เมื่อสามีเธอเป็นแต๋ว บทที่ 9 หน้า 4
วันต่อมาข้าวหอมไปทำงานตามปกติ
เค้กถามหญิงสาวอย่างเป็นห่วงถึงอาการป่วย
“ปวดเนื้อปวดตัวนิดหน่อย”
เธอตอบสาวน้อย
สาวๆคนอื่นๆ พบเธอก็ถามไม่หยุด พอเธอเข้าไปในครัว พบแก้วก็ซักเธอใหญ่
“คุณข้าว เป็นไงบ้างคะ เดี๋ยวแก้วจะต้มข้าวต้มให้ทานนะคะ”
“เราซื้อผักบุ้งมาเดี๋ยวผัดกินกับข้าวต้มนะ พี่แก้ว”
ไก่เสริมอีกคน
“ได้จ๊ะ”
“หนูก็เอาปลากรอบมา กินกับข้าวต้มได้ค่ะ”
เดียร์เองไม่ยอมน้อยหน้าที่จะเอาใจข้าวหอมอีกคน
“ขอบคุณมากนะทุกคน”
ข้าวหอมยิ้มอย่างมีความสุขที่ทุกคนเป็นห่วง
ต้นข้าวเข้ามาในครัว
“พี่แก้ว ผมซื้อกุ้งมา ช่วยต้มข้าวต้นกุ้งให้กินด้วยนะครับ”
“ใจตรงกันเลยค่ะ พอดีพี่ก็จะทำข้าวต้มให้คุณข้าวกิน”
“ขอบคุณครับ”
“ขอบคุณทุกคนนะคะ เดี๋ยวข้าวจะช่วยพี่แก้วทำกับข้าวนะคะ”
เธออาสา
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณข้าว คอยรับแขก ถ้าเหนื่อยก็นอนพักนะคะ ไม่ต้องหักโหม”
“ข้าวไม่ได้เป็นอะไรมากนะคะ”
เห็นทุกคนเป็นห่วงเป็นใยดูแลกันและกันแบบนี้เธอก็รู้สึกดี
วันนี้เลยนั่งรับลูกค้าที่เคาน์เตอร์เป็นเพื่อนเค้ก และรับงานนวดหน้า
ต้นข้าวนั่งตรงข้ามเธอ วันนี้เขาก็อยู่ที่เคาน์เตอร์ทั้งวัน ต้นข้าวกำลังหาที่พักสำหรับคณะทัวร์ที่จะไป ต้นเดือนมีนาคม
ข้าวหอมนั่งกินแอปเปิ้ลกับเค้ก สองสาวชวนกันคุย
“คุณข้าวดีนะคะที่อยู่คอนโดเดียวกับคุณต้น มีอะไรก็ช่วยเหลือกันได้”
“ค่ะ เราอยู่ด้วยกันก็ดีค่ะ”
ข้าวหอมรับคำเบาๆ
“คุณข้าวมีแฟนหรือยังคะ?”
เค้กถาม
“เออ “
ข้าวหอมไม่รู้จะตอบยังไงดี มองหน้าเค้ก
“เค้กมีหรือยัง?”
เธอถามกลับแทนคำตอบ
สาวน้อยทำหน้าอายๆ
“เคยมีคนคบค่ะ เลิกไปนานแล้ว แต่ตอนนี้โสดสนิท”
เธอตอบข้าวหอมแต่ตาจ้องต้นข้าวไม่กระพริบ
ข้าวหอมแอบมองตามสายตาแล้วอมยิ้ม เค้กอยากจะตอบข้าวหอมหรือบอกพระเอกเกาหลีหน้าหวานตุ้งติ้งที่นั่งฝั่งตรงข้ามกันแน่
“สวยๆ แบบนี้ไม่น่าโสดเลยน้า”
เธอแกล้งแหย่
“แล้วสรุปมีแฟนยังคะ?”
เธอหันมาถามคำถามเดิมต่อ เพราะยังไม่ได้คำตอบ
“ยัง.....โสดอยู่”
เธอตอบอย่างไม่ลังเล
ทำเอาคนที่ฟังอยู่ตรงหน้าขมวดคิ้วมองปากน้อยเคี้ยวแอปเปิ้ลอย่างอร่อย
ช่างกล้าตอบแบบไม่ตรึกตรองเลยสักนิด
“แน่ใจนะโสด”
เขาเอ่ยย้ำ
แล้วพาลรู้สึกน้อยใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนข้าวหอมพูดแบบนี้ เขาจะรู้สึกยังไงนะ อาจจะไม่ได้สนอกสนใจ
แต่ยามนี้พอข้าวหอมบอกว่าโสดทำไมมันฟังไม่เข้าหูเขาเลยจริงๆ
“ฮืม โสด”
ตอบแบบไม่สนอกสนใจว่าเขาจะคิดยังไงเลย
“แล้วคุณต้นล่ะคะ”
เค้กรีบต่อประเด็น เพราะจริงๆ แล้วอยากถามพระเอกหน้าหวานมากกว่า
“มีแล้วครับ”
เขาตอบอย่างหงุดหงิดนิดๆ
“อุ้ย จริงเหรอคะ ไม่ยักกะเคยรู้ว่าคุณต้นมีแฟน”
เค้กหน้าสลด เธออุตส่าห์แอบหวังว่าต้นข้าวจะยังโสด เพราะ เห็นพี่แก้วบอกว่าแฟนเก่าเลิกกันไปเมื่อ 4 ปี ก่อน
“แฟนผู้หญิงหรือผู้ชาย”
ตัวป่วนของเขาเอ่ยถามอย่างทะเล้น
ช่างไม่เข้าใจความรู้สึกเขาเลย
“จะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ไม่สำคัญหรอก เป็นเมียพี่ได้หมดแหล่ะ”
ข้าวหอมตาเหลือกกับคำตอบ
“เจ้เป็นกะเทยไม่ใช่เหรอ จะมีเมียได้ไง”
เธอแย้ง
“ถ้านอนด้วยทุกคืนไม่เรียกว่าเมียจะเรียกว่าอะไรจ๊ะ?”
เขาย้อนคืนบ้าง
ข้าวหอมถึงกลับหน้าแดงกลืนแอปเปิ้ลไม่ลง
เค้กอึ้งตาโตกับคำตอบที่ได้ยิน ปกติเจ้านายเป็นคนสุภาพเรียบร้อย ไม่เคยพูดโลดโพนเลยสักนิด
พอดีมีลูกค้ามา ต้นข้าวเลยลุกไปต้อนรับ
“คุณข้าว หมายความว่ายังไงคะ คุณต้น มีเมียหรือมีผัวกันแน่คะ”
เค้กกระซิบกระซาบถามข้าวหอม
ข้าวหอมหัวใจเต้นระทึกกับคำตอบของต้นข้าว
“ก็ไม่รู้สินะ อยู่ที่ว่าใครจะอยู่บนใครจะอยู่ล่าง อยู่บนก็สามี ล่างก็ภรรยา”
เธอตอบแล้วหมุนตัวออกจากเคาน์เตอร์ เอาแอปเปิ้ลไปกินต่อในครัว
“อีกคนแหล่ะ พูดจา...”
เค้กมองสองคนไปมาอย่างไม่เข้าใจ
สักพักลูกค้าที่บุคกิ้งไว้มาถึง
ช่อทิพย์นำทัวร์จีนเข้ามา ทีแรกต้นข้าวว่าจะหลบแต่ก็เกรงจะเป็นการเสียมารยาท
ข้าวหอมออกมาช่วยรับลูกค้ากับสาวๆ พอส่งแขกเรียบร้อย ช่อทิพย์ยังพยายามจะบุคต้นข้าวนวดให้เธอ
เธอไปนั่งเบียดกับเขาที่โซฟารับแขก แต่เขาก็ตอบปฏิเสธอย่างสุภาพ
“ต้องขออภัยนะครับคุณช่อ วันนี้ผมติดทำบัญชี ยังไงผมคงต้องเตรียมพนักงานนวดผู้ชายไว้ให้คุณช่อบ้างแล้ว”
เขาเอ่ยยิ้มๆ
ช่อต้องพยายามหักห้ามความน้อยใจ
“ช่ออยากนวดกับคุณต้นนิคะ”
เธอเข้ามาใกล้เขา
แต่ถ้างอนก็แปลว่ารักใช่มั๊ยคะ ไม่รักจะงอนทำไม