หวานเย็นผสมโซดา | รวิวารี | Mahal Kita | NamPhet
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2555
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
17 พฤษภาคม 2555
 
All Blogs
 
นายกหญิง : ทมยันตี

นายกหญิง : ทมยันตี


ชื่อหนังสือ : นายกหญิง (๒ เล่มจบ)
เขียนโดย : ทมยันตี
พิมพ์รวมเล่มครั้งที่ ๒ : ตุลาคม ๒๕๓๙
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
จำนวน ๕๙๕ หน้า ราคา ๓๐๐ บาท


กระซิบก่อนอ่าน

   นี่คือ “นายกหญิง” ...ผู้ไม่มีอะไรจะเสีย ฤๅเกรงสิ่งใด คือคนที่ไม่ห่วงใย กระทั่งชีวิตตนเอง
คือคนที่รักจะตายมากกว่ามีชีวิตอยู่ คือคนที่ไม่ต้องการกระทั่งชัยชนะ
หากคือคนที่ “พร้อมทั้งชีวิต”เพื่อชาวไทวัค
คือนายกรัฐมนตรี คือผู้แทนราษฎร คือผู้ที่มาจากการเลือกตั้ง
ข้าพเจ้าอาจจะต้องสูญเสียมาแล้วทั้งหมด
แต่สิ่งเดียว...ที่ข้าพเจ้าจะไม่ยอมเสียคือ ไทวัค!
เพื่อรัก เพื่อเกียรติยศ เพื่อเธอ…ผู้เป็นที่รัก และประเทศชาติอันเป็นที่รักยิ่งของข้าพเจ้า

ขอบคุณรายละเอียดและภาพปกจาก... ณ บ้านวรรณกรรม ... นะคะ



แวะเคาะประตูร้านหนังสือ







เขียนความรู้สึก...บันทึกหลังอ่าน

   นายกหญิง เรื่องราวของ มาดามโกลัญญ์ คริมา สตรีบ้านนอกจากทวาบถ ณ ประเทศไทวัค ผู้สูญเสียทั้งสามี และบุตรชายเพียงคนเดียวไปในเวลาไล่เลี่ยกัน จึงตัดสินใจสานต่อปณิธานของบุคคลอันเป็นที่รักทั้งสองด้วยการก้าวเข้าสู่เวทีการเมือง เป็นผู้นำพรรคการเมืองเล็ก ๆ ผู้แทนราษฎรจากฐานเสียงเพียงสิบสามเสียงจากการเลือกตั้ง จากพรรคการเมืองนอกสายตา กลายเป็นตัวแปรหมากคานอำนาจตัวสำคัญ จาก “ม้านอกสายตา” กลับถูกสนับสนุนแทน “ม้าในสายตา” ที่ต่างบ่มนิสัย “เมื่อกูไม่ได้ มึงก็ต้องไม่ได้”
   มาดามโกลัญญ์ คริมา จึงก้าวมาเป็น “นายกหญิง” คนแรกและนายกรัฐมนตรีอันดับที่สิบสามแห่งไทวัค นายกรัฐมนตรีผู้มาจากการเลือกตั้งของประชาชน !
   ทว่า...แม้รัฐธรรมนูญจะตราขึ้นอย่างชัดเจนว่า “ สิทธิ เสรีภาค สมภาค ” คือ ตัวอักษรที่ “ต้อง” เขียนไว้ในรัฐธรรมนูญ หากในความเป็นจริง ลึกลงไปในหัวใจเพศชาย
   “ ผู้หญิง ! จะมีน้ำยาอะไร้ ! ”

   “นายกหญิง” ในสายตาของคนหลายกลุ่มมีสภาพเป็นแค่ “ผู้ขัดตาทัพ” มากมายแห่งผู้คน...ยิ้มด้วยปาก ถากด้วยลูกตา... ยามก้มหัวทำความเคารพ ฯพณฯ ทหารอาชีพทำความเคารพพลางสงสัย
   “ อีกหน่อยจะมีรัฐมนตรีกลาโหมหญิงด้วยไหมวะนี่ ? ”
   ซึ่ง ฯพณฯ ท่านมาดามนายกรัฐมนตรีก็ตระหนักดีว่า “ ผู้ชายดูถูกผู้หญิงว่าอ่อนแอในทางใดทางหนึ่งเสมอ... ถ้าเขายอมรับสมองเรา เขาก็จะบอกว่ากายภาพเราเลวกว่า ถ้าเขาพบคนพร้อมทางกายภาพ เขาก็จะบอกว่าเราไม่มีสมอง ถ้าเมื่อใดเขาพบคนพร้อมทั้งสองด้าน เขาก็จะบอกว่าเราไม่ใช่ผู้หญิง
   ผู้ชายชอบว่าผู้หญิงดีแต่นินทากัน ริษยากัน... แต่จำไว้เถอะ... เวลาผู้ชายริษยากัน เขาจะหักโค่นกันรุนแรงกว่าผู้หญิง ผู้ชายริษยาน่ากลัวกว่าผู้หญิงริษยา ”
ดังเช่น คีน คริมา และ แดนนี่ คริมา ต้องหักโค่นไปก่อนเวลาอันควร
   และผู้ชายก็มักจะลืมไปว่า “ การสะสางไม่ว่าเรื่องใด มักสำเร็จด้วยมือผู้หญิงเสมอ ผู้ชายชอบพูดว่า เขาดูแลเรื่องใหญ่ ๆ ได้ เช่นการผูกปมเนคไท แต่เขาก็ตะโกนให้ผู้หญิงหาผ้าเช็ดหน้ากับถุงเท้าให้ และบางทีเมื่อกลับถึงบ้าน เขาก็แก้ปมเนคไทที่เขาผูกเองไม่ออกก็มี...น่าเศร้ามากที่...ผุ้ชายผูกปมไว้มากมาย ผู้หญิงจึงต้องสะสาง... ”
   บัดนี้ มาดามโกลัญญ์ คริมา จึงต้องสะสางทุกสิ่งอย่างที่ห่วงใย ที่รักใคร่ เพื่อรัก เพื่อเกียรติยศ เพื่อเธอ…ผู้เป็นที่รัก และประเทศชาติอันเป็นที่รัก ให้งดงาม…ยืนนาน นิรันดร

   สำหรับหวานเย็น นายกหญิง ถือเป็นนิยายการเมืองที่น่าอ่านที่สุดเล่มหนึ่ง ด้วยเนื้อหาที่เข้มข้น น่าติดตามตั้งแต่บรรทัดแรกที่เปิดเรื่อง จวบจนกระทั่งถึงบรรทัดสุดท้ายซึ่งถือเป็นจุดอวสานของเรื่องราวการขับเคี่ยวทางการเมือง เป็นนิยายที่สะท้อนให้เห็นว่า...
    เผด็จการ ได้มาด้วยปืน
    ประชาธิปไตย ได้มาด้วยน้ำลาย
    ประชาชน... เหมือนเดิม !

    การปกครองจะเอ่ยขานด้วยระบอบใดก็ตาม ประชาชนมิเคยสนใจ เพราะความจริงแท้ สิ่งที่ประชาชนต้องการอย่างยิ่งมิใช่ ‘ระบอบการปกครอง’ มิใช่ ‘ผู้นำ’ อันวิเศษอย่างที่พยายามโฆษณากัน

    ประชาชนต้องการแค่อยู่ดี กินดี มีความสงบสุข
    ระบอบการปกครองอะไรก็ได้
    ผู้นำคนไหนก็ได้

    นักการเมืองต่างหาก เลือกสรรให้ ครอบให้และพูดเป่าหูทุกวัน...
อะไรดีที่สุด ? เพียงคำพูดประโยคนั้นไม่จบ...ประโยคที่สมบูรณ์คือ อะไรดีที่สุดสำหรับนักการเมือง ไม่ใช่ประชาชน ! สภาฯ คือเวทีแสดงโวหารเท่านั้นเอง

    มิหนำซ้ำบางครายังเกิดความคิดเย้ยหยันตามมาอีกว่า...
   ต้องใช้เงินสักเท่าไหร่หว่า...ไอ้ต้นประชาธิปไตยมันอยู่ในตระกุลพืชล้มลุก ใช้น้ำเงินรดเท่าไหร่ก็ไม่ค่อยงาม
   หากมันออกหัวอยู่ใต้ดิน
   ต้องคนรู้จักเท่านั้นถึงจะคุ้ยเขี่ยเอาออกมากินได้...


   หากสุดท้ายปลายทาง เกียรติยศ เงินตรา ก็เหมือนน้ำค้าง ให้ความชุ่มฉ่ำเดี๋ยวก็มลายหาย มนุษย์ใช้เงินตราซื้อหาอะไรให้ตนเองได้หมดก็จริง หาก...โลงศพ...ต้องมีคนซื้อให้ สองมือมนุษย์ทำอะไรได้หมดก็จริง หากยามกลบหลุมฝังศพ ฤๅส่งเข้าเตาเผา มือคนอื่นต้องทำให้
   ต้องการอะไรกันนักหนา
   ‘ชัยชนะ’ ที่มาถึงก่อให้เกิดความปีติปราโมทย์... ที่จริงความเศร้าลึก ๆ กินผ่านหัวใจช้า ๆ
   ถ้ามนุษย์เตือนตนว่าต้องตายไว้เสมอ ๆ
   ถ้ามนุษย์มองความตายให้ชัดว่า...นำสิ่งใดติดตนไปไม่ได้
   ความสับสนที่กำลังเกิดจักมิเกิด
   ตถตา...มันเป็นไปอย่างนี้แหละ


   หยิบยกมาบอกเล่าเก้าสิบกันยาวเหยียดถึงเพียงนี้ หลายคนอาจจะมองว่าเรื่องนี้เครียดและหนักเกินไป แต่... หวานเย็นอยากบอกว่า...ไม่เครียดเกินไปหรอกนะคะ และก็ไม่หนักเกินไปด้วยฝีมือชั้นครูของ ทมยันตี นั้น สามารถสอดแทรกมุขให้ได้ยิ้มบ้าง เหน็บแนมได้อย่างสาแก่ใจเป็นที่สุด ทำให้อ่านได้อย่างเพลิดเพลินอย่างมากถึงมากที่สุดเลยล่ะค่ะ และใช่ว่าจะมีแต่เรื่องราวทางการเมืองเท่านั้นนะคะ หากยังมีการแบ่งอีกภาคหนึ่งไว้สำหรับเรื่องราวความอบอุ่นเล็ก ๆ ในครอบครัว คริมา เริ่มตั้งแต่ นายคีน คริมา สมัยยังหนุ่มพบรักกับ นางสาวโกลัญญ์ ยาซิน ณ ทวาบถ จังหวัดเล็ก ๆ ห่างไกลความเจริญแห่งหนึ่งของไทวัค

   นอกจากนี้ยังมีอีกคู่ที่น่าจับตามองคือ อารีน่า เลขานุการส่วนตัวของ ฯพณฯ ท่านมาดามนายกรัฐมนตรีโกลัญญ์ คริมา กับ มัสคิน เลขานุการและที่ปรึกษาด้านกลยุทธ์ของ ฯพณฯ ซาลิม ผู้นำฝ่ายค้านคนสำคัญ แอบกระซิบนิดหนึ่งนะคะว่า... คู่นี้มีลุ้นอยู่เหมือนกันค่ะ แต่จะลุ้นเรื่องอะไรต้องไปติดตามใน นายกหญิง นะคะ







Create Date : 17 พฤษภาคม 2555
Last Update : 17 พฤษภาคม 2555 20:34:31 น. 16 comments
Counter : 2340 Pageviews.

 
เล่มนี้เคยอ่านค่ะ นานพอดูแล้วเหมือนกัน...จำได้ว่าชอบมากทีเดียว (เมื่อเทียบกับงานในยุคหลัง ๆ นี้ของทมยันตี)


โดย: แม่ไก่ วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 เวลา:22:49:03 น.  

 
เป็นเล่มที่น่าสนใจมากค่ะ เดี๋ยวต้องไปหามาอ่าน กำลังอยากอ่านหนังสือเกี่ยวกับการเมืองอยู่พอดีเลยค่ะ


โดย: อุณากรรณ IP: 110.49.249.169 วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 เวลา:9:04:33 น.  

 
อ่านเมื่อนานมากแล้วเหมือนกันฮะ ชักจะเลือนๆ ไปแล้ว


โดย: Boyne Byron วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 เวลา:10:01:00 น.  

 
น่าอ่านมากเลยค่ะ ....ต้องหาเวลาอ่านให้ได้ซะที


โดย: serverlus IP: 58.64.72.1 วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 เวลา:10:07:58 น.  

 
เล่มนี้ยังไม่เคยอ่าน น่าสนใจค่ะ ขอจดก่อน


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 เวลา:18:09:17 น.  

 
จำได้ว่า ตอนนั้นอ่านเป็นชุดเรียงตามลำดับ "แนว" นี้ของทมยันตีเลยครับ เริ่มจาก สตรีหมายเลขหนึ่ง - ประกาศิตเงินตรา - นายกหญิง
สรุปแล้วผมชอบ ประกาศิตเงินตรามากที่สุดครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 เวลา:18:50:33 น.  

 

อยากอ่านเล่มนี้ค่ะ *o*
แนวหญิงแกร่งของทมยันตีนี่น่าอ่านทุกเล่มเลย ^_^


โดย: AnMai วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 เวลา:20:04:41 น.  

 
อาจจะเคยอ่านสมัยยังเด็ก ...ไว้หามาอ่านอีกดีกว่า อ่านในวัยนี้คงจะชอบเหมือนที่ชอบเจ้าแม่และสตรีหมายเลขหนึ่ง

อ่านความเห็นเลยสนใจ ประกาศิตเงินตรา เพิ่มอีกเล่ม !


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 21 พฤษภาคม 2555 เวลา:14:17:50 น.  

 

เช็คข้อความด้วยนะคะคุณหวานเย็น^^
g


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 21 พฤษภาคม 2555 เวลา:15:27:05 น.  

 
คุณแม่ไก่ : เรื่องนี้สนุกค่ะ หวานเย็นว่า ฯพณฯ ท่านมาดามนายกรัฐมนตรีโกลัญญ์ ยาซิน เป็นผู้หญิงที่เก่งอย่างน่านับถือจริง ๆ ค่ะ

คุณอุณากรรณ : สนับสนุนเลยค่ะคุณอุณากรรณ น่าอ่านมาก ๆ เลยค่ะเล่มนี้

คุณ Boyne Byron : หยิบมาอ่านอีกสักรอบก็น่าจะดีนะคะ รำลึกความหลังไงคะ

คุณ serverlus : ค่า... ได้อ่านแล้วอย่าลืมแวะมากระซิบนะคะว่าชอบหรือเปล่า

คุณกล้ายางสีขาว : เชียร์เลยค่ะคุณบอล เล่มนี้อ่านแล้วสนุกมาก ๆ เลยค่ะ

เช็คหลังไมค์แล้วนะคะคุณบอล


คุณสามปอยหลวง : หวานเย็นก็ชอบประกาศิตเงินตรามากที่สุดในชุดการเมืองค่ะ ทัสมาฉลาดมาก ๆ ทั้งยังรอบคอบกว่า ใจเย็นกว่าอย่างที่วาคิมยังห่างไกลอีกเยอะมากเลยค่ะ

คุณ AnMai : น่าอ่านจริง ๆ ค่ะเล่มนี้ หวานเย็นยังติดใจเลยค่ะ

คุณ ~:พุดน้ำบุศย์:~ : ชุดนี้น่าอ่านทุกเล่มเลยค่ะคุณ ~:พุดน้ำบุศย์:~ รับรองเลยค่ะว่าต้องติดใจแน่นอน

ประกาศิตเงินตรายิ่งเข้มข้นมาก ๆ เลยล่ะค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 21 พฤษภาคม 2555 เวลา:17:46:15 น.  

 
อ่านตั้งแต่พิมพ์ครั้งแรกนั่นแหละค่ะ แล้วไม่เคยหยิบมาอ่านอีก หัวใจไม่พร้อมสำหรับความเศร้าอีกแล้วค่ะ อิอิ หลังๆ นี่แทบไม่หยิบนิยายเศร้ามาอ่านซ้ำ


โดย: ชามินต์ IP: 125.25.185.232 วันที่: 22 พฤษภาคม 2555 เวลา:17:05:38 น.  

 
คุณชามินต์ : หวานเย็นว่าก็ไม่เศร้าเท่าไรนะคะ แค่ไม่ได้จบแบบสุขนาฏกรรมเท่านั้นเองค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 23 พฤษภาคม 2555 เวลา:16:55:52 น.  

 
จำไม่ได้แล้วว่า นายกหญิงถูกลอบสังหารใช่ไหมคะ คือ นิยายเศร้าสำหรับตัวเองหมายถึง ตัวเอกตายทั้งหมดค่ะ(ไม่ชอบนิยายแนวโศกนาฎกรรม) และสำหรับเรื่องนี้ เศร้าเพราะคนที่ตั้งใจทำเพื่ออุดมการณ์เพื่อบ้านเมืองต้องจบชีวิตแบบนี้ มันสะท้อนใจมากกว่า ไม่ได้หมายถึงเศร้าแบบเลือดขัตติยา


โดย: ชามินต์ IP: 125.25.1.25 วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 เวลา:14:43:13 น.  

 
คุณชามินต์ : ก็เศร้าน่ะค่ะที่ตอนจบ ฯพณฯ ท่านมาดามนายกรัฐมนตรีโกลัญญ์ ยาซิน ถูกลอบสังหาร แต่มันก็เป็นสัจธรรมของชีวิตนะคะ บางครั้งคนที่ทำเพื่อประเทศด้วยอุดมการณ์ที่ดีก็ต้องสังเวยชีวิตให้กับอำนาจมืด


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 เวลา:22:12:02 น.  

 
เล่มนี้อ่านแล้วชอบเหมือนกันค่ะ อ่านตอนจบแล้วอึ้งไปชั่วขณะเลยค่ะ ในการเมืองไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวรจริง ๆ แต่ที่ทำให้เสียน้ำตาคือน้องหมาลูกชายน่ะค่ะ นายตายหมดเลย


โดย: Kitsunegari วันที่: 6 มิถุนายน 2555 เวลา:12:32:39 น.  

 
คุณ Kitsunegari : เจ้าไทเกอร์น่าสงสารนะคะ เจ้านายไม่อยู่เป็นเพือนสักคนเลย T^T


โดย: หวานเย็นผสมโซดา IP: 110.49.224.227 วันที่: 6 มิถุนายน 2555 เวลา:18:52:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

หวานเย็นผสมโซดา
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 33 คน [?]




คนขี้เหงา...เจ้าน้ำตา
ใช้ชีวิตเหว่ว้าบนโลกกว้าง
ท่ามกลางความวุ่นวาย...สบายดี
New Comments
Friends' blogs
[Add หวานเย็นผสมโซดา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.