้ครับ ปกติช่วง 9 โมง ผมยังไม่ตื่นหรอกครับ


โดย: Darth Trowa IP: 58.9.161.43 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:49:37 น.  

 
เราอัพบล๊อคแล้วนะ ไปดูซิ่....


โดย: แม่น้องกุ๊ก (แม่น้องกุ๊ก ) วันที่: 15 พฤศจิกายน 2550 เวลา:15:14:08 น.  

 
หวัดดีคนเมืองแป้

วันนี้เฮากิ๋นจอผักกาดใส่กระดูกหมู

ล้ำ ลำ

..........

อากาศบ้านเฮาดีมากเย็นสบาย

ทำฮื้อกิ๋นข้าวลำแห๋มอีกเท่าตั๋ว

ดอกไม้หน้าหนาวเริ่มผลิบาน

ดอกบัวตองกระจายเป๋นหย่อมๆข้างตางเตียว

หมอกหนายามเช้าแทบบ่หันตางเตียว

บางบ้านเริ่มต๋ำข้าวนึกงากิ๋นกันผ่องละ

แก๋งกระด้างต๋ามกาดเจ้าเริ่มมีมาหื้อได้ลิ้มชิ้ม

รส...แห่มแอมด้วยยำหนังกับต๋ำบ่าหนุน

แลงมาข้างบ้านเฮาเริ่มดังไฟหิงผ่องแล้ว(คน

เฒ่า)เฮาใคร่ไปเอามันมู้ มันแก๋ว เม็ดบะขาม

ไปหมกตวยขนาด







แต่ขาดไปอย่าง นกเก๊าเหมยมันบ่ฮ้อง..



โดย: ชอลิ้วเฮียง IP: 125.25.16.208 วันที่: 16 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:11:46 น.  

 
นี่ใกล้เทศกาลลอยกระทงแล้ว เราอยากทำกระทง เราเลยชวนพรรคพวกมาทำกระทงกันในวันศุกร์ แต่เราจะหาเรื่องเขียนรายงานการประชุมอย่างไรดี ก็เลยคิดว่าเราเอากิจกรรมทำกระทงนี่แหละมาเป็นเรื่องเขียนเสียเลย เราจะไม่ทำกระทงอย่างเดียว เราจะจัดประกวดกระทงในส่วนว่ะ แต่ละส่วนแต่ละฝ่ายส่งกระทงมาประกวดกัน รางวัลเป็นของที่ระลึก กรรมการตัดสิน หาคนในส่วนอื่นๆมาเป็นกรรมการ สัก 3 คน รางวัลชนะเป็นของที่ระลึก ที่กะว่าเอาไว้เป็นส่วนรวมในหน่วยนั้นๆ อย่างเดียว แกว่าไอเดียนี้เป็นไง วันจันทร์ค่อยติดประกาศ เราทำใบโบว์ชัวเอาไว้เรียบร้อยแล้ว พรรคพวกเราก็ okให้ไอเดียนี้นะ จุดประสงค์ใหญ่คือขี้เกียจซื้อกระทง อยากทำกิจกรรมร่วมกันในวันนั้นมากกว่า ตัดสินตอน บ่าย 3 โมงไง ทำตอนเช้าบ่ายก็ตัดสิน ก็ใช้เวลาสั้นๆด้วย กรรมการเราไปติดต่อพี่ๆเขาไว้แล้ว เขาเป็นกรรมการ 5 สอยู่แล้ว ก็ง่ายด้วย ไม่ต้องหายากเลย ของรางวัลกะว่าบอกหัวหน้าก่อนว่าจะบริจาคหรือไม่ ถ้าไม่มีใครออกเราจะออกคนเดียว ไม่เป็นไร นิดๆหน่อยๆ เท่านั้น ...... แกว่าดีไม๊ งานนี้อาศัยเทศกาลเป็นผลพลอยได้ในการทำ 5 ส ของเราด้วยว่ะ..... เสาร์อาทิตย์นี้เราทำดอกกุหลาบที่จวนผู้ว่านะ.....คงไม่ได้คุยกับแก.....


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 210.246.146.188 วันที่: 16 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:35:53 น.  

 
สาตุ๊..ไผมันจุหื้ออยากขอหื้อสาวหนีห่าง
ไผมันจุหื้อคนบ้านไกล๋น้ำลายไหล
ขอหื้อขี้ปุ๋มปอง..เพี้ยงๆๆๆๆ

ถ้าเฮายะกับข้าวจ้าง
กับข้าวที่อู้มานี่ บ่ครนาเน่อ
วันพูกวันเสาร์ของเฮา เฮาหม่าข้าวนึ่งไว้ละ
ว่าจะต๋ำบะหนุนกิ๋น ตะกี้เฮาห่อแป้งปอเปี๊ยะ
แช่ฟรีสไว้ เฮาหมักไก่ไว้ว่าจะทอดวันพูก

แล้วเฮาก่ยะขนมเทียน หมักแป้งไว้เรียบร้อย
นี่กำลังนึ่งถั่วเขียวว่าจะผัดใส้ไว้หยอดวันพูก
เฮอะๆ..หน้าอย่างเฮาบ่มีทางอดต๋ายหรอก


อวดได้อวดไป เมืองนอกก่หนาวแล้วยะ

+++++++++++
แม่น้องกุ๊ก

เราว่าดีว่ะ นี่ถ้าแกเป็นหัวหน้าคนก็ดีหรอกนะ
โคตรขยันออกตังจังเลย งบหลวง
ไม่มีให้ก็ไม่เป็นไร เราว่านะ..แม่น้องกุ๊ก
คนอย่างแกนี่แหละที่ชาติต้องการว่ะ
เสียดาย หาคนอย่างแกได้ยากมากจริงๆ
ในระบบราชการ เราไม่ได้สักแต่ชมนะเว๊ย
แต่แกทำด้วยใจจริงๆว่ะ

จนป่านนี้เรายังไม่ได้อั๊พบล๊อกเลยแม่น้องกุ๊ก


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.246 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:05:17 น.  

 


หุ หุ


โดย: หึ หึ ขนมจ็อกไส้ถั่วเขียว ลำดี IP: 125.25.22.13 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:51:33 น.  

 
การเลี้ยงลูกให้เติบโตขึ้นมาอย่างมีคุณภาพ ถือเป็นการสร้างงานศิลปะชั้นยอด มันก็เลยต้องยากเป็นธรรมดาน่ะเนาะ ปัญหาที่เจอแต่ละช่วงวัยก็จะต่างกันออกไป พี่แม่น้องนิกนึกถึงตอนนิกเป็นหนุ่ม 17-18 สิ เดี๋ยวคงต้องมาเดือดร้อนเรื่องลูกชายไปมีไรกับสาวไหนมั่ง ใส่ถุงยางป่าว วุ้ย สารพัด




ไม่ได้ช่วยแล้วยังมาป่วนอีกนะเรา


โดย: อาร์ตค่ะ IP: 58.10.128.248 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:03:20 น.  

 
ป้อหนานฯ

มาหุๆ แถวนี้นะ
ตะวาเฮาเข้าเนทเมืองไทยบ่ได้
ก้ายยยยย

+++++++++
อาร์ต

เฮ่อ..สิบขวบยังแค่นี้
สิบเจ็ดนี่..พี่ตายแน่ๆ
พูดไว้แล้วล่ะว่า สาวไหนเข้ามาบ้าน
แม่ถีบออกบ้านไปจริงๆด้วย

พี่หวงลูกนะเออ อย่าพูดให้ใจเสียสิ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.228 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:24:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.